Εικόνες από την Μπολώνια - Μέρος 5ο και τελευταίο...

Τον 12ο αιώνα η Μπολώνια ήταν μια από τις 5-6 μεγαλύτερες πόλεις της Ευρώπης και ήταν γεμάτη από πανύψηλους πύργους... Υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 180!! Οι πύργοι αυτοί χτίζονταν από τις μεγάλες φεουδαρχικές οικογένειες και ήταν σύμβολα της δύναμης τους... Όσο πιο δυνατή ήταν η οικογένεια τόσο πιο ψηλό πύργο είχανε... Σήμερα στο κέντρο της πόλης δεσπόζουν δύο από αυτούς τους πύργους: Ο μεγαλύτερος είναι ο πύργος των Asinelli (102 μέτρα ύψος) και ο μικρότερος των Garisendas (49 μέτρα). Όπως έχω γράψει και παλιότερα, όμως, οι Ιταλοί δεν τα πηγαίνανε και πολύ καλά με τους πύργους... Ο ψηλότερος πύργος γέρνει περί τα δυόμισι μέτρα, ενώ ο μικρότερος περί τα τρία...

Η ιστορία έχει ως εξής: Οι Asinelli άρχισαν να χτίζουν τον πύργο τους το 1109. Μετά τον χτίσιμο του πύργου οι Garisendas αποφάσισαν ότι πρέπει να φτιάξουν ένα ψηλότερο. Αυτό έκανε τους Asinelli να προσθέσουν μερικά μέτρα στον δικό τους... Κάθε φορά που πρόσθεταν οι μεν λίγα μέτρα στον πύργο τους πρόσθεταν και οι δε στον δικό τους... Κάποια στιγμή ο πύργος των Garisendas είχε φτάσει να γέρνει τόσο πολύ που οι αρχές της πόλης τους υποχρέωσαν να τον "κουτσουρέψουν" προτού πέσει πάνω στους περαστικούς... Έτσι σήμερα ο πύργος των Garisendas είναι μόνο 49 μέτρα ύψος, ενώ ο πύργος των Asinelli γέρνει περισσότερο κάθε χρόνο... Οι κατά πλειοψηφία αριστεροί κάτοικοι της Μπολώνια περιγράφουν αυτό το γεγονός ως χαρακτηριστικό δείγμα των κακών που μπορεί να φέρει ο ανταγωνιστικός καπιταλισμός... Οι δύο οικογένειες, λένε, θα μπορούσαν να είχαν συνεργαστεί και να είχαν φτιάξει ένα μεγαλύτερο πύργο που να έστεκε ακλόνητος μέχρι και σήμερα... Εγώ προσωπικά αμφιβάλλω, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά, όπως έχω πει, οι Ιταλοί με τους πύργους δεν τα πάνε και πολύ καλά...

Πηγαίνοντας προς τους πύργους...







Ο πύργος των Garisendas...



Ο πύργος των Asinelli...

Βόλτες μέσα στην πόλη...

...Τέλος

Εικόνες από την Μπολώνια - Μέρος 4ο...

To Palazzo dei Notai (το κτίριο των συμβολαιογράφων του Μεσαίωνα)...



Η κατασκευή του κτιρίου αυτού ξεκίνησε το 1381.

Το Palazzo del Podestà. Ο όρος "Podestà" σήμαινε στο τέλος του Μεσαίωνα τον ανώτατο διοικητή της πόλης. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1485...

Πίσω από το Palazzo del Podestà είναι το Palazzo re Enzo (Παλάτι του Βασιλιά Enzo). Η αρχική του ονομασία ήταν Palazzo Merlato και αρχικά είχε κτιστεί για να γίνονται οι συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου της πόλης. Στο κτίριο αυτό φυλούσανε και το περίφημο Carroccio, ένα πολεμικό άρμα που είχε συμβάλει αποφασιστικά στις μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες της πόλης... Κατασκευάστηκε το 1244 και πήρε το όνομα που γνωρίζουμε σήμερα (Palazzo re Enzo) από τον Βασιλιά Enzio, γιό του Φρειδερίκου του δευτέρου, τον οποίο τον αιχμαλώτισαν στην μάχη της Fossalta το 1249 και τον κρατήσαν εκεί φυλακισμένο 23 χρόνια, μέχρι τον θάνατο του το 1272.



Απέναντί από το Palazzo d'Accursio και δίπλα στην Βασιλική του Αγίου Πετρωνίου είναι το Palazzo dei Banchi...





Το κτίριο αυτό άνηκε στους πλούσιους τραπεζίτες του 15ου και 16ου αιώνα. Σήμερα εκεί βρίσκονται τα πιο ακριβά μαγαζιά της πόλης. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1412, αλλά ολοκληρώθηκε το 1568.

Μια ψηφιακή αναπαράσταση της πλατείας (Piazza Maggiore) από την επίσημη ιστοσελίδα του δήμου...

Συνεχίζεται...

Εικόνες από την Μπολώνια - Μέρος 3ο...

Ίσως το πιο σημαντικό μέρος στην Μπολώνια είναι η Piazza Maggiore (Μεγάλη Πλατεία). Εκεί βρίσκονται Fontana del Nettuno (Σιντριβάνι του Ποσειδώνα), το Palazzo del Podestà, το Palazzo d'Accursio ή Palazzo Comunale (το Δημαρχείο), το Palazzo dei Notai (το κτίριο των συμβολαιογράφων του Μεσαίωνα) και η Βασιλική του Αγίου Πετρωνίου.

Το Σιντριβάνι του Ποσειδώνα. Το σύμπλεγμα αυτό σχεδιάστηκε από τον Tommaso Laureti και φιλοτεχνήθηκε από τον Giambologna το 1566. Με διάταγμα, το 1563 γκρεμίστηκε ένα ολόκληρο κτίριο για να τοποθετηθεί το σύμπλεγμα εκεί ...

Καλύτερες εικόνες από το σιντριβάνι μπορείτε να βρείτε εδώ.

Το Palazzo d'Accursio (το Δημαρχείο), μπροστά από το οποίο φτιάχνανε το ομοίωμα του παλαιού χρόνου για να το κάψουνε το βράδυ της παραμονής της πρωτοχρονιάς...

Οι εργασίες για την κατασκευή αυτού του κτιρίου ξεκίνησαν το 1287. Αρχικά λεγόταν Palazzo delle Biade και ήταν η κατοικία του λεγάτου του Πάπα. Ο πύργος με το ρολόι σχεδιάστηκε το 1773 από τον Tadolini, ενώ η είσοδος λαξεύτηκε από τον Alessi το 1550. Ο ένας από τους δύο μαρμάρινους αετούς που υπάρχουν πάνω από την είσοδο λέγεται ότι φτιάχτηκε από τον ίδιο τον Μιχαήλ Άγγελο. Το άγαλμα που βλέπετε στην φωτογραφία είναι ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος, ο οποίος καταγόταν από την πόλη αυτή. Σήμερα στο κτίριο αυτό υπάρχει η δημοτική πινακοθήκη.

Η Βασιλική του Αγίου Πετρωνίου, μια τεράστια - η 5η μεγαλύτερη στον κόσμο - τρίκλιτη βασιλική του 14ου αιώνα με διαστάσεις 132 x 60 x 51 μέτρα... Μη σας κάνει εντύπωση η εμφάνιση της, είναι που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ γιατί ο Πάπας δε μπορούσε να δεχθεί άλλο ναό μεγαλύτερο από τον Άγιο Πέτρο στο Βατικανό.





Ο Άγιος Πετρώνιος είναι ο πολιούχος άγιος... Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1390 από τον Antonio di Vincenzo. Το 2006 η Ιταλική αστυνομία απέτρεψε σχέδιο - ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται - της Al Qaida να καταστρέψουν την εκκλησία. Οι μουσουλμάνοι θεωρούν ότι η αγιογραφία του Giovanni de Modena στο εσωτερικό της Βασιλικής, φιλοτεχνημένη το 1415, που δείχνει τον προφήτη Μωάμεθ στην κόλαση να καταβροχθίζεται από δαίμονες είναι προσβλητική του Ισλάμ...

Συνεχίζεται...

Εικόνες από την Μπολώνια - Μέρος 2ο...

Το πρωϊνό, όπως και όλα τα πρωϊνά στην Ιταλία, ήταν εντελώς μουντό...

Η θέα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου...

Αφού φάγαμε πρωϊνό, ξεκινήσαμε για μια βόλτα στο ιστορικό κέντρο της πόλης... Από την στιγμή που είχαμε πάει Χριστούγεννα, δεν μπορεί να λείπει από την εικόνα το carousel...

Το κτίριο της φωτογραφίας είναι η Porta Galliera, η είσοδος δηλαδή στην περίφημη Rocca di Galliera, της παλιάς κατοικίας του Πάπα...

Κάνοντας βόλτα στα σοκάκια ανακαλύψαμε ότι είχε παζάρι και είπαμε να ρίξουμε μια ματιά...

Έτσι, γυρνώντας γύρω από τους πάγκους στο παζάρι και μετά περπατώντας μέσα στα σοκάκια βρεθήκαμε απέναντι από την Fontana del Nettuno, το συντριβάνι του Ποσειδώνα...





Αποφασίσαμε, όμως, επειδή είχαμε και γυναικόπαιδα στην παρέα - αυτές αποφάσισαν δηλαδή - να κάτσουμε πρώτα για έναν καφέ, πριν απολαύσουμε τα πιο όμορφα αξιοθέατα της πόλης... Βέβαια τα caffe στην Ιταλία, όπως οι περισσότεροι έχετε ακούσει υποθέτω, δεν έχουν την ίδια φιλοσοφία που έχουμε εμείς στην Ελλάδα... Εκεί πας, παραγγέλνεις, πίνεις το καφέ σαν σφηνάκι και φεύγεις... Αυτός είναι και ο λόγος που τα περισσότερα καφέ είναι πολύ μικρά... Σε πολλά σημεία, βέβαια, στο κέντρο της Μπολώνια, υπήρχαν τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο με τις γνωστές σόμπες - μανιτάρια, όπου μπορούσες να καθήσεις... Έτσι κάτσαμε και εμείς...





Ανακάλυψη της ημέρας: Τί ονομάζουν οι Ιταλοί "Μακεδονία"; Αν πας σε μια καφετέρια και ζητήσεις μια "Μακεδονία" τι θα σου φέρουν; Φρουτοσαλάτα... Ναι, ναι, Φρουτοσαλάτα... Η λογική είναι ότι στην Μακεδονία υπάρχουν τόσα έθνη μπερδεμένα που είναι σαν φρουτοσαλάτα... Macedonia di frutta fresca

Συνεχίζεται...

Εικόνες από την Μπολώνια, Bologna - Μέρος 1ο...

Όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενα post, το ταξίδι ήταν οργανωμένο έτσι, ώστε μετά την Βιέννη να μείνουμε τέσσερα βράδια στην Μπολώνια, από την οποία θα κάναμε κάποιες ημερήσιες εκδρομές... Την εκδρομή στην Βενετία και την εκδρομή στη Φλωρεντία τις έχετε δει ήδη...

Αρχικά πρέπει να πω ότι μείναμε στο ξενοδοχείο Holiday Inn στη Via Emilia, το οποίο, όμως, δεν θα έλεγα ότι ήταν και η καλύτερη δυνατή επιλογή... Ο δρόμος ήταν λίγο κακόφημος και από ότι κατάλαβα ούτε και το συγκεκριμένο ξενοδοχείο είχε και το καλύτερο όνομα στην Μπολώνια...

Επειδή φτάσαμε αργά, η πρώτη επαφή με την πόλη έγινε μέσα στην νύχτα... Φυσικά, επειδή το ταξίδι μας είχε ανοίξει την όρεξη, ξεκινήσαμε από μια γνήσια Ιταλική Πιτσαρία... Piazza di Pino στην Via Stalingrado... Μην σας κάνει εντύπωση το όνομα του δρόμου... Η Μπολώνια χρόνια τώρα εκλέγει αριστερούς δημάρχους... Στο μαγαζί δεν πήγαμε τυχαία... Ο συνάδελφος μου, με τον οποίο είχαμε πάει διακοπές μαζί, είχε συγγενείς στην πόλη...

Το μαγαζί είχε συνεχώς αρκετό κόσμο... Πάντως διαρκώς περίμενα να δω από που θα βγει ο νονός... Μου θύμισε τα εστιατόρια που ανοίγουν οι Ιταλοί στην Αμερική, όπως τα βλέπουμε στις ταινίες...

Αυτός είμαι εγώ...



...και οι Ιταλοί φίλοι μας!! Eeee, Klearchos che cazzo vuoi?

Έχοντας μάθει ότι στην Μπολώνια πρωτοφτιάξανε τα τορτελίνια και φυσικά την Μπολωνέζικη σάλτσα, αποφάσισα να φάω κάτι που συνδύαζε και τα δύο: Τορτελίνια αλά Μπολωνέζ (τι άλλο;).

Ο μύθος λέει ότι τα τορτελίνια είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να μοιάζουν με τον αφαλό της Αφροδίτης, όπως τον είδε ένας Μπολωνέζος (έτσι τους λένε;) ξενοδόχος κοιτάζοντας την κρυφά από την κλειδαρότρυπα... Μαγεμένος έτρεξε στην κουζίνα και έφτιαξε τα τορτελίνια... (Μήπως να συνεργαστώ με τον Μαμαλάκη και να κάνουμε από κοινού ένα blog;)

Πάντως εγώ δεν τρελάθηκα από αυτό που έφαγα... Συν τοις άλλοις παρήγγειλα μια πίτσα με ρόκα και μου προέκυψε κάτι σαν σαλάτα με τυρί Φιλαδέλφεια πάνω σε πίτα, οπότε δεν μπορώ να πω ότι ήμουνα ιδιαίτερα χαρούμενος...

Τελειώνω το φαγητό και παραγγέλνω καπουτσίνο και τιραμισού... Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι με το όνομα που έχω είχα γίνει κάτι σαν celebrity στην Ιταλία... Σαν να έρθει ένας ξένος στην Ελλάδα, να κάνει παρέα με Έλληνες και να τον λένε Φραπέ!!

Έρχεται, λοιπόν, στο τραπέζι ο καφές και το τιραμισού... Και ξαφνικά ένα σχεδόν αποτυχημένο γεύμα κάνει την απόλυτη ανατροπή!! Αυτό δεν ήταν τιραμισού... Ήταν το ωραιότερο γλυκό που έχω φάει!! Δεν μπορώ να το περιγράψω... Δεν είχε το κλασσικό στυλ... Όλα τα υλικά ήταν εκεί, αλλά το σχήμα του ήταν ακανόνιστο... Και η γεύση του κρεμώδης και απίστευτα όμορφη...

Φύγαμε και πήγαμε στο ξενοδοχείο, με εμένα σε όλη την διαδρομή να μιλάω για το τιραμισού... Έτσι πέρασε η πρώτη νύχτα στην Μπολώνια...

[Παρένθεση: Ψάχνοντας να βρω την ιστορία των τορτελίνι ανακάλυψα ότι τόσο η λέξη "λαγάνα" όσο και η Ιταλική "λαζάνια" προέρχονται από την αρχαία ελληνική "λάγανον". Δείτε εδώ. Το άρθρο συμφωνεί με την Wikepedia. Αν προσθέσουμε και αυτό που ξέρω εγώ - και επίσης το γράφει ως πιθανό η Wikepedia - ότι η λέξη pizza προέρχεται από την ελληνική λέξη "πίτα" τότε δεν μένει και τίποτα για τους καημένους τους Ιταλούς]

[ENG] The first evening of our visit to Bologna we went to Piazza di Pino, where I ate the best tiramisu in my life...

Συνεχίζεται...