Το Ιστορικό Μουσείο του Βίντιν | Музей Конака, Видин

Το Περιφερειακό Ιστορικό Μουσείο της Βουλγαρικής πόλης Видин (Βίντιν) στεγάζεται στο παλιό Οθωμανικό κονάκι (διοικητήριο). Αυτός είναι ο λόγος που αποκαλείται και Музей "Конака" (Μουζέι "Κονάκα" - Μουσείο "Κονάκι"). Το κονάκι χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, αλλά ανακατασκευάστηκε μετά την Βουλγαρική απελευθέρωση, οπόταν και προστέθηκαν αρχιτεκτονικά στοιχεία της Βουλγαρικής αναγέννησης. Χρησιμοποιείται ως μουσείο από το 1956.




Στον προαύλιο χώρο του μουσείο μπορεί να δει κανείς έναν μεγάλο αριθμό από σαρκοφάγους, στήλες, και επιτύμβιες στήλες που σχετίζονται με τις Ρωμαϊκές πόλεις της περιοχής Bononia (Μπονόνια - Βίντιν), Ratiaria (Ρατιάρια), σημερινό Арчар (Αρτσάρ), και Castra martis (Κάστρα Μάρτις), σημερινή πόλη Кула (Κούλα).

Η επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου εδώ.


[ENG] The Historical Museum of Vidin, which is called also "Konaka Museum", is located in a former Ottoman konak in Vidin, Bulgaria, and was founded in 1910. It is one of the cultural memorials of the region. The building is a unique architectural and cultural monument of local significance. It was built up in the 18th century and served as a police station. Because of the good visibility the central tower part served as a fire-tower. After the Liberation from the Ottomans it was reconstructed and Bulgarian Renaissance architecture elements were introduced. It has been a museum since 1956. The exposition traces back the history of the Vidin region from the remote past to the Liberation. Outside the museum one can see many sarcophagus and tombstones from the ancient Roman cities of the area, Ratiaria (modern village of Archar), Bononia (Vidin) and the Roman castle Kastra martis (the town of Kula). The official website of the museum can be found here.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Το Μαυσωλείο του Αντίμ Α΄ | Мавзолеят на екзарх Антим I

Ο Антим I (Αντίμ Α΄) ήταν ο πρώτος Έξαρχος του ανεξάρτητου Βουλγαρικού Εξαρχάτου. Είχε γεννηθεί στο χωριό Лозенград (Λόζενγκραντ) το 1816 και το κατά κόσμον όνομα του ήταν Атанас Михайлов Чалъков (Ατανάς Μιχαήλοβ Τσαλάκοβ). Το 1837 έγινε μοναχός στην Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους. Αργότερα σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή (1843 - 1844) στην Κωνσταντινούπολη, στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου αποφοίτησε πρώτος στην τάξη του, στην Οδησσό και στην Θεολογική Σχολή της Μόσχας, από όπου αποφοίτησε το 1856. Χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον Μητροπολίτη της Μόσχας, Филарет (Φιλάρετ). Διορίστηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως καθηγητής και αργότερα πρύτανης της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης... Το 1861 ονομάστηκε Αρχιεπίσκοπος Преслав (Πρεσλάβ) και το 1868 του Видин (Βίντιν). Στις 6 Δεκεμβρίου του 1868, ο Αντίμ αποκήρυξε την εξουσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και λειτούργησε σε Βουλγαρική γλώσσα. Στις 28/16 Φεβρουαρίου του 1870, με φιρμάνι του Σουλτάνου δημιουργήθηκε το Βουλγαρικό Εξαρχάτο. Το 1872 ο Αντίμ εκλέχθηκε πρώτος Έξαρχος. Το 1876, μετά τα γεγονότα που ακολούθησαν την Εξέγερση του Απριλίου, έγραψε ένα γράμμα στον Ρώσο τσάρο και του ζήτησε να βοηθήσει τον Βουλγαρικό λαό. Λέγεται ότι όταν ο τσάτος Αλέξανδρος Β΄ διάβασε το γράμμα, έγραψε πάνω σε αυτό "να ελευθερώσω την Βουλγαρία". Για την πράξη του αυτή, ο Αντίμ συνελλήφθηκε από τους Οθωμανούς και εξορίστηκε στην Άγκυρα. Ελευθερώθηκε μετά την λήξη του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου. Το 1879 ορίστηκε πρόεδρος της πρώτης Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης, η οποία στις 17 Απριλίου του ίδιου έτους εξέλεξε τον Πρίγκηπα Александър Батемберг (Αλεξάντερ Μπάντεμπεργκ). Παρά την φιλο-Ρωσική του αρχική θέση, γρήγορα κατάλαβε ότι ο Ρωσικός ιμπεριαλισμός θα δημιουργούσε προβλήματα στην Βουλγαρία και συντάχθηκε με την πολιτική των Стефан Стамболов (Στέφαν Σταμπολόβ) και Петко Каравелов (Πέτκο Καραμέλοβ). Εναντιώθηκε στο πραξικόπημα εναντίον του Αλεξάντερ Μπάντεμπεργκ. Πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου του 1888 και το Μαυσωλείο του βρίσκεται στον χώρο της Αρχιεπισκοπής του Βίντιν...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 59' 18''N, 22° 52' 52''E


[ENG] Antim I was the first Exarch of the independent Bulgarian Exarchate. He was born in the village Лозенград in 1816 and his real name was Atanas Michailov Chalakov. In 1837 he became a monk in the Hilandar Monastery on Mount Athos. Later he attended the High School of the Nation (1843 - 1844) in Constantinople, the Theological School of Halki, where he graduated first in his class, the Theological School of Odessa, and Moscow Theological Academy, where he graduated in 1856. He was ordained hieromonk by Moscow Metropolitan Filaret Drozdov. He was appointed professor, and later rector of the Theological School of Halki, by the Patriarch of Constantinople... In 1861 he was named Archbishop of Preslav and in 1868 Archibishop of Vidin. On December 6, 1868, Antim renounced the authority of the Patriarchate of Constantinople. On 28/16 February 1870, with a firman of the Sultan, the Bulgarian Exarchate was established. In 1872 he was elected the first Exarch. In 1876, after the events that followed the April's uprising, he wrote a letter to the Russian czar and asked him to help the Bulgarian people. It is said that when czar Alexander II read the letter, he wrote on it "to liberate Bulgaria". For this act, Antim was arrested by the Ottomans and was exiled in Ankara. He was freed after the end of the Russo-Turkish war. In 1879 he was appointed chairman of the First Constitutional Assembly, which on April 17 of that year elected Prince Alexander Bateberg. Despite his original pro-Russian position , he realized quickly that Russian imperialism would create problems in Bulgaria and endorsed the policy of Stefan Stambolov and Petko Karamelov. He opposed the coup against Alexander Bateberg. He died on December 1, 1888 and his Mausoleum is at the Archdiocese of Vidin...
[BUL] Мавзолеят на екзарх Антим I, Видин

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Βίντα, Γκάμζα και Κούλα... | Вида, Гъмза и Кула...

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας Βούλγαρος αριστοκράτης, ο οποίος είχε στην κατοχή του τεράστιες εκτάσεις από τα Καρπάθια έως τον Αίμο... Μετά τον θάνατο του, οι τρεις κόρες του, Вида (Βίντα), Гъмза (Γκάμζα) και Кула (Κούλα) χώρισαν μεταξύ τους την περιουσία του πατέρα τους... Οι δύο νεότερες κοπέλες, η Κούλα, η οποία εγκαταστάθηκε εκεί που σήμερα βρίσκεται η Βουλγαρική πόλη Кула (Κούλα), και η Γκάμζα, η οποία εγκαταστάθηκε στο Гамзиград (Γκάμζιγκραντ), το οποίο σήμερα βρίσκεται στην Σερβία, παντρεύτηκαν εσπευσμένα... Επέλεξαν, όμως, κακούς συζύγους, οι οποίοι σύντομα ξόδεψαν την κληρονομιά των συζύγων τους... Η μεγαλύτερη κόρη, όμως, η Βίντα, έμεινε ανύπαντρη όλη της την ζωή... Κάτω από τις οδηγίες της κτίστηκε ισχυρό οχυρό, το οποίο πήρε, μετά τον θάνατο της, το όνομα της, "Баба Вида" (Μπάμπα Βίντα - Η γιαγιά Βίντα).


Η ιστορία αυτή πρέπει να έχει ρίζες στην πρώτη εμφάνιση των Σλάβων στην περιοχή, καθώς το σημερινό όνομα Видин (Βίντιν) της πόλης προέρχεται από το όνομα Бдин (Μπντίν) που πήρε η πόλη μετά την εγκατάσταση των Σλάβων εκεί. Πάντως, και στις τρεις πόλεις που αναφέρονται, Видин (Βίντιν), Кула (Κούλα) και Гамзиград (Γκάμζιγκραντ), υπάρχουν κατάλοιπα Ρωμαϊκών οχυρών ή πόλεων.


Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε τον 10ο αιώνα, στην θέση όπου βρισκόταν ένα Ρωμαϊκό παρατηρητήριο. Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα το Βίντιν ήταν πολύ σημαντική Βουλγαρική πόλη. Το 1003 καταλήφθηκε από τον Βασίλειο Β' τον Βουλγαροκτόνο, μετά από πολιορκία οκτώ μηνών και, όπως λέει η παράδοση, εξαιτίας της προδοσίας του τοπικού Επισκόπου. Το κάστρο τότε καταστράφηκε και ξανα-ανοικοδομήθηκε από τον Βούλγαρο τσάρο Иван Срацимир (Ιβάν Σρατσιμίρ), για τον οποίο υπήρξε η πρωτεύουσα του πριγκηπάτου του. Από το 1365 έως και το 1369 πέφτει στα χέρια των Ούγγρων, ενώ ο Ιβάν Σρατσιμίρ αιχμαλωτίζεται. Το 1369, ο πατέρας του Ιβάν Σρατσιμίρ, Ιβάν Αλεξάντερ, πληρώνοντας υψηλό οικονομικό τίμημα, καταφέρνει να επαναφέρει τον Ιβάν Σρατσιμίρ στον θρόνο, αλλά ως υποτελή των Ούγγρων. Το 1388 οι Οθωμανοί κυριεύουν τις περιοχές του Σρατσιμίρ και τον αναγκάζουν να γίνει υποτελής τους. Το 1396 ο Σρατσιμίρ συμμετέχει σε σταυροφορία του βασιλιά της Ουγγαρίας Zsigmond εναντίων των Οθωμανών η οποία, όμως, καταλήγει στην καταστροφική Μάχη της Νικόπολης, με τους Οθωμανούς, στην συνέχεια, να κυριεύουν σχεδόν όλες τις περιοχές του Σρατσιμίρ.




Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, το οχυρό έπαιζε το ρόλο αποθήκης πυρομαχικών και φυλακής... Το 1462 το οχυρό καταλήφθηκε από τον Vlad Ţepeş ή Vlad Drăculea (Βλάντ Τέπες, ο οποίος ήταν η πηγή έμπνευσης για τον θρύλο του Κόμη Δράκουλα). Οι φρικαλεότητες που έγιναν κατά την διάρκεια της εκστρατείας του Δράκουλα στην περιοχή έγιναν γνωστές από ένα ποίημα του Γερμανού ποιητή του Μεσαίωνα Michael Beheim. Συνολικά λέγεται ότι 25.000 άτομα παλουκώθηκαν κατά την διάρκεια της εκστρατείας, ενώ δεν είναι γνωστό πόσοι κάηκαν στους πυρπολισμούς των πόλεων και των χωριών. Σήμερα το κάστρο είναι μουσείο...


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 59' 34''N, 22° 53' 12''E


[ENG] Vida, Gamza and Kula: Once upon a time there was a Bulgarian boyar (aristocrat), who owned large domains from the Carpathians to the Balkan mountains. After his death his three daughters, Vida, Kulla and Gamza, divided the domains among themselves. The two younger sistrers, Koula (her centre being the Bulgarian town of the same name) and Gamza (her capital was Gamzigrad, presently in Serbia), married hastily. They choose bad men, who carelessly wasted their father's heritage. The eldest sister, Vida stayed single all her life. Under her leadership a castle was built up. She lived in it up to a ripe old age, successfully defending her subjects from hostile assaults. As a sign of gratitude, people named the castle after her name when she died - "Baba Vida" or "The Towers of Baba Vida" [Source]. This story must have its roots in the first appearance of the Slavs in the region, as the current name of the city, Vidin, comes from the name Бдин (Bntin) which was given to the city after the settlement of the Slavs there. However, in all three cities mentioned in the legend, Vidin, Кула and Gamzigrad, there are remnants of Roman forts and cities. The construction of the fortress began in the 10th century at the place of an ancient Roman watchtower. In the Middle Ages, Vidin used to be an important Bulgarian city, a bishop seat and capital of a large province. Between 971 and 976 the town was the centre of Samuil's possessions while his brothers ruled to the south. In 1003 Vidin was seized by the Byzantine emperor Basil II after an eight month siege because of the betrayal of the local bishop. The castle was destroyed and then was restored by the Bulgarian tsar Ivan Sratsimir and was the capital of his principality. From 1365 to 1369 Baba Vida was conquered by the forces of Louis I of Hungary and Ivan Sratsimir was captured. In 1369, Ivan Sratsimir's father, Ivan Alexander, paid a high economic price and manages to restore Ivan Sratsimir on his throne, but as a vassal of the Hungarians. In 1388 the Ottomans conquered the regions of Ivan Sratsimir and forced him to become their vassal. In 1396, he joined an anti-Ottoman crusade led by the King of Hungary, Sigismund, placing his resources at the crusaders' disposal. The crusade ended in the disastrous Battle of Nicopolis at Nikopol, Bulgaria, with the Ottomans capturing most of Sratsimir's domains shortly thereafter, in 1397. The fortress played a significant role during the Ottoman rule of Bulgaria, serving as a weapon warehouse and a prison. In 1462 the fort was seized by Vlad Ţepeş or Vlad Drăculea (Vlad Tepes, who was later the inspiration for the legend of Count Dracula). The atrocities that took place during the campaign of Vlad Tepes became known from a poem of the German poet of the Middle Ages, Michael Beheim. It is said that 25,000 people were were killed and impaled in that campaign, while it is not known how many people were killed from the burning of towns and villages. The fortress was no longer used for defensive purposes since the end of the 18th century. Today, Baba Vida is a fortress-museum [Source].
[BUL] Баба Вида, Видин.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ο Γαλάζιος Δούναβης... | Река Дунав...

Εικόνες από τον Δούναβη, στην Βουλγαρική πόλη Видин (Βίντιν)...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 59' 18''N, 22° 53' 01''E


[ENG] The Blue Danube: Photos from the Danube at the Bulgarian city Vidin...
[BUL] Река Дунав, Видин...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Μνημεία... | Паметники...

Το μνημείο "Ленин и Димитров" (Λένιν και Ντιμιτρόβ) στο χωριό Баня (Μπάνια), κοντά στο πασίγνωστο χιονοδρομικό κέντρο του Банско (Μπάνσκο). Ο Γκεόργκι Ντιμιτρόβ ήταν ο ηγέτης του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ηγέτης της Βουλγαρίας από το 1946 έως το 1949. Μαζί με τον Τίτο της Γιουγκοσλαβίας, δημιούργησαν την ψευτο-εθνότητα των αυτοαποκαλούμενων "Μακεδόνων", στο πλαίσιο της δημιουργίας μίας Βαλκανικής Σοσιαλιστικής Ένωσης μακριά από την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης. Πέθανε, λίγο αργότερα, το 1949 σε σανατόριο στην Μόσχα, πιθανότατα από δηλητηριάση ή από έκθεση σε ραδιενέργεια, καθώς τα σχέδια του για την δημιουργία της Βαλκανικής ένωσης έρχονταν σε αντίθεση με τα σχέδια του Στάλιν για πλήρη έλεγχο του Ανατολικού μπλόκ, αν και ποτέ δεν ανακοινώθηκε κάτι τέτοιο επίσημα. Μετά τον θάνατο του μουμιοποιήθηκε και τοποθετήθηκε σε Μαυσωλείο που φτιάχτηκε προς τιμή του, μέσα σε μόλις 6 ημέρες, στην Σόφια... Το 1990 θάφτηκε τελικά στο κεντρικό νεκροταφείο της Σόφιας και τον Αύγουστο του 1999 το Μαυσωλείο του κατεδαφίστηκε, μετά από προσπάθειες 8 ημερών, δύο ημερών περισσότερων από όσες χρειάστηκαν για να χτιστεί...

Το Μνημείο για τα θύματα του κομμουνισμού στην παραδουνάβια πόλη Видин (Βίντιν).
Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 59' 2''N, 22° 52' 42''E


Σημείωση: Η φωτογραφία του μνημείου των Λένιν και Ντιμιτρόβ προέρχεται από επεξεργασία τριών φωτογραφιών με την τεχνική HDR (High Dynamic Range) και χρήση του προγράμματος Photomatix Pro 3.03.


[ENG] Two images from the same country, Bulgaria... 1st Photo: The monument "Lenin and Dimitrov" at the village Banya, near the well known ski resort Bansko. Georgi Dimitrov was the leader of the Bulgarian Communist Party immediatelly after the World War II and leader of Bulgaria from 1946 till 1949. Together with Tito of Yugoslavia, they were working for the formation of a Balkan Communist Federation away from the influence of the Soviet Union. Under this frame they created the so-called "Macedonian ethnicity". Shortly after, in 1949, Dimitrov died probably from exposure to radiation or from poisoning, eventhough it was never officially anounced so. His plans for the Balkan Federation contradicted with Stalin's plans for the total control of Eastern Europe. Dimitrov was embalmed and placed in a Mausoleum in Sofia which was built in only six days. He was finally burried in 1990 in the central cemetery of Sofia. On August 1999 its Mausoleum was torn down after eight days efforts, two days more than it was built... 2nd Photo: Memorial οf the victims of Communism at the city of Vidin.
[BUL] Паметника в село Баня "Ленин и Димитров" / Мемориал на жертвите на комунизма, Видин.

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Δημητρίου στο Βίντιν... | Свети великомъченик Димитър във Видин...

Το Видин (Βίντιν) βρίσκεται στην βορειοδυτική Βουλγαρία χτισμένο στις όχθες του Δούναβη.

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Δημητρίου που υπάρχει σήμερα στο Βίντιν είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ναός στην Βουλγαρία, μετά τον καθεδρικό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στην Σόφια και ο δεύτερος ναός με το ίδιο όνομα που έχει κτιστεί στην ίδια ακριβώς τοποθεσία... Ο πρώτος ναός ήταν από ξύλο και είχε ανεγερθεί τον 17ο αιώνα. Σε εκείνον τον ναό, στις 6 Δεκεμβρίου του 1868 ο Βούλγαρος επίσκοπος του Βίντιν Антим (Αντίμ) αποκήρυξε την εξουσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και λειτούργησε σε Βουλγαρική γλώσσα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1872, εκλέχθηκε πρώτος Έξαρχος της Βουλγαρικής Εξαρχείας, η οποία είχε ιδρυθεί δύο χρόνια νωρίτερα, το 1870, με φιρμάνι του Σουλτάνου.



Το 1884 αποφασίστηκε η κατασκευή νέου ναού και, αφού κατεδαφίστηκε ο παλαιός, στις 10 Μαρτίου του 1885 τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος για τον νέο. Η πρώτη λειτουργία στον νέο ναό έγινε στις 26 Οκτωβρίου του 1890, την ημέρα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, αν και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν αρκετά χρόνια αργότερα, το 1926. Ο κεντρικός τρούλος του ναού έχει ύψος 33 μέτρα.

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 59' 14''N, 22° 52' 28''E

[ENG] The St. Demeter cathedral of the city of Vidin at the northwest Bulgaria.

[BUL] Катедралната църква "Свети великомъченик Димитър" във Видин.

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU