Στου Νεσέτ | Neset'in Yeri

Ο Fırat (Φιράτ - Ευφράτης) απολαμβάνει ένα τσιγάρο μετά το φαγητό...

Η εκδρομή μας στα βάθη της Τουρκίας, στην περιοχή του Adıyaman (Αντιγιαμάν), ήταν ένα ταξίδι που θα μας μείνει για πάντα χαραγμένο στην μνήμη μας... Οι εικόνες που είδαμε ήταν εντυπωσιακές... Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι ήταν όλα εύκολα... Αυτό που πρέπει να προσέξει κάποιος που θέλει να βρεθεί στα μέρη αυτά είναι ότι πολύ δύσκολα μπορείς να βρεις κάποιον που να μιλάει αγγλικά... Ειδικά σε αυτά τα μέρη της Τουρκίας... Στις περιοχές των Κούρδων... Ευτυχώς για μας, οι φίλοι μας που ήταν μαζί μας είναι Τούρκοι υπήκοοι, οπότε δεν είχαμε κανένα πρόβλημα στην επικοινωνία...

Το βράδυ, μετά την επίσκεψη μας στο όρος Νεμρούτ, μείναμε στην πόλη Kahta (Κάχτα)... Το ξενοδοχείο ονομαζόταν "Ζευς" (Ο Ζεύς Ορομάσδης ήταν η βασική από τις θεότητες του Ελληνιστικού Βασιλείου της Κομμαγηνής). Το ξενοδοχείο ήταν αρκετά καλό και προσεγμένο. Ρωτήσαμε την ρεσεψιόν που είναι το καλύτερο μέρος να φάμε και μας είπαν για ένα μέρος δίπλα στην λίμνη, το οποίο λέγεται "Neset'in Yeri" ("Το μέρος του Νεσέτ" ή "Στου Νεσέτ"). Πήραμε, λοιπόν, το δρόμο για κει... Τελικά ήταν λίγο πιο μακριά από όσο μας είχαν πει και αυτό μας άγχωσε κάπως στην διαδρομή... Δεν είναι και εύκολο να οδηγείς μέσα στην νύχτα, στο σκοτάδι (ο δρόμος έξω από την πόλη δεν είχε ηλεκτροδότηση), για να πας σε ένα μέρος που δεν έχεις ξαναπάει...


Το εστιατόριο βρίσκεται σε ένα λιμανάκι στην Atatürk Baraj Gölü, την τεχνητή λίμνη που έχει δημιουργηθεί από το φράγμα του Ατατούρκ στον Ευφράτη ποταμό... Δεν θα καταλαβαίναμε βέβαια ότι βρισκόμασταν δίπλα στην λίμνη αν δεν ήταν το φώς από ένα σπίτι που βρισκόταν στην άλλη πλευρά του λιμανιού, το οποίο δημιουργούσε μία ρομαντική ατμόσφαιρα...

Όταν φτάσαμε το μαγαζί είχε αρκετό κόσμο... Κυρίως οικογένειες, με τις γυναίκες πάντα να φοράνε την παραδοσιακή μαντίλα... Μην ξεχνάτε ότι πολύ πρόσφατα, τον περασμένο Φεβρουάριο, είχε δημιουργηθεί παγκόσμια κατακραυγή από την είδηση ότι στην πόλη αυτή ένα 16χρονο κορίτσι θάφτηκε ζωντανό από την οικογένειά του που θέλησε έτσι να "ξεπλύνει την τιμή της", επειδή υποψιαζόταν ότι η άτυχη έφηβη διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με άνδρες.

Δεν είχαμε φάει τίποτα όλη μέρα, οπότε, όπως καταλαβαίνετε, παραγγείλαμε τα πάντα...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 46' 4''N, 38° 39' 30''E

[ENG] Our excursion in Adıyaman region of Turkey was something that we will never forget... The images we saw were quite impressive... This does not mean, however, that everything was easy... One must have in mind that, in those areas, it is very difficult to find someone who speaks English... Especially in the Kurdish regions like Adiyaman... Fortunately for us, our friends, who were with us, are Turkish nationals, so we had no problem in communication... The evening after our visit to Mount Nemrout, we stayed in town Kahta... The hotel was named "Zeus" (Zeus Oromasdis was the main deity of the Hellenistic Kingdom of Commagene). The hotel was quite good. We asked the reception where is the best place to eat and we were told about a place near the lake, called "Neset'in Yeri" ("Neset's place"). The restaurant is located at a small port of the Atatürk Baraj Gölü, the artificial lake created by Ataturk dam on the Euphrates River... A light from a house that was on the other side of the port created a romantic atmosphere and allowed us to realize that we were actually next to a lake... There were a lot of people when we arrived at the restaurant... Mostly families with women wearing the traditional headscarf... Do not forget that recently, last February, there was a global outcry by the news that a 16-year old girl was buried alive by his family who wanted to "wash its pride" because they suspected that she had sexual relations with men. We had not eaten anything all day, so you understand that we ordered almost everything the restaurant had!

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Η γέφυρα στον ποταμό Τζέντερε | Cendere Bridge

Η παλαιότερη γέφυρα στον κόσμο, η οποία βρίσκεται ακόμα σε χρήση, είναι η Cendere Köprüsü, η αψιδωτή Ρωμαϊκή γέφυρα του Cendere çayı (Τζέντερε τσάι - ποταμός Τζέντερε), παραπόταμος του Kâhta Çayi (Κάχτα τσάι - ποταμός της Κάχτα), του αρχαίου Νυμφαίου ποταμού, ο οποίος με την σειρά του είναι παραπόταμος του Ευφράτη... Η γέφυρα βρίσκεται πολύ κοντά στο Eskikale, την αρχαία Αρσάμεια του βασιλείου της Κομμαγηνής...


Μια επιγραφή στα λατινικά, η οποία είναι λαξευμένη στη γέφυρα, αναφέρει ότι η κατασκευή της γέφυρας χρηματοδοτήθηκε από τέσσερις πόλης της Κομμαγηνής, την πρωτεύουσα Σαμόσατα, την Πέρρη, την Δολίχη και την Γερμανίκεια... Κατασκευάστηκε προς τιμήν του Αυτοκράτορα Σεπτίμου Σεβήρου, της δεύτερης συζύγου του, Ιουλίας Δόμνας, και των γιών του Lucius Septimius Bassianus (γνωστός ως Καρακάλλας) και Publius Septimius Antoninius Geta.


Η αλήθεια είναι ότι η κατασκευή της γέφυρας εξυπηρετούσε τα πλάνα της Legio XVI Gallica (16η Γαλατική Λεγεώνα), η οποία στρατοπέδευε στα Σαμόσατα, για εκστρατεία εναντίον της Παρθικής Αυτοκρατορίας.


Η γέφυρα έχει 120 μέτρα μήκος και πλάτος 7 μέτρα... Διασχίζει τον ποταμό με μία μόνο αψίδα... Έχει κατασκευαστεί από 92 πέτρες, κάθε μία από τις οποίες ζυγίζει 10 τόνους... Πολλές από τις πέτρες αυτές είχαν μεταφερθεί από ταφικό μνημείο που υπάρχει στο Karakuş (Καρακούς).


Η γέφυρα είχε αρχικά τέσσερις κίονες σε κορινθιακό ρυθμό, πάνω σε κάθε έναν από τους οποίους υπήρχε το άγαλμα ενός από τα τιμώμενα πρόσωπα... Ο τέταρτος κίονας, ο οποίος δεν υπάρχει πια, πιθανότατα αφαιρέθηκε μετά την δολοφονία του Γέτα, στις 19 Δεκεμβρίου του 211, από τον αδελφό του, Καρακάλλα, ο οποίος μετά εξέδωσε Damnatio memoriae (διάταγμα καταδίκης της μνήμης) ενάντια στον αδελφό του... Έτσι η μορφή του Γέτα και οι αναφορές σε αυτόν αφαιρέθηκαν από παντού...


Η γέφυρα έχει αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO.



Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 55' 58''N, 38° 36' 31''E


[ENG] The Roman bridge at river Cendere is located near Eskikale, the ancient city Arsameia. It is spanning Cendere Çayı, a tributary of Kahta çayı, the ancient river Nymphaios, a tributary of Euphrates. The bridge is constructed of 92 stones, each weighing about 10 tons. It is 120 meters long and 7 meters wide. The bridge was built by four Commagenean cities in honor of the Roman Emperor Lucius Septimius Severus (193–211), his second wife Julia Domna and their sons Lucius Septimius Bassianus Caracalla and Publius Septimius Antoninius Geta as emanating from an inscription in Latin on the bridge. The Legio XVI Gallica, garrisoned in the ancient city Samosata to begin a war with Parthia constructed the bridge. There were originally four Corinthian columns on the bridge, two columns on the Kahta side dedicated to Septimius Severus himself and his wife, and two another columns on the Sincik side dedicated to Caracalla and Geta, all in 9-10 m in height. But the column of Geta was removed following his assassination by Caracalla, who damned his memory and ordered his name to be removed from all inscriptions. It is declared as World Cultural Heritage site by UNESCO [Source]

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ο τύμβος του Αντίοχου Α' Θεού της Κομμαγηνής | Nemrut Tümülüsü

Ο Αντίοχος Α΄ Θεός, βασιλιάς της Κομμαγηνής από το 69 έως το 36 π.Χ., ήταν γιος του Μιθριδάτη A΄ Καλλίνικου και της Λαοδίκης, κόρης του Σελευκίδη Αντιόχου Η΄ Γρύπου. Η καταγωγή του ήταν από τους Αχαιμενίδες από την πλευρά του πατέρα του και στους Μακεδόνες και τον Μέγα Αλέξανδρο από την πλευρά της μητέρας του. Ο Αντίοχος Α΄ δημιούργησε την δική του θρησκεία και ίδρυσε στο Nemrut Dağı (Νεμρούτ Ντάγκι - όρος Νεμρούτ / Νεμρώδ), σε υψόμετρο 2134 μέτρων, ένα "ιεροθέσιον", ταφικό μνημείο με τύμβο και ένα σύνολο ανάγλυφων πλακών, επιγραφών και αγαλμάτων του εαυτού του, των θεών, και των θεοποιημένων προγόνων του.


Ανακαλύφθηκε το 1881 από τον Γερμανό μηχανικό Karl Sester, ο οποίος δούλευε για λογαριασμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Σέστερ ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή ενός δρόμου στην Ανατολία και θεώρησε ότι εάν ανακέλυπτε τα ίχνη της αρχαίας "Βασιλικής Οδού", η οποία οδηγούσε από την Περσέπολη στο Αιγαίο, θα διευκολυνόταν στον σχεδιασμό και την κατασκευή. Ρωτώντας τους Τούρκους βοηθούς του, έμαθε τυχαία για την ύπαρξη κάποιων τεράστιων αγαλμάτων στο όρος Νεμρούτ. Κινούμενος από περιέργεια ανέβηκε το βουνό, όπου και ανακάλυψε τα σπασμένα αγάλματα... Την επόμενη χρονιά επέστρεψε με τον γερμανό αρχαιολόγο Otto Puchstein για να ξεκινήσουν την πρώτη επιστημονική ανασκαφή του χώρου. Τα ευρήματα τους δημοσιεύτηκαν κάτω από τον τίτλο: "Reisen in Kleinasien und Nordsyrien" (Βερολίνο 1890). Το 1883 πραγματοποιήθηκε ανασκαφική δραστηριότητα από τους Τούρκους Osman Hamdi Bey και Osgan Effendi. Αυτοί δημοσιεύσαν τα ευρήματα τους κάτω από τον τίτλο: "Le Tumulus de Nemroud Dagh" (Κωνσταντινούπολη 1883). Γερμανική ανασκαφική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε ξανά το 1938 από τους Friedrich Karl Dörner και Rudolf Naumann, οι οποίοι εξέδωσαν το "Forschungen in Kommagene" ("Έρευνα στην Κομμαγηνή"). Ο Dorner επέστρεψε στο Νεμρούτ το 1951 με την αμερικανική αρχαιολογική αποστολή της αρχαιολόγου Teresa Goell, ενώ το 1984, με κοινή ομάδα Γερμανών και Τούρκων εκτέλεσε εργασίες αποκατάστασης στον χώρο. Από το 1989 οι εργασίες αποκατάστασης εκτελούνται κάτω από την επίβλεψη του Τούρκου αρχαιολόγου Sencer Şahin.


Ο τύμβος είναι φτιαγμένος από χοντρό γαρμπίλι και έχει σήμερα ύψος 50 μέτρων. Το αρχικό του ύψος ήταν πάνω από 75 μέτρα, αλλά με το πέρασμα του χρόνου αλλά κυρίως με την χρήση δυναμίτη από αμερικάνικες "αρχαιολογικές" αποστολές μειώθηκε στο σημερινό του ύψος. Κάτω από τον τύμβο αυτό θάφτηκε ο Αντίοχος μαζί με τις συζύγους του και τις κόρες του... Ο τρόπος κατασκευής του τύμβου έκανε τον τάφο "απόρθητο" από τυμβωρύχους... Παρόλα αυτά, πάντως, υπάρχουν θρύλοι που μιλούν για μια κρυφή είσοδο και για μία κατάρα...


Το ταφικό μνημείο έχει δύο μεγάλα πλατώματα, ένα προς την Ανατολή και ένα προς την Δύση, καθώς και ένα μικρότερο στο Βορρά. Τα αγάλματα των θεών της Κομμαγηνής, ένας συγκρητισμός Ελληνικών και Περσικών θεοτήτων, είχαν ύψος 8 έως 10 μέτρα και θυμίζουν έντονα τα αγάλματα στις Θήβες της Αιγύπτου. Υπέστησαν μεγάλες ζημίες στο παρελθόν από σεισμούς. Κάθε κεφάλι αγάλματος έχει τοποθετηθεί σήμερα μπροστά από το αντίστοιχο σώμα.


Οι επιγραφές, οι οποίες βρίσκονται στις πλάτες των θρόνων των αγαλμάτων, περιλαμβάνουν τον "Νόμο" του Αντίοχου, δηλαδή το σύνολο των πολιτικών και θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων του, και είναι γραμμένες στα Ελληνικά.



Στο ταφικό μνημείο έχει βρεθεί ένα ανάγλυφο από πορόλιθο, διαστάσεων 1,70Χ2,40 μέτρων, το οποίο απεικονίζει ένα λιοντάρι με την Σελήνη κρεμασμένη στο λαιμό του και 19 αστέρια χαραγμένα στο σώμα του. Τα τρία μεγαλύτερα από αυτά συμβολίζουν με ελληνικά γράμματα τους πλανήτες Άρη, Ερμή και Δια και έχουν 16 ακτίνες (όπως και το αστέρι της Βεργίνας), ενώ τα υπόλοιπα 16 μικρότερα αστέρια έχουν από 8 ακτίνες. Η επιγραφή αυτή, λοιπόν, αποτελεί το παλαιότερο ωροσκόπιο του κόσμου και είναι το ωροσκόπιο της ανέγερσης του ιεροθεσίου από τον Αντίοχο Α’. Αντιστοιχεί στις 3 Ιουλίου του 62 π.Χ., περίπου στις 18:43 (Ahmet Talat Saygaç, 2007) [πηγή]. Πρέπει να σημειωθεί ότι η σελήνη με ένα αστέρι δημιουργεί το μοτίβο της ημισελήνου με το άστρο, κάτι το οποίο ήταν κοινό σε αρκετά ταφικά μνημεία εκείνης της περιόδου στην ευρύτερη περιοχή. Η σχεδίαση του λιονταριού παραπέμπει στα λιοντάρια της "Πύλης της Ιστάρ" της Βαβυλώνας. Πάνω στο ανάγλυφο είναι χαραγμένο το: "ΠΥΡΟΕΙΣ ΗΕΡΑΧΛΕΟΣ ΣΤΙΛΒΟΟΝ ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ ΠΗΑΕΤΟΝ ΔΙΟΣ". Ανά δύο οι λέξεις είναι πάνω από ένα από τα τρία μεγάλα αστέρια. Το "ΠΥΡΟΕΙΣ ΗΕΡΑΧΛΕΟΣ" σημαίνει "το φλεγόμενο του Ηρακλή" και αντιπροσωπεύει τον πλανήτη Άρη, ο οποίος, άλλωστε, στην αρχαιότητα αναφέρεται και ως "Πυροειδής" (Ερατοσθένη "Καταστερισμοί (ἢ Ἀστροθεσίαι)" 2,43, 4-7: "Πρώτον μεν Διός, Φαίνοντα μέγαν, ο δεύτερος εκλήθη μεν Φαέθων [...] ου μέγας ... ο δε τρίτος Άρεως, Πυροειδής δε καλείται, ου μέγας"). Το "ΣΤΙΛΒΟΟΝ ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ" σημαίνει "το ακτινοβόλο του Απόλλωνα" και αντιπροσωπεύει τον πλανήτη Ερμή. Τέλος, το "ΠΗΑΕΤΟΝ ΔΙΟΣ" σημαίνει "Φαέθων Διός" και πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει τον πλανήτη Δία, αν και υπάρχουν θεωρίες για την ύπαρξη παλαιότερα πλανήτη μεταξύ Δία και Άρη (στην σημερινή ζώνη αστεροειδών), ο οποίος ονομαζόταν "Φαέθωντας" [Φωτογραφία από το διαδίκτυο].



Το κόστος για την κατασκευή του μνημείου αυτού θα πρέπει να ήταν τεράστιο για τους χωρικούς της Κομμαγηνής, οι οποίοι συν τοις άλλοις εξαναγκάστηκαν όχι μόνο να του παραχωρήσουν τα εδάφη τους, αλλά και να προσφέρουν προσωπική εργασία για την ολοκλήρωση του έργου [πηγή].




Το Ανατολικό πλάτωμα


Στο Ανατολικό πλάτωμα, το οποίο βρίσκεται περίπου 11 μέτρα πιο ψηλά από το Δυτικό, κοιτώντας από αριστερά προς τα δεξιά, υπάρχουν, διαμορφωμένα συμμετρικά, τα αγάλματα του Απόλλωνα/Μίθρα/Ήλιου/Ερμή, της θεάς της Κομμαγηνής (αντίστοιχη με την αρχαιοελληνική θεά Τύχη), του Δία/Ωρομάσδη, του Αντίοχου Α΄ Θεού, και του Αρτάγνη/Ηρακλή/Άρη. Εκατέρωθεν των αγαλμάτων αυτών υπάρχουν ,συμμετρικά τοποθετημένα, από ένα λιοντάρι (aslan), το οποίο αντιπροσωπεύει την επίγεια, εφήμερη δύναμη και από ένας αετός (kartal), το οποίο αντιπροσωπεύει την θεία και αιώνια δύναμη. Μπροστά από τα αγάλματα, σε μικρή απόσταση, υπάρχει βωμός...


Το Δυτικό πλάτωμα



Στο Δυτικό πλάτωμα δεν παρουσιάζεται η ίδια συμμετρία που υπάρχει στο Ανατολικό. Πέραν των αγαλμάτων των Θεών, υπάρχει μία σειρά από ανάγλυφα σε πορόλιθο τα οποία αντιπροσωπεύουν τους Πέρσες προγόνους του Αντιόχου.


Το Βόρειο πλάτωμα


Στο βόρειο πλάτωμα υπάρχει μια σειρά από επιτύμβιες στήλες μη εγχάρακτες. Αυτές, πιθανότατα, προορίζονταν για τους απογόνους του Αντιόχου Α΄.


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 58' 52''N, 38° 44' 26''E


Σημείωση: Ο Ιούλιος Αντίοχος Φιλοπάππος, ύπατος της Αθήνας από το 90 έως το 100 μ.Χ., για τον οποίο φτιάχτηκε, μεταξύ 114 με 116 μ.Χ., το γνωστό μνημείο, ήταν εξόριστος ηγεμόνας της Κομμαγηνής, εγγονός του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς, τελευταίου βασιλιά της Κομμαγηνής.


Πηγές / Sources
Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor: Αντίοχος Α' Κομμαγηνής
Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Νεμρούτ Ντάγι της Μαρίας Τσόκλη
Commagene Nemrut Conservation Development Programme: "An Iconological Study on the Lion Horoscope Relief of Nemrut Dag Hierothesion"
International Nemrud Foundation
Αντίβαρο: Η οικουμενική πολιτιστική "δεξίωση" της καθ' ημάς Ανατολής ως συμβολή του Μιθριδάτιδου Βασιλέως της Κομμαγηνής (Ευφρατησίας) Αντιόχου Α Θεού "Δικαίου", "Φιλέλληνος" και "Φιλορωμαίου" του Δημητρίου Γ. Μαυρίδη
atheofobos2: Πως από το ιεροθυσίο της Κομμαγηνής φτάνει κανείς στον Καβάφη, τον Εγγονόπουλο και τον λόφο του Φιλοπάππου


Δείτε επίσης / See also
Η Αρσάμεια παρά τον Νυμφαίο | Nymphaios Arsameia
Από την Κωνσταντινούπολη στο όρος Νεμρούτ | From Istanbul to Mount Nemrut
Οι Θεοί της Κομμαγηνής



[ENG] Antiochus I Theos, king of the Kingdom of Commagene from 69 till 36 B.C., was the son of Mithridates I Kallinikos and Laodice, daughter of Greek–Syrian King Antiochus VIII Grypus and Greek Ptolemaic Princess Tryphaena, a daughter of Ptolemy VIII. His origin was from the Achaemenids, from his father's side, and from the Macedonians and Alexander the Great from his mother's side. Antiochus founded his own religion and constructed in Nemrut Dağı, at an altitude of 2134 meters, a "hierothesion", tomb-sanctuary with a tumulus, stelae, inscriptions and colossal statues of himself, the Gods, and his deified ancestors. The site was discovered in 1881 by a German engineer Karl Sester, who was working for the Ottoman Empire. Sester was responsible for the construction of a road in Anatolia and he had the idea that if he could discover the traces of the ancient "Royal Road" that led from Persepolis to the Aegean sea, it could facilitate the design and the construction of the road. He asked his Turks assistants and by chance he learned of the existence of some huge statues on Mount Nemrout. Moved by curiosity, he went to the mountain, where he discovered the broken statues ... The following year he returned together with the German archaeologist Otto Puchstein in order to start the first scientific excavation of the site. The findings of this excavation were published under the title: "Reisen in Kleinasien und Nordsyrien" (Berlin 1890). In 1883, excavations were carried out by the Turk archaeologists Osman Hamdi Bey and Osgan Effendi. Their findings were published under the title: "Le Tumulus de Nemroud Dagh" (Istanbul 1883). German excavation took place again in 1938 by Friedrich Karl Dörner and Rudolf Naumann, who issued the "Forschungen in Kommagene". Dorner returned to Nemrout in 1951 with the archaeological mission of the American archaeologist Teresa Goell, while in 1984 he supervised a joint team from Germany and Turkey that carried out restoration works in the field. Since 1989, restoration works are performed under the supervision of the Turkish archaeologist Sencer Şahin. The tomb is made of thick debris and it has today a height of 50 meters. The initial height was over 75 meters, but over time and especially due to the use of dynamite by American "archaeological" missions it was lowered to its present height. Under the tumulus there is the grave of Antiochus, who was buried together with his wives and daughters... This kind of construction of the tumulus made it impossible to be despoiled by tomb raiders... Despite this, however, there are some legends about a hidden entrance and a curse... The monument has two large flat areas, one to the east and one to the west, and a smaller one to the north. The statues of the gods of Commagene, a syncretism of Greek and Persian gods, were 8-10 meters high and strongly recall the statues of Thebes in Egypt. The statues were severely damaged by earthquakes in the past. Each head statue is now placed in front of the corresponding body. The inscriptions, which are carved on the back of the thrones of the statues, include the "Nomos" (Law/Will) of Antiochus, his political and religious reforms, and they are written in Greek. There was also a relief from sandstone, measuring 1.70x2.40 meters, which depicts a lion with the moon hanging from his neck and 19 carved stars. The three largest stars represent planets Mars, Mercury and Jupiter and they have 16 rays (like the Star of Vergina), while the remaining 16 stars are smaller and have only 8 rays. It is the oldest horoscope in the world and is the horoscope of the erection of the monument by Antiochus. It corresponds to July 3rd, 62 BC, about 18:43 (Ahmet Talat Saygaç, 2007). It should be noted that the moon and a star create the pattern of the "star and crescent", which was common in several funerary monuments of that period in the region. The design of the lion recalls the lions of the "Ishtar Gate" in Babylon. The cost for the construction of this monument must have been huge for the peasants of Commagene, who were also forced not only to surrender their lands but to offer personal work to complete the project. In the eastern terrace, which is located around 11 meters higher than the west one, looking from left to right, there are arranged symmetrically, the statues of Apollo/Mithras /Helios/Hermes, the Goddess of Commagene, (corresponds to the ancient Greek goddess Tyche), Zeus/Oromasdi, Antiochus I Theos, and Artagnes/Herakles/Ares. On either side of these statues there are, symmetrically placed, a lion (aslan), which represents the earthly, ephemeral power and an eagle (kartal), which represents the divine and eternal power. In front of the statues, in a short distance, there is an altar... The western terrace does not present the same symmetry that exists in the east one. Besides the statues of gods, there is a series of sandstone reliefs representing the Persian ancestors of Antiochus. In the northern terrace there is a series of non-inscribed tombstones. They were probably intended for the descendants of Antiochus.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Από την Κωνσταντινούπολη στο όρος Νεμρούτ | From Istanbul to Mount Nemrut

Πρέπει να παραδεχτώ ότι σε μένα φέτος "έπιασε" η καμπάνια του Τουρκικού Οργανισμού Τουρισμού... Είχα δει σε κάποιο περιοδικό κυριακάτικης εφημερίδας μία διαφήμιση για την Τουρκία οπού διακρινόταν μια μεγάλη πέτρινη κεφαλή... Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση... Αργότερα έμαθα ότι η κεφαλή αυτή βρίσκεται μαζί με άλλες στο Όρος Νεμρούτ... Όταν, λίγους μήνες αργότερα, "κλείδωσε" το ταξίδι μας για Κωνσταντινούπολη, άρχισα να ψάχνω την δυνατότητα να δω και τις κεφαλές αυτές...

Αποφάσισα αρχικά να επικοινωνήσω με έναν Τούρκο φίλο μου για περισσότερες πληροφορίες... Ο φίλος μου, λοιπόν, μου είπε ότι το όρος Νεμρούτ βρίσκεται κοντά στην Τουρκική πόλη Kahta (Κάχτα). Με ενημέρωσε επίσης ότι μπορώ να φτάσω μέχρι εκεί αεροπορικώς, με τρεις τρόπους από Κωνσταντινούπολη: είτε να πετάξω μέχρι την πόλη Adıyaman (Αντιγιαμάν), η οποία βρίσκεται 25 λεπτά από την Κάχτα, είτε μέχρι τα αεροδρόμια του Gaziantep (Γκαζιαντέπ) ή της Şanlıurfa (Σανλιούρφα), τα οποία, όμως, απέχουν αρκετά περισσότερο. Μου είπε, επίσης, ότι μπορώ να πάω οδικώς με λεωφορείο, πράγμα, όμως, που απέκλεισα, γιατί το ταξίδι θα ήταν πήγαινε - έλα σχεδόν δύο μέρες και άσε που θα με γέμιζε με απογοήτευση, γιατί τα λεωφορεία δεν σταματάνε για φωτογραφίες... Μιά άλλη λύση θα ήταν το τρένο... Αλλά θα χρειαζόμουν 26 ώρες μόνο για να πάω μέχρι την Κάχτα, οπότε και αυτή η λύση αποκλείστηκε... Φωτογραφικά, βέβαια, η ιδέα του τρένου μου άρεσε...


Άρχισα, λοιπόν, να κοιτάζω τις πτήσεις από Κωνσταντινούπολη για Αντιγιαμάν... Ο Τούρκος φίλος μου με διαβεβαίωσε ότι μπορώ να βρω οδηγό στο αεροδρόμιο, καθώς και ότι θα μπορέσω να νοικιάσω αυτοκίνητο εκεί. Βρήκα αρχικά, λοιπόν, ότι μπορώ να φύγω από Κωνσταντινούπολη προς Αντιγιαμάν στις 06:00 οποιασδήποτε μέρας και να πάρω το αεροπλάνο της επιστροφής το ίδιο βράδυ στις 20:00. Η ιδέα μου φάνηκε καλή... Λίγες μέρες αργότερα το ανακοίνωσα στην φίλη μας την Ρέα, η οποία θα μας φιλοξενούσε στην Πόλη... Προς έκπληξη μου, η Ρέα μου είπε ότι ήθελε και αυτή να δει το Νεμρούτ κι ότι θα μπορούσαμε να κανονίσουμε να μείνουμε εκεί ένα βράδυ και να γυρίσουμε με το πρώτο πρωϊνό την επόμενη μέρα... Την άφησα, λοιπόν, να κανονίσει τα διαδικαστικά...

