Showing posts with label Tradition. Show all posts
Showing posts with label Tradition. Show all posts

Saturday, May 14, 2011

Πάσχα στην Σαντορίνη: Το κάψιμο του Ιούδα | Easter in Santorini: The punishment of Judas


The Burning of Judas
Το "κάψιμο του Ιούδα" είναι ένα έθιμο αρκετά γνωστό στον Ελληνικό χώρο, το οποίο λαμβάνει χώρα, κατά κανόνα, την Κυριακή του Πάσχα... Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το αντίστοιχο έθιμο στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης... Εκεί, η τιμωρία του Ιούδα περιλαμβάνει τρία μέρη: την περιφορά του Ιούδα σε όλο το χωριό, την δίκη του και τέλος το κάψιμο του, μέσα σε πυροβολισμούς...

Για περισσότερες πληροφορίες για αυτό το έθιμο διαβάστε:
Η τιμωρία του Ιούδα...
Ο Χριστός, ο Ιούδας, τα καθάρματα, και οι ανθρωποθυσίες στην Αρχαία Ελλάδα


[ENG] The burning of the effigy of Judas Iscariot is a common tradition in Greece in Easter Sunday... In the village Akrotiri of Santorini the punishment of Judas comprises of three events: The procession of Judas around the village, so as people to curse him while treat his guards with wine and sweets, the trial of Judas, where everyone from the village can testify for Judas' crimes, and finally his burning... The procession of Judas starts early in the morning, with horses and donkeys, and the convoy passes from all the houses of the village singing short songs... For more information about this tradition read [1] The punishment of Judas, and [2] The Roots of an Easter tradition.


Creative Commons License

Monday, May 09, 2011

Πάσχα στην Σαντορίνη: Μεγάλη Παρασκευή στον Πύργο | Easter in Santorini: Good Friday in Pyrgos


The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
The Night of the Epitaph
Νύχτα Μεγάλης Παρασκευής στο χώριο Πύργος Καλλίστης της Σαντορίνης... Το πιο εντυπωσιακό πασχαλινό έθιμο στην Σαντορίνη. Λίγο πριν βγει ο επιτάφιος από την κεντρική εκκλησία των Εισοδείων της Θεοτόκου, οι ντόπιοι ανάβουν φωτιές σε τενεκεδένια λυχνάρια σε ολόκληρο το χωριό...

Φέτος, για πρώτη φορά όσο είμαι εγώ, είχε τόσο πολύ αέρα που οι σπίθες πετούσαν στον άνεμο σαν πυροτεχνήματα...


[ENG] Everyone who finds himself in Easter on Santorini should go and see the night of the Epitaph (Good Friday) at village Pyrgos where a spectacle of fires is an unforgettable experience... First time this year, for me, it had so much wind that the sparkles were flying into the air like fireworks!


Creative Commons License

Sunday, May 08, 2011

Πάσχα στην Σαντορίνη: Τα Σήμαντρα | Easter in Santorini: The Bells


The Bells
The Bells
The Bells
The Bells
The Bells
The Bells
The Bells
Τα "Σήμαντρα" είναι έθιμο του Εμπορειού της Σαντορίνης, το οποίο γίνεται κάθε χρόνο την Μεγάλη Παρασκευή... Οι άντρες γυρνάνε όλο το χωριό χτυπώντας μεταλλικά αντικείμενα, καλώντας με αυτόν τον τρόπο τους συγχωριανούς τους να έρθουν στην εκκλησία για την λειτουργία του Επιταφίου...
Πρώτα συγκεντρώνονται στην πλατεία του χωριού... Από εκεί ξεκινούν, αρχικά, για την κεντρική εκκλησία της ενορίας... Αφού εισέλθουν στο προαύλιο της εκκλησίας όλα τα σήμαντρα ξεκινούν την γύρα στο χωριό... Μπροστά η Ελληνική σημαία και το καντύλι... Δεν λείπουν, φυσικά, οι τσαμπούνες και οι ξύστρες (ροκάνες)... Στα σπίτια του χωριού, οι γυναίκες τους περιμένουν με κεράσματα: κρασί, ρακί και γλυκά... Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της διαδρομής είναι όταν μπαίνουν στα στενάκια του καστελιού (μεσαιωνικός οχυρωμένος οικισμός) του Εμπορειού... Στις εκκλησίες από τις οποίες περνούν, σταματούν για να μπουν και να προσκυνήσουν...


[ENG] During the daytime of the Good Friday in village Emporio of Santorini, the tradition of "the bells" (in Greek: "ta simantra") take place... The men of the village go around the village making sound by hitting metallic items, calling, by that, the people to go to the church for the Epitaph...


