300 χρόνια από την ίδρυση της Ιεράς Μονής Προφήτη Ηλία Θήρας | 300 years of the Prophet Elias Monastery in Santorini

Φέτος συμπληρώνονται 300 χρόνια από την ίδρυση της Ιεράς Μονής Προφήτη Ηλία της Σαντορίνης. Με την ευκαιρία αυτή η Μονή έχει οργανώσει εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 20 Μαρτίου στις 19.00 στην Χριστιανική Εστία των Φηρών. Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει ομιλία και προβολή επετειακής ταινίας με θέμα την Ιερά Μονή.


[ENG] This year marks the 300 years anniversary of the founding of the Orthodox Monastery of Prophet Elias in Santorini. On this occasion, the monastery organized an event to be held on Sunday, March 20 at 19.00 at the Christian House in Fira. The program will include a lecture and the screening of a film about the monastery.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Το Μοναστήρι του Αράποβο | Араповски манастир

Το Араповски манастир (Αραπόβσκι μαναστίρ - Μοναστήρι του Αράποβο) χτίστηκε, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας της Βουλγαρίας, κοντά στο χωριό Арапово (Αράποβο), σημερινό Златовръх (Ζλάτοβραχ). Είναι αφιερωμένο στην Αγία Μεγαλομάρτυρα Κυριακή. Σύμφωνα με την παράδοση, το νερό από την ιερή πηγή που υπήρχε στην περιοχή θεράπευσε την αγαπημένη του Arap Bey (Αράπ Μπέη), τοπικού Οθωμανού ηγεμόνα. Ο Μπέης ήταν τόσο ευγνώμων που δώρισε ένα οικόπεδο και επέτρεψε την κατασκευή ενός μοναστηριού γύρω από την πηγή, κάτι που ξεκίνησε την άνοιξη του 1856, από τον ιερομόναχο Σωφρόνιο. Μέχρι το 1863, με τις δωρεές πολλών Βουλγάρων κατοίκων της Φιλιππούπολης - σημερινό Пловдив (Πλόβντιβ) - είχε μετατραπεί σε ολόκληρο μοναστηριακό σύμπλεγμα.



Η κατασκευή του συμπλέγματος έγινε από τεχνίτες από το χωριό Югово (Γιούγκοβο) της Ροδόπης. Επικεφαλής τους ήταν ο Стоян Узунов (Гудевски). Πρότυπο για την κατασκευή ήταν το Горноводенски манастир (Γκορνοβοντένσκι Μαναστίρ), το οποίο είχε χτιστεί λίγα χρόνια νωρίτερα. Η εκκλησία του μοναστηριού χτίστηκε το 1859, όπως φαίνεται σε επιγραφή πάνω από την δυτική της είσοδο. Η εκκλησία είναι τρίκλιτη με τρεις αψίδες. Εξωτερικά είναι καλυμμένη από πέτρινες πλάκες. Ο τρούλος στηρίζεται από έξι πέτρινες κολώνες, ενώ το δάπεδο καλύπτεται με πλάκες μαρμάρου.



Το τέμπλο, ο βωμός και τα τέσσερα μικρά εικονίδια στους κίονες είναι ζωγραφισμένα από τον διάσημο ζωγράφο της περιόδου της Βουλγαρικής Εθνεγερσίας, Георги Ганчов – Зографина (Γκεόργκι Γκάντσοβ - Ζογκραφίνα), αρχικά, το 1864, κάτω από τις εντολές του δασκάλου του, Алексий Атанасов, αλλά αργότερα, άγνωστο για ποιον λόγο, αφέθηκε να τελειώσει την εκκλησία μόνος του, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Η εικονογράφηση ολοκληρώθηκε το 1884. Περισσότερες από 150 σκηνές αποτυπώνονται στις τοιχογραφίες του ναού. Ανάμεσα σε αυτές, οι πιο σημαντικές είναι αυτές που παρουσιάζουν την ζωή και το έργο των Μοναχών Κυρίλλου και Μεθόδιου. Μία από τις πιο πολύτιμες εικόνες του μοναστηριού είναι αυτή της Παναγίας, η οποία θεωρείται θαυματουργή.