Το πρωινό της πτήσης, η Ρέα μου είπε ότι είχε κλείσει αυτοκίνητο, το οποίο θα μας περίμενε στο αεροδρόμιο, αλλά θεώρησε ότι ήταν καλύτερο να μην κλείσει ξενοδοχείο, για να έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε πρώτα...

Ξεκινήσαμε τελικά πολύ νωρίς τα ξημερώματα της Πέμπτης 5 Αυγούστου... Η πρώτη μας έκπληξη ήταν στο αεροδρόμιο, όταν τα μόνιταρ του αεροδρομίου έδιναν θερμοκρασία στο Αντιγιαμάν 7 βαθμούς κελσίου!! Φυσικά κανένας μας δεν είχε χειμωνιάτικα ρούχα μαζί του! Ευτυχώς τελικά, άσχετα τι έλεγε στο αεροδρόμιο, όταν βγήκαμε από το αεροπλάνο των Türk Hava Yolları (Τουρκ Χαβά Γιολάρι - Τουρικές Αερογραμμές) στο Αντιγιαμάν, στις 08:30 το πρωί, ήταν ήδη 40 βαθμούς κελσίου...



Η πτήση ήταν πολύ εντυπωσιακή... Ειδικά όταν πλησιάζαμε και την περιοχή του Αντιγιαμάν και πετάγαμε πάνω από τον Ευφράτη ποταμό... Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι βλέπαμε μόνο διάσπαρτα σπίτια... Προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο και δεν είχαμε δει ακόμα ίχνος από πόλη...

Πήραμε τις βαλίτσες μας και βγήκαμε από το - όχι και τόσο μεγάλο - κτίριο του αεροδρομίου... Το αεροδρόμιο φαινόταν να είναι στην μέση του πουθενά... Γύρω μας, ένα απέραντο... καφέ.... Στον χώρο μπροστά από το κτίριο δύο παλιά ταξί, ένα λεωφορείο και ένας μικρός αριθμός από αμάξια... Ένα γκισέ "rent a car" ήταν εντελώς άδειο... Ούτε έπιπλα, ούτε τίποτα... Το χειρότερο από όλα; Το αυτοκίνητο που έπρεπε να μας περιμένει, δεν ήταν εκεί! Ένας Τούρκος φίλος μας, ο Fırat (Φιράτ - Ευφράτης), που ήταν στην παρέα, πήρε τηλέφωνο αυτόν που θα μας έφερνε το αυτοκίνητο, αλλά το τηλέφωνο ήταν κλειστό... Ξαναδοκίμασε μετά από 10 λεπτά, αυτήν την φορά με επιτυχία... Ο τύπος μας είπε ότι το αυτοκίνητο, που ήταν να μας φέρει, χάλασε, αλλά να μην ανησυχούμε, γιατί θα μας έφερνε ένα αμάξι 2010 μοντέλο...


Αναμονή... Τα ταξί φύγανε, τα αυτοκίνητα που περιμένανε στο αεροδρόμιο φύγανε και όσοι άλλοι είχαν βγει από το αεροπλάνο είχαν ανέβει στο λεωφορείο... Ένας από την ασφάλεια του αεροδρομίου μας πλησιάζει και μας ρωτάει τι περιμένουμε... Του λέμε "το αυτοκίνητο που έχουμε νοικιάσει". Μας λέει "είστε σίγουροι ότι θα έρθει; Το λεωφορείο θα φύγει και το επόμενο είναι αύριο το πρωί". Αυτό, θα έλεγα, μας ανησύχησε λίγο, αλλά αποφασίσαμε να εμπιστευτούμε το - πιθανότατα μοναδικό στο Αντιγιαμάν - γραφείο ενοικίασης αυτοκινήτων...

Μετά από κανένα 20λεπτο, και αφού το λεωφορείο είχε αναχωρήσει από ώρα, είδαμε να έρχεται - ασθμαίνοντας - ένα αυτοκίνητο... Ναι, ήταν το δικό μας... Χιλιογρατζουνισμένο, ψιλοτσουγκρισμένο και με ραγισμένο παρπρίζ... "Αυτό είναι το 2010 μοντέλο;" αναρρωτηθήκαμε όλοι ταυτόχρονα... Μια που δεν είχαμε πολλές επιλογές, μπήκαμε μέσα να πάμε να... υπογράψουμε τα συμβόλαια...

Το Αντιγιαμάν το είδαμε μετά από 25 χιλιόμετρα... Μετά από μια διαδρομή σχετικής ξεραΐλας, κατά την διάρκεια της οποίας η φίλη μας, η Ρέα, θεώρησε σκόπιμο να μας ενημερώσει ότι "εδώ είναι που γίνονται όλα αυτά τα γνωστά με το PKK".

Κάποια στιγμή φτάσαμε στο γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων... Η ιδιοκτήτρια ήταν μια γυναίκα κουρδικής καταγωγής, η οποία φορούσε την γνωστή μαντήλα... Μου ζήτησε το διαβατήριο μου και το δίπλωμα οδηγήσεως... Συμπλήρωσε κάποια έντυπα και μετά έβγαλε κάτι ψιλά και πετάχτηκε σε κάποιο γειτονικό μαγαζί για να βγάλει φωτοτυπίες... Επέστρεψε και μου έδωσε να υπογράψω τα συμβόλαια και κάτι σαν επιταγή που έγραφε 35000 τουρκικές λίρες (περίπου 12500 ευρώ). Τι είναι αυτό ρωτάω; Αυτή είπε κάτι στα τουρκικά και ο Φιράτ μού εξήγησε ότι ήταν γραμμάτιο ως ασφάλεια για το αυτοκίνητο... Σε αυτό το σημείο πρέπει να παραδεχτώ ότι με έλουσε κρύος ιδρώτας... Αν και αρχικά το υπέγραψα, τελικά μετά από διάφορα κωμικοτραγικά που ακολούθησαν, το γραμμάτιο σκίστηκε και τελικά το υπέγραψε ο Τούρκος φίλος μου...

Αφού τέλειωσαν οι διατυπώσεις, μπήκα να οδηγήσω... Αμέσως αισθάνθηκα ότι το αυτοκίνητο έφευγε προς τα δεξιά... Σταμάτησα με την πρώτη ευκαιρία για να διαπιστώσω ότι το λάστιχο ήταν ξεφούσκωτο... Πήγαμε σε ένα βενζινάδικο για να βάλουμε αέρα, αλλά δεν είχε μηχάνημα... Ο βενζινάς μας είπε, πάντως, για κάποιο άλλο βενζινάδικο όπου θα μπορούσαμε να φουσκώσουμε το λάστιχο, οπότε κινήσαμε προς τα εκεί...


Ο πρώτος σταθμός της περιοδείας μας ήταν η Ρωμαϊκής εποχής νεκρόπολη της αρχαίας πόλης Πέρρης του Βασιλείου της Κομμαγηνής, λίγο πιο έξω από το Αντιγιαμάν... Από εκεί πήγαμε στην Κάχτα, όπου ρωτήσαμε για ξενοδοχεία... Μας είπαν για το ξενοδοχείο "Zeus", το οποίο ήταν πολύ συμπαθητικό, φτηνό και άνετο ξενοδοχείο... Αφού κανονίσαμε δωμάτια, τα οποία, σημειωτέον, για να μας τα δείξουνε ήρθε ολόκληρο κλιμάκιο του ξενοδοχείου, 4-5 άτομα, και αφού αγοράσαμε και ένα βιβλίο με τα αξιοθέατα της περιοχής φύγαμε για το Νεμρούτ... Στον δρόμο, ο φίλος μας ο Φιράτ έριξε μια ματιά στο βιβλίο και είδε τι αξιοθέατα μπορούσαμε να δούμε... Έτσι η πορεία μας διαμορφώθηκε σε Κάχτα - αρχαία Αρσεμία παρά τον Νυμφαίο - Γενί Καλέ - Γέφυρα Τζέντερε - Όρος Νεμρούτ και επιστροφή στην Κάχτα...

Οι εικόνες που είδαμε ήταν εντυπωσιακές και το ταξίδι θα ήταν τέλειο εάν το 2010 μοντέλο αυτοκίνητο μας δεν αγκομαχούσε σε κάθε σημείο που ο δρόμος έπαιρνε έστω και μια μικρή αναφορική κλίση.... Ειδικά το ανέβασμα στο όρος Νεμρούτ - στα 2134 μέτρα - βγήκε με πρώτη - δευτέρα και με μένα τελείως... κατατρομαγμένο... Από το μυαλό μου περνούσαν χιλιάδες σκέψεις... Ποιός θα μας βρει εδώ; Μπορούμε να βρούμε οδική βοήθεια; Θα μπορέσουμε να τους εξηγήσουμε που είμαστε; Έχουμε πάρει το σωστό δρόμο;


Παρά τις ανησυχίες μου, φτάσαμε στον προορισμό μας... Το όρος Νεμρούτ ήταν κάτι το εντυπωσιακό... Η εμπειρία μοναδική και εγώ μπόρεσα να χαλαρώσω λίγο, καθώς ο δρόμος της επιστροφής ήταν σίγουρα κατηφορικός... Το μόνο κακό είναι ότι αποφασίσαμε να γυρίσουμε όσο ήταν μέρα - η διαδρομή δεν ήταν ηλεκτροδοτημένη, καθώς όλο το σκηνικό είναι στην μέση του πουθενά - χάνοντας έτσι την ευκαιρία να δούμε το ηλιοβασίλεμα, το οποίο, σύμφωνα με αυτά που μου είχαν πει, είναι μοναδικό...

Βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο, στο κατέβασμα μας έσκασε το λάστιχο... Πάντως το αυτοκίνητο επεστράφη κανονικά και το γραμμάτιο του Φιράτ σκίστηκε μπροστά στα μάτια μας....


[ENG] The chronicle of my travel from Istanbul to Mount Nemrut: I have to admit that this year's campaign of the Turkish Tourism Organization worked for me... One day, I saw an ad for Turkey in a Sunday newspaper with a colossal stone head... I was quite impressed... Later I discovered that this head can be found - together with other similar heads - on Mount Nemrout... When, a few months later, we arranged a trip to Istanbul, I began to search the possibility to go see those heads... At first I decided to contact a Turkish friend of mine for more information... My friend told me that the Mount Nemrout is near the Turkish city Kahta. He also informed me that I have three possibilities to get near them by airplane from Istanbul: either to fly till the city Adiyaman, which is located 25 minutes from Kahta, or till the airport of Gaziantep or till the airport of Sanliurfa, both of which are located far away from Kahta in comparison with the airport of Adiyaman. He also told me that I can go by bus, something which, for me, was not an option since for such a trip I would spend at least two days traveling, to go there and return.... This in addition with the disappointment I would feel since buses do not stop for people to take photos... Another solution would be to go by train, but I would need 26 hours only to go till Kahta, so this option was excluded too... From a photographic point of view, traveling by train sounded quite interesting... Nevertheless, I thought that the most logical option was to fly to Adiyaman so I began to search for flights from Istanbul... The Turkish friend of mine assured me that I can find a guide at the airport, and also that I would be able to rent a car there. I found out that their flights from Istanbul to Adiyaman on 06:00 every day and you can get the plane back on the same day on 20:00. The idea seemed good... A few days later I announced my plans to my friend Rea, who had offered us hospitality in Istanbul... To my surprise, Rea told me that she also wanted to see Mount Nemrout and that we could arrange to stay there one night and come back the next day... So, I left her to make all the arrangements... On the morning of our flight to Adiyaman, Rea told me that she only arranged for a car, which was going to wait us at the airport, but her opinion was that it was better not to make reservations for a hotel, in order us to have the opportunity to see at first hand the hotels first... Eventually, we started very early on Thursday, August 5... Our first surprise was at the airport where the monitors were announcing that the temperature at Adiyaman was only 7 degrees Celsius!! Of course none of us had winter clothes with him!! Fortunately, no matter what the airport's monitor was saying, when we got out of the plane of Turkish Airlines in Adiyaman, on 08:30 am, it was already 40 degrees Celsius... The flight to Adiyaman was very impressive... Especially when we were approaching the region and we were flying over the Euphrates River... The only problem was that we were only seeing scattered houses... We landed at the airport and we had yet seen no trace of a town... We got our bags and we got out of the building of the airport... The airport seemed to be in the middle of nowhere... Around us... brown everywhere the eye could see.... In front of us there were two old taxis, a bus and a small number of cars... A desk with a sign "rent a car" was completely empty... Neither furniture was inside there nor anything else... And the worst of all, the car that was supposed to wait for us at the airport was not there! A Turkish friend, Firat (comes from "Euphrates"), who was together with us, called the guy who was supposed to bring us the car, but his phone was off... He tried again after 10 minutes, this time with success... The guy told us that the car, which was to bring to us, had a problem, but he told us not to worry about anything since he was going to bring us a 2010 model car... We just had to wait... The taxis left, the cars which were waiting at the airport, left and the rest of the passengers of our flight got inside the bus... One guy from the security personnel of the airport approached us and asked us what we were waiting... We answered, "the car we rented". Then the guy asked us "are you sure it is going to come? The bus will leave in a minute and the next one leaves tomorrow morning". I must admit that this made us a little bit worried, but we decided to trust the - probably unique in Adiyaman - car rental agency... After 20 minutes of waiting, and after the bus had left, we saw a car coming... It was ours... The car was totally scratched and had obviously suffered a car accident in the past. It even had a cracked windscreen... "This is the 2010 model?" we wondered simultaneously... Since we did not have many choices, we got inside in oder to go to sign the contracts... We saw Adiyaman after 25 km... While passing through a desert-like land, Rea found it necessary to inform us that "here is the area where PKK acts". Eventually we arrived at the car rental... The owner was a woman of Kurdish origin, who wore a headscarf... She asked me my passport and my driving license... She filled in a form and then she took some small change and went into a nearby shop to make some photocopies... When she returned she gave me to sign the contract and something that looked like a check where "35,000 Turkish lira" was written (about 12,500 euro). I asked what was that. She said something in Turkish and Firat explained to me that it was promissory note as an insurance for the car... At this point I must admit that I got scared... Although originally I signed this note, finally, after a tragicomic dialog that followed, the note was torn and eventually it was signed by my Turkish friend... After the formalities finished, I got in the car to drive it... Immediately I felt that the car was turning to the right... I stopped at the first opportunity to check the tires and I saw that the tire was deflated... We went to a gas station, but it had no air compressor... The guy at the station told us, however, for another gas station where we could inflate the tire, so we went there... The first stop of our tour was the Roman necropolis of Perre, a city of the ancient Kingdom of Commagene, just outside of Adiyaman... From there we went to Kahta, where we asked for hotels... We were told about the hotel "Zeus", which was very nice, cheap and comfortable... Having arranged for rooms, we bought a guide book of the area and we left for the Nemrout... On the road, Firat checked the book to see what is possible to see in one day... So the plan became: Kahta - ancient Nymphaios Arsameia - Yeni Kale - Cendere Bridge - Mount Nemrout and then back to Kahta. The images we saw were spectacular and the trip would have been perfect if only our 2010 model car did not have a problem every time the road had even a small inclination... Especially, while driving up to Mount Nemrout - 2134 meters high- I could use only the first and the second gear...I got scared... From my mind passed thousands of thoughts... "Who will find us here?". "Can we find road assistance?". "Will we be able to explain where we are?". "Are we going to the right way?". Despite my concerns, we finally got at our destination... Mount Nemrout was something impressive... It was and unique experience and I was able to relax a little bit, since the way back was definitely a downslope... The only bad thing was that we decided to go back while there was still daylight - the route was not electrified, and the whole scene is in the middle of nowhere - thus losing the chance to see the sunset, which, according to what I was told, is unique... As expected, while going back, we had a flat tire... Nevertheless, the car was returned properly and the note that Firat signed was torn in front of his eyes...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Γενίκαλε, το κάστρο των Μαμελούκων | Yenikale, Kocahisar

Πάνω στα ερείπια οχύρωσης της αρχαίας Αρσάμειας παρά τον Νυμφαίο, κτίστηκε από τους Μαμελούκους, κατά την διάρκεια του 13ου αιώνα, ένα νέο κάστρο, σήμερα γνωστό ως Yenikale (Γενίκαλε - "Νέο Κάστρο"). Οι Μαμελούκοι ήταν στρατιωτικές δυνάμεις δούλων, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα κατάφεραν να εξουσιάσουν διάφορα μουσουλμανικά κράτη. Το κάστρο έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την νικηφόρα για τους Μαμελούκους, Δεύτερη Μάχη της Χομς, εναντίον των Μογγόλων, στις 29 Οκτωβρίου του 1281. Υπέστη μετατροπές και επεκτάσεις κατά τα τέλη του 13ου και κατά τα μέσα του 14ου αιώνα και έγινε ένα από τα πιο ισχυρά οχυρά της περιοχής.

Αποτελείται από την εξωτερική οχύρωση και από την εσωτερική οχύρωση, μέσα στην οποία σήμερα υπάρχουν τα ερείπια από δύο δεξαμενές νερού, ενός τζαμιού, ενός χαμάμ, και ενός παλατιού. Χαρακτηριστικός είναι επίσης ο περιστερώνας. Τα περιστέρια ήταν το μέσο επικοινωνίας που χρησιμοποιούσαν οι Μαμελούκοι... Κάτω από τον περιστερώνα ξεκινάει πέρασμα, το οποίο καταλήγει μέχρι τον Νυμφαίο ποταμό (σήμερα Kahta çayı)...

Πρόσβαση στο κάστρο υπάρχει από το χωριό Kocahisar (Κοτσαχισάρ).

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 56' 58''N, 38° 39' 7''E


[ENG] Yeni Kale is located near the Turkish village Kocahisar (Eski Kahta). In the 13th century, the Mamelukes built the imposing fortress which was considered as one of the most powerful medieval construction in the region. The complex was constructed on top of earlier foundations of the ancient city Nymphaios Arsameia. It was extended at the end of the 13th century and in the mid 14th century.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Η Αρσάμεια παρά τον Νυμφαίο | Nymphaios Arsameia

Η αρχαία πόλη Αρσάμεια παρά τον Νυμφαίο (για να ξεχωρίζει από την Αρσάμεια παρά τον Ευφράτη) ήταν πόλη του βασιλείου της Κομμαγηνής, η οποία ήταν χτισμένη κοντά στο Νυμφαίο ποταμό (σήμερα Kahta çayı), παραπόταμο του ποταμού Ευφράτη. Ιδρύθηκε κατά την Ύστερη Ελληνιστική περίοδο από τον Αρμένιο Αρσάμη, παππού του Πέρση βασιλέα Δαρείου. Βρίσκεται στην περιοχή Eski Kahta της Τουρκίας, 50 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Adiyaman. Η περιοχή ήταν κατοικημένη μέχρι και τους Μεσαιωνικούς χρόνους... Η Κομμαγηνή ήταν ανεξάρτητο κρατίδιο από το 164 π.Χ. εώς το 72 μ.Χ. οπότε και υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους. Αργότερα πέρασε στην Βυζαντινή Αυτοκατορία και το 638 μ.Χ. κατακτήθηκε από τους Άραβες. Τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα στην Αρσάμεια αφορούν το ιεροθέσιον του Μιθριδάτη Α΄ Καλλίνικου (109 π.Χ. - 69 π.Χ.), το οποίο φτιάχτηκε από τον γιο του Αντίοχο Α', ο οποίος είχε αυτοανακηρυχθεί "Θεός".



Η πομπική οδός, η οποία ξεκινούσε από τον ποταμό Νυμφαίο οδηγούσε στην πλαγιά του λόφου, όπου σώζονται τρία ανάγλυφα με παραστάσεις δεξίωσης (χειραψίας).



Στις επιτύμβιες στήλες της κλασσικής εποχής στην Ελλάδα, η χειραψία συμβόλιζε τον αποχαιρετισμό στον νεκρό. Η παράσταση έδινε ένα γενικό μήνυμα αναχώρησης και απώλειας. Στην περίπτωση του Μίθρα, εισάγεται άλλο ένα στοιχείο: ο Μίθρας είναι ο προστάτης των συμφωνιών και της δικαιοσύνης, οπότε πολύ συχνά απεικονίζεται ως ο θεός "που δίνει το χέρι". Άραγε τα ανάγλυφα απεικονίζουν κάποια συμφωνία του Θεού με τον νεκρό;

Στο πρώτο στην σειρά ανάγλυφο σώζεται μόνο η μορφή του Μίθρα - Απόλλωνα - Ήλιου. Η δεύτερη μορφή πρέπει να ήταν είτε ο Μιθριδάτης Α' Καλλίνικος, είτε ο γιος του Αντίοχος Α΄ Θεός.

Η μορφή του αγάλματος δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα του Ευφράτη...

Το δεύτερο ανάγλυφο, από το οποίο σώζονται μόνο τμήματα, παριστάνει τον Μίθρα και τον Μιθριδάτη Α' ή τον Αντίοχο Α΄.

Το ανάγλυφο βρίσκεται μπροστά από το λεγόμενο "πέτρινο δωμάτιο", το οποίο είναι σμιλεμένο στους βράχους του λόφου...

...και έχει και αυτό εκπληκτική θέα προς την κοιλάδα.

Τέλος, το τρίτο ανάγλυφο (αντίγραφο - το προτότυπο βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο) παριστάνει τον Μιθριδάτη Α΄ Καλλίνικο με τον Ηρακλή - Αρτάγνη και είναι τοποθετημένο κοντά σε ελληνική επιγραφή, η οποία βρίσκεται λαξευμένη πάνω από την είσοδο σπηλιάς, της οποίας η χρήση είναι απροσδιόριστη.





"ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΙΟΧΟΣ ΘΕΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΦΙΛΟΡΩΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝ...". Στην επιγραφή, η οποία είναι η μεγαλύτερη επιγραφή που υπάρχει στην Ανατόλια, αναφέρεται και το όνομα της Αρσάμειας, το οποίο οδήγησε και στην ταυτοποίηση της πόλης... Η επιγραφή ήταν στα Ελληνικά, καθώς ο Αντίοχος Α΄ Θεός ήταν απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την πλευρά της μητέρας του, Λαοδίκειας... Από την αρχή της βασιλείας του, ο Αντίοχος συνειδητοποίησε ότι δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί στην δύναμη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Από την άλλη οι Ρωμαίοι είχαν συνειδητοποιήσει ότι το βασίλειο της Κομμαγηνής ήταν πολύ σημαντικό για την προστασία των περασμάτων του Ευφράτη ποταμού, καθώς πολύ κοντά εκτεινόταν η Παρθική Αυτοκρατορία... Έτσι, αν και το 61 π.Χ. ο Αντίοχος έγινε υποτελής των Ρωμαίων, πολύ γρήγορα, το 59 π.Χ., του δόθηκε από την Ρωμαϊκή Γερουσία η περιπόρφυρος τήβεννος (toga praetexta) και ο τίτλος του συμμάχου βασιλέα.

Τα σκαλοπάτια της σπηλιάς, της οποίας η είσοδος βρίσκεται κάτω από την επιγραφή, κατεβαίνουν σε βάθος 158 μέτρων... Μπορεί η σπηλιά να εκφράζει την γέννηση του Μίθρα, ο οποίος είχε γεννηθεί στις 25 Δεκεμβρίου από μία παρθένο μέσα σε μία σπηλιά... (Η υιοθέτηση από το Βυζάντιο σε κατοπινά χρόνια της 25ης Δεκεμβρίου για την γέννηση του Ιησού έγινε προκειμένου να είναι εύκολος ο προσηλυτισμός των οπαδών του Μιθραϊσμού, η οποία ήταν, εκείνα τα χρονια, η κυρίαρχη θρησκεία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία).



Ο αρχαιολογικός χώρος της Αρσάμειας βρίσκεται εντός του προστατευόμενου Εθνικού Πάρκου του Νεμρούτ, στο οποίο υπάρχουν και υποτυπώδεις τουριστικές εγκαταστάσεις... Η πόλη ήρθε στο φως από τον Γερμανό καθηγητή του πανεπιστημίου του Μίνστερ, Karl Dörner, το 1951.

Η θέα προς τις γύρω περιοχές είναι μοναδική και προφανώς αποτέλεσε τον βασικό παράγοντα επιλογής της θέσης...

Στην κορυφή του λόφου υπήρχε μαυσωλείο αντίστοιχο του Μαυσωλείου της Αλικαρνασσού, από το οποίο σώζονται σήμερα μόνο μερικά ερείπια και τα μωσαϊκά δάπεδα από δύο τελετουργικούς χώρους. Σύμφωνα με χειρόγραφο του 12ου αιώνα, οι πέτρες του μαυσωλείου χρησιμοποιήθηκαν από τον Μιχαήλ τον Σύριο, πατριάρχη της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το 1166 έως το 1199, για την επέκταση του Μοναστηριού του Barsauma.

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 37° 56' 34''N, 38° 39' 25''E


Πηγές / Sources
Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού: Αρσάμεια παρά τω Νυμφαίω
Encyclopædia Iranica: Commagene
Wikipedia: Antiochus I Theos of Commagene

Travel Guide to Turkey: Nemrut Dağ



[ENG] Nymphaios Arsameia was the summer capital of the ancient Kingdom of Commagene, an ancient kingdom of the Hellenistic Age. It is located in the area of Eski Kahta, 60 kilometers away from Adiyaman, near the Nymphaios river (today Kahta Çay). It was built during the late Hellinistic period by the Armenian Arsames. This Arsames can be identified with the Arsames whom Polyaenus (4.17) described as an Armenian dynast supporting the rebel Seleucid Antiochus Hierax in the mid-3nd century b.c.e. Arsames fortified Arsameia on the Nymphaios as part of his building of a power base against the legitimate Seleucid king, Seleucus II Callinicus (246-26 b.c.e.) [source]. The city was improved by Antiochus I Theos of Commagene, who was half Armenian, from his father side, and half Greek from his mother side. Antiochus’ mother, Laodice VII Thea, was a Greek Princess of the Seleucid Empire. Laodice’s father was the Seleucid King Antiochus VIII Grypus while her mother was Ptolemaic Princess and later Seleucid Queen Tryphaena (Cleopatra VI of Egypt). Thus, Antiochus was a direct descendant of Seleucus I Nicator of the Seleucid Empire, Ptolemy I Soter of Egypt, Antigonus I Monophthalmus of Macedonia, Lysimachus of Thrace and the Macedonian regent, Antipater. The five men had served as generals under Greek Macedonian King, Alexander the Great [source]. In Arsameia there is the biggest inscription in Greek in Anatolia. In these inscriptions, Antiochus I gives information about the founding of the city and other subjects, and gives advices. It is indicated that he improved and expanded the palace, defenses, and royal cult center (hierothesion) founded by his father, Mithradates I Kallinikos.
Photos: [1] King Mithradates Kallinikos, father of Antiochus I Theos, shaking hands with the Persian deity Artagnes, identified by Greeks as Hercules, [2] The processional way to the hierothesion, [3][4] Statue of Mithra - Apollo - Sun. It was a dexiosis relief (handshake) but only the one person is saved till today. The second person was probably Mithridates I Kallinikos or Antiochus I Theos, [5] The statue of Mithra - Apollo - Sun oversees the valey, [6][8] A dexiosis relief, [7] The Rock Room, [9] The dexiosis relief of Mithridates I Kallinikos with Artagnes - Hercules. In front of this is the largest known Greek inscription in Anatolia, and to the right is a tunnel (cult cave) descending to a depth of 158m through the rock. On the platform over the hill is a monument and palace of Mithridates I, the foundations of the capital, and excavations revealed numerous statue remains including a queen and the head of Antiochus, [10][11][12][13][14] The Greek inscription, which starts with the phrase: "Antiochus I Theos Dikaios Epiphanes Philoromaios Philhellene" (Antiohos, a fair, eminent God, friend of Romans and friend of Greeks), [15] The cult cave, [16] Souvenirs shop, [17] View to the East, [18] View to the SouthWest.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU