Το Ιστορικό Μουσείο του Βίντιν | Музей Конака, Видин

Το Περιφερειακό Ιστορικό Μουσείο της Βουλγαρικής πόλης Видин (Βίντιν) στεγάζεται στο παλιό Οθωμανικό κονάκι (διοικητήριο). Αυτός είναι ο λόγος που αποκαλείται και Музей "Конака" (Μουζέι "Κονάκα" - Μουσείο "Κονάκι"). Το κονάκι χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, αλλά ανακατασκευάστηκε μετά την Βουλγαρική απελευθέρωση, οπόταν και προστέθηκαν αρχιτεκτονικά στοιχεία της Βουλγαρικής αναγέννησης. Χρησιμοποιείται ως μουσείο από το 1956.




Στον προαύλιο χώρο του μουσείο μπορεί να δει κανείς έναν μεγάλο αριθμό από σαρκοφάγους, στήλες, και επιτύμβιες στήλες που σχετίζονται με τις Ρωμαϊκές πόλεις της περιοχής Bononia (Μπονόνια - Βίντιν), Ratiaria (Ρατιάρια), σημερινό Арчар (Αρτσάρ), και Castra martis (Κάστρα Μάρτις), σημερινή πόλη Кула (Κούλα).

Η επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου εδώ.


[ENG] The Historical Museum of Vidin, which is called also "Konaka Museum", is located in a former Ottoman konak in Vidin, Bulgaria, and was founded in 1910. It is one of the cultural memorials of the region. The building is a unique architectural and cultural monument of local significance. It was built up in the 18th century and served as a police station. Because of the good visibility the central tower part served as a fire-tower. After the Liberation from the Ottomans it was reconstructed and Bulgarian Renaissance architecture elements were introduced. It has been a museum since 1956. The exposition traces back the history of the Vidin region from the remote past to the Liberation. Outside the museum one can see many sarcophagus and tombstones from the ancient Roman cities of the area, Ratiaria (modern village of Archar), Bononia (Vidin) and the Roman castle Kastra martis (the town of Kula). The official website of the museum can be found here.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Στη νεκρόπολη της Πέρρης | At the necropolis of Perre

Στην Ρωμαϊκή νεκρόπολη της αρχαίας Πέρρης, μίας από τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις του Βασιλείου της Κομμαγηνής... Βρίσκεται πέντε χιλιόμετρα βόρεια της Τουρκικής πόλης Adıyaman (Αντιγιαμάν).

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 47' 36''N, 38° 18' 11''E

[ENG] The necropolis of the ancient city Perre of the Kingdom of Commagene, today Pirin, five kilometers north of Adiyaman, Turkey.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Η αρχαία Πέρρη της Κομμαγηνής | The ancient Perre of the Commagene Kingdom

Η αρχαία Πέρρη, μία από τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις του Βασιλείου της Κομμαγηνής, ονομάζεται σήμερα Pirin (Πιρίν) και βρίσκεται πέντε χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Adıyaman (Αντιγιαμάν) της Τουρκίας...


Κατά την διάρκεια του ταξιδιού μας στην χώρα αυτή, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε την νεκρόπολη της πόλης, όπου έχουν μετρηθεί 208 σπηλιές, σε πολλές από τις οποίες υπάρχουν "αρκοσόλια", δηλαδή τάφοι με αψιδωτό άνοιγμα.


Την περίοδο της Ρωμαϊκής κυριαρχίας στην περιοχή, η Πέρρη ονομαζόταν Pordonnium και βρισκόταν στο ρωμαϊκό σύνορο του Ευφράτη, βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του Βασιλείου της Κομμαγηνής, Σαμόσατα.



Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 47' 36''N, 38° 18' 11''E


[ENG] The ancient city Perre was one of the four most important cities of the Kingdom of Commagene. Today it is named Pirin and it is located 5 kilometers north from the Turkish city Adiyaman. During our visit in the area we had the opportunity to visit the Roman necropolis of the city, where 208 cave graves (rock tombs) can be found. During the Roman times the city was known as Pordonnium and it was of major importance for the protection of the Euphrates' passages from the Parthian Empire.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Οι Θεοί της Κομμαγηνής | Gods of Commagene

Ο Αντίοχος Α΄ Θεός, βασιλιάς της Κομμαγηνής δημιούργησε την δική του θρησκεία και ίδρυσε στο Nemrut Dağı (Νεμρούτ Ντάγκ - όρος Νεμρούτ / Νεμρώδ), σε υψόμετρο 2134 μέτρων, ένα "ιεροθέσιον", ταφικό μνημείο με τύμβο και ένα σύνολο ανάγλυφων πλακών, επιγραφών και αγαλμάτων του εαυτού του, των θεών, και των θεοποιημένων προγόνων του.

Το ταφικό μνημείο έχει δύο μεγάλα πλατώματα, ένα προς την Ανατολή και ένα προς την Δύση, καθώς και ένα μικρότερο στο Βορρά. Τα αγάλματα των θεών της Κομμαγηνής, ένας συγκρητισμός Ελληνικών και Περσικών θεοτήτων, είχαν ύψος 8 έως 10 μέτρα και θυμίζουν έντονα τα αγάλματα στις Θήβες της Αιγύπτου. Υπέστησαν μεγάλες ζημίες στο παρελθόν από σεισμούς. Κάθε κεφάλι αγάλματος έχει τοποθετηθεί σήμερα μπροστά από το αντίστοιχο σώμα.


Οι Θεοί της Κομμαγηνής


Απόλλωνας/Μίθρας/Ήλιος/Ερμής (Δυτικό πλάτωμα)



Η Θεά της Κομμαγηνής, η οποία αντιστοιχεί στην αρχαιοελληνική θεά Τύχη και φοράει "κάλαθο" στο κεφάλι (Δυτικό πλάτωμα).



Ζεύς/Ωρομάσδης (Δυτικό πλάτωμα). Το αντίστοιχο κεφάλι στο ανατολικό πλάτωμα δεν σώζεται σε καλή κατάσταση... Ο Ωρομάσδης είναι ο Ahura Mazdā, όπως ονομάζεται στην ασβεστική γλώσσα, θεός της παλαιάς Ιρανικής θρησκείας, ο οποίος ονομάστηκε "ο αδημιούργητος θεός" από τον Ζαρατούστρα, τον δημιουργό του Ζοροαστρισμού...



Αντίοχος Α΄ Θεός (Δυτικό πλάτωμα).



Αρτάγνης/Ηρακλής/Άρης (Δυτικό πλάτωμα)



Το λιοντάρι (aslan), το οποίο αντιπροσωπεύει την επίγεια, εφήμερη δύναμη (Ανατολικό πλάτωμα)



Ο αετός (kartal), ο οποίος αντιπροσωπεύει την θεία και αιώνια δύναμη (Δυτικό πλάτωμα).

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 58' 52''N, 38° 44' 26''E


Δείτε επίσης: / See also:
Ο τύμβος του Αντίοχου Α' Θεού της Κομμαγηνής | Nemrut Tümülüsü
Η Αρσάμεια παρά τον Νυμφαίο | Nymphaios Arsameia
Από την Κωνσταντινούπολη στο όρος Νεμρούτ | From Istanbul to Mount Nemrut

[ENG] Antiochus I Theos, king of the Kingdom of Commagene, he founded his own religion and constructed in Nemrut Dağı, at an altitude of 2134 meters, a "hierothesion", tomb-sanctuary with a tumulus, stelae, inscriptions and colossal statues of himself, the Gods, and his deified ancestors. The monument has two large flat areas, one to the east and one to the west, and a smaller one to the north. The statues of the gods of Commagene, a syncretism of Greek and Persian gods, were 8-10 meters high and strongly recall the statues of Thebes in Egypt. The statues were severely damaged by earthquakes in the past. Each head statue is now placed in front of the corresponding body. Photos: [1] Mount Nemrut, Nemrut Tumulus, East Terrace, [2] The head of the statue of Apollo/Mithra/Helios/Hermes (west terrace), [3] The head of the statue of the Goddess of Commagene, relevant to the ancient Greek Goddess "Tyche" (west terrace), [4] The head of the statue of Zeus/Oromasdes (west terrace), [5] The head of the statue of Antiochus I Theos of Commagene, [6] The head of the statue of Herakles/Artagnes (west terrace), [7] The head of the lion (aslan) which represents the earthly, ephemeral power, and [8] The head of the Persian eagle god (kartal), which represents the divine and eternal power.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ο τύμβος του Αντίοχου Α' Θεού της Κομμαγηνής | Nemrut Tümülüsü

Ο Αντίοχος Α΄ Θεός, βασιλιάς της Κομμαγηνής από το 69 έως το 36 π.Χ., ήταν γιος του Μιθριδάτη A΄ Καλλίνικου και της Λαοδίκης, κόρης του Σελευκίδη Αντιόχου Η΄ Γρύπου. Η καταγωγή του ήταν από τους Αχαιμενίδες από την πλευρά του πατέρα του και στους Μακεδόνες και τον Μέγα Αλέξανδρο από την πλευρά της μητέρας του. Ο Αντίοχος Α΄ δημιούργησε την δική του θρησκεία και ίδρυσε στο Nemrut Dağı (Νεμρούτ Ντάγκι - όρος Νεμρούτ / Νεμρώδ), σε υψόμετρο 2134 μέτρων, ένα "ιεροθέσιον", ταφικό μνημείο με τύμβο και ένα σύνολο ανάγλυφων πλακών, επιγραφών και αγαλμάτων του εαυτού του, των θεών, και των θεοποιημένων προγόνων του.


Ανακαλύφθηκε το 1881 από τον Γερμανό μηχανικό Karl Sester, ο οποίος δούλευε για λογαριασμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Σέστερ ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή ενός δρόμου στην Ανατολία και θεώρησε ότι εάν ανακέλυπτε τα ίχνη της αρχαίας "Βασιλικής Οδού", η οποία οδηγούσε από την Περσέπολη στο Αιγαίο, θα διευκολυνόταν στον σχεδιασμό και την κατασκευή. Ρωτώντας τους Τούρκους βοηθούς του, έμαθε τυχαία για την ύπαρξη κάποιων τεράστιων αγαλμάτων στο όρος Νεμρούτ. Κινούμενος από περιέργεια ανέβηκε το βουνό, όπου και ανακάλυψε τα σπασμένα αγάλματα... Την επόμενη χρονιά επέστρεψε με τον γερμανό αρχαιολόγο Otto Puchstein για να ξεκινήσουν την πρώτη επιστημονική ανασκαφή του χώρου. Τα ευρήματα τους δημοσιεύτηκαν κάτω από τον τίτλο: "Reisen in Kleinasien und Nordsyrien" (Βερολίνο 1890). Το 1883 πραγματοποιήθηκε ανασκαφική δραστηριότητα από τους Τούρκους Osman Hamdi Bey και Osgan Effendi. Αυτοί δημοσιεύσαν τα ευρήματα τους κάτω από τον τίτλο: "Le Tumulus de Nemroud Dagh" (Κωνσταντινούπολη 1883). Γερμανική ανασκαφική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε ξανά το 1938 από τους Friedrich Karl Dörner και Rudolf Naumann, οι οποίοι εξέδωσαν το "Forschungen in Kommagene" ("Έρευνα στην Κομμαγηνή"). Ο Dorner επέστρεψε στο Νεμρούτ το 1951 με την αμερικανική αρχαιολογική αποστολή της αρχαιολόγου Teresa Goell, ενώ το 1984, με κοινή ομάδα Γερμανών και Τούρκων εκτέλεσε εργασίες αποκατάστασης στον χώρο. Από το 1989 οι εργασίες αποκατάστασης εκτελούνται κάτω από την επίβλεψη του Τούρκου αρχαιολόγου Sencer Şahin.


Ο τύμβος είναι φτιαγμένος από χοντρό γαρμπίλι και έχει σήμερα ύψος 50 μέτρων. Το αρχικό του ύψος ήταν πάνω από 75 μέτρα, αλλά με το πέρασμα του χρόνου αλλά κυρίως με την χρήση δυναμίτη από αμερικάνικες "αρχαιολογικές" αποστολές μειώθηκε στο σημερινό του ύψος. Κάτω από τον τύμβο αυτό θάφτηκε ο Αντίοχος μαζί με τις συζύγους του και τις κόρες του... Ο τρόπος κατασκευής του τύμβου έκανε τον τάφο "απόρθητο" από τυμβωρύχους... Παρόλα αυτά, πάντως, υπάρχουν θρύλοι που μιλούν για μια κρυφή είσοδο και για μία κατάρα...


Το ταφικό μνημείο έχει δύο μεγάλα πλατώματα, ένα προς την Ανατολή και ένα προς την Δύση, καθώς και ένα μικρότερο στο Βορρά. Τα αγάλματα των θεών της Κομμαγηνής, ένας συγκρητισμός Ελληνικών και Περσικών θεοτήτων, είχαν ύψος 8 έως 10 μέτρα και θυμίζουν έντονα τα αγάλματα στις Θήβες της Αιγύπτου. Υπέστησαν μεγάλες ζημίες στο παρελθόν από σεισμούς. Κάθε κεφάλι αγάλματος έχει τοποθετηθεί σήμερα μπροστά από το αντίστοιχο σώμα.


Οι επιγραφές, οι οποίες βρίσκονται στις πλάτες των θρόνων των αγαλμάτων, περιλαμβάνουν τον "Νόμο" του Αντίοχου, δηλαδή το σύνολο των πολιτικών και θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων του, και είναι γραμμένες στα Ελληνικά.



Στο ταφικό μνημείο έχει βρεθεί ένα ανάγλυφο από πορόλιθο, διαστάσεων 1,70Χ2,40 μέτρων, το οποίο απεικονίζει ένα λιοντάρι με την Σελήνη κρεμασμένη στο λαιμό του και 19 αστέρια χαραγμένα στο σώμα του. Τα τρία μεγαλύτερα από αυτά συμβολίζουν με ελληνικά γράμματα τους πλανήτες Άρη, Ερμή και Δια και έχουν 16 ακτίνες (όπως και το αστέρι της Βεργίνας), ενώ τα υπόλοιπα 16 μικρότερα αστέρια έχουν από 8 ακτίνες. Η επιγραφή αυτή, λοιπόν, αποτελεί το παλαιότερο ωροσκόπιο του κόσμου και είναι το ωροσκόπιο της ανέγερσης του ιεροθεσίου από τον Αντίοχο Α’. Αντιστοιχεί στις 3 Ιουλίου του 62 π.Χ., περίπου στις 18:43 (Ahmet Talat Saygaç, 2007) [πηγή]. Πρέπει να σημειωθεί ότι η σελήνη με ένα αστέρι δημιουργεί το μοτίβο της ημισελήνου με το άστρο, κάτι το οποίο ήταν κοινό σε αρκετά ταφικά μνημεία εκείνης της περιόδου στην ευρύτερη περιοχή. Η σχεδίαση του λιονταριού παραπέμπει στα λιοντάρια της "Πύλης της Ιστάρ" της Βαβυλώνας. Πάνω στο ανάγλυφο είναι χαραγμένο το: "ΠΥΡΟΕΙΣ ΗΕΡΑΧΛΕΟΣ ΣΤΙΛΒΟΟΝ ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ ΠΗΑΕΤΟΝ ΔΙΟΣ". Ανά δύο οι λέξεις είναι πάνω από ένα από τα τρία μεγάλα αστέρια. Το "ΠΥΡΟΕΙΣ ΗΕΡΑΧΛΕΟΣ" σημαίνει "το φλεγόμενο του Ηρακλή" και αντιπροσωπεύει τον πλανήτη Άρη, ο οποίος, άλλωστε, στην αρχαιότητα αναφέρεται και ως "Πυροειδής" (Ερατοσθένη "Καταστερισμοί (ἢ Ἀστροθεσίαι)" 2,43, 4-7: "Πρώτον μεν Διός, Φαίνοντα μέγαν, ο δεύτερος εκλήθη μεν Φαέθων [...] ου μέγας ... ο δε τρίτος Άρεως, Πυροειδής δε καλείται, ου μέγας"). Το "ΣΤΙΛΒΟΟΝ ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ" σημαίνει "το ακτινοβόλο του Απόλλωνα" και αντιπροσωπεύει τον πλανήτη Ερμή. Τέλος, το "ΠΗΑΕΤΟΝ ΔΙΟΣ" σημαίνει "Φαέθων Διός" και πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει τον πλανήτη Δία, αν και υπάρχουν θεωρίες για την ύπαρξη παλαιότερα πλανήτη μεταξύ Δία και Άρη (στην σημερινή ζώνη αστεροειδών), ο οποίος ονομαζόταν "Φαέθωντας" [Φωτογραφία από το διαδίκτυο].



Το κόστος για την κατασκευή του μνημείου αυτού θα πρέπει να ήταν τεράστιο για τους χωρικούς της Κομμαγηνής, οι οποίοι συν τοις άλλοις εξαναγκάστηκαν όχι μόνο να του παραχωρήσουν τα εδάφη τους, αλλά και να προσφέρουν προσωπική εργασία για την ολοκλήρωση του έργου [πηγή].




Το Ανατολικό πλάτωμα


Στο Ανατολικό πλάτωμα, το οποίο βρίσκεται περίπου 11 μέτρα πιο ψηλά από το Δυτικό, κοιτώντας από αριστερά προς τα δεξιά, υπάρχουν, διαμορφωμένα συμμετρικά, τα αγάλματα του Απόλλωνα/Μίθρα/Ήλιου/Ερμή, της θεάς της Κομμαγηνής (αντίστοιχη με την αρχαιοελληνική θεά Τύχη), του Δία/Ωρομάσδη, του Αντίοχου Α΄ Θεού, και του Αρτάγνη/Ηρακλή/Άρη. Εκατέρωθεν των αγαλμάτων αυτών υπάρχουν ,συμμετρικά τοποθετημένα, από ένα λιοντάρι (aslan), το οποίο αντιπροσωπεύει την επίγεια, εφήμερη δύναμη και από ένας αετός (kartal), το οποίο αντιπροσωπεύει την θεία και αιώνια δύναμη. Μπροστά από τα αγάλματα, σε μικρή απόσταση, υπάρχει βωμός...


Το Δυτικό πλάτωμα



Στο Δυτικό πλάτωμα δεν παρουσιάζεται η ίδια συμμετρία που υπάρχει στο Ανατολικό. Πέραν των αγαλμάτων των Θεών, υπάρχει μία σειρά από ανάγλυφα σε πορόλιθο τα οποία αντιπροσωπεύουν τους Πέρσες προγόνους του Αντιόχου.


Το Βόρειο πλάτωμα


Στο βόρειο πλάτωμα υπάρχει μια σειρά από επιτύμβιες στήλες μη εγχάρακτες. Αυτές, πιθανότατα, προορίζονταν για τους απογόνους του Αντιόχου Α΄.


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 58' 52''N, 38° 44' 26''E


Σημείωση: Ο Ιούλιος Αντίοχος Φιλοπάππος, ύπατος της Αθήνας από το 90 έως το 100 μ.Χ., για τον οποίο φτιάχτηκε, μεταξύ 114 με 116 μ.Χ., το γνωστό μνημείο, ήταν εξόριστος ηγεμόνας της Κομμαγηνής, εγγονός του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς, τελευταίου βασιλιά της Κομμαγηνής.


Πηγές / Sources
Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor: Αντίοχος Α' Κομμαγηνής
Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Νεμρούτ Ντάγι της Μαρίας Τσόκλη
Commagene Nemrut Conservation Development Programme: "An Iconological Study on the Lion Horoscope Relief of Nemrut Dag Hierothesion"
International Nemrud Foundation
Αντίβαρο: Η οικουμενική πολιτιστική "δεξίωση" της καθ' ημάς Ανατολής ως συμβολή του Μιθριδάτιδου Βασιλέως της Κομμαγηνής (Ευφρατησίας) Αντιόχου Α Θεού "Δικαίου", "Φιλέλληνος" και "Φιλορωμαίου" του Δημητρίου Γ. Μαυρίδη
atheofobos2: Πως από το ιεροθυσίο της Κομμαγηνής φτάνει κανείς στον Καβάφη, τον Εγγονόπουλο και τον λόφο του Φιλοπάππου


Δείτε επίσης / See also
Η Αρσάμεια παρά τον Νυμφαίο | Nymphaios Arsameia
Από την Κωνσταντινούπολη στο όρος Νεμρούτ | From Istanbul to Mount Nemrut
Οι Θεοί της Κομμαγηνής



[ENG] Antiochus I Theos, king of the Kingdom of Commagene from 69 till 36 B.C., was the son of Mithridates I Kallinikos and Laodice, daughter of Greek–Syrian King Antiochus VIII Grypus and Greek Ptolemaic Princess Tryphaena, a daughter of Ptolemy VIII. His origin was from the Achaemenids, from his father's side, and from the Macedonians and Alexander the Great from his mother's side. Antiochus founded his own religion and constructed in Nemrut Dağı, at an altitude of 2134 meters, a "hierothesion", tomb-sanctuary with a tumulus, stelae, inscriptions and colossal statues of himself, the Gods, and his deified ancestors. The site was discovered in 1881 by a German engineer Karl Sester, who was working for the Ottoman Empire. Sester was responsible for the construction of a road in Anatolia and he had the idea that if he could discover the traces of the ancient "Royal Road" that led from Persepolis to the Aegean sea, it could facilitate the design and the construction of the road. He asked his Turks assistants and by chance he learned of the existence of some huge statues on Mount Nemrout. Moved by curiosity, he went to the mountain, where he discovered the broken statues ... The following year he returned together with the German archaeologist Otto Puchstein in order to start the first scientific excavation of the site. The findings of this excavation were published under the title: "Reisen in Kleinasien und Nordsyrien" (Berlin 1890). In 1883, excavations were carried out by the Turk archaeologists Osman Hamdi Bey and Osgan Effendi. Their findings were published under the title: "Le Tumulus de Nemroud Dagh" (Istanbul 1883). German excavation took place again in 1938 by Friedrich Karl Dörner and Rudolf Naumann, who issued the "Forschungen in Kommagene". Dorner returned to Nemrout in 1951 with the archaeological mission of the American archaeologist Teresa Goell, while in 1984 he supervised a joint team from Germany and Turkey that carried out restoration works in the field. Since 1989, restoration works are performed under the supervision of the Turkish archaeologist Sencer Şahin. The tomb is made of thick debris and it has today a height of 50 meters. The initial height was over 75 meters, but over time and especially due to the use of dynamite by American "archaeological" missions it was lowered to its present height. Under the tumulus there is the grave of Antiochus, who was buried together with his wives and daughters... This kind of construction of the tumulus made it impossible to be despoiled by tomb raiders... Despite this, however, there are some legends about a hidden entrance and a curse... The monument has two large flat areas, one to the east and one to the west, and a smaller one to the north. The statues of the gods of Commagene, a syncretism of Greek and Persian gods, were 8-10 meters high and strongly recall the statues of Thebes in Egypt. The statues were severely damaged by earthquakes in the past. Each head statue is now placed in front of the corresponding body. The inscriptions, which are carved on the back of the thrones of the statues, include the "Nomos" (Law/Will) of Antiochus, his political and religious reforms, and they are written in Greek. There was also a relief from sandstone, measuring 1.70x2.40 meters, which depicts a lion with the moon hanging from his neck and 19 carved stars. The three largest stars represent planets Mars, Mercury and Jupiter and they have 16 rays (like the Star of Vergina), while the remaining 16 stars are smaller and have only 8 rays. It is the oldest horoscope in the world and is the horoscope of the erection of the monument by Antiochus. It corresponds to July 3rd, 62 BC, about 18:43 (Ahmet Talat Saygaç, 2007). It should be noted that the moon and a star create the pattern of the "star and crescent", which was common in several funerary monuments of that period in the region. The design of the lion recalls the lions of the "Ishtar Gate" in Babylon. The cost for the construction of this monument must have been huge for the peasants of Commagene, who were also forced not only to surrender their lands but to offer personal work to complete the project. In the eastern terrace, which is located around 11 meters higher than the west one, looking from left to right, there are arranged symmetrically, the statues of Apollo/Mithras /Helios/Hermes, the Goddess of Commagene, (corresponds to the ancient Greek goddess Tyche), Zeus/Oromasdi, Antiochus I Theos, and Artagnes/Herakles/Ares. On either side of these statues there are, symmetrically placed, a lion (aslan), which represents the earthly, ephemeral power and an eagle (kartal), which represents the divine and eternal power. In front of the statues, in a short distance, there is an altar... The western terrace does not present the same symmetry that exists in the east one. Besides the statues of gods, there is a series of sandstone reliefs representing the Persian ancestors of Antiochus. In the northern terrace there is a series of non-inscribed tombstones. They were probably intended for the descendants of Antiochus.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Το ειδώλιο του Χρυσού Αίγαγρου | The Gold ibex

Αναπάντεχο ανάμεσα στα πολλά και πλούσια ευρήματα από την ανασκαφή για τη θεμελίωση των νέων στύλων του στεγάστρου του προϊστορικού οικισμού στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης, είναι το χρυσό ειδώλιο που βρέθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1999. Μοναδικό στο είδος του, βρέθηκε σε άριστη κατάσταση φυλαγμένο με την ξύλινη θήκη του (μόνο το αποτύπωμα της είχε διατηρηθεί) μέσα σε πήλινη λάρνακα, δίπλα σε ένα μεγάλο σωρό από ζεύγη κεράτων, κυρίως κατσικιών. Επειδή η ανασκαφή του χώρου ακόμη βρίσκεται σε εξέλιξη, η εξαγωγή συμπερασμάτων για την σημασία του είναι αδύνατη. Το ειδώλιο είναι κοίλο και είχε κατασκευασθεί με την τεχνική της κηρόχυσης, καθώς βεβαιώνουν τα πόδια, ο λαιμός και η ουρά του ζώου που κολλήθηκαν μετά την αφαίρεση του εσωτερικού πυρήνα του ειδωλίου. Την τελική επεξεργασία το ειδώλιο υπέστη με σφυρηλασία, καθώς μαρτυρούν τα σχετικά ίχνη. [Κείμενο από την σχετική πινακίδα στο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας στα Φηρά της Σαντορίνης, όπου σήμερα βρίσκεται το ειδώλιο]