Ο θόλος της εκκλησίας κατέρρευσε από τους σεισμούς της 14ης και 18ης Απριλίου του 1928, οι οποίοι είχαν επίκεντρο κοντά στο Πλόβντιβ, και ανακατασκευάστηκε το 1930 από τον Николай Евров (Νικολάι Εβρόβ).



Μέσα στον προαύλιο χώρο του μοναστηρίου υπάρχει ο πύργος του Ангел Стоянов Кариотов (Άνγκελ Στογιάνοβ Καριότοβ), γνωστού ως Ангел войвода (Άγγελος βοεβόδας), ο οποίος υπήρξε κτήτορας της μονής. Ο πύργος είναι ορθογωνικός και τα τέσσερα δωμάτια που υπάρχουν στον τρίτο του όροφο νοικιάζονται σήμερα στους επισκέπτες.



Η ιερή πηγή του μοναστηριού βρίσκεται έξω από τα τείχη της μονής, κοντά στην βόρεια είσοδο. Το πρώτο παρεκκλήσι της μονής, το οποίο σώζεται ακόμα, χτίστηκε γύρω από την πηγή αυτή.





Εικονογραφήθηκε το 1870, πάλι από τον Георги Ганчов.



Στο μοναστήρι ιδρύθηκε το 1868 ένα σχολείο για τους ιερείς, το οποίο λειτούργησε παράλληλα με ένα υπάρχον σχολείο, από το 1859, για τα παιδιά από την περιοχή. Το 1871-1872, το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε ως ένα από τα πολλά καταφύγια του Васил Левски (Βασίλ Λέβσκι).

Πηγή: Bulgarian Monastery: Arapovski Monastery


[ENG] The Arapovo Monastery of Saint Nedelya is a Bulgarian Orthodox monastery lying some six kilometres east of the town of Asenovgrad in central southern Bulgaria. It was named after the nearby village of Arapovo, today known as Zlatovrah. Construction of the monastery began in 1856 and was initiated by the hieromonk Sophronius. The location was selected due to the presence of a holy spring nearby. The monastical school was founded in 1859, the same year the monastery's main church was completed. Architecturally, the Arapovo Monastery bears a strong resemblance to the Gorni Voden Monastery; the architect who headed the construction was master Stoyu from Yugovo. The main painter was Vasil Levski's associate Georgi Ganchov, who started the work originally as apprentice of master Aleksi Atanasov. The monastery's main church, dedicated to Saint Nedelya, is a large three-naved, three-apsed and cross-domed church. Another feature of the monastery is the sizable stone tower in its inner yard. The rectangular tower has been linked to the famous hajduk leader Angel Voyvoda who is known to have been a ktitor of the monastery. The tower has three storeys. The lower two were constructed entirely of stone and feature narrow windows intended for defensive purposes, while the top storey is a wooden bay-windowed construction with four rooms designed for habitation [Info from Wikipedia].

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Το Κοιμητηριακό παρεκκλήσι του Αγίου Λαζάρου | St. Lazarus Cemetery Chapel

Πριν από αρκετό καιρό είχα ακούσει από κάποιον ότι στην Ιερά Μονή του Προφήτη Ηλία της Σαντορίνης υπάρχουν κατακόμβες... Παρόλα αυτά, κανένας από τους Σαντορινιούς που ξέρω δεν μπορούσε να μου το επιβεβαιώσει... Μια μέρα, όμως, βρέθηκα να διαβάζω, στο επίσημο ιστολόγιο της Μονής, μια ανάρτηση, η οποία αφορούσε τα παρεκκλήσια της Μονής... Εκεί, λοιπόν, διάβασα και είδα φωτογραφίες από το Κοιμητηριακό παρεκκλήσι του Αγίου Λαζάρου... Συνειδητοποίησα, τότε, ότι είναι πολύ πιθανόν σε αυτό να αναφέρονται όσοι μιλάνε για "κατακόμβες" στην Μονή.