Creative Commons License

Saturday, April 16, 2011

Ο Λάζαρος του Πύργου | The Lazarus of Pyrgos, Santorini


The Lazarus Tradition
Σάββατο του Λαζάρου, σήμερα και, όπως κάθε χρόνο, το έθιμο του Λαζάρου πραγματοποιήθηκε στα χωριά της Σαντορίνης.. Η φωτογραφία από τον Πύργο Καλλίστης.

Περισσότερες πληροφορίες για το έθιμο εδώ.


[ENG] Lazarus Saturday today and the Lazarus tradition took place, like every year, in the villages of Santorini... The photo is from village Pyrgos Kallistis. More information here.


Creative Commons License

Η συνταγή, τα μελιτίνια κι άλλα... | Melitinia: the recipe and more...


Making Melitinia
Είχα εκφράσει την επιθυμία μου να φωτογραφήσω τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνουν τα Μελιτίνια, το γνωστό Πασχαλινό γλύκυσμα της Σαντορίνης... Έτσι, με κάλεσε η κυρία Άννα από το Ακρωτήρι στο σπίτι της...


Spreading the dough
Το μελιτίνι αποτελείται από δύο πράγματα. Την ζύμη και την γέμιση. Για την ζύμη χρειάζεστε αλεύρι για όλες τις χρήσεις (750 γραμμάρια), ελαιόλαδο (ένα ρακοπότηρο), και μαστίχα Χίου. Τα υλικά αυτά τα ανακατεύουμε με χλιαρό νερό. Την ζύμη που θα προκύψει την απλώνουμε μέχρι να γίνει πολύ λεπτή. Προσέχουμε, βέβαια, να είναι ομοιόμορφη...


Cutting out the dough
Με μία φόρμα κόβουμε στρογγυλά κομμάτια ζύμης...


The cream
Για την γέμιση χρειαζόμαστε ανθότυρο (1 κιλό), ζάχαρη (1 κιλό), μπέικιν πάουντερ (2 κουταλάκια), αυγά (4), αλεύρι για όλες τις χρήσεις (6 κουταλιές της σούπας), μαστίχα σκόνη (2 κουταλάκια), και βανίλια (1). Αρχικά, χτυπάμε καλά στο μίξερ το τυρί και ύστερα προσθέτουμε την ζάχαρη. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα αυγά και μετά τα υπόλοιπα υλικά και τα χτυπάμε στο μίξερ μέχρι η γέμιση να γίνει παχύρρευστη.

Υπάρχουν και διάφορες παραλλαγές στην συνταγή, όπως, για παράδειγμα, προσθήκη λίγου ούζου στην ζύμη ή βούτυρο αντί για ελαιόλαδο...


Pinching the Melitinia
Όταν μου είχαν πει πρώτη φορά ότι το σημαντικό στο μελιτίνι είναι το "τσίμπημα", δεν φανταζόμουν ότι πραγματικά τσιμπάνε τα μελιτίνια! Κι όμως... Και μάλιστα όσα περισσότερα τα τσιμπήματα τόσο πιο μαστόρισσα η μαγείρισσα! Στην φωτογραφία η Μαρία, η μικρότερη κόρη της κυρίας Άννας "τσιμπάει" ένα μελιτίνι...


Pinching the Melitinia
Η Κατερίνα, η μεγαλύτερη κόρη της κυρίας Άννας τσιμπάει μελιτίνια...


Pinching the Melitinia
Σε αυτό το μελιτίνι μετρήσαμε 43 τσιμπήματα...



Pinching the Melitinia
Δεν ξέρω από που προέρχεται το όνομα "μελιτίνι", πάντως στην αρχαιότητα "μελίτινος" ήταν αυτός που ήταν φτιαγμένος από μέλι ή γλυκός σαν μέλι...


Melitinia
Ο στόχος ήταν τα 250 μελιτίνια...


Ready for the oven!
Έτοιμα για τον φούρνο... Η γεύση ήταν εκπληκτική!


Η Κατερίνα "τσιμπάει" ένα μελιτίνι...


Σημείωση: Στην Οία τα μελιτίνια τα φτιάχνουν την Μεγάλη Τρίτη.


[ENG] I expressed my desire to photograph the way locals make "Melitinia", the well known Santorinian soft cheese pastries that traditionally are being made the week before the Easter. Happily, I was invited by Mrs. Anna in her home in Akrotiri to do so... When we make Melitinia, we make two things: the dough and the stuff. For the dough we need flour (750 grams), olive oil (a small glass) and mastic. We mix all these materials with warm water. For the stuff we need cream cheese (1 kg), sugar (1 kg), baking powder (2 tsp), eggs (4), flour (6 tablespoons), mastic powder (2 teaspoons), and vanilla (1 dose). We roll out the dough evenly till it becomes thin and well spread... Then, with the use of a round pastry cutter, we start cutting out the dough into round pieces... For the stuff, we hit well in the blender the cheese and then we add the sugar. After a while, we add the eggs and then the remaining ingredients and beat in mixer until we have a thick mixture (There are several variations on the recipe, such as, for example, adding a little ouzo in the dough or using butter instead of olive oil). We take few stuff with a spoon, we add it in each round piece of dough, turning its edges and pinching it. When I was told for first time that the most important when making melitinia is the "pinching", I could not imagine that they actually pinch the melitinia!! But they really do that! And not only that... The more pinches the better. I do not know why they call them "melitinia, however in ancient times "melitinos" was the one that was made from honey or who was sweet as honey... Photos: [1] Mrs. Anna, [2] Mrs. Anna spreading the dough, [3] Cutting out the dough into round pieces, [4] The stuff. [5] Maria, the younger daughter of Mrs. Anna, pinching a melitini, [6] Katerina, the elder daughter of Mrs. Anna, [7] We counted 43 pinches to that melitini, [8] Maria, [9] The target was 250 melitinia, [10] Ready for the oven! Video: Katerina pinching a melitini.


Creative Commons License

Sunday, January 02, 2011

Αγριοκρεμμύδα | Urginea maritima


Urginea Maritima

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η αγριοκρεμμύδα τους προστάτευε από κάθε κακό, από καταστροφές, αρρώστιες ή βασκανίες. Η "Χρυσοβασιλίτσα", όπως αλλιώς τη λένε, ακόμα και ξεχασμένη σε κάποια γωνιά του σπιτιού, βγάζει φύλλα τέτοια εποχή, και ξαναρχίζει τον κύκλο της ζωής της. Ο λαός πίστευε ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική της δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα [Πηγή].

Το στέλεχός της το χρησιμοποιούσαν ως μέσο μαντικής για τον προσδιορισμό της καλής χρονιάς. Λένε ότι όταν είναι μεγάλη η ανθοφορία του, η χρονιά θα είναι καλή. Αν όμως τα άνθη του είναι λειψά η χρονιά δεν θα 'ναι καθόλου καλή [Πηγή].


Η Αγριοκρεμμύδα

Ήταν κάποτε μια γριά γυναίκα, η οποία στη ζωή της δεν είχε κάνει κανένα καλό. Όταν πέθανε, ο άγγελός της την πήγε στο θρόνο του Θεού, μα στο βιβλίο των πράξεών της δεν υπήρχε καμία καλοσύνη κι έτσι ο δρόμος της ήταν για την κόλαση. Ο άγγελός της στενοχωρήθηκε αφάνταστα. Αναζήτησε στις πιο κρυφές σημειώσεις του βιβλίου του καθενός, μήπως και βρει κάποια καλή πράξη και αναγκάσει το Θεό που είναι γεμάτος αγάπη να την πάρει στον Παράδεισο.


Ψάχνοντας, λοιπόν, βρήκε ότι κάποτε όταν η γρια σκάλιζε τον κήπο της, ήρθε ένας ζητιάνος που της ζήτησε ελεημοσύνη. Η γριά δεν ήθελε να δώσει τίποτα, αλλά ο ζητιάνος ήταν πολύ επίμονος. Τότε, αφού νευρίασε, η γριά τράβηξε μια αγριοκρεμμύδα και την πέταξε στο ζητιάνο, για να απαλλαγεί από την παρουσία του. Ο άγγελος χάρηκε και είπε στο Θεό το συμβάν. Τότε Αυτός του είπε: "Πάρε μια αγριοκρεμμύδα κι αν μπορέσει η γρια να κρατηθεί απ' αυτήν και βγει από την κόλαση, ας τη φέρεις στον Παράδεισο".


Ο άγγελος χάρηκε αφάνταστα, πήρε μια αγριοκρεμμύδα και κατηφόρισε στην κόλαση. Ρώτησε πού βρίσκεται η γρια και της είπε τα ευχάριστα. Η γρια καταχάρηκε και αρπάχτηκε από την αγριοκρεμμύδα που κρατούσε ο Άγγελος και άρχισε να βγαίνει από την κόλαση. Τότε συνέβη το εξής παράδοξο. Από τα πόδια της γριάς άρχισαν να κρεμιόνται κι άλλοι κολασμένοι για να ξεφύγουν από τον τόπο της βασάνου. Όμως η γριά άρχισε να τους σπρώχνει φωνάζοντας: "Δικιά μου είναι η αγριοκρεμμύδα, δεν έχετε θέση μαζί μου!". Ο άγγελος την παρακαλούσε να δείξει αγάπη, αλλά η γριά ήταν αμετάπειστη. Κλωτσούσε τις άλλες ψυχές και φώναζε! Τότε η αγριοκρεμμύδα έσπασε και η γρια και όλες οι άλλες ψυχές ξαναγύρισαν στην κόλαση.


Ο άγγελος δάκρυσε και έφυγε...

Από το βιβλίο "Братья Карамазовы" (Μπράτια Καραμαζόβι - "Αδελφοί Καραμαζώφ") του Фёдор Михайлович Достоевский (Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς Ντοστογιέφσκι) [Πηγή].


[ENG] Urginea maritima is a bulb which sends up a tall stalk topped by an inflorescence of small white flowers, followed by a rosette of large dull green leaves, that last until the following summer. The bulb can get quite large, reaching over five pounds in weight [Wikipedia]: In Greece it is called agriokremmida, which means "wild onion", and people hang it in their houses during the new year as a fertility rite. Wild onion bulb, even if forgotten at some corner of the house, this period of the time makes leaves and its life cycle starts again. This made ancient people believe that it has extreme life power and it can transmit it to humans. Moreover it was even used for seeing the future: If its stalk was tall with many flowers then that meant that the new year would be good. Wild onion - A story from "The Brothers Karamazov" by Fyodor Dostoyevsky: "Once upon a time there was a peasant woman and a very wicked woman she was. And she died and did not leave a single good deed behind. The devils caught her and plunged her into the lake of fire. So her guardian angel stood and wondered what good deed of hers he could remember to tell to God; ‘She once pulled up an onion in her garden,’ said he, ‘and gave it to a beggar woman.’ And God answered: ‘You take that onion then, hold it out to her in the lake, and let her take hold and be pulled out. And if you can pull her out of the lake, let her come to Paradise, but if the onion breaks, then the woman must stay where she is.’ The angel ran to the woman and held out the onion to her. ‘Come,’ said he, ‘catch hold and I'll pull you out.’ And he began cautiously pulling her out. He had just pulled her right out, when the other sinners in the lake, seeing how she was being drawn out, began catching hold of her so as to be pulled out with her. But she was a very wicked woman and she began kicking them. ‘I'm to be pulled out, not you. It's my onion, not yours.’ As soon as she said that, the onion broke. And the woman fell into the lake and she is burning there to this day. So the angel wept and went away" [Source].


Creative Commons License

Friday, December 31, 2010

Το ρόδι | Pomegranate

Pomegranate
Η παράδοση στην Ελλάδα θέλει να σπάμε ένα ρόδι στην είσοδο του σπιτιού με τον ερχομό της νέας χρονιάς... Η παράδοση έχει τις ρίζες της στα αρχαία χρόνια... Το ρόδι, έχοντας έναν τόσο μεγάλο αριθμό από σπόρους στο εσωτερικό του, εξέφραζε την γονιμότητα και την ευμάρεια... Αν σκεφτούμε ότι η πρωτοχρονιά, κατά τους αρχαίους χρόνους, εορταζόταν στις αρχές της άνοιξης, καταλαβαίνουμε το πόση σημασία είχε ο συμβολισμός της γονιμότητας...

Σημείωση: Στην φωτογραφία αγριοροδιά στο παλιό μονοπάτι από το Εμπορειό της Σαντορίνης προς τον Πύργο Καλλίστης...


[ENG] Pomegranate: It is a tradition in Greece to break a pomegranate on the doorstep on New Years. The pomegranate, with so many seeds inside, was symbolizing the fertility and, subsequently, the wealth... Having in mind that, in ancient times, the celebrations of the new year were taking place early in spring, we can understand how important was the symbolism of fertility.


Creative Commons License

Thursday, September 02, 2010

Στην Αγία Αθηνά | St. Athena's church


St. Athena
Η Αγία Αθηνά είναι μία από τις νεότερες και πιο όμορφες εκκλησίες της Σαντορίνης...

St. Athena's Day
Βρίσκεται στην περιοχή του Ακρωτηρίου, παραπλεύρως του δρόμου που οδηγεί προς την παραλία Καμπιά...

St. Athena's Day
Ανήκει στην εφοπλιστική οικογένεια του Θανάση και της Μαρίνας Μαρτίνου και έχει κτιστεί στο όνομα της κόρης τους Αθηνάς, η οποία πέθανε σε ηλικία 20 ετών.

St. Athena's Day
Εορτάζει την 1η Σεπτεμβρίου...

St. Athena's Feast
Στον εσπερινό της παραμονής χοροστάτησε φέτος ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Θήρας Αμοργού και Νήσων κ. Επιφάνιος...

Η πανήγυρις
Η "πανήγυρις" ήταν κρέας με πατάτες, ενώ το κρασί έρεε άφθονο...


[ENG] St. Athena is one of the newest and most beautiful churches in Santorini... It is located in the area of Akrotiri, near the road that goes to Kambia beach. It belongs to the well-known family of Thanasis and Marina Martinos, the ship-owners... It was built to honor the name of their daughter Athena, who died at the age of 20. Its feast day is on 1st of September. On the eve, there is a liturgy and after that, meat with potatoes is served together with wine...


Creative Commons License