Στην σπηλιά του Μόρου | In the cave of Moros

"Τα σκότωσε ο Μόρος"

Για να είμαι ειλικρινής, την πρώτη φορά που άκουσα για τον Μόρο, δεν ήξερα ούτε πως γράφεται... Αρχικά σκέφτηκα ότι είχε σχέση με το "μωρός" (ανόητος), αλλά γρήγορα απέκλεισα αυτή την πιθανότητα... Μετά σκέφτηκα ότι προέρχεται από την λέξη "μορτός" (θνητός), αλλά πάλι δεν έβγαζε νόημα... Μέχρι πρόσφατα δεν είχα βγάλει άκρη...

Ήταν Αύγουστος, λίγο μετά της Παναγίας... Είχα γνωρίσει την κυρά Μαρία από τον Πύργο και, εκεί που περπατούσαμε, μου δείχνει τα ερείπια ενός σπιτιού και μου λέει "εδώ, όταν ήμασταν μικροί, μας έλεγαν ότι ζούσε ο Μόρος". Την ρώτησα τι εννοούσε και μου είπε ότι κάποτε, μετά την κατοχή, κάποια παιδιά παίζανε στα ερείπια αυτά. Πάνω στο παιχνίδι βρήκαν μία χειροβομβίδα... Άρχισαν να την περιεργάζονται και έσκασε σπέρνοντας τον όλεθρο...

"Νὺξ δ᾽ ἔτεκεν στυγερόν τε Μόρον καὶ Κῆρα μέλαιναν
καὶ Θάνατον, τέκε δ᾽ Ὕπνον, ἔτικτε δὲ φῦλον Ὀνείρων·
— οὔ τινι κοιμηθεῖσα θεὰ τέκε Νὺξ ἐρεβεννή, —
δεύτερον αὖ Μῶμον καὶ Ὀιζὺν ἀλγινόεσσαν
Ἑσπερίδας θ᾽, ᾗς μῆλα πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖο
χρύσεα καλὰ μέλουσι φέροντά τε δένδρεα καρπόν."

Ησιόδου Θεογονία 210-216

"Κι η Νύχτα γέννησε τον στυγερό Μόρο, τη μαύρη Κήρα
και τον Θάνατο και γέννησε τον Ύπνο και τη γενιά των Ονείρων
(και τους γέννησε χωρίς να κοιμηθεί με κανέναν η μαύρη Νύχτα).
Μετά πάλι τον Μώμο και την οδυνηρή Οιζύ
και τις Εσπερίδες που φυλάνε πέρα απ’ τον δοξασμένο Ωκεανό
τα χρυσά μήλα και τα δέντρα που τα κάνουν."

Μόρος είναι, λοιπόν, το πεπρωμένο του θανάτου...

Η δεύτερη φορά που άκουσα για τον Μόρο ήταν μετά την επίσκεψη μου στην σπηλιά δίπλα στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, το οποίο βρίσκεται κρεμασμένο στα βράχια πάνω από το Καμάρι... Άκουσα, λοιπόν, πως στη σπηλιά αυτή ζει ο Μόρος... Αυτός είναι ο λόγος, λέει, που δεν πάει κανένας στην εκκλησία μετά την δύση του ήλιου... Βέβαια, στην Σαντορίνη υπάρχουν πολλοί αντίστοιχοι θρύλοι...

Πάντως, άκουσα ότι στο εκκλησάκι κάποτε βρέθηκε νεκρή μία γυναίκα...

[ENG] The cave next to the chapel of the Life Giving Source, on the rocks of the mountain above Kamari of Santorini, is related with a local legend about Moros, the son of the Night... Moros is the personification of impending doom, who drives every being, mortal or otherwise, to its fated doom.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ηρακλής και Ανταίος | Hercules and Antaeus

Ο Ανταίος ήταν μυθικός γίγαντας, γιος του θεού Ποσειδώνα και της Γης και βασίλευε κοντά στην λίμνη Τριτωνίδα της Λιβύης (Αν και οι αρχαίοι ιστορικοί αναφέρουν Λιβύη, θεωρείτε πιο πιθανό να βρισκόταν εκεί που βρίσκεται η σημερινή Τυνησία). Σύμφωνα με την παράδοση ο Ανταίος προκαλούσε όποιον περνούσε από τη χώρα του να παλέψουν και πάντα νικούσε, όντας αήττητος από την επαφή του με τη Γη. Μάζευε, δε, τα κρανία των αντιπάλων του με στόχο να φτιάξει με αυτά έναν ναό για τον πατέρα του Ποσειδώνα. Ανακαλύπτοντας την πηγή της δύναμης του, ο Ηρακλής νίκησε τον Ανταίο σηκώνοντάς τον από το έδαφος, σφίγγοντας τον και τσακίζοντας τα κόκκαλα του. Ο Ηρακλής αντιμετώπισε τον Ανταίο όταν ο πρώτος, πηγαίνοντας για τα βόδια του Γηρυόνη, έναν από τους 12 άθλους του, πέρασε από τη Λιβύη.

Σημείωση: Το άγαλμα της φωτογραφίας βρίσκεται στην αυλή του κάστρου Książ, κοντά στην Πολωνική πόλη Wałbrzych.

[ENG] Antaeus, in Greek mythology, was a giant, son of Poseidon and Gaia, who was a king at the area of the ancient lake Tritonis, which, according to the ancient historians, was in Libya (modern historians believe, though, that the lake was in the area of modern Tunisia). He was extremely strong as long as he remained in contact with the ground (his mother earth), but once lifted into the air he became as weak as other men. Hercules, during one of his 12 labors, held Antaeus aloft and crushed him in a bear-hug.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ορφέας: Πόνος και Δημιουργία...

Η μυθική φιγούρα του Ορφέα, του πατέρα των τραγουδιών και εφευρέτη της λύρας, ήταν δάνειο από τους Θράκες γείτονες των Ελλήνων. Σύμφωνα με την μυθολογία είχε γεννηθεί στα βουνά της Ροδόπης (σήμερα στην Βουλγαρία) και ήταν βασιλιάς της Θρακικής φυλής των Κικόνων... Ήταν γιός του θεού-ποταμού Οίαγρου και της Μούσας Καλλιόπης, προστάτιδας της επικής ποίησης...



Ο Πίνδαρος θεωρούσε τον Ορφέα "πατέρα των τραγουδιών". Η πιο πιθανή θεωρία για την ετυμολογία του ονόματος θεωρεί ότι αυτό προέρχεται από ένα υποθετικό πρωτο-Ινδο-Ευρωπαϊκό ρήμα *orbhao-, "αποστερούμαι" (και *orbh-, "διαχωρίζω"). Αντίστοιχα προκύπτει και η Ελληνική λέξη "ορφανός". Άρα, ο Ορφέας μπορεί να είναι σημασιολογικά εγγύς του "γοάω", δηλαδή θρηνώ, τραγουδώ άγρια...

Ο πόνος, λοιπόν, βρίσκεται στον σπόρο της δημιουργίας...


Στην Βουλγαρία, ο Ορφέας είναι το σύμβολο της πόλης του Кърджали (Κάρντζαλι) στην νότια Βουλγαρία. Άγαλμα του, προσφορά στον δήμο από τον Ροταριανό του όμιλο, στήθηκε τον Ιούνιο του 2005 στην έισοδο της πόλης, στον δρόμο προς Хасково (Χάσκοβο).

[ENG] The mythological Thracian king Orpheus, "the father of songs" according to the well-known Greek writer Pindar, is the symbol of the Bulgarian town Karzhali. His statue is located at the entrance of the town, on the road from Kardzhali to Haskovo. The statue was a present of the Rotary club of the town to the municipality. The etymology of the name Orpheus, according to the scientists, gives a symbolic meaning of a person who moans.
[BUL] Орфей е тракийски певец и музикант.

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA RO RU