Η Όπερα Δωματίου του Μπλαγκόεβγκραντ...

Η Камерна опера (Καμέρνα Όπερα - Όπερα Δωματίου) του Благоевград (Μπλαγκόεβγκραντ) ιδρύθηκε το 1971 και ήταν η πρώτη προσπάθεια για Βουλγαρική όπερα...

Λεπτομέρεια από την διακόσμηση του εξωτερικού τοίχου του κτιρίου της όπερας...


Παρακολούθησα χθές στην Όπερα Δωματίου του Μπλαγκόεβγκραντ την μονόπρακτη όπερα του Τζιάκομο Πουτσίνι (1858-1924) Τζιάνι Σκίκι (Gianni Schicchi - βουλγ.: Джани Скики), από το "Τρίπτυχο" του, τρία μονόπρακτα που πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Νέα Υόρκη το 1918, την περίοδο, δηλαδή, του μεσοπολέμου και σατιρίζουν την άνοδο και την πτώση της αστικής τάξης.

Πολύ συνοπτικά η υπόθεση: Ο Μπουόσο Ντονάτι πεθαίνει αφήνοντας πίσω του μία διαθήκη που δίνει την περιουσία του σε ένα μοναστήρι. Οι συγγενείς θα εξαπατήσουν τον γιατρό και τον συμβολαιογράφο προκειμένου να αλλάξουν την διαθήκη.

Το εισητήριο κόστισε 5 λέβα (2,5 ευρώ) και η παράσταση ξεκίνησε στις 19:00. Ήταν αρκετά καλή και θα ήταν ακόμα καλύτερη αν δεν είχαν επιτρέψει σε ένα συγκεκριμένο άτομο (δεν ξέρω πως και γιατί) να βγάζει φωτογραφίες από τον εξώστη.

Οι συντελεστές της παράστασης:
Ηθοποιοί: Τζιάνι Σκίκι: Добромир Момеков, Λωρέτα (η κόρη του): Мариела Александрова, Ζίτα (η ξαδέλφη του Μπουόσο Ντονάτι): Цвета сарамбелиева - Костова, Ρινούτσιο (Ανιψιός της Ζ'ιτα): Момчил Караиванов, Γκεράλντο (Ανιψιός του Μπουόσο): Юри Николов, Νέλα (η γυναίκα του Γκεράλντο): Бистра Топалова, Μπέτο ντι Σίνα (ο μπατζανάκης του Μπουόσο): Таско Велинов, Σιμόνε (ξάδελφος του Μπουόσο): Диан Георгиев, Μάρκο (ο γιός του Σιμόνε): Атанас Младенов, Σιέσκα (η γυναίκα του Μάρκο): Мариета Тодорова - Донева, Μαέστρο Σπινελότσιο (ο γιατρός): Петко Бонев, Σερ Αμάντιο ντι Νικόλαο (συμβολαιογράφος): Ботьо Янчев, Πινελίνο (τσαγκάρης): Ивайло Атанасов, Γκούτσο (βαφέας): Красимир Лондрев

Χορευτές (από το Θέατρο Μίμων της Σόφιας): Иван Недялков, Мариана Коева, Жан Илиев.

Μαέστρος: Красимир Топалов, Σκηνογράφος: Манол Стоянов, Σκηνοθέτης: Петко Бонев.

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 1' 20''N, 23° 6' 05''E


[ENG] The Chamber Opera of Blagoevgrad was established in 1971. I watched yesterday there the one-act opera "Gianni Schicchi" by Giacomo Puccini. The performance was very good and it would have been better if they hadn't allow (I do not know who and why) to a specific person to shoot photos from the upper circle of the theater...
[BUL] Камерна опера - Благоевград.

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Εισακούστηκαν οι προσευχές μου; Τόσο γρήγορα;

Μόλις πριν τέσσερις μέρες έγραψα για την ανάγκη της Αθήνας να αποκτήσει ένα κατάλληλο λυρικό θέατρο... Την Κυριακή διάβασα στο Βήμα την καταχώρηση του Ιδρύματος "Σταύρος Νιάρχος", που αντιγράφω εδώ από την ιστοσελίδα του ιδρύματος:

ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ «ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ»

Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» έχει την ευχαρίστηση να ανακοινώσει την πρόθεσή του να συνεργαστεί με την Πολιτεία, χρηματοδοτώντας εξ ολοκλήρου τις μελέτες, την κατασκευή και τον πλήρη εξοπλισμό τριών μεγάλων εθνικών έργων στο Δέλτα Φαλήρου, σε έκταση περίπου 200.000 τ.μ., με τις πλέον σύγχρονες, διεθνείς προδιαγραφές, τα οποία θα παραχωρηθούν στη χρήση της ελληνικής κοινωνίας και στα οποία θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη δυνατότητα πρόσβασης και χρήσης των εγκαταστάσεων από άτομα με ειδικές ανάγκες.

* ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ «ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ». Το έργο θα περιλαμβάνει την Εθνική Συλλογή, την αναδρομική και την τρέχουσα Εθνική Βιβλιογραφία και πολλούς άλλους τίτλους, της υπάρχουσας Βιβλιοθήκης. Η Βιβλιοθήκη αυτή θα είναι από τις πλέον σύγχρονες και θα εξυπηρετεί, μέσω Διαδικτύου, χρήστες σε όλα τα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού.

* ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ «ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ». Έργο εφάμιλλο των κορυφαίων διεθνών καλλιτεχνικών σκηνών, που θα διαθέτει εξαιρετική ακουστική και τον πλέον σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό.

* ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ «ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ». Το έργο προβλέπει τη δημιουργία «πράσινης» ζώνης, όπoυ θα διοργανώνονται ποικίλες πολιτιστικές, εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις.

Λόγω του μεγέθους, της πολυπλοκότητας αλλά και των πόρων που απαιτούνται για την υλοποίηση των έργων, θα προηγηθεί η εκπόνηση προκαταρκτικής μελέτης, η οποία θα εξετάσει όλες τις παραμέτρους, σε συνεργασία με τα αρμόδια Υπουργεία και τις Υπηρεσίες. Εφόσον η μελέτη αυτή -κατά την κρίση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος- ολοκληρωθεί με επιτυχία, το Ίδρυμά μας θα είναι σε θέση να δεσμευτεί οριστικά για την υλοποίηση των έργων και να υπογράψει το σχετικό μνημόνιο συνεργασίας (MoU) με όρους και προϋποθέσεις που θα συμφωνηθούν αμοιβαία με τους αρμόδιους φορείς και θα εξασφαλίζουν την άριστη λειτουργία των έργων.

Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» είναι διεθνής κοινωφελής οργανισμός, ο οποίος από την ίδρυσή του το 1996 (έτος θανάτου του αειμνήστου ιδρυτή του Σταύρου Νιάρχου) έως και σήμερα αναλαμβάνει δραστηριότητες σε τέσσερις, κυρίως, τομείς: κοινωνική πρόνοια, παιδεία, υγεία, τέχνες και πολιτισμό, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος σε προσπάθειες οι οποίες αφορούν τα λιγότερο προνομιούχα στρώματα του πληθυσμού και ευνοώντας κυρίως προγράμματα για παιδιά και ηλικιωμένους. Πραγματοποιεί δωρεές σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς παγκοσμίως και στηρίζει επίσης επίλεκτα προγράμματα,, πολλά από τα οποία προάγουν, διατηρούν και συντηρούν την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και την παράδοση.

Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 2006

ΙΔΡΥΜΑ «ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ»

Το Διοικητικό Συμβούλιο
Sir Dennis Weatherstone
Φίλιππος Νιάρχος
Σπύρος Νιάρχος
Ανδρέας Δρακόπουλος
Donald Harrison
Kurt Arnold

Υ.Γ.: Πόσες ευχές έχω ακόμα;

Όπερα "Υπό Κατασκευή"

Άνοιξα την ιστοσελίδα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και είδα να γράφει "Υπό Κατασκευή"... Για μια στιγμή νόμιζα ότι αναφερόταν σε καινούργιο κτίριο... Δυστυχώς ήταν μόνο για την ιστοσελίδα...

Ως πότε η Αθήνα θα είναι η μοναδική πρωτεύουσα της Ευρώπης χωρίς Λυρικό Θέατρο; Η Αθήνα είναι η μόνη πρωτεύουσα των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής ΄Ένωσης, αλλά και της Βαλκανικής, χωρίς κατάλληλο κτίριο για Λυρικό θέατρο.

Όποιος ενδιαφέρεται:
Εταιρεία για τη Δημιουργία Νέου Κτιρίου Ελληνικής Λυρικής Σκηνής και Ακαδημίας "Μαρία Κάλλας"

Don Giovanni!!!!

Ανοίγει η αυλαία στην Εθνική Λυρική Σκηνή με τον "Don Giovanni" του Mozart

Είχα δει την παράσταση του 2004 και είχα εντυπωσιαστεί...

Η υπόθεση του έργου: Ο Don Giovanni κατά την διάρκεια της νύχτας μπαίνει μεταμφιεσμένος στο παλάτι του διοικητή για να αποπλανήσει την κόρη του, Donna Anna, μέλλουσα σύζυγο του Don Ottavio. Αιφνιδιασμένος από τον πατέρα της κοπέλας, ο Don Giovanni αναγκάζεται να αμυνθεί και σκοτώνει το διοικητή. Ο Don Giovanni αναγνωρίζεται από τη Donna Anna, που μαζί με τον αρραβωνιαστικό της παρακολουθεί τα ίχνη του με σκοπό να εκδικηθεί το θάνατο του πατέρα της. Ο Don Giovanni καταφέρνει να ξεφύγει και οργανώνει στο ανάκτορό του μια μεγάλη γιορτή. Ύστερα από διάφορες ερωτικές περιπέτειες, ο Don Giovanni βρίσκεται στο νεκροταφείο όπου υπάρχει το άγαλμα του διοικητή. Το άγαλμα μιλά και του ανακοινώνει ότι θα πεθάνει πριν την αυγή. Ο Don Giovanni απερίσκεπτα προσκαλεί τα άγαλμα για δείπνο στο σπίτι του.

Η πιο δυνατή σκηνή του έργου όταν το άγαλμα του δολοφονημένου, από τον Don Giovanni, Commendatore ζωντανεύει και καλεί τον ακόλαστο ιππότη για να τον πάρει μαζί του στην κόλαση...

Ακούστε το .mp3 από την συγκεκριμένη σκηνή:

Πολλές φορές στην ζωή μου αισθάνθηκα να αντηχεί στα αυτιά μου η φωνή του Commendatore: "Don Giovanni!!!! Don Giovanni!!!". Ελπίζω τελικά να γλυτώσω τις φλόγες της κολάσεως....

Μια ιδέα από την παράσταση του 2004 από τις φωτογραφίες που υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Βασίλη Κωστόπουλου:

Σκέψεις πάνω σε μία παράσταση...

Αντιγόνη – Ένα πανανθρώπινο σύμβολο αντίστασης…

Antigone – A symbol of resistance…

Στις 4 και 5 Αυγούστου στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου θα παιχτεί το έργο του Σοφοκλή από την Νέα Σκηνή...
"Antigone" by Sophocles on 4 and 5 August at the Ancient Theatre of Epidaurus....

Η υπόθεση περιληπτικά…

Η σύγκρουση μεταξύ των δύο γιων του Οιδίποδα, Πολυνείκη και Ετεοκλή για τον θρόνο της Θήβας έχει τελειώσει με τα δύο αδέλφια να βρίσκονται νεκρά στο πεδίο της μάχης. Ο Κρέων, βασιλιάς της Θήβας, έχει δώσει διαταγή να παραμείνει άταφος ο Πολυνείκης, εφόσον πολέμησε εναντίον της πατρίδας του. Η αδελφή του όμως, η Αντιγόνη, από σεβασμό στους άγραφους Θείους Νόμους, και από αγάπη προς τον νεκρό αδελφό της, αποφασίζει να τον τιμήσει με την πρέπουσα ταφή. Συλλαμβάνεται και οδηγείται στον Κρέοντα επικαλούμενη για την πράξη της το Θείο Δίκαιο. Ο Κρέων υπερασπιζόμενος τους νόμους της πολιτείας, καταδικάζει σε θάνατο την Αντιγόνη, μη λαμβάνοντας υπόψη του τις παρακλήσεις του γιου του, Αίμωνα, αρραβωνιαστικού της Αντιγόνης. Ο βασιλιάς παραμένει αμετάπειστος και διατάζει τον εγκλεισμό της Αντιγόνης σε μια σπηλιά. Στο μεταξύ ο μάντης Τειρεσίας προφητεύει δεινά για τον βασιλικό οίκο του Κρέοντα, ο οποίος αποφασίζει επηρεασμένος και από τη συμβουλή του Χορού να ταφεί ο Πολυνείκης και να αποφυλακιστεί η Αντιγόνη. Όμως είναι ήδη αργά. Η Αντιγόνη έχει απαγχονιστεί μέσα στη φυλακή της, ο Αίμων έχει αυτοκτονήσει και η βασίλισσα Ευρυδίκη, γυναίκα του Κρέοντα, ακολούθησε στο θάνατο τον γιο της.

A fiew words for the story…

After the fratricidal war between Eteocles and Polyneices for the throne of Thebes, costing both their lives, their uncle, Creon, who became king in the meantime, decrees that Polyneices’ body remain unburied. Antigone, the deceased’s sister, defies the decree by giving her brother a proper burial. King Creon has her arrested and locked up in a cave despite the protests of the people and Haemon, Creon’s son who was Antigone’s fiance. The ill-omened prophecies of seer Teiresias make Creon change his mind, however. Unfortunately, it is too late. Haemon finds Antigone hanged in the cave and he takes his own life at her feet. The Queen follows suit when she hears the terrible news. Overwhelmed by all that has taken place, Creon withdraws into isolation…

Η Αντιγόνη προτίμησε να τιμήσει τους κανόνες δικαίου και της ηθικής παρά να συμβιβαστεί με μια διαταγή άδικη… Είναι μια γυναίκα που δεν φοβάται και δεν υποτάσσεται σε κανέναν.

Antigone choosed to honor the Moral or Divine Law instead of compromising to an anfair rule… She is a woman that is not afraid, that she refuses to be passive.

Τίποτα δεν μπορεί να ενοχλήσει περισσότερο την Εξουσία από την απείθεια… Οι Αθηναίοι στους Μηλίους λένε: «Εμείς για το τέλος της ηγεμονίας μας, αν αυτή θα καταλυθεί κάποτε, δεν ανησυχούμε, γιατί δεν είναι επικίνδυνοι στους νικημένους όσοι, όπως οι Λακεδαιμόνιοι, ασκούν ηγεμονία πάνω σε άλλους, άλλωστε η αντιδικία μας δεν είναι με τους Λακεδαιμονίου, αλλά επικίνδυνοι είναι οι υπήκοοι, αν τυχόν αυτοί ξεσηκωθούν και νικήσουν εκείνους που τους εξουσίαζαν.».

Nothing can annoy more the Rulers than defiance… Athenians said once to Melians: “The fall of our empire, if it should fall, is not an event to which we look forward with dismay; for ruling states such as Lacedaemon are not cruel to their vanquished enemies and we are fighting not so much against the Lacedaemonians. Dangerous to us are our own subjects who may some day rise up and overcome their former masters.

Η βία δεν είναι ποτέ η απάντηση στα τυραννικά ή στα άδικα καθεστώτα… Αντίθετα τους δίνει το άλλοθι να απαντήσουν με περισσότερη βία… Τους δίνει το άλλοθι να γίνουν περισσότερο ανελεύθεροι… Η απάντηση στην εξουσία που έχει πάψει να σέβεται την ηθική και τους κανόνες δικαίου είναι μόνο η απείθεια… Αν δεν την δέχεσαι σαν εξουσία τότε παύει να είναι εξουσία… Αυτοί οι αγώνες είναι σχεδόν πάντοτε επιτυχημένοι αλλά πάντα υπάρχει κάποιος που θα θυσιάσει ίσως μέχρι και την ζωή του σε αυτούς… Η Αντιγόνη είναι ένα σύμβολο, αλλά η ιστορία είναι γεμάτη από ανθρώπους που αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με την αδικία των κραταιών… Τους ονόμασαν «τρομοκράτες», πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος από αυτήν, αλλά η ιστορία τελικά τους δικαίωσε…

Σωκράτης, Ιησούς Χριστός, Γαλιλαίος, Thomas Jefferson («τρομοκράτης» για τους Βρετανούς αποικιοκράτες), Mohandas Gandhi, Nelson Mandela, Martin Luther King, Mohammed Ali ("I ain't got no quarrel with the Viet Cong"), Lech Walesa…

Violence is never the answer to an anfair leadership… Violence gives them the alibi to answer with more violence… It gives them the alibi to become more illiberal… The answer to the leadership that does not follow the moral rules is only defiance… If you stop to accept its power then they do not have power at all… These fights are almost always succesful but always someone has to succrifice even his life for that… Antigone is a symbol, but history is full of people who did not compromise to unfair rules and rullings… They named them “terrorists”, many of them have lost their lives or at least a big part of it, but finally they were justified by History…

Η «Αντιγόνη» μας διδάσκει ακόμα ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να γίνουν επαναστάτες… Η αδελφή της Αντιγόνης, η Ισμήνη, προσπαθεί να την αποτρέψει από το να παραβεί την διαταγή του Κρέοντα… Το ελπιδοφόρο μήνυμα είναι ότι όταν ο Κρέοντας τιμωρεί την Αντιγόνη, η Ισμήνη δηλώνει συνυπεύθυνη στην πράξη της αδελφής της και ζητάει την ίδια τιμωρία…

Antigone teaches us also that not all the people are ready to be revolutionist… Antigone's sister, Ismene, at first tries to discourage her sister from disobeying the rules… Antigone acts alone… The promising thing is that when Creon punishes Antigone Ismene declares she had aided Antigone and desires the same fate, although she was innocent….

Τέλος, μέσα σε όλα τα άλλα νοήματα της υπόθεσης, η αγάπη κερδίζει ακόμη και μέσα στην τραγικότητα του θανάτου. «Έρως ανίκατε μάχαν».

Finally, Among all the other meaning of the play, love wins another battle even throuth the tragedy of death… “Love, unconquered in the fight, Love, who makest havoc of wealth, who keepest thy vigil on the soft cheek of a maiden; thou roamest over the sea, and among the homes of dwellers in the wilds; no immortal can escape thee, nor any among men whose life is for a day; and he to whom thou hast come is mad.”

Υπάρχει μία λογική που στα αρχαία κείμενα είναι γυναίκες αυτές που αντιδρούν στην αδικία της εξουσίας... Η αδικία της εξουσίας καταλήγει πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα: το κλάμα της μάνας, της γυναίκας, της αδελφής...

There is a logic why in the ancient writtings they are women the ones who resist to the unfairness of the Rulers... The injustice and the unfairness result always to the cry of the mother, the wife, the sister...

http://classics.mit.edu/

http://www.gradesaver.com/