Μπλογκοπαίγνια... | Blog Tag Games...

Χρωστάω κάτι Μπλογκοπαίγνια: Στην Katerina προ των πυλών, να δώσω 7 βραβεία διαδικτυακής φιλίας, και στην Ηλακάτη, με το εκπληκτικά ενδιαφέρον ιστολόγιο της, να μοιράσω 5 βραβεία φαντασίας... Επειδή δεν έχω και πάρα πολύ χρόνο θα το κάνω πολύ συνοπτικά, σχεδόν τηλεγραφικά...

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Τα 7 βραβεία διαδικτυακής φιλίας πάνε στους: Philos, Martin, Artanis, An-Lu, Coolplatanos, Cybereddie, Jojo.

Τα 5 βραβεία φαντασίας (υποθέτω δημιουργικότητας) πάνε στους: Zouri, Paraxeno, Marie-Hélène, N.Ago, και Lo-li.


[ENG] Greek Blog-tag game (Mame)...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Μπλογκο-βραβεία και Μπλογκο-παίχνιδα...

Μπλογκο-βραβεία

Πριν από μια-δυο μέρες ο φίλος blogger και εκπληκτικός φωτογράφος Βαγγέλης Βλάχος μου έστειλε ένα μπλογκο-βραβείο, αυτό του Kreativ Blogger, το οποίο - μου είπαν - είναι κάτι σαν το βραβείο του Χρυσού Φοίνικα στις Κάννες (θα' θελα)...

Εγώ έχω υποχρέωση να γράψω έξι πράγματα που με κάνουν να αισθάνομαι χαρούμενος και να περάσω το βραβείο σε έξι blog τα οποία θεωρώ ότι το αξίζουν... Το να επιλέξω μόνο έξι blog είναι κάτι πολύ δύσκολο για μένα, αλλά εκ των πραγμάτων όλοι θα πάρουν κάποια στιγμή το βραβείο...

Λοιπόν έξι πράγματα που με ευχαριστούν:

1. Ο άγγελος μου, η γυναίκα μου...
2. Να ανακαλύπτω καινούργια μέρη...
3. Η φωτογραφία και το blogging...
4. Η δουλειά μου...
5. Οι καλοί φίλοι και η καλή παρέα...
6. Να είσαι και να αισθάνεσαι υγιής...

Οι έξι bloggers που παραλαμβάνουν το βραβείο από εμένα είναι:

Οι δύο νέοι φίλοι μου από την Βουλγαρία, η Maria Nenova και ο Мартин Линков (Μάρτιν Λίνκοβ) οι οποίοι με έχουν προσκαλέσει να γράφω μαζί τους το blog "1000 Words Per Picture" και οι οποίοι διαχειρίζονται και την ιστοσελίδα του τμήματος Νεοελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Σόφιας...

Ο κολλητός μου philos για την ιδέα του "roadcasting"...

Η Sandra από την Κροατία για το ταξιδιωτικό της blog "Get to Know Croatia".

Η Σοφία, γιατί από αυτήν έχουμε μάθει τι γίνεται στα Λονδίνα και ενίοτε στα Παρίσια και σε άλλες βορειο-ευρωπαϊκές πόλεις...

Τέλος, ο CyberEddie, για τις χρήσιμες συμβουλές του στα τεχνολογικά θέματα...


Μπλογκο-παίγνια

Един свеж ден
Ποια είναι για μένα η ιδανική μέρα;

Νομίζω ότι αν πρέπει να επιλέξω μία μέρα θα διάλεγα Παρασκευή... Περιμένατε να γράψω Κυριακή; Έπειτα θα πρέπει να είναι καλοκαίρι, έτσι ώστε η μέρα να έχει μεγάλη διάρκεια...

Η Παρασκευή συνδυάζει δύο πράγματα: Δουλειά (μου αρέσει η δουλειά μου) και την αίσθηση του επερχόμενου Σαββατοκύριακου...

Καταρχήν η μέρα για να είναι ιδανική πρέπει να ξεκινήσει με το γλυκό χαμόγελο της γυναίκας μου. Τον τελευταίο καιρό κατά κανόνα ξυπνάω γύρω στις 8:00 και μέχρι τις 8:30 είμαι στο εργοτάξιο... Η εύκολη πρόσβαση στην δουλειά είναι και ένα από τα βασικά συστατικά μιας ευχάριστης μέρας... Όταν ζούσα στην Αθήνα, έχανα 2-3 ώρες από τον προσωπικό μου χρόνο στις μετακινήσεις...




Με το που μπαίνω με το αυτοκίνητο στο εργοτάξιο, τα σκυλιά με παίρνουν από πίσω για να φάνε τα καθημερινά τους μπισκοτάκια... Έχουν καταντήσει σαν τα σκυλιά του Павлов (Παβλώφ).... Μόλις με βλέπουν τρέχουν τα σάλια τους...

Μπαίνω στο γραφείο ανοίγω τον φορητό, διαβάζω λίγο τι είχε συμβεί στον κόσμο χθες και πίνω τον πρώτο καφέ της ημέρας... Μετά πέφτει επάνω μου ο φόρτος εργασίας... Αρχικά ένας έλεγχος στο έργο αν όλα πάνε καλά και μετά βυθίζομαι στην χαρτούρα... Τηλέφωνα σε σχεδιαστές, προμηθευτές, υπεργολάβους... Επιμετρήσεις, πιστοποιήσεις...

Γύρω στις δώδεκα, ώρα φαγητού για τους εργάτες, θα ρίξω μια ματιά στο διαδίκτυο για να κατασταλάξω στο που ακριβώς θα πάμε εκδρομή το Σαββατοκύριακο... Γενικά δεν είμαι ο τύπος που θα κανονίσει δύο μήνες πριν τι θα κάνει... Όλα τελευταία στιγμή...

Σε ιδανικές συνθήκες στις 16:30 οδηγώ προς νέους προορισμούς...

(Δυστυχώς αυτές τις μέρες δεν έχω χρόνο να γράψω περισσότερα)
Άμα ενδιαφέρονται ας γράψουν για την ιδανική τους ημέρα οι: Γκρινιάρης, Georgia (too far away from home) και η Roadartist...


[ENG] Blog-awards and blog-games... My friend evlahos gave me the award of the Kreativ Blogger (the nobel price for bloggers... hahaha). My obligation now is to write six things that make me happy and give the Kreativ Blogger award to six bloggers that deserve it... I give the award to: my two new Bulgarian friends Maria Nenova and Martin Linkov, my best friend philos for his "roadcast", Sandra for her blog "Get to know Croatia", Sofia, who shows us how life is in London and other north European capitals and final to CyberEddie for the technological information that every day he provides to us...

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA RO RU

Αλήθεια ή ψέματα; (Βλογοπαίγνιον)

Με προσκάλεσε η Beniamin η δωδέκατη...

Πρέπει να γράψω τρια ψέματα και μια αλήθεια για μένα και εσείς πρέπει να βρείτε τι είναι τι...

Λοιπόν, αρχίζουμε;

1. Αντιπαθώ τον φραπέ... Δεν μπορώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν ο κόσμος να πίνει και να απολαμβάνει αυτό το... ζουμί... Για μένα, καπουτσίνο... Άλλωστε κολλάει και με το επώνυμο μου...

2. Όσο αντιπαθώ τον φραπέ τόσο λατρεύω το καρπούζι... Περιμένω πως και πως να έρθει το καλοκαίρι για να απολαύσω το αγαπημένο μου φρούτο!! Όταν ως φοιτητής είχα πάει στην Βάρδα, στα καρπούζια, να δουλέψω για να βγάλω λίγο χαρτζιλίκι για τα προς το ζην (βότκες στο Συνεργείο) ήταν η καλύτερη μου... Όταν σπάγαμε κανένα έπεφτα με τα μούτρα... Φρέσκο - φρέσκο!! Κατευθείαν από το μποστάνι!!

3. Λέω πάντα ψέμματα... (Για να σας δω τώρα πως θα βγάλετε άκρη με το γνωστό παράδοξο του Επιμενίδη)

4. Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα στο Ναύπλιο. Πιτσιρικά με πήγαιναν οι γονείς μου σε ένα γνωστό ζαχαροπλαστείο τότε της πόλης όπου τρελαινόμουν να τρώω πάστα μόκα... Τρεις - τρεις τις έτρωγα!! Ήμουν τόσο καλός πελάτης που είχαν αρχίσει να φτιάχνουν ένα ταψί με πάστες που αντί να γράφει πάνω με σοκολάτα "Μόκα" έγραφε "Κλέαρχος"...

Για την συνέχεια αν θέλουν μπορούν να παίξουν ο Philos, ο An205, η Lily και, αν δεν έχει παίξει ακόμα ο Zouri.


[ENG] Another blog-tag game. I have to write 3 lies and one true thing about myself and you have to find out what is what...

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Πολιτικό Μπλογκοπαίχνιδο....

Με προσκάλεσε η Amelie...

Πρέπει να γράψω τρεις προτάσεις που θα έλεγα - αν είχα την δυνατότητα - μπροστά στους πολιτικούς μας...

Λοιπόν, θα τους έλεγα:

1. Να ψηφίζουν στην βουλή κατά συνείδηση και όχι με βάση την λεγόμενη "κομματική πειθαρχία"... Αν είναι όλοι οι βουλευτές να πρέπει να υποτάσσονται στις αποφάσεις του ενός, τότε γιατί εγώ πρέπει να ψηφίζω και να πληρώνω 300; Ας εκλέγονται μόνο οι αρχηγοί των κομμάτων και να αποφασίζουν με βάση τα ποσοστά που έχουν, όπως στα Διοικητικά Συμβούλια των ανωνύμων εταιρειών...

2. Να αγωνιστούν για πραγματική διάκριση των εξουσιών. Με βάση το σύνταγμα μας, υπάρχει διάκριση των εξουσιών, άρα - είναι κάτι που εγώ δεν μπορώ να καταλάβω ως μη νομικός - πως γίνεται τα μέλη της κυβερνήσεως (εκτελεστική εξουσία) να είναι κατά κανόνα βουλευτές (νομοθετική εξουσία); Θα μου πείτε είναι σημαντικό αυτό; Για μένα απόλυτα! Αν υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του βουλευτή και αυτής του Υπουργού, οι Υπουργοί δεν θα έχουν ανάγκη από "κομματική πελατεία".

3. Να ψηφίσουν νόμο για απαγόρευση των οικοδομικών δραστηριοτήτων σε εκτός σχεδίου περιοχές σε κάθε περίπτωση!! Ούτε με 4, ούτε με 14, ούτε με 54 στρέμματα...

Βέβαια, σημασία δεν έχει μόνο τι θα τους πω εγώ, αλλά αν θα θυμάμαι τι τους είχα πει όταν θα πάω στην κάλπη να ψηφίσω...

Όποιος επιθυμεί μπορεί να πάρει την σκυτάλη! (Θα έγραφα κάποια ονόματα, αλλά δεν ξέρω ποιός ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με την πολιτική κατακαλόκαιρο... Είναι και τα μπάνια του λαού...)


Υ.Γ.1: Αυτά και άλλα τα είχα ξαναγράψει και εδώ...
Υ.Γ.2: Ακολουθεί σύντομα και δεύτερο μπλογκοπαίχνιδο από την Beniamin...

[ENG] New blog-tag game... I had to write three phrases I would like to say in front of the Greek politicians...

Share

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Στον παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί...

Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή

Έχω ρίξει μες στ' άπατα μιαν ηχώ

Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό

Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

Με προσκάλεσε η River να γράψω ποιο είναι το αγαπημένο μου ποίημα... Έχω πολλά... Μία στροφή, όμως, από ένα από αυτά ξεχωρίζει... Είναι η τελευταία στροφή από το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη... Μην με ρωτήσετε ποιο είναι το νησί... Το ξέρετε...

Εγώ με την σειρά μου προσκαλώ - άμα δεν έχουν γράψει ήδη - τους philos, An205, Αστάρτη, 32μπιτο και CyberEddie.


Υ.Γ.: Ακούστε εδώ ολόκληρο το Μονόγραμμα με τις φωνές του Μίκη Θεοδωράκη και της Ιουλίτης Ηλιοπούλου.


[ENG] My favourite poem?

In Paradise i have marked an island...
Identical to you and a house by the sea
with a big bed and a small door
I've cast an echo into the bottomless deeps
To see myself every morning when i wake up
to look at you getting half in the water
and half to mourn you in Paradise

Odysseus Elytis, "Monogram"

Χρωστούμενα...

Χρωστούσα μια παιδική μου φωτογραφία στον Icarus. Δεν είναι ακριβώς αυτό που ήθελε, αλλά δεν βρήκα καμία σε θάλασσα με κουβαδάκια... Πάντως έχει τραβηχτεί καλοκαίρι... Στα δεξιά ο αγαπημένος σας blogger!! (μετριοφροσύνη ε;)

Ξέρω ότι χρωστάω και μια ιστορία στην Greka και στην Κερασοζουζούνα, δεν το έχω ξεχάσει, αλλά δεν έχω καθόλου έμπνευση αυτόν τον καιρό...

[ENG] My father, my sister and me, many years ago...

Οι 100 πρώτες μέρες είναι δύσκολες...

Ο philos, διαβάζοντας την συνέντευξη της Ψιλικατζούς (κατά κόσμο Κωνσταντίνα Δελημήτρου) στον Ε.Τ. με τίτλο "Τι θα κάνατε αν για μία μέρα ήσασταν πρωθυπουργός;" ξεκίνησε ένα παιχνίδι με τον ίδιο τίτλο...

Για μένα η ερώτηση είναι εντελώς άστοχη... Μία μέρα πρωθυπουργός... Τι να προλάβεις να κάνεις σε μια μέρα; Να ορκιστείς; Να ορκίσεις κυβέρνηση; Να κάνεις προγραμματικές δηλώσεις; Να πάρεις ψήφο εμπιστοσύνης; Είναι γνωστό σε όλους ότι οι πρωθυπουργοί ζητάνε μία "ανοχή" της τάξεως των 100 ημερών για να αρχίσουν να παρουσιάζουν έργο...

Οι πρώτες, λοιπόν, 100 μέρες είναι δύσκολες... Μερικά, λοιπόν, από τα πράγματα που θα προσπαθούσα να ξεκινήσω είναι τα εξής:

Οικονομία:

1. Σταδιακή μετάβαση σε ενιαίο συντελεστή φορολογίας. Θεωρώ την ύπαρξη διαφορετικών συντελεστών εντελώς αντιδημοκρατική και αντιαναπτυξιακή υπόθεση.
2. Υιοθέτηση εξοντωτικών ποινών σε επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν. Η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι θέμα πολιτικής βούλησης.

Δημόσια διοίκηση:
3. Κατάργηση της Μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων. Δημιουργία κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου για αυτό με δημιουργία ανεξάρτητης αρχής που θα αποφασίζει για θέματα απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων.

Χωροταξία και Περιβάλλον:
4. Πλήρης απαγόρευση οικοδομικών δραστηριοτήτων σε εκτός σχεδίου περιοχές. Ούτε με 4, ούτε με 14, ούτε με 54 στρέμματα... Πλήρης!! Εξοντωτικές ποινές σε παραβάτες.

Κοινοβουλευτική ζωή:
5. Ουσιαστική διάκριση των εξουσιών. Ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του βουλευτή και αυτή του Υπουργού. Με αυτό τον τρόπο οι Υπουργοί δεν θα έχουν ανάγκη από "κομματική πελατεία".
6. Καθιέρωση της απλής αναλογικής. Ο κύκλος της μεταπολίτευσης και της ανάγκης για σταθερές κυβερνήσεις έκλεισε. Καιρός για αληθινά δημοκρατικά εκλογικά συστήματα.
7. Καθημερινή ενημέρωση του πολίτη με αποστολή δωρεάν, σε όσους το επιθυμούν, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο των πρακτικών της βουλής, των νομοσχεδίων και των νόμων.
8. Πλήρης κατάργηση της χρηματοδότησης των κομμάτων. Με την χρηματοδότηση των κομμάτων ούτε το πολιτικό σύστημα έχει γίνει δικαιότερο ούτε η διαπλοκή έχει μειωθεί.

Κοινωνία:
4. Καθιέρωση πολιτικού γάμου σε ζευγάρια του ιδίου φύλου.

Εκπαίδευση:
10. Κατάργηση του θεσμού των αναπληρωτών και των ωρομισθίων για τα σχολεία της επαρχίας, με υποχρέωση, όμως, των νεοδιορισμένων για συγκεκριμένο - μεγάλο- χρονικό διάστημα να εργάζονται σε σχολεία της περιφέρειας.
11. Προαιρετική εκμάθηση των παιδιών μεταναστών της μητρικής τους γλώσσας στα σχολεία μετά το πέρας των ωρών διδασκαλίας. Αρχικά θα ξεκινήσει πιλοτικά σε κάποια σχολεία και με τις γλώσσες του μεγαλύτερου αριθμού των μεταναστών (αλβανικά, ρωσικά κλπ). Θέλουμε μετανάστες που να μπορούν να επιστρέψουν στις χώρες τους και να διαδώσουν την αγάπη για την Ελλάδα. Στα μαθήματα θα μπορούν να μετέχουν και ελληνόπουλα, όπου είναι πρακτικά δυνατό.
12. Ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων με ταυτόχρονη ίδρυση ανεξάρτητης αρχής που θα ελέγχει και θα αξιολογεί όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα καθώς και τους εκπαιδευτές, τους δασκάλους και τους καθηγητές.

Εξωτερική πολιτική.
13. Πολιτική προσέγγισης της Ρωσίας.
14. Ανάληψη πρωτοβουλιών για την ειρήνη στην Μέση Ανατολή, με σταθερό προσανατολισμό προς την δημιουργία ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους.
15. Υιοθέτηση λύσης σύνθετου ονόματος με εθνικό (Σλαβομακεδονία) ή με γεωγραφικό προσδιορισμό (Βόρεια Μακεδονία) για την FYROM.

Άμυνα.
16. Ουσιαστική αναδιάρθρωση του στρατού:
Μικρές και ευέλικτες μονάδες με επαγγελματίες οπλίτες για την προάσπιση της εθνικής ακεραιότητας.
Μονάδες με οπλίτες στρατιωτικής θητείας προσανατολισμένες στην εκπαίδευση των οπλιτών σε οπλισμό και στην προστασία και ανακούφιση της ελληνικής επαρχίας από φυσικές καταστροφές.

Γενικά, πάντως, η δέσμευση μου θα ήταν για σεβασμό στον πολίτη και σεβασμό στους νόμους. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι κανένας δεν σέβεται τους νόμους...


Τι δεν θα έκανα:
Όχι στην αποποινικοποίηση της χρήσης των λεγόμενων "ελαφρών" ναρκωτικών.
Όχι σε εκλογικό σύστημα με λίστα ή με συνδυασμό σταυρού και λίστας.

Έχοντας χάσει από ψηφοφόρους τους Δημόσιους υπαλλήλους, όσους προσδοκούν ρουσφέτια από τους πολιτικούς τους, τους μικροκτηματίες με περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως, το αμερικάνικο λόμπι, το ισραηλινό λόμπι, τους χρήστες ελαφρών ναρκωτικών, τους Μακεδόνες, τους εθνικόφρονες, πόσοι μου έμειναν; Όσους είχα και στην αρχή... Εμένα...



Επειδή το θέμα αφορά όλους μας αφήνω ανοικτή την συνέχεια... Όποιος θέλει μπορεί να πάρει την σκυτάλη.

Ενημέρωση 17.09.2007: Η καλύτερη ατάκα που ειπώθηκε ως σχόλιο για το πρόγραμμα των 100 πρώτων ημερών της "κυβέρνησης" μου: "Δεν πάει καλύτερα 100 μέρες διακοπές;"

[ENG] If I become Prime Minister, what I will do in the first 100 days? Blog-tag game inspired by the Greek Parliamentary Elections on 16th September 2007.

Η συνέντευξη μου στον Larry King...

Η συνέντευξη μου στον Larry King, προς τιμήν των 50 χρόνων της καριέρας του, εξελίχθηκε ομαλά παρά τις 29 καυτές ερωτήσεις που μου έκανε... Τον ξέρετε τώρα τον Larry... Προσπαθεί συνέχεια να βγάλει λαβράκι...

Τώρα την πραγματική ιστορία την ξέρετε καθότι μαθημένη η ελληνική μπλογκόσφαιρα στα πυραμιδοπαίχνιδα: Ο φίλος philos με κάλεσε να απαντήσω σε 29 "καυτές" (λέμε τώρα) ερωτήσεις και στο τέλος να προτείνω άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο...

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Αυτό που ζω σήμερα.

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Τα δύο κινητά που βάζω να χτυπάνε… Έχω μισήσει το “Jouez Bouzouki” της Dalida που έχω βάλει να παίζει το ένα από τα δύο…

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Όταν διάβασα το ποστ του φίλου για τον Άγιο Ανήμερα!!

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

Η μετριοφροσύνη μου, η οποία είναι ένα από τα 5000 προτερήματα μου… Το λέει και το προφίλ μου!! Δεν το διαβάσατε;

5. Το βασικό ελάττωμά σας;

Η τελειομανία μου…

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Στα δικά μου!!

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με τον Νέρωνα… Σκέφτομαι να κάψω το blog μου και να φτιάξω ένα καινούργιο….

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Αυτοί που ήταν πάντα… Ο Γκούφη και ο Ντόναλντ Ντακ… Ο πρώτος έχει έναν πολύ καλό φίλο και ο δεύτερος πλούσιο συγγενή…

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Παρίσι. Μην απορείτε που απάντησε το ίδιο και ο philos... Μαζί είχαμε πάει… Για δουλείες…

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Umberto Eko, Milan Kundera.

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Τον αυτοσαρκασμό…

12. … και σε μια γυναίκα;

Το χιούμορ και την υπομονή… Χρειάζετε πολύ και από τα δύο για να είναι μαζί μου!!

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Ο Μίκης Θεοδωράκης. Είναι “All Weather”, από όλες τις απόψεις…

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

Είμαι εντελώς φάλτσος... Οι φίλοι μου το ξέρουν αυτό... Άσε που επειδή είχα σιδεράκια μικρός δεν ξέρω και να σφυρίζω... Πάντως τελευταία σιγοψιθυρίζω την Βουλγαρική συμμετοχή για την Eurovision… Εεεε, με τίτλο “Вода” (Νερό) ταιριάζει απόλυτα για την περίπτωση…

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Ο Γιούγκερμαν του Καραγάτση! Ίσως φταίει ότι το διάβασα σε σχετικά μικρή ηλικία για τέτοιο βιβλίο…

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

Τα Σαγόνια του Καρχαρία σε ηλικία 4 χρονών!

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Van Gogh... Άλλωστε έχω κληρονομήσει το αυτί του στη μουσική!!

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;

Μπλε… Ίσως επειδή λατρεύω την θάλασσα…

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Το γεγονός ότι σήμερα βιώνω την ευτυχία και ελπίζω σε ακόμα περισσότερη στο μέλλον.

20. Το αγαπημένο σας ποτό;

Λευκό κρασί. Κατά προτίμηση: Επανωμή του Γεροβασιλείου, Κτήμα Άλφα, Gewustraminer και Pouilly-Fumé

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Το μονό που με στενοχωρεί είναι όταν πρέπει να πληγώσω τους άλλους…

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

Την μυρωδιά του καρπουζιού και τις κατσαρίδες… Χρόνια τώρα!!

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Είμαι γενικά ενθουσιώδης και ασχολούμαι με διάφορα πράγματα κατά διαστήματα… Η τρέλα μου τους τελευταίους οκτώ μήνες είναι η φωτογραφία…

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Να μην μπορώ να ελέγξω το μέλλον… Πάντως δεν με ενδιαφέρει να το μάθω, για αυτό και με αφήνουν παγερά αδιάφορο αστρολόγοι και μάγοι…

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Όταν μου παίρνουν συνέντευξη…

26. Ποιο είναι το μότο σας;

Είναι μία φράση την οποία την έχω ακούσει