Όπως διάβασα, το παρεκκλησι του Αγίου Λαζάρου είναι ο νέος κοιμητηριακός ναός της Μονής. "Τό κοιμητήριο μεταφέρθηκε στή σημερινή του θέση τό 2000, ὅπου οἰκοδομήθηκε καί τό παρεκκλήσιο τοῦ ῾Αγίου Λαζάρου. Πρόκειται γιά μονόχωρο θολωτό ναό. Τά θωράκια εἶναι ἀπό ἀρχαία μάρμαρα. ᾿Εντός τοῦ παρεκκλησίου τοποθετήθηκαν τά ὀστά τῶν πατέρων τῆς Μονῆς".

Επισκέφτηκα την Ιερά Μονή την ημέρα των Θεοφανίων, και θέλω να ευχαριστήσω, για την φιλοξενία του, τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής, Πανοσιολογιότατο αρχιμανδρίτη π. Δαμασκηνό, έργο του οποίου είναι ο κοιμητηριακός ναός, καθώς και τον οσιώτατο μοναχό Τιμόθεο για την ξενάγησή του. Ο τελευταίος, μου ανέφερε ότι, μέχρι την οικοδόμηση του ναού, τα οστά των μοναχών βρίσκονταν σε έναν υπόγειο χώρο της Μονής. Έτσι απέκτησα και μία δεύτερη θεωρία για τις "κατακόμβες" της Μονής. Πάντως, έτσι ή αλλιώς, με την ευρεία έννοια του όρου, "κατακόμβη" μπορεί να θεωρηθεί οποιοσδήποτε θάλαμος στον οποίο φυλάσσονται ανθρώπινα λείψανα (cata tumbas - "κατά τους τάφους").


Αν και κάποιος πιθανώς να τρομάξει από τον εσωτερικό χώρο του ναού, δεν μπορεί παρά να γαληνέψει αν καθήσει να ξαποστάσει στο πίσω μέρος του...


...και αγναντέψει την εκπληκτική θέα.


[ENG] Some time ago, someone told me that under the Holy Orthodox Monastery of Prophet Elias in Santorini there are catacombs... However, none of the locals I know could confirm that... One day, I read, in the official blog of the monastery, a post about its chapels... There I read, and I saw photos of, about the Cemetery Chapel of St. Lazarus. At that moment I realized that it is possible that people who talked to me about "catacombs" had this chapel in mind. As I read, the Chapel of St. Lazarus is the new cemetery chapel of the monastery. "The cemetery was moved to its present position in 2000, when the chapel of St. Lazarus was built. It is a single-aisle vaulted church. Its turrets are from ancient marbles. Inside the chapel the relics of the monks, that died in the Monastery, were placed". I visited the monastery on the day of the Feast of Epiphany, and I want to thank for his hospitality, the abbot of the Monastery, Archimandrite Damaskinos, and brother Timotheos for the tour. The latter, said to me that till the construction of the chapel, the relics of the monks were in a chamber at the basement of the monastery. So, I got a second theory about the "catacombs" of the monastery. But, anyway, in a broad sense, the term "catacomb" can be understood as any chamber in which human relics are kept (cata tumbas - "among the tombs"). Although one might be scared from the interior of the church, can easily calm down if he will sit down to rest on the back of the chapel and enjoy the spectacular view.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Τα Φώτα στον Προφήτη Ηλία της Σαντορίνης | Epiphany in Prophet Elias of Santorini

Η γιορτή των Θεοφανείων στην Ιερά Μονή του Προφήτη Ηλία στην Σαντορίνη...









Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Θήρας, Πανοσιολογιότατος αρχιμανδρίτης π. Δαμασκηνός, ευλογεί τα ύδατα...










Ο καθαγιασμός των υδάτων έγινε στο βαπτιστήριον, στο προαύλιο χώρο της Μονής...


[ENG] On 6th of January, the Greek Orthodox Church celebrates the Feast of the Epiphany. On this feast we commemorate the baptism of Jesus in the Jordan River, seen as His manifestation to the world as the Son of God. It is also called Theophany and, most commonly among Greek people, "Fota" (Lights - enlightenment). It is one of the Great Feasts of the Orthodox liturgical year. Today in Eastern Orthodox churches, the emphasis at this feast is on the shining forth and revelation of Jesus Christ as the Messiah and Second Person of the Trinity at the time of his baptism. It is also celebrated because, according to tradition, the baptism of Jesus in the Jordan River by St. John the Baptist marked one of only two occasions when all three Persons of the Trinity manifested themselves simultaneously to humanity: God the Father by speaking through the clouds, God the Son being baptized in the river, and God the Holy Spirit in the shape of a dove descending from heaven (the other occasion was the Transfiguration on Mount Tabor). Thus the holy day is considered to be a Trinitarian feast. The Orthodox Churches perform, also, the Great Blessing of Waters on Theophany. [Source: Wikipedia] Photos: The Blessing of the Waters in the Holy Orthodox Monastery of Prophet Elias in Santorini on 06.01.2011.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Το Μοναστήρι του Γκλόζενε | Гложенски манастир

Το Гложенски манастир (Γκλοζένσκι μαναστίρ) ήταν για μένα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μοναστήρια που επισκέφτηκα όσο ζούσα στην Βουλγαρία... Βρίσκεται κοντά στο χωριό Гложене (Γκλόζενε), στην κεντρική Βουλγαρία, γύρω στα 100 χιλιόμετρα βόρεια της Σόφιας.

Σύμφωνα με την παράδοση, το αρχικό μοναστήρι ιδρύθηκε το 1250 από τον θεοσεβούμενο Ουκρανό πρίγκηπα Георги Глож (Γκεόργκι Γκλόζ). Ο πρίγκηπας και οι στρατιώτες του είχαν συμμετάσχει πλάι στον Βούλγαρο τσάρο Иван Асен II (Ιβάν Άσεν Β΄) στην Μάχη της Κλοκοτνίτσας εναντίον του Δεσπότη της Ηπείρου, Θεόδωρου Κομνηνού. Μετά την μάχη, ο Βούλγαρος τσάρος, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, επέτρεψε στον Γκλόζ να εγκατασταθεί στην περιοχή που φέρει ακόμα και σήμερα το όνομα του. Αρχικά το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος, ο θρύλος, όμως, λέει ότι κάποια στιγμή το μοναστήρι άρχισε να τρέμει και η εικόνα του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου, την οποία είχε φέρει ο πρίγκηπας μαζί του, εξαφανίστηκε. Η εικόνα ξαναεμφανίστηκε αργότερα πάνω στο λόφο κοντά στο χωριό. Τρείς φορές εξαφανίστηκε η εικόνα και τρεις φορές ξαναεμφανίστηκε πάνω στον λόφο. Οι μοναχοί εξέλαβαν αυτό σαν μήνυμα από τον άγιο να μεταφέρουν το μοναστήρι πάνω στο λόφο, όπως και έκαναν. Αυτό συνέβη κάπου στα τέλη του 14ου αιώνα. Έτσι, το νέο μοναστήρι ονομάστηκε Свети Великомъченик Георги Победоносец (Σβέτι βελικοματσένικ Γκεόργι Πομπεντόνοσετς - Άγιος Γεώργιος ο τροπαιοφόρος).


Για ένα διάστημα συνυπήρχαν ταυτόχρονα και τα δύο μοναστήρια, τα οποία επικοινωνούσαν με μία σήραγγα. Πολλά χρόνια μετά, την σήραγγα θα την χρησιμοποιήσει ο γνωστός Βούλγαρος επαναστάτης, Васил Левски (Βασίλι Λέφσκι), για να ξεφύγει από τους Τούρκους διώκτες του. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε Βουλγαρική περιοχή που σέβεται τον εαυτό της έχει και μια ιστορία που σχετίζεται με τον Βασίλη Λέφσκι...


Η σήραγγα θα καταστραφεί από τον μεγάλο σεισμό του 1928. Κάποια χρόνια νωρίτερα, το 1913, είχε καταστραφεί και η κεντρική εκκλησία του μοναστηριού από τον μεγάλο σεισμό της 14ης Ιουνίου (με το νέο ημερολόγιο) στην Горна Оряховица (Γκόρνα Οριαχόβιτσα). Η έκκλησια είχε ήδη υποστεί μεγάλες ζημιές και από τον μεγάλο σεισμό του 1904.


Κατά τον 18ο αιώνα μέχρι και τις αρχές του 19ου, το μοναστήρι αποτέλεσε μεγάλο εκπαιδευτικό κέντρο.


Τα μοναστικά κελιά που υπάρχουν σήμερα χρονολογούνται από το 1858, αν και έχουν υποστεί αρκετές μετατροπές από τότε. Η σημερινή κεντρική εκκλησία χρονολογείται από το 1931.


Η αυθεντική εικόνα του Αγίου Γεωργίου δεν βρίσκεται πλέον στο μοναστήρι, αλλά έχει μεταφερθεί στην πόλη του Ловеч (Λόβετς).


[ENG] The Glozhene Monastery is an Eastern Orthodox monastery located near the Bulgarian village of Glozhene. According to the legend, the monastery was built in the 13th century (1250) by the Ukrainian knyaz (prince) Georgi Glozh. In 1230 the prince and his troops participated in the Battle of Klokotnitsa helping the Bulgarian Tsar Ivan Assen II to crush the ruler of the Despotate of Epirus, Theodore Comnenus. After a successful end, the Bulgarian czar showed his gratitude by allowing Glozh to settle with his people in these lands that till today bear his name. He built there a fotress and a monastery originally dedicated to the Holy Transfiguration. After some time the monastery start to tremble and the icon of St. George, which the knyaz had brought with himself, disappeared only to be found on a hill not far from the village of Glozhene, which was interpreted by the monks as a divine sign to move the monastery there. The new monastery was named after St.George. This was eventually done near the end of the 14th century. The two monasteries existed in parallel for a short time, being connected by a tunnel to each other, but the tunnel, used many times by Vasil Levski during his secret missions, was destroyed by an earthquake in 1928. The monastery church was erected after the creation of the monastery in the 14th century, but was destroyed by another earthquake in 1913 along with its frescoes. The modern church was constructed in 1931 on the grounds of the old one. [Source: Wikipedia]

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Το Πατριαρχικό Μοναστήρι της Αγίας Τριάδος | Патриаршески манастир Света Троица

Το Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, γνωστό και ως "Πατριαρχικό Μοναστήρι" βρίσκεται στην περιοχή του Велико Търново (Βέλικο Τάρνοβο), της μεσαιωνικής πρωτεύουσας της Βουλγαρίας... Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Янтра (Γιάντρα) και κάτω από το Дервентския пролом (Ντερβέντσκιγια προλόμ - Φαράγγι του Δερβίση), στο Арбанашка планина (Αρμπανάσκα πλανινά - βουνό του Αρμπανάσι).


Η αρχική κεντρική εκκλησία της Αγίας Τριάδος θεμελιώθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1070, όπως μαρτυρεί επιγραφή που βρέθηκε κάτω από την αγία τράπεζα του παλαιού ναού, όταν, το 1846, ξεκίνησαν οι εργασίες για την ανοικοδόμηση του σημερινού ναού. Σύμφωνα με την επιγραφή αυτή, κτήτωρ ήταν ο επίτροπος Георги (Γκεόργκι - Γεώργιο) με τον γιο του Калинъ (Καλίν). Η εκκλησία άνηκε σε φρούριο που υπήρχε τότε, το οποίο προστάτευε την διαδρομή από το Самоводене (Σαμοβόντενε) στο Βέλικο Τάρνοβο.


Σε σχέση με την ίδρυση του μοναστηρίου, η οποία ανάγεται στον 14ο αιώνα, υπάρχουν δύο θεωρίες. Η μία θέλει να ιδρύθηκε από τον Βούλγαρο Τσάρο Иван Александър (Ιβάν Αλεξάντερ), ο οποίος βασίλεψε από το 1331 έως το 1371. Η άλλη θέλει να ιδρύθηκε από τον μοναχό Теодосий Търновски (Τεοντόσιι Ταρνόβσκι - Θεοδόσιο του Ταρνόβου) ή τον μαθητή του Евтимий (Ευθύμιος), οι οποίοι άνηκαν στο κίνημα του ησυχασμού.


Η επικρατέστερη θεωρία για την ίδρυση του μοναστηριού σχετίζεται με τον Ευθύμιο, ο οποίος ήταν μία από τις πιο σημαντικές θρησκευτικές προσωπικότητες της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας και διετέλεσε και τελευταίος πατριάρχης της, από το 1375 έως το 1393. Αυτός είναι ο λόγος που το μοναστήρι αποκαλείται και "Πατριαρχικό".


Ο Ευθύμιος, ο οποίος γεννήθηκε γύρω στο 1325, εκπαιδεύτηκε στις μοναστηριακές σχολές που υπήρχαν στο Βέλικο Τάρνοβο και έγινε μοναχός. Το 1350 βρέθηκε στο Килифаревския манастир (Μοναστήρι του Κιλιφάρεβο). Εκεί, έγινε μαθητής του Θεοδοσίου του Ταρνόβου και το 1363 έγινε ο βοηθός του. Την ίδια χρονιά ταξίδεψαν μαζί για την Κωνσταντινούπολη, όπου, λίγο καιρό μετά, ο Θεοδόσιος απεβίωσε. Ο Ευθύμιος εντάχθηκε στην Μονή Στουδίου της Κωνσταντινούπολης και λίγο καιρό μετά βρέθηκε στην Μονή της Αγίας Λαύρας στον Άθω. Σύμφωνα με την παράδοση, κάποια στιγμή επέστρεψε στην περιοχή του Βέλικο Τάρνοβο και έγινε ερημίτης, ζώντας σε μία σπηλιά, στους βράχους πάνω από το σημερινό μοναστήρι της Αγίας Τριάδας. Σύντομα, πολλοί μοναχοί εγκταστάθηκαν στην γύρω περιοχή, με αποτέλεσμα, τελικά, το 1371, την ίδρυση του μοναστηριού. Στο μοναστήρι αυτό ιδρύθηκε και η πρώτη Λογοτεχνική Σχολή του Ταρνόβου, όπου έγινε η μετάφραση πολλών θρησκευτικών βιβλίων στην Σλαβική. Σύμφωνα με την παράδοση, μέσα σε μια σπηλιά στους βράχους πάνω από το μοναστήρι οι μοναχοί έκρυψαν τα βιβλία της σχολής για να μην πέσουν στα χέρια των Οθωμανών μετά την κατάκτηση της Βουλγαρικής πρωτεύουσας. Η είσοδος της σπηλιάς έχει κλειστεί με βράχους και μόνο ένα μυστικό σημάδι πάνω σε έναν από τους βράχους μπορεί να προδόσει την ύπαρξη της.


Ο βωμός της εκκλησίας είναι παλιός παγανικός βωμός, ο οποίος μεταφέρθηκε εκεί από την αρχαία Ρωμαϊκή πολή, Nicopolis ad Istrum (Νικόπολη του Ίστρου). Πάνω του υπάρχει επιγραφή που αναφέρει ότι είναι αφιερωμένος στον Ολύμπιο Ζευ, στην Ήρα, και στην Αθηνά, για την νίκη και την μακροζωΐα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Publius Aelius Traianus Hadrianus (Πούπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός).


Στην βάση του περιστυλίου του ναού υπάρχει επιγραφή στα λατινικά, η οποία, όπως αναγράφεται πάνω σε αυτή, είχε τοποθετηθεί από τον αυτοκράτορα Ανδριανό στα σύνορα Θράκης και Μοϊσίας.


Το 1803 το μοναστήρι λεηλατήθηκε, ενώ το 1812 χτυπήθηκε από την πανούκλα και εγκαταλήφθηκε. Αναβίωσε με δωρεές γύρω στα σαράντα χρόνια αργότερα. Η σημερινή κεντρική εκκλησία κτίστηκε μεταξύ 1846 και 1847 από τον Βούλγαρο αρχιμάστορα Кольо Фичето (Κόλιο Φιτσέτο), και αγιογραφήθηκε από τον Захари Христович (Ζάχαρι Χρίστοβιτς) από το Самоков (Σαμόκοβ). Βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο πιο νότια από το αρχικό μοναστήρι. Το 1913 καταστράφηκε από τον μεγάλο σεισμό της 14ης Ιουνίου (με το νέο ημερολόγιο) στην Горна Оряховица (Γκόρνα Οριαχόβιτσα). Η κεντρική εκκλησίας αποκαταστάθηκε το 1927, αλλά με διαφορετική μορφή από αυτή του Φιτσέτο, καθώς έχει τρούλους, κάτι που απαγορευόταν στους Χριστιανικούς ναούς επί Τουρκοκρατίας... Κάτω από την εκκλησία υπάρχει μικρός ναΐσκος της Γεννήσεως, ο οποίος πιθανότατα προϋπήρχε της εκκλησίας. Τα υπόλοιπα κτίσματα του μοναστηριού κατασκευάστηκαν την περίοδο 1946-1948.


Το 1948, το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικεία μονή...




[ENG] The Holy Trinity Monastery, also known as the "Patriarchal Monastery" is located in the vicinity of Veliko Tarnovo, the medieval capital of Bulgaria, beside the river Yantra, and below the Derventski gorge of the Armpanaska mountain. The Holy Trinity church was founded on January 27, 1070, as evidenced by an inscription that was found beneath the altar of the old church in 1846, when the construction works of the present day church started. According to the inscription, the church was founded by warden Georgi and his son Kalin. The church belonged to a fortress existed at that time, which protected the route from Samovodene to Veliko Tarnovo. Regarding the establishment of the monastery, which dates back to the 14th century, there are two theories. According to the one of them, the monastery was founded by the Bulgarian tsar Ivan Alexander, who reigned from 1331 to 1371. According to the other theory it was founded by the monk Theodosius of Tarnovo or his disciple Evtimiy of Tarnovo, who both belonged to the movement of hesychasm. The prevailing theory is that the foundation of the monastery is associated with Evtimiy, who was one of the most important religious figures of the Second Bulgarian Empire, and was its last patriarch from 1375 to 1393. That is why the monastery was called "Patriarchal". Evtimiy, who was born around 1325, was educated in the monastic schools that existed around Veliko Tarnovo and became a monk. In 1350 he went to the Kilifarevo Monastery, where he became a student of Theodosius of Tarnovo and in 1363 his assistant. That same year they traveled together to Constantinople (present day Istanbul), where, shortly afterwards, Theodosius died. Evtimiy joined the Studion Monastery in Constantinople, and shortly after he went to the Monastery of Aghia Lavra on Mount Athos. According to the tradition, he returned to the region of Veliko Tarnovo and became a hermit, living in a cave in the rocks above the present monastery of Hagia Triada. Soon, many monks settled at the surrounding area and eventually, in 1371, the a monastery was founded. There, the Tarnovo Literary School was grounded, where a large number of religious books were translated in Slavic. Tradition says that in a cave in the rocks above the Patriarchal Monastery the monks hid all books and monastic values after the fall of the Bulgarian capital by the Ottoman Turks. The entrance of the cave was sealed with crushed rock and mortar and can only be found through a secret sign carved onto the rock... The throne of the church is a pagan altar that was brought there from the ancient Roman city, Nicopolis ad Istrum. There is an inscription on it that says that it is dedicated to Olympian Zeus, Hera and Athena, for the victory and the longevity of the Roman emperor Publius Aelius Traianus Hadrianus. The current main church is located around one kilometre souther than the original church and was built from 1846 to 1847 by the Bulgarian master builder Kolio Fitcheto and it was decorated by Zachary Hristovich from Samokov. In 14.06.1913 (according to the old calendar) it was destroyed by the earthquake of Gorna Oriachovitsa. The reconstruction of the church took place in 1927 and it is different from the one of Kolyo Fitcheto since it has domes, which were banned for Christian churches during the Ottoman times... The residential buildings were constructed between 1946 and 1948. Below the church there is a small chapel of the Nativity, which probably predates the church. In 1948, the monastery became a convent...
[ENG] Патриаршеският манастир "Света Троица" отдалечен на 6 километра северно от Велико Търново.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU