Αγωνία με την νικήτρια του διαγωνισμού της Eurovision

Όπως, έγραψα και στο προηγούμενο post μου, η Marija Šerifović, η οποία κέρδισε τον διαγωνισμό της Eurovision, είχε βγάλει CD single το καλοκαίρι του 2005 με διασκευή του τραγουδιού της Δέσποινας Βανδή "I believe it" [Olo Lipis]. Ο τίτλος ήταν "Agonija" (Αγωνία).

Ακούστε το...

Ακούστε όλα τα version που υπάρχουν στο τραγούδι "Molitva" εδώ. Νομίζετε ότι δεν υπάρχει dance version;

Μια Προσευχή για την Eurovision...

Έπεσε, λοιπόν, η αυλαία του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision με νικήτρια την Σερβία... Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα με το τραγούδι - όχι ότι δεν είναι όμορφο κομμάτι - αλλά από την στιγμή που δεν κέρδισε η δική μου αδυναμία, η Βουλγαρία, χάρηκα που κέρδισε η Σερβία... Για πολλούς λόγους... Αρχικά γιατί κέρδισε μια βαλκανική χώρα και μια τραγουδίστρια, η Marija Šerifović, που λατρεύει την χώρα μας, αλλά κυρίως, όμως, γιατί κέρδισε μία χώρα που τραγούδησε στην γλώσσα της, αποδεικνύοντας ότι η χρήση ξένης γλώσσας δεν είναι μονόδρομος για την νίκη...

Η επίσημη ιστοσελίδα της νικήτριας εδώ. Οι στίχοι του τραγουδιού "Molitva" εδώ.
Στοιχεία για την τραγουδίστρια μπορείτε να βρείτε στην Αγγλική έκδοση της Wikipedia.

Η Βουλγαρία τα πήγε πολύ καλά και αισθάνομαι και πολύ χαρούμενος που της δώσαμε και το δικό μας 12άρι...

Υ.Γ.: Άλλη μια ήττα για την Άννα Βίσση, η φετινή Eurovision, μια που η νικήτρια είναι φανατική της Δέσποινας Βανδή, της οποίας έχει κάνει και διασκευή σε τραγούδι...

Παραλειπόμενα από τους ημιτελικούς της Eurovision...

Υπάρχει πολύς κόσμος που ασκεί κριτική στον θεσμό της Eurovision... Θα συμφωνήσω με όλους αυτούς που λένε ότι έχει ξεφύγει από τον στόχο της και έχει καπελωθεί από τις δισκογραφικές εταιρείες... Από την άλλη, όμως, όταν έχεις έναν θεσμό στον οποίο για κάποιες μέρες του χρόνου θα δεις τον Τούρκο να διασκεδάζει και να ανεμίζει την σημαία της χώρας του δίπλα στον Κύπριο, τον Σέρβο δίπλα στον Κροάτη και τον Αλβανό ή τον Ολλανδό δίπλα στον Γερμανό

τότε αυτός ο θεσμός καλό είναι να ενισχύεται...

Τώρα τα παραλειπόμενα από τον ημιτελικό:

Αρχικά, το αγαπημένο μου κομμάτι πέρασε... Η Βουλγαρία θα διαγωνιστεί στον τελικό του Σαββάτου... Άντε να δούμε μήπως έχει έντονο βαλκανικό χρώμα αυτός ο τελικός...

Ερώτηση: Οι ισραηλινοί τι ακριβώς τραγουδούσαν; "Push - push - push the button!!" ή "Bush Bush, push the button!!"; Θα μου το διευκρινίσει κανένας;

Η Κύπρος δεν τα κατάφερε... Πλήρωσαν άραγε το ρίσκο για την επιλογή της γαλλικής γλώσσας; Και πως έγινε αυτή η επιλογή; Υπάρχει σχέση με το γεγονός ότι πολύ πρόσφατα η Κύπρος υπέγραψε συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με την Γαλλία;

Κάθε μέρα, γυρνώντας από την δουλειά, έπαιζε στην ΝΕΤ μίνι αφιέρωμα για τους "βρικόλακες" της Ελβετίας... Ακούγαμε κάθε μέρα ότι οι βρικόλακες είναι ζωντανοί αλλά μάλλον το έλεγαν για να το πιστέψουν αυτοί... Τελικά ψόφια πράγματα...

Άλλη ερώτηση: Ποιος ξεπουπούλιασε την Δανέζικη αποστολή;

Από τα τραγούδια [sic] που είδα, πάντως, ξεχώρισα τα τραγούδια της Βουλγαρίας (προφανώς), της Πορτογαλίας που δεν πέρασε, της Μολδαβίας που πέρασε και της Π.Γ.Δ.Μ., το οποίο επίσης πέρασε....

Άντε να δούμε τι θα γίνει με τον τελικό του Σαββάτου...

Φωτογραφία: Η πρώτη πρόβα του Σαρμπέλ στο Ελσίνκι από την επίσημη ιστοσελίδα του διαγωνισμού...

Αναμνήσεις από την Eurovision

Η παλαιότερη ανάμνηση που έχω από τον θεσμό της Eurovision είναι το πόσο πολύ στεναχωρήθηκα όταν δεν κέρδισε τον διαγωνισμό του 1979 αυτό το τραγούδι:



Ήμουν μόλις 9 χρονών. Παραδόξως, μπορεί να βγήκε μόλις τέταρτο, αλλά μέχρι και σήμερα - ακόμα και άνθρωποι που δεν είχαν γεννηθεί τότε - το ξέρουν. Αντίθετα, αυτό που είχε βγει πρώτο, το Ισραηλινό "Hallelujah", παρότι έκανε μια μικρή επιτυχία εκείνο το διάστημα, χάθηκε στην λήθη των χρόνων...

Είδα στο Youtube την δική μας συμμετοχή εκείνη την χρονιά, το τραγούδι "Socrates" με την Ελπίδα. Τόσο κιτς εμφάνιση σήμερα δεν την βλέπεις ούτε στα παρατράγουδα της Ανίτα Πάνια... Οι αντρικές παρουσίες, μορφές!! Γιάννης Σαμσιάρης και Στέλιος Γουλιέλμος πλαισίωναν την Πωλίνα και την Λία Βίσση. Βέβαια η 8η θέση δεν ήταν και τόσο άσχημη...

Τώρα, αν αναρωτιέστε ποια ήταν η χειρότερη ελληνική συμμετοχή στον διαγωνισμό, θα σας γελάσω... Η λίστα με τις υποψήφιες είναι αρκετά μεγάλη:
1983 "Μου λες" [14ο], 1985 "Μοιάζουμε"[16ο], 1988 "Κλόουν" [17ο], 1990 "Χωρίς Σκοπό" (πραγματικά έτσι πήγε) [19ο], 1994 "Το τρεχαντήρι" [14ο], 2002 "S.A.G.A.P.O."[17ο]... Επίσημα - από άποψη βαθμολογικής θέσης - πάντως η χειρότερη μας στιγμή ήταν το 1998 με το τραγούδι "Μια κρυφή ευαισθησία" που έπιασε την 20η θέση. Να σημειώσω εδώ ότι εκείνη την χρονιά η επιτροπή είχε απορρίψει το τραγούδι "Τίποτα" με την Ηρώ, το οποίο αργότερα έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία στην χώρα μας...

Και μια που έγραψα τίποτα, με τίποτα δεν συγκρίνονται τα σχόλια και οι αναλύσεις της κυρίας Μπόκοτα τόσα χρόνια στον διαγωνισμό... Η επιτομή της διορατικότητας και του μουσικού γούστου...

Όσα χρόνια παρακολουθώ τον διαγωνισμό είδα και άκουσα πολλά κομμάτια που μου άρεσαν, πολλά από τα οποία δεν θα έλεγα ότι τα πήγαν και ιδιαίτερα καλά... Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τον διαγωνισμό του 2003, τον οποίο κέρδισε η τουρκάλα Sertab Erener με το "Every Way that I Can", μου άρεσαν τραγούδια που δεν κέρδιζαν... Βέβαια ελάχιστα ξέρω από μουσική για να είμαι αξιόπιστος κριτής... Εγώ είμαι απλά "το κοινό"...

Ένα από αυτά ήταν στον διαγωνισμό του 2002 το τραγούδι της Jessica Garlick για την Βρετανία "Come Back". Πολύ όμορφο ήταν την ίδια χρονιά και το Ισραηλινό "Light a Candle" με την Sarit Hadad. Άλλο ένα τραγούδι που πήγε άπατο, ενώ εμένα μου άρεσε, ήταν της Юлия Савичева το 2004 για την Ρωσία "Believe me". Βέβαια εκείνη την χρονιά η Ruslana με το "Wild Dances" δεν έχανε με τίποτα, μόνο και μόνο από την σκηνική της παρουσία...

H Юлия Савичева τραγούδησε αργότερα ένα από τα αγαπημένα μου σήμερα τραγούδια, το "Если в сердце живет любовь" (Εάν στην καρδιά ζει η αγάπη) και σήμερα είναι μία από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες της Ρωσίας.

Η λίστα με τραγούδια που μου άρεσαν χωρίς, όμως, αυτά να αποσπάσουν καμία διάκριση περιλαμβάνει και άλλα τραγούδια, όπως τα τραγούδια του 2006 της Sibel Tuzun για την Τουρκία με τίτλο "Super Star" και της Tina Karol για την Ουκρανία με τίτλο "Show me Your Love".

Trivial: Γνωρίζετε ότι η Δάφνη Μπόκοτα ήταν υποψήφια το 1983 να πάει στον διαγωνισμό, αλλά το τραγούδι της δεν επιλέχθηκε από την Ελληνική επιτροπή; Το τραγούδι της ήταν το "Ιουλιέττα"... Της είχε μείνει το κόμπλεξ φαίνεται...

Εδώ είναι Βαλκάνια, μωρέ!!

Πάντα μου άρεσε να παρακολουθώ τον διαγωνισμό της Eurovision… Από πιτσιρικάς… Την ημέρα του διαγωνισμού όλη η οικογένεια στηνόταν μπροστά στην μεγάλη οθόνη… Σχόλια, προγνωστικά, αναλύσεις έδιναν και έπαιρναν και πάντα μέσα μας υπήρχε η κρυφή ελπίδα ότι μπορεί να κερδίζαμε τον διαγωνισμό… Σχεδόν πάντα, όμως, ξέραμε ότι δεν είχαμε κανένα αξιόλογο τραγούδι για κάτι τέτοιο… Μέχρι το 2001... Εκείνη την χρονιά ένα κορίτσι της διασποράς έκανε την διαφορά… Και φτάσαμε πολύ κοντά... Πήραμε την μυρωδιά της κορυφής… Και παρά την βουτιά με τον Ρακιτζή την ξαναγγίξαμε με τον Ρουβά και τελικά την πιάσαμε το 2005… Έλενα Παπαρίζου…

Αρκετά χρόνια μετά το ξεκίνημα της, η Eurovision έχει γίνει ένα πανηγύρι των λαών της Ευρώπης, αλλά μήπως έχει χάσει κάπου το νόημα της;

Πάντα πίστευα ότι το νόημα του διαγωνισμού είναι να αποδείξουν οι λαοί της Ευρώπης ότι μπορούν να συνυπάρξουν, να δημιουργήσουν κοινά ακούσματα χωρίς να χάσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά και παράδοση… Τελικά έχει καταντήσει χορός των δισκογραφικών εταιρειών… Σε αυτό οφείλεται και η καθιέρωση των Αγγλικών στους στίχους των περισσοτέρων κρατών… Για να πουλάνε τα τραγούδια παντού… Δεν λέω, ας υπάρχουν και τα αγγλικά, αλλά όχι ως αποκλειστική γλώσσα του τραγουδιού…

Μου είχαν πει ότι είναι καλό, αλλά μέχρι σχετικά πρόσφατα δεν το είχα ακούσει… Το άκουσα… Και εντυπωσιάστηκα… Θυμήθηκα το «Εδώ είμαστε Βαλκάνια, μωρέ!!»… Και φυσικά έχω γίνει φανατικός υποστηρικτής του!!

Είναι η Βουλγαρική συμμετοχή:
"Вода" (Νερό) από την Елица Тодорова και τον Стоян Янкулов
Η Ελατίτσα (Елица) και ο Σταμάτης (Стоян) σε ένα τραγούδι με τρομερά έντονο το άρωμα των Βαλκανίων… Δεν νομίζω ότι υπάρχει γειτονικός μας λαός που δεν θα ακούσει κάτι δικό του μέσα σε αυτό το τραγούδι…

Οι στίχοι της Елица Тодорова παραπέμπουν στα παλιά δημοτικά. To σκηνικό βουκολικό… Πρωταγωνιστές η Μίτρα (Δήμητρα), η όμορφη κόρη που τραγουδάει στο ποτάμι και ο καβαλάρης – το παλικάρι – που την αγαπάει…

Για πάμε να μάθουμε τα λόγια…
Οι στίχοι σε Βουλγάρικα, Αγγλικά και Ελληνικά και η φωνητική τους απόδοση.



Δείτε το βίντεοκλιπ του τραγουδιού εδώ.

Υ.Γ.: Από όσο ξέρω, στα αρχαία χρόνια το όνομα Μίτρα παρέπεμπε στην Αφροδίτη…

[ENG] The Bulgarian song Voda - which means Water - with Elitsa Todorova and Stoyan Yankoulov that will participate at Eurovision Song Contest, is based on traditional sounds that are common to all Balkans. Already it had gained many supporters, me among them.

Αποκλειστικό!! Η Σκηνογραφία του Σαρμπέλ για το Ελσίνκι...

Eurovision 2007 - Helsinki

Μπήκα στα άδυτα του επιτελείου του Sarbel (Σαρμπέλ) και αποκαλύπτω!!

Έχοντας στο μυαλό τους την απρόσμενη επιτυχία των Lordi πέρσι, το επιτελείο του Σαρμπέλ αποφάσισε να προσθέσει στην σκηνή κάτι το οποίο θα τραβήξει το κοινό που πέρσι ψήφισε υπέρ του φινλανδικού συγκροτήματος (πιτσιρίκια, μέταλλα κλπ.)... Το αποτέλεσμα παρουσιάζεται εδώ:

Λέγεται, επίσης, ότι ο Σαρμπέλ θα ξεκινήσει το τραγούδι του λέγοντας:

"Tonight we sing in HEL(L) - SINKI"

Υ.Γ.: Η μετάφραση του "Eurovision" είναι "Ευρωόραμα";