[ENG] Unexpected among the many and wealthy finds from the excavation made for the foundations of the pillars of the new shelter for the Prehistoric city of Akrotiri, Santorini, is the gold figurine found on 12 December 1999. Unique of its kind, it was discovered in mint condition inside a wooden box (only the imprint has survived) inside a clay chest (larnax), next to a large pile of pairs of horns, mainly of goats. Excavation of the find-spot is still in progress and it is therefore too early to draw conclusions about the figurine's significance. The figurine is hollow and was cast by the "lost-wax" (cire-perdue) method. The legs, neck and tail of the animal were soldered on after the removal of the inside core. In the finishing process the figurine was hammered, as deduced from the tool-marks. [Text from the relevant sign in the Museum of Prehistoric Thera, at Fira of Santorini]

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Επιρροή και Συνέχεια | Influence and Continuation

Δύο πράγματα που είδα τελευταία με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσο το να ταξιδεύεις σου ανοίγει τους ορίζοντες και διευρύνει την οπτική σου γωνία...

Επιρροές...

Σε ένα από τα, σχετικά πρόσφατα, ταξίδια μου βρέθηκα στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Περιμένοντας το αεροπλάνο, πήρα να διαβάσω το περιοδικό "2board", του αεροδρομίου... Ήταν το τεύχος 09, "THE RED ISSUE"... Σε μια από τις σελίδες, πάνω από ένα, ομολογουμένως πανέμορφο, ψηφιδωτό, διαβάζω: "Δείγμα μεγαλοφυούς αρχιτεκτονικής, που μόνο με τον Παρθενώνα μπορεί να συγκριθεί, το θρυλικό ανάκτορο των Αιγών παραδίδει σιγά σιγά τα μυστικά του στους αρχαιολόγους. Ο Φίλιππος Β', πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, χρειάστηκε να περιμένει περισσότερα από 10 χρόνια για την ανέγερση του, αλλά το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό. Τα ευρήματα είναι πια αρκετά για να γίνει η αναπαράσταση του και σύμφωνα με την αρχαιολόγο Αγγελική Κοτταρίδη σύντομα οι προσπάθειες αναστήλωσης θα δώσουν στη Μακεδονία τον δικό της Παρθενώνα". Πρέπει να σημειωθεί ότι το ανάκτορο ξεκίνησε να χτίζεται το 350 π.Χ. και ολοκληρώθηκε πριν το 336 π.Χ. και δίνει σημαντικά στοιχεία για τη Μακεδονική αρχιτεκτονική, καθώς αποπερατώθηκε σε μία οικοδομική φάση, χωρίς να υποστεί μεταγενέστερες παρεμβάσεις και αλλοιώσεις.


Πηγή φωτογραφίας: Το Ανάκτορο του Φιλίππου


Κοιτώντας την εικόνα του ψηφιδωτού, το μάτι μου έπεσε αμέσως σε ένα μοτίβο, που δεν το έβλεπα πρώτη φορά: στις τέσσερις "καρυάτιδες" στις τέσσερις γωνίες του... Με κεφάλι και σώμα γυναίκας το οποίο, όμως, από την μέση και κάτω μοιάζει με το άνθος του λωτού...

Όταν εργαζόμουν στην Βουλγαρία, είχα μάθει για έναν μοναδικό, πανέμορφο και καλοδιατηρημένο Θρακικό τάφο κοντά στο χωριό Свещари (Σβεστάρι), στην διαμετρικά αντίθετη άκρη της χώρας από εκεί που εργαζόμουν... Το είχα αρκετό καιρό στο μυαλό μου και όταν βρήκα την ευκαιρία, σε κάποιο τριήμερο που προέκυψε εξαιτίας μίας βουλγαρικής αργίας, το επισκέφτηκα... Μάλιστα, παρότι εκείνη την ημέρα ο τάφος λειτουργούσε μόνο με γκρουπ, μας άφησαν να τον επισκεφτούμε, κατ' εξαίρεση, μόνο και μόνο επειδή ήμασταν Έλληνες...


(c) Diana Gergova "Geoarchaeological Studies in the Sboryanovo National Reserve"


Εκτός από το γεγονός ότι ο τάφος είναι καλοδιατηρημένος, έχει εκπληκτική εσωτερική διακόσμηση: Στο κεντρικό δωμάτιο υπάρχουν δύο σαρκοφάγοι, η μια για τον βασιλιά, ενώ η δεύτερη για την σύζυγό του, η οποία τάφηκε μαζί του, κάτι το οποίο συνηθιζόταν σε διάφορες Θρακικές φυλές... Οι τοίχοι είναι χωρισμένοι σε τρία μέρη, στο κάτω μέρος, το οποίο συμβολίζει τον Κάτω κόσμο, το μεσαίο μέρος, το οποίο συμβολίζει την επίγεια ζωή, και το πάνω μέρος που καταλήγει στον θόλο και το οποίο συμβολίζει τον ουρανό... Στο μεσαίο μέρος υπάρχουν τα γλυπτά 10 Καρυάτιδων, 3 στα αριστερά, 4 στο κέντρο και 3 στα δεξιά, οι οποίες κρατούν τον ουράνιο θόλο. Το ύψος τους είναι 1,20 μέτρα. Από την μέση και κάτω οι Καρυάτιδες έχουν το σχήμα άνθους λωτού. Κάθε Καρυάτιδα είναι διαφορετική από τις άλλες και αυτό κάνει τους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι είναι οι μορφές των γυναικών του νεκρού βασιλέα.

Ο τάφος στο Σβεστάρι εκτιμάται ότι κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ.. Αν ισχύει αυτή η ημερομηνία τότε κατασκευάστηκε λίγο μετά το παλάτι του Φιλίππου του Β΄ στις Αιγές... Ομοιότητες είχε και η ταφή των Θρακών και των Μακεδόνων, η οποία γινόταν μέσα σε τύμβους...



Συνέχεια...



Σε μία άλλη από τις εξερευνήσεις μου στην Βουλγαρία, βρέθηκα στο χωριό Татул (Τατούλ). Εκεί έχει βρεθεί ο λεγόμενος τάφος του Ορφέα. Μην παραξενεύεστε για το όνομα... Ο Ορφέας ήταν πιθανότατα κάποιος Θράκας βασιλέας ο οποίος θεοποιήθηκε μετά τον θάνατο του... Ο λόγος που ο συγκεκριμένος τάφος συνδέεται από τους Βούλγαρους αρχαιολόγους με τον Ορφέα είναι γιατί οι θράκες έταφαν τους νεκρούς τους μέσα στο έδαφος και υπάρχουν μόνο δύο περιπτώσεις, για τις οποίες αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι ετάφησαν υπέργεια πάνω σε λόφο: του Ορφέα και του Ρήσου, γνωστού από τον Τρωικό πόλεμο...



Ο τάφος είναι σκαλισμένος σε βράχο και έχει στο κάτω μέρος σκαλισμένη την σαρκοφάγο ενώ από πάνω είναι σκαλισμένο σε αψιδωτή μορφή...





Ακριβώς όπως τα αρκοσόλια στις κατακόμβες της Μήλου...



Η μόνη διαφορά είναι ότι ο τάφος στο Τατούλ χρονολογείται από το 19ο αιώνα π.Χ., ενώ τα αρκοσόλια της Μήλου από τον 2ο αιώνα μ.Χ....


Σύνδεσμοι / Links
in.gr Εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτονται για το ανάκτορο των Αιγών
Ancient Bulgaria: Tatul - The possible tomb of Orpheus


[ENG] Influence and Continuation... Photo 1: Seven Rila Lakes, Bulgaria. Influence: Photo 2: Mosaic floor from the Palace of Philip II of Macedon in Aiges, Greece. Built from 350 b.C. to 326 b.C., Photo 3: The Thracian tomb near the Bulgarian village Sveshtari, built in 3rd century b.C.. Common pattern: the Caryadits... Continuation: Photo 4 and 5: "Orpheus' tomb", Thracian tomb near the Bulgarian village Tatul (19th century b.C.), Photo 6 and 7: The Catacombs of Milos island, Greece (2nd century A.D.). Common pattern: the form of the arcosolium.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU