Monday, December 11, 2006

Νύχτες Πρέφας...

Με δύο – τουλάχιστον – πακέτα τσιγάρα ο καθένας στο τραπέζι... Δίπλα ο φραπέ σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποτήρι, μπας και κρατήσει όλο το βράδυ…. Τρία άτομα μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο καπνό… Εγώ με τον Βαγγέλη από τα Τρίκαλα και τον Βλάση από τις Φέρες ή με τον Γιάννη και τον Νίκο από την Αθήνα ή με τον Αλέκο από την Λαμία… Μια πράσινη τσόχα… 32 τραπουλόχαρτα…

Τα καλύτερα βράδια μου σαν φοιτητής στην Πάτρα ή τουλάχιστον αυτά που αναπολώ περισσότερο, είναι τα βράδια που παίζαμε πρέφα με τους φίλους… Και δεν είναι μόνο το παιχνίδι… Ήταν η παρέα… Οι βλακείες που λέγαμε μεταξύ μας… Το κουτσομπολιό…. Η πλάκα…

Σήμερα ο Βαγγέλης ζει και δουλεύει στην Αθήνα, έχει παντρευτεί και έχει και ένα παιδάκι. Ο Βλάσης γύρισε στις Φέρρες και από τότε η τύχη του αγνοείται… Ο Γιάννης παντρεύτηκε και αυτός και έχει δύο παιδάκια… Είχε έρθει Σαντορίνη το καλοκαίρι και είχα την ευκαιρία να τον δω λιγάκι… Ένα παιδάκι έχει και ο Νίκος… Ο Αλέκος γύρισε στην Λαμία, αλλά έχω καιρό να τον δω... Όσον αφορά εμένα… Έκοψα το κάπνισμα έξι χρόνια τώρα…

Σήμερα, ψάχνω δύο για πρέφα, αν και κάτι έχω ήδη στα σκαριά...

Πάντως, μέσα στα άλλα, θυμήθηκα και κάποιες κλασσικές φράσεις που ακούγονταν στα παιχνίδια μας:

«Το πάσο τρώει το λουκούμι»: Παλιά στα καφενεία, το στοίχημα για τον νικητή ήταν ένα λουκούμι… Το «πάσο», το συντηρητικό παιχνίδι, δηλαδή, είναι όμως αυτό που κερδίζει τελικά στην πρέφα…

«Πάσο – Πάσο – Κάτω Άσο»: Αν σε μια αγορά οι δύο πρώτοι παίχτες είπαν «πάσο» και ο τρίτος δεν έχει πολύ δυνατό φύλλο, τότε μπορεί να υποθέσει ότι στα δύο φύλλα της αγοράς είναι πιθανόν να υπάρχει άσος… Αν όλοι οι άσοι ήταν ήδη μοιρασμένοι τότε κάποιος θα είχε φύλλο για να αγοράσει…

«Όποιος έχει πρώτα δεν έχει δεύτερα»: Μάλλον είναι θέμα στατιστικής... Δεν είναι δυνατόν να είσαι δυνατός στα πρώτα (μπαστούνια) και στα δεύτερα (σπαθιά) ταυτόχρονα…

Η φράση «τον πήρα πρέφα» προφανώς σημαίνει ότι κατάλαβα που είναι δυνατός ή γενικότερα τι φύλλο έχει….

«Η ντάμα τζόγο δεν χαλά»: Άμα δεν ξέρεις τι φύλλο να πετάξεις μπορείς να πετάξεις ντάμα, καθότι η ντάμα από την σειρά δύναμης των τραπουλόχαρτων δεν μπορεί να χαλάσει το παιχνίδι… Αυτόν τον κανόνα δεν μπορεί να τον καταλάβει κάποιος που δεν έχει καθόλου ιδέα για το παιχνίδι, αν και είναι αρκετά χρήσιμος για τους αρχάριους… (Σημείωση: όταν ο ένας παίχτης αγοράζει οι άλλοι δύο παίζουν εναντίον του).

Sunday, December 10, 2006

10 Δεκεμβρίου 1963 - Απονέμεται το Νόμπελ Λογοτεχνίας στο Γιώργο Σεφέρη

Σαν σήμερα το 1963 απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Γεώργιο Σεφέρη για το εξαιρετικά λυρικό του γράψιμο εμπνευσμένο από ένα βαθύ συναίσθημα για τον Ελληνικό πολιτισμό...

Το αγαπημένο μου ποίημα του είναι το "Επί Ασπαλάθων...", το οποίο είναι το τελευταίο ποίημα που έγραψε και δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο του...

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού.
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα και οι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμερα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας που αντηχούν ακόμη...

Γαλήνη.

-Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ'αυλάκια.
τ΄όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από κείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
"τον έδεσαν χειροπόδαρα" μας λέει
"τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι".

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος

31 του Μάρτη 1971

Έχει πολλά να μας πει ο Σεφέρης ακόμα και σήμερα... Ή μάλλον, πολύ περισσότερο σήμερα!!

Υ.Γ.: Το ποίημα αυτό το πρωτοδιάβασα στο σχολείο, στο βιβλίο των Νέων Ελληνικών - δεν θυμάμαι ακριβώς σε ποιά τάξη... Έχω δεθεί με το ποίημα αυτό και για ένα άλλο λόγο... Ήταν η έμπνευση μου για ένα περίεργο σκιτσάκι που έφτιαχνα για πολλά χρόνια μετά...

Ένας καλός οιωνός...

Πολύ συχνά, όταν ταξιδεύω για Αθήνα με το αεροπλάνο, συνταξιδεύω με έναν συμπαθή κύριο, πάντα καλοντυμένο, ο οποίος σίγουρα διαφέρει από τους υπόλοιπους επιβάτες... Τον έχω δει αρκετές φορές, ώστε να έχω την αίσθηση ότι τον ξέρω, χωρίς, όμως, να ξέρω στην πραγματικότητα ούτε το όνομα του...

Χθες, μετά από μια αρκετά πιεσμένη εβδομάδα, άνοιξα να διαβάσω τις "Εικόνες", το ένθετο του Έθνους της προηγούμενης Κυριακής... Ξεφυλλίζοντας βλέπω μια συνέντευξη με τίτλο: "Το καλό κρασί είναι τέχνη" και καθώς ανακαλύπτω ότι αφορά έναν οινοπαραγωγό της Σαντορίνης το μάτι μου πέφτει στις φωτογραφίες, στις οποίες αναγνωρίζω τον συχνό συνταξιδιώτη μου... Είναι ο Πάρις Σιγάλας, ένας εκ των ιδιοκτητών του Οινοποιείου Σιγάλας της Σαντορίνης, το πιο γνωστό οινοποιείο του νησιού.

Φυσικά το κείμενο δεν το γράφω επειδή έτυχε να ταξιδέψω με τον κύριο Σιγάλα, αλλά επειδή στην συνέντευξη είπε κάτι το οποίο μου έκανε τρομερή εντύπωση:

"Υπάρχει κάτι αρχέγονο. Το να φτιάξεις καλό κρασί είναι ένας καλός οιωνός για την ζωή σου. Υποσυνείδητα αισθάνεσαι πως οι θεοί σε προστατεύουν, Νοιώθεις ευνοημένος και το κυνηγάς με ακόμη περισσότερο πάθος, Νοιώθεις πως η τύχη είναι με το μέρος σου."

Αυτή η φράση με έκανε να γράψω το κείμενο αυτό... Πολύ δυνατή!! Αν και προσωπικά νομίζω πως μπορεί να κολλήσει με ό,τι κάνει κανείς με αγάπη και μεράκι... Αν τα καταφέρεις νοιώθεις πράγματι ο ευνοημένος των Θεών και ξαναπροσπαθείς με μεγαλύτερη δύναμη για να το κάνεις κάθε φορά και καλύτερο...

Μπορείτε να δείτε άρθρο για τον κ. Σιγάλα στην Καθημερινή εδώ.

Saturday, December 09, 2006

Ένα Χριστουγιεννιάτικο (;) δώρο για τους φίλους μου...

Αν σας άρεσε η εικόνα από το post μου "Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα" μπορείτε να κάνετε download την ίδια εικόνα σε ανάλυση 1024Χ768 που μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε και σαν wallpaper... Σε μεγάλη ανάλυση φαίνονται οι ατέλειες της εικόνας... Πάντως ήταν η πρώτη μου προσπάθεια και θα προκύψουν σίγουρα και άλλες πολύ καλύτερες.... Τώρα που πήρα το κολάι!!

Κατεβάστε τη εικόνα εδώ.

Χάλασε ο καιρός... Έρχεται ο χειμώνας;

Εκεί που είχα ανοίξει τον υπολογιστή μου και προσπαθούσα να καταλάβω γιατί έχει αρχίσει και "τα παίζει" ακούω ένα κεραυνό και κόβεται το ρεύμα... Την κάτσαμε σκέφτηκα... Τρέχω στην μπαλκονόπορτα, ανοίγω τα παντζούρια και βλέπω την μαυρίλα να έρχεται...



Τελικά πέρασε γρήγορα....


Thursday, December 07, 2006

7 Δεκεμβρίου 1941 - Pearl Harbor

Σαν σήμερα, πριν από 65 χρόνια, στις 7 Δεκεμβρίου του 1941, οι Ιάπωνες εξαπολύουν επίθεση κατά του Αμερικάνικου στόλου του Ειρηνικού που βρισκόταν αγκυροβολημένος στο λιμάνι του Pearl Harbor... Οι ΗΠΑ - ουδέτερες μέχρι τότε - θα υποστούν μεγάλες απώλειες. Πολλά πλοία κατεστραμμένα και σχεδόν 2400 νεκροί...


Πιτσιρίκος μου άρεσε να βλέπω πολύ όλες τις πολεμικές σειρές στην τηλεόραση και τα ντοκιμαντέρ για τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο... Τότε, για ένα παιδί ήταν εύκολο να συνταχθεί με τους "καλούς" και να μισεί τους "κακούς".

Σήμερα, βλέπω άραγε με το ίδιο δέος τις εικόνες από τον βομβαρδισμό του Pearl Harbor;

Τελικά τον όρο "προληπτικός πόλεμος" (preventive war) οι Αμερικάνοι τον υιοθέτησαν από τους Ιάπωνες;


Φωτογραφία τραβηγμένη από ιαπωνικό αεροπλάνο

Υ.Γ.: Φύγετε από το Ιράκ Τώρα-Τώρα-Τώρα!!

Δεν πειράζει παιδιά...

Μας κάνατε υπερήφανους!!



Είδαμε επιτέλους να συνδυάζονται οι φράσεις "ελληνική ομάδα" και "ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο" και σήμερα έχουμε το κεφάλι ψηλά... πιο ψηλά από τον οπαδό της Μίλαν...

Wednesday, December 06, 2006

Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα...


Tuesday, December 05, 2006

Του δειλινού τα χρώματα





Το δείλι… Ο ήλιος, ο αυτοκράτορας, αποκαμωμένος αφήνει τον θρόνο του…

Υπεροπτικά τινάζει τον μανδύα του που σιγά – σιγά χάνεται μαζί του…

Ευκαιρία βρήκε η νύχτα να γευτεί την γλύκα του πρωτότοκου…

Ολόγιομο φεγγάρι...



Ένα τεράστιο κι ολόγιομο φεγγάρι έκανε την εμφάνιση του χθες... γρήγορα, όμως, κρύφτηκε μέσα στα σύννεφα... Λίγο πριν αρχίσει το κρυφτούλι του το πέτυχα και εγώ... να με κοιτάζει με μάτια πονηρά... με ύφος σταρλετίτσας να μου λέει: "Εδώ είμαι... Γιατί δεν με φωτογραφίζεις; Δεν θα έχεις για πολύ αυτή την ευκαιρία!!". Μια αγχωμένη - βιαστική φωτογραφία... Ένα παιχνιδιάρικο φεγγάρι...

Monday, December 04, 2006

Σαντορίνη - Μια χειμωνιάτικη Κυριακή...







Ήσυχη θάλασσα, γλάροι λευκοί
μόνον εμείς στην ακτή
Χρόνια σε γύρευα, λόγια που φύλαγα
σου ψιθυρίζω στ’ αυτί...


Από το τραγούδι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη "Λόγια που Φύλαγα" - Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς

Friday, December 01, 2006

Η διαφήμιση στο δίκτυο - προφυλακτικά DUREX

Όλο και περισσότερες εταιρείες χρησιμοποιούν έξυπνα στημένα site με ιστοριούλες και "καλούδια" για να διαφημίσουν τα προϊόντα τους... Πριν λίγες, μόλις, μέρες διάβαζα για το Hotel Campari στο blog του philos...

Μια αντίστοιχη διαφημιστική εκστρατεία έχει ξεκινήσει και η DUREX (τα κοστουμάκια για το κύριο... ξέρετε τώρα... Είναι και η παγκόσμια μέρα κατά του AIDS σήμερα). Η μεγάλη πλάκα είναι στην επιλογή ονόματος για τον... "φίλο" σας...




Υ.Γ.1: Η καλύτερη ατάκα για ονοματολογία αντρικού οργάνου ήταν η ατάκα του Joey από τα φιλαράκια:
Joey: "Ο μικρός στρατηγός"
Chandler: "Εγώ νόμιζα ότι τον αποκαλούσες μικρό ταγματάρχη"
Joey: "Ναι, αλλά μετά που έκανα έρωτα με την ... του έδωσα προαγωγή"

Υ.Γ.2: Εγώ πάντως τον λέω Μήτσο...

Thursday, November 30, 2006

Τι συμπέρασμα βγάζετε;

Η πραγματικότητα στο μπάνιο μου...



The Axe Effect...


Μου το είπε ένας φίλος...



Χθες, εκεί που συζητούσα με έναν φίλο, μου λέει: "Έχω όλων των ειδών τις πιστωτικές κάρτες, αλλά δεν έχω mastercard.... Γιατί ξέρεις ποιόν αποκαλούνε 'master'!!!" και συνεχίζει "...και visa είναι το διαβατήριο για την κόλαση!!"

Δεν ξέρω σε μεταφυσικό επίπεδο, πάντως στην σημερινή πραγματικότητα αν θέλεις να κάνεις την ζωή σου κόλαση τότε μπλέξε με πιστωτικές κάρτες και τράπεζες...


Wednesday, November 29, 2006

Ένα δώρο για όλους τους οπαδούς της ΑΕΚ και όχι μόνο...

4 Απριλίου 1968. Στο κατάμεστο Καλλιμάρμαρο Στάδιο διεξάγεται ο τελικός Κυπέλλου Κυπελλούχων στο μπάσκετ. Η ομάδα της ΑΕΚ αντιμετωπίζει την Σλάβια Πράγας. Το αποτέλεσμα: Η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ είναι η πρώτη ελληνική ομάδα που κατέκτησε τρόπαιο σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση σε οποιοδήποτε ομαδικό σπορ νικώντας με 89-82, ενώ ο αγώνας πέρασε στην ιστορία ως ο αγώνας μπάσκετ με τους περισσότερους θεατές (80000) στην ιστορία του αθλήματος. Στους θεατές πριν την έναρξη του αγώνα μοιράστηκε ένα φυλλάδιο με αρκετές διαφημίσεις αλλά και στοιχεία για την ΑΕΚ, την πανίσχυρη τότε Σλάβια Πράγας αλλά και την Ελληνική Εθνική ομάδα του Μπάσκετ.



Είμαι κάτοχος, μια που ο πατέρας μου ήταν μέσα σε αυτόν τον αγώνα, ενός τέτοιου φυλλαδίου. Το σκάναρα και το μετέτρεψα σε .pdf για να μπορεί να το κατεβάσει όποιος το επιθυμεί...

Για να το κατεβάσετε πατήστε εδώ

Ηχητικό ντοκουμέντο από τον αγώνα υπάρχει σε σελίδα του www.sansimera.gr

Monday, November 27, 2006

Και λίγη Καλντέρα, για να μην ξεχνιόμαστε...




Sunday, November 26, 2006

Ο Λίβανος σήμερα...

Μια χώρα με 17 επίσημες θρησκείες... Σουνίτες, Σιήτες, Μαρονίτες, Ορθόδοξοι, Καθολικοί... Πως επηρρεάζει αυτό την ζωή τους;

Μια εκστρατεία ενάντια στα προβλήματα που δημιουργούν οι θρησκευτικές διαφορές στην κοινωνία της χώρας από την οργάνωση 05 amam που προέκυψε μετά την δολοφονία του Rafic Hariri.





Το κάπνισμα μειώνει το βάρος...



...(έναν πνεύμονα την φορά)

Και σας μιλάει ένας πρώην καπνιστής, ο οποίος απέχει από το "άθλημα" εδώ και έξι χρόνια... Και δεν κάπνιζε λίγο... 12 χρόνια... Έως 4 πακέτα την ημέρα...

Διαφημιστική εκστρατεία της Cancer Patients Aid Association.

Friday, November 24, 2006

Απορία "υγειονομικού χαρακτήρα".

Ξεσηκώνονται τα κανάλια επειδή οι Νομαρχίες και ο ΕΦΕΤ βάζουν αστεία πρόστιμα σε διάφορες εταιρείες για σημαντικές υγειονομικές παραβάσεις.... Καλά, τα κανάλια, όμως, αν πράγματι κόπτονται τόσο πολύ, γιατί δεν ανακοινώνουν ονομαστικά ποιες είναι αυτές οι εταιρείες; Να μάθει και ο κόσμος, να έχουνε και όλοι αυτοί που παρανομούν, εις βάρος της υγείας μας, κάτι να φοβούνται...

Για όποιον ενδιαφέρεται να ενημερωθεί ας παρακολουθεί τα δελτία τύπου στην ιστοσελίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων.

Εικόνες από το παρελθόν...

Ανακάλυψα αυτό το site τυχαία... Με τον ίδιο τρόπο που ανακαλύπτουμε πολλά σημαντικά πράγματα στην ζωή μας... Που πολλές φορές απλά δεν έχουμε σκεφτεί να ψάξουμε.... Και ξαφνικά άνοιξε ένα παράθυρο στο παρελθόν...




Η πλατεία Συντάγματος το 1923... Τότε η βουλή ήταν ορφανοτροφείο... Τα γνωστά τραπεζάκια πάνω στην πλατέια...





Στύλοι Ολυμπίου Διός και Ακρόπολη... 1925





Προσφυγιά... Θεσσαλονίκη 1923





1863: Νεκροί ομοσπονδιακοί στρατιώτες στην μάχη του Γκεττυσμπεργκ...





Πεινασμένοι αιχμάλωτοι του Αμερικάνικου Εμφυλίου μετά την απελευθέρωση τους το 1861





Η ευλογιά... Παλεστίνη 1898... Ευτυχώς η αρρώστεια αυτή έχει εξαφανιστεί...





Ο πυρετός του χρυσού... Αμερική 1816...


Φωτογραφίες από την ιστοσελίδα www.old-picture.com/index.htm

Wednesday, November 22, 2006

Lee Daniels - Ένας "διεστραμένος"(;) νέος σκηνοθέτης...

Χθες το βράδυ είδα σε DVD την ταινία “Shadow Boxer” του Lee Daniels με τον Cuba Gooding Jr. και την Helen Mirren.

Η υπόθεση αφορά ένα διαφυλετικό ζευγάρι επαγγελματιών δολοφόνων. Όταν η Rose (Helen Mirren), ερωμένη και μητριά του Mikey (Cuba Gooding Jr.), μαθαίνει ότι έχει καρκίνο σε τελικό στάδιο αποφασίζει να κάνει την τελευταία της δολοφονία.

Δεν ξέρω αν εγώ έχω γίνει πολύ συντηρητικός μεγαλώνοντας, αλλά όλη η ταινία είχε μία διεστραμμένη ατμόσφαιρα, η οποία επιπρόσθετα σου άφηνε την μία στιγμή την αίσθηση του film noire και την άλλη την αίσθηση video clip ή ταινίας του Kurosawa… Η ταινία ξεκινά με μια σκηνή σοδομισμού άντρα με στέκα μπιλιάρδου και την δολοφονία του. Στην συνέχεια και κατά την διάρκεια της ταινίας βλέπουμε διάφορες ερωτικές σκηνές και σκηνές βίας, ενώ αίσθηση προκαλεί και το ζευγάρι του γιατρού Dr. Don (Joseph Gordon-Levitt) με την (θα έλεγα κάτι παραπάνω από) πληθωρική νοσοκόμα Precious (Mo'Nique)…

Στο τέλος της ταινίας αυτό που με ενδιέφερε να μάθω ήταν το όνομα του σκηνοθέτη… Lee Daniels… Έμαθα, λοιπόν, ότι αυτή ήταν η πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης και η τρίτη ως παραγωγός…


Η πρώτη του ταινία ως παραγωγός, το "Monster’s Ball", δημιούργησε αίσθηση και η πρωταγωνίστρια Halle Berry απέσπασε το χρυσό αγαλματίδιο πρώτου γυναικείου ρόλου… Η ιστορία; Ένας ρατσιστής δεσμοφύλακας επανεξετάζει τις απόψεις του όταν ερωτεύεται την αφροαμερικανίδα γυναίκα του τελευταίου θανατοποινίτη που εκτέλεσε… Η ταινία είχε διανθιστεί με μία "έντονη" ερωτική σκηνή της Halle Berry με τον συμπρωταγωνιστή της Billy Bob Thornton, για την οποία ακούστηκαν και φήμες ότι ήταν αληθινή. Η ταινία είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις στην κοινωνία των μαύρων της Αμερικής, ενώ πολλοί χρέωσαν στην ακαδημία πολιτικές σκοπιμότητες...

Η επόμενη ταινία του; Το “The Woodsman”… Ένας παιδόφιλος επιστρέφει στην πόλη του μετά από δώδεκα χρόνια στην φυλακή και επιχειρεί να ξεκινήσει μια νέα ζωή, έχοντας να παλέψει όχι μόνο με την τοπική κοινωνία αλλά και με το ξύπνημα του εφιάλτη του…

Το δεδομένο είναι ότι οι ταινίες του Lee Daniels έχουν μια ξεχωριστή αισθητική και δύναμη και η άποψη μου είναι ότι, όσο δέχεται θετικές κριτικές, οι ταινίες του θα γίνονται όλο και πιο εκκεντρικές…

Για περισσότερες πληροφορίες:
Το επίσημο site του Lee Daniels
Η συνέντευξη του Lee Daniels το 2004 στο blackfilm.com

Monday, November 20, 2006

Παιδιά ή γουρουνάκια;



Η οργάνωση Concordia Children's Services νοικιάζει ένα μικρό σπίτι στην παλιά Μανίλα. Εκεί εθελοντές προσέχουν έως 25 εγκαταλελειμμένα παιδιά κάθε φορά. Αυτά τελικά δίνονται για υιοθεσία αν και πολλά μεγαλώνουν εκεί περιμένοντας για μια ανάδοχο οικογένεια.

Ευτυχώς όμως υπάρχουν και χαρμόσυνα νέα σε αυτόν τον πλανήτη... Η Μαρία μου έστειλε μήνυμα ότι είναι έγκυος... Εύχομαι στην ευτυχισμένη μέλλουσα μητέρα το πατροπαράδοτο "Καλή λευτεριά"...

Άφησε με ήσυχη, paparazzi!!!


Sunday, November 19, 2006

Ποιός θα είναι ο επόμενος πρόεδρος;

Μετά την αποτυχία των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, έχει ξεκινήσει ένας κύκλος συζητήσεων στην Αμερική (και προφανώς και στον υπόλοιπο κόσμο) για το ποιός θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της. Η συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως στο ποιός θα είναι ο υποψήφιος των Δημοκρατικών... Το blog αυτό στηρίζει ανεπιφύλακτα (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, έτσι και αλλιώς δεν έχει καμμία δύναμη) πιθανή υποψηφιότητα του πρώην Αντιπροέδρου Al Gore... Όχι γιατί τρέφω καμμία ψευδαίσθηση ότι θα αλλάξουν πολλά πράγματα στην πολιτική της Αμερικής, αλλά γιατί ο πρώην αντιπρόεδρος τα τελευταία χρόνια έχει βγει ανοικτά και έχει μιλήσει για πολλά πράγματα. Έχει μιλήσει για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, για πάρα πολλά από τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου... Ε, δεν είναι δυνατόν να τα πάρει όλα πίσω όταν γίνει πρόεδρος... Η ομιλία του για τα συνταγματικά θέματα στην Αμερική ήταν από τα πρώτα link που έκανα στο blog μου...


Υ.Γ.1: Αφού είμαστε που είμαστε προτεκτοράτο τους, γιατί δεν μας δίνουν το δικαίωμα να ψηφίζουμε στις εκλογές τους;
Υ.Γ.2.: Και γιατί να μην ασχοληθώ με αυτό το θέμα; Πρόεδρο όλου του πλανήτη δεν εκλέγουν;

Ποιόν είπες φώκια, ρε;

Μην φέρεσαι στους άλλους με τρόπο που δεν θα ήθελες να φέρονται αυτοί σε σένα…

Friday, November 17, 2006

Γιατί χορεύουν πάνω στα τραπέζια;

Οι έλληνες διασκεδάζουν... Παρασκευή και Σάββατο τα μπουζούκια γεμάτα... Θηλυκές υπάρξεις λικνίζουν το κορμί τους σε ανατολίτικους ρυθμούς πάνω στα τραπέζια των καταστημάτων... Τα βλέμματα των αντρών καρφωμένα πάνω τους...

Σύγχρονη Ελληνική συνήθεια των τελευταίων είκοσι χρόνων; Δοκιμάστε ξανά!! Είναι τόσο παλιά, ίσως όσο παλιός είναι και ο πολιτισμός μας... Έχει ακούσει κανένας σας τον αρχαίο χορό "όκλασμα";

Στην έκδοση του Υπουργείου Πολιτισμού "Μουσών Δώρα - Μουσικοί και χορευτικοί απόηχοι από την αρχαία Ελλάδα" υπάρχει η φωτογραφία του αγγείου του 4ου αιώνα π.Χ. με αριθμό 12683 που βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Αντιγράφω από την έκδοση: "Στην κύρια όψη απεικονίζεται ο χορός όκλασμα. Στο μέσον της παράστασης, πάνω σε τραπέζι, μια χορεύτρια παρουσιάζει τον περσικό χορό, πλαισιωμένη από μια αυλήτριδα και μια τυμπανίστρια. Ντυμένη με την ανατολίτικη φορεσιά, ένα ρούχο πλεκτό με μανίκια και περισκελίδες, ζωσμένο στην μέση, και την τιάρα στο κεφάλι, γονατίζει με το δεξί γόνατο στο τραπέζι και σκύβει απλώνοντας τα χέρια προς τα εμπρός. Ο χορός όκλασμα, που ονομαζόταν και περσικός, εκτελείται υπό τους ήχους του αυλού και συχνά συνοδεύεται από τύμπανο ή και χτυπήματα σε πέλτη. Την ονομασία του, όκλασμα, οφείλει στη στάση της χορεύτριας, η οποία οκλάζει (κάμπτει τα γόνατα σε βαθύ κάθισμα). Ο χορός αυτός εκτελείται πάνω σε τραπέζι αλλά μερικές φορές και στο έδαφος. Σε αυτή την περίπτωση δίπλα στη χορεύτρια υπάρχει ένα τραπέζι για ενδεχόμενη χρήση. Χορός ανατολικής προέλευσης πρέπει να έγινε δημοφιλής κατά τον ύστερο 5ο αιώνα π.Χ.... ".



Αλλάξατε γνώμη; Τώρα κοιτάχτε καλά το ντύσιμο... Τι σας θυμίζει; Λεοπάρ;

2500 χρόνια μετά... Οι ελληνίδες χορέυουν στα τραπέζια σε ρυθμούς ανατολίτικης προέλευσης... Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν...

Α ρε Ευάγγελε!!! Κάτι ήξερες εσύ όταν τα έλεγες πολιτιστικά κέντρα....

Υ.Γ.: Την συγκεκριμένη πληροφορία την βρήκα στην Μεταπτυχιακή Διατριβή της αδελφής μου...

Thursday, November 16, 2006

Απόκτησα Cheerleaders!!!

Το blog είναι χαρούμενο σήμερα γιατί απόκτησε cheerleaders!!