Showing posts with label Viticulture. Show all posts
Showing posts with label Viticulture. Show all posts
Saturday, April 09, 2011
Monday, March 28, 2011
Ο Μπελάς και το νιάμπελο | Mpelas and the niabelo


Το κουλούριασμα της αμπελιάς, ή, αλλιώς, το "πλέξιμο του καλαθιού", είναι μια ιδαιτερότητα της αμπελοκαλλιέργειας στην Σαντορίνη. Με αυτό τον τρόπο οι ντόπιοι προστατεύουν τα αμπέλια από τους δυνατούς ανέμους. Αν το "καλάθι", με τα χρόνια, έχει γίνει πολύ μεγάλο, οι ντόπιοι το αποκαλούν "νιάμπελο".







Η όλη διαδικασία αρχίζει με το "πάστρεμα", όπου το αμπέλι καθαρίζεται από τα μικρά κλαράκια, συνεχίζει πλέκοντας τα "στριφάλια", τα κεντρικά κλαριά του αμπελιού, τα οποία πλέκονται το ένα με το άλλο, και τελειώνει με το "κουλούριασμα" της αμπελιάς...

Το κρασί του κυρ. Μιχάλη, καθώς και τα άλλα αγροτικά προϊόντα που φτιάχνει ο ίδιος και η γυναίκα του, όπως το εκπληκτικό λιαστό ντοματάκι, την φάβα, τα καπαρόφυλλα, και το χλωρό τυρί, θα τα βρείτε στο μικρό τους μαγαζάκι στο Ακρωτήρι, στο δρόμο προς το φάρο...
[ENG] In order to protect the vines from the strong winds, there is a special pruning system in Santorini. Each vine is twisted in a characteristic basket-shape, which the locals call “kalathi” or, if it is a big and old one, “niabelo”. In the photos, Mr. Michalis "Mpelas", my favorite photographic subject in Santorini, prunes a "niabelo". One can find Michalis' wine, together with the other agricultural products that he and his wife, Anna, produce, at their small shop in Akrotiri, on the road to the Lighthouse...
Labels:
Agriculture,
Akrotiri,
Person,
Santorini,
Viticulture
Friday, March 25, 2011
Ο Μπελάς κι η Αμπελιά | Twisting the vines in Santorini

Ο φίλος, κυρ. Μιχάλης ο "Μπελάς", αγαπημένο μου φωτογραφικό θέμα στην Σαντορίνη, "κουλουριάζει" μια αμπελιά... Αρχίζει με το "πάστρεμα", όπου το αμπέλι καθαρίζεται από τα μικρά κλαράκια, συνεχίζει πλέκοντας τα "στριφάλια", τα κεντρικά κλαριά του αμπελιού, τα οποία πλέκονται το ένα με το άλλο, και τελειώνει με το "κουλούριασμα" της αμπελιάς...
Το κουλούριασμα της αμπελιάς ή "πλέξιμο του καλαθιού", είναι πολύ σημαντικό στο νησί, γιατί έτσι προστατεύονται τα αμπέλια από τους δυνατούς ανέμους.
[ENG] My friend, mr. Michalis "Mpelas" ("trouble maker"), my favorite photographic subject in Santorini, showed me how the locals twist the vines on the island... This is very important in order to protect the plants from the strong winds...
Labels:
Agriculture,
Akrotiri,
Santorini,
Video,
Viticulture
Monday, May 10, 2010
Πριν πιάσουν την αξίνα να σκάψουν, τη φιλούσανε! | Kissing the hoe...

Κουμπάρος: Είχα βάλει κοπριά και έκαμε τριανταέξι τόνοι ντομάτα…
Μιχάλης: Τριανταέξι τόνοι ντομάτα, τρεις ζευγαριές!
Κουμπάρος: Τρεις ζευγαριές, έτσι;
Μιχάλης: Άνυδρα!, άνυδρα!
Κουμπάρος: Άνυδρα…
Μιχάλης: Δηλαδή τρεις ζευγαριές, εννιά στρέμματα!
Κουμπάρος: εννιά στρέμματα… τριανταέξι τόνοι…
Μιχάλης: τόνοι, λέμε, ε!
Κουμπάρος: τριανταέξι…
Μιχάλης: Εφτά εργοστάσια δουλεύανε απάνω στην Σαντορίνη! Εφτά εργοστάσια δουλεύανε και δεν προλαβαίνανε την ντομάτα… Αλλά ο κόσμος έπιανε την αξίνα να σκάψει και την φιλούσανε! Μου λέγε ο πατέρας μου, «τι να σου πάρω από τα Φηρά άμα θα πάω;», που πήγαινε μία φορά το μήνα… Του λέω «Μπαμπά, θέλω μια κρανιά», από αυτή που […] «ή φέρε μου», του λέω, «μια καλή αξίνη»
Κουμπάρος: Αξίνη, ναι!
Μιχάλης: Αν είχα παπούτσια ή αν είχα καπέλο δεν με ένοιαζε! Μια αξίνη να [κάνοντας τον σταυρό του]… το λέω…
Κουμπάρος: εργαλείο… εργαλείο…
Μιχάλης: «η μια καλή κρανιά», λέω, «φέρε μου ή μια αξίνη καλή να την έχω». Έβλεπα τις άλλες αξίνες των αλλονών που ήταν πιο όμορφες και πιο καινούργιες… και μας… όλοι είμαστε φτωχοί… είμαστε δώδεκα αδέλφια! Μεγάλη οικογένεια… Όλα ήτανε λιγάκι down... Μην τα λέμε αυτά… Και τα ζήλευα!! Ήθελες να σκάψεις και δεν είχες το κατάλληλο εργαλείο! Είχες την όρεξη… Κατάλαβες κυρ. Γιάννη; Μην τα λέμε… Είχαν οι άλλοι τα καλά μουλάρια και εμείς είχαμε την [...]… Ήθελες να της βάλεις το άροτρο να οργώσεις το χωράφι όπως ήθελες και δεν μπορούσες… Και λέω τώρα στα παιδιά μου «βρε τώρα είναι η ζωή!»

Ο κυρ. Μιχάλης ο "Μπελάς" ("μπελάς", αλλά καλός μπελάς) είναι από τους πρώτους ανθρώπους που φωτογράφισα, όταν άρχισα να ασχολούμαι με την φωτογραφία... Τον είχα πετύχει εκεί, στο αμπέλι, δίπλα στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου να οργώνει το χωράφι ξυπόλητος... Όταν του το θύμισα αυτό, το Σάββατο στον Ταξιάρχη, μου είπε... "Από μικρός έτσι όργωνα... Εμείς τότε είχαμε ένα ζευγάρι παπούτσια και αυτά ήταν για την Κυριακή στην εκκλησιά... Πριν μπούμε στο χωράφι τα βγάζαμε για να μην τα χαλάσουμε..."

Ο κυρ. Μιχάλης ο "Μπελάς" ("μπελάς", αλλά καλός μπελάς) είναι από τους πρώτους ανθρώπους που φωτογράφισα, όταν άρχισα να ασχολούμαι με την φωτογραφία... Τον είχα πετύχει εκεί, στο αμπέλι, δίπλα στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου να οργώνει το χωράφι ξυπόλητος... Όταν του το θύμισα αυτό, το Σάββατο στον Ταξιάρχη, μου είπε... "Από μικρός έτσι όργωνα... Εμείς τότε είχαμε ένα ζευγάρι παπούτσια και αυτά ήταν για την Κυριακή στην εκκλησιά... Πριν μπούμε στο χωράφι τα βγάζαμε για να μην τα χαλάσουμε..."
[ENG] Michalis "Mpelas" describes life in the old times on Santorini... He says that, in the old times, people, before starting to dig, they were kissing the hoe... He was a young guy and when his father was asking him if he wants something from Fira, where he was going once per month, he was answering "bring me a good hoe!". He did not care if he had shoes or hat, he just wanted a good hoe... They had the will to work but they did not have the appropriate tools... He was from a poor family, one out of twelve children, and they were poor... He was looking at other people hoes and he was becoming jealous... Mr. Michalis was one of the first persons that I photographed when I started to have this hobby... I saw him one day, at a vineyard next to the prehistoric site of Akrotiri, ploughing the land barefooted... When I reminded him that, in the Saturday at the fair of Taxiarchis church, he said to me: "It is like that from the time that I was a child... At that times, we had only one pair of shoes and it was for going to the church in Sundays... Before getting into the field, we were taking them out not to destroy them!"
Friday, February 15, 2008
Св. Трифон Зарезан Ден

Св. Трифон Зарезан Ден (Η ημέρα του Αγίου Τρύφωνα Ζαρεζάν)
Χθες, εκτός από την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, στην Βουλγαρία γιόρταζαν τον Άγιο Τρύφωνα Ζαρεζάν, προστάτη αγίου του κρασιού, των αμπελουργών, των οινοπαραγωγών και των ταβερνιάριδων... Ο Άγιος Τρύφωνας γεννήθηκε γύρω στο 200 μ.Χ., πέθανε το 248 μ.Χ. και σύμφωνα με την παράδοση ήταν ένας απλός αγρότης που καλλιεργούσε σταφύλια.
Κάποιες τοπικές παραδόσεις θέλουν τον Άγιο Τρύφωνα να είναι αδελφός της Παναγίας... Λέγεται ότι καθώς η Παναγία πήγαινε στις 40 ημέρες από την γέννηση του τον Χριστό στον ναό, πέρασε μπροστά από τα αμπέλια του αδελφού της... Αυτός κάτι της είπε περιπαιχτικά... Η Παναγία εκνευρισμένη έτρεξε στο σπίτι του και είπε στην γυναίκα του ότι ο άντρας της έκοψε κατά λάθος την μύτη του... Η γυναίκα του έτρεξε, με την σειρά της, έντρομη στο αμπέλι, όπου βρήκε τον άντρα της χωρίς κανένα πρόβλημα... Αυτός της είπε "Δεν είμαι τόσο αδέξιος να κόψω την μύτη μου", αλλά εκεί που της έδειχνε ότι δεν θα μπορούσε να κόψει την μύτη του με το κλαδευτήρι, την έκοψε πραγματικά... Από τότε ονομάζεται "Зарезан", που σημαίνει "ο κομμένος" (ακρωτηριασμένος)...
Τώρα γιατί ονομάστηκε άγιος δεν ξέρω...

Ο Άγιος Τρύφωνας στην πραγματικότητα είναι η "σύγχρονη" εκδοχή του Διονύσου, ο οποίος σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία είχε γεννηθεί στην Θράκη...
Από το πρωί της 14ης Φεβρουαρίου, οι άντρες παίρνουν ένα στεφάνι από κληματόβεργες και πάνε στα αμπέλια για κλάδεμα... Φυσικά πίνουν όλη μέρα και δύσκολα βλέπεις κανέναν την επόμενη μέρα χωρίς κόκκινα μάτια...
Στοιχεία και πληροφορίες από το Αγγλόφωνο Βουλγάρικο περιοδικό VAGABOND. Ένα εκπληκτικά ενδιαφέρον άρθρο για τον Άγιο Τρύφωνα έχει ανεβάσει και ο vasikos metoxos στο ιστολόγιο του. Η φωτογραφία είναι από την εικονογράφιση εξωτερικά της κεντρικής εκκλησίας στο Μοναστήρι της Ρίλας.
[ENG] On 14 February, Bulgaria celebrates the day of Saint Trifon Zarezan, the patron saint of wine, vine-growers, winemakers and tavern-keepers.
Χθες, εκτός από την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, στην Βουλγαρία γιόρταζαν τον Άγιο Τρύφωνα Ζαρεζάν, προστάτη αγίου του κρασιού, των αμπελουργών, των οινοπαραγωγών και των ταβερνιάριδων... Ο Άγιος Τρύφωνας γεννήθηκε γύρω στο 200 μ.Χ., πέθανε το 248 μ.Χ. και σύμφωνα με την παράδοση ήταν ένας απλός αγρότης που καλλιεργούσε σταφύλια.
Κάποιες τοπικές παραδόσεις θέλουν τον Άγιο Τρύφωνα να είναι αδελφός της Παναγίας... Λέγεται ότι καθώς η Παναγία πήγαινε στις 40 ημέρες από την γέννηση του τον Χριστό στον ναό, πέρασε μπροστά από τα αμπέλια του αδελφού της... Αυτός κάτι της είπε περιπαιχτικά... Η Παναγία εκνευρισμένη έτρεξε στο σπίτι του και είπε στην γυναίκα του ότι ο άντρας της έκοψε κατά λάθος την μύτη του... Η γυναίκα του έτρεξε, με την σειρά της, έντρομη στο αμπέλι, όπου βρήκε τον άντρα της χωρίς κανένα πρόβλημα... Αυτός της είπε "Δεν είμαι τόσο αδέξιος να κόψω την μύτη μου", αλλά εκεί που της έδειχνε ότι δεν θα μπορούσε να κόψει την μύτη του με το κλαδευτήρι, την έκοψε πραγματικά... Από τότε ονομάζεται "Зарезан", που σημαίνει "ο κομμένος" (ακρωτηριασμένος)...
Τώρα γιατί ονομάστηκε άγιος δεν ξέρω...

Ο Άγιος Τρύφωνας στην πραγματικότητα είναι η "σύγχρονη" εκδοχή του Διονύσου, ο οποίος σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία είχε γεννηθεί στην Θράκη...
Από το πρωί της 14ης Φεβρουαρίου, οι άντρες παίρνουν ένα στεφάνι από κληματόβεργες και πάνε στα αμπέλια για κλάδεμα... Φυσικά πίνουν όλη μέρα και δύσκολα βλέπεις κανέναν την επόμενη μέρα χωρίς κόκκινα μάτια...
Στοιχεία και πληροφορίες από το Αγγλόφωνο Βουλγάρικο περιοδικό VAGABOND. Ένα εκπληκτικά ενδιαφέρον άρθρο για τον Άγιο Τρύφωνα έχει ανεβάσει και ο vasikos metoxos στο ιστολόγιο του. Η φωτογραφία είναι από την εικονογράφιση εξωτερικά της κεντρικής εκκλησίας στο Μοναστήρι της Ρίλας.
[ENG] On 14 February, Bulgaria celebrates the day of Saint Trifon Zarezan, the patron saint of wine, vine-growers, winemakers and tavern-keepers.
Subscribe to:
Posts (Atom)




