Ένα από τα καλά του να ταξιδεύεις με αυτοκίνητο... Είδαμε το
Beckovský hrad (Κάστρο του Μπέτσκοβ) από το αυτοκίνητο τον Αύγουστο, καθώς ταξιδεύαμε από
Πολωνία προς
Βουλγαρία... Ήταν τρομερά εντυπωσιακό θέαμα, οπότε αποφάσισα να ψάξω να βρω τι είναι και να το επισκεφτούμε στο ταξίδι της επιστροφής... Έτσι και κάναμε...

Το κάστρο κατέχει στρατηγική θέση στην περιοχή της λεγόμενης
Μεγάλης Μοραβίας, του μεγάλου
Σλαβικού κράτους που υπήρχε στην
Κεντρική Ευρώπη μεταξύ
9ου και
10ου αιώνα. Το ίδιο το κάστρο πρέπει να κτίστηκε στα μέσα του
13ου αιώνα για να προστατεύει τα σύνορα με το
Βασίλειο της Ουγγαρίας...

Γύρω στα τέλη του
13ου με αρχές του
14ου αιώνα πέρασε στα χέρια του
Csák (III) Máté, Ούγγρου ανεξάρτητου ηγεμόνα. Μετά τον θάνατο του, το
1321, το κάστρο το διαχειρίζονταν καστελάνοι. Ο βασιλέας της Ουγγαρίας,
I. Lajos, έδωσε το
1379 το κάστρο στον
Miklós Bánffy, για τις υπηρεσίες του σε μάχες στα
Βαλκάνια και στην
Ιταλία... Το
1388 το κάστρο δόθηκε από τον Ούγγρο αυτοκράτορα
Zsigmond στον, Πολωνικής καταγωγής, Ούγγρο αριστοκράτη
Ścibor ze Ściborzyc, ο οποίος ήταν σύμβουλος του και μάλιστα με μεγάλη επιρροή σε αυτόν.

Ο Ścibor ξανάχτισε το κάστρο σε
Γοτθικό ρυθμό. Μάλιστα, έκτισε ένα παρεκκλήσι με καταπληκτική διακόσμηση. Μετά τον θάνατο του, πέρασε στην κατοχή του γιού του
Stibor II, ο οποίος, καθώς δεν είχε γιό, το κληρονόμησε στην κόρη του
Katarína. Το βασιλικό συμβούλιο, όμως, αποφάσισε ότι, ως κόρη, είχε δικαίωμα μόνο στο ένα τέταρτο της περιουσίας του πατέρα της, το οποίο της δόθηκε σε χρήματα, ενώ το κάστρο δόθηκε από τον Zsigmond, το
1437, μία μέρα πριν τον θάνατο του, στον
Pál Bánffy, με την προϋπόθεση να παντρευτεί την Katarína, όπως και έκανε.

Το
1526, μετά την
Μάχη του Μοχάτς, ανάμεσα στον ουγγρικό στρατό του
II. Lajos (Λουδοβίκος Β') και τον οθωμανικό στρατό του
Kanuni Sultan Süleyman (Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή), η οποία έληξε νικηφόρα για τους Οθωμανούς, η οικογένεια Bánffy ξαναέχτισε το κάστρο σε
Αναγεννησιακό ρυθμό, αυτήν την φορά.

Το
1599, το κάστρο άντεξε σε πολιορκία των
Τατάρων.

Η οικογένεια Bánffy διατήρησε στην κατοχή της το κάστρο μέχρι το
1646, όταν πέθανε το τελευταίο μέλος της, ο
Kristóf Bánffy. Το κάστρο μετατράπηκε αργότερα σε στρατώνα και μετά σε φυλακές. Το
1729 καταστράφηκε από πυρκαγιά και μετατράπηκε σε ερείπια. Το
1970 ανακηρύχθηκε σε Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο της τότε
Τσεχοσλοβακίας.

Η σημερινή του μορφή προέκυψε από εργασίες αποκατάστασης που έγιναν στο τελευταίο τέταρτο του
20ου αιώνα.
Σύνδεσμος σε χάρτη /
Link to Map:
48° 47' 27''N, 17° 53' 53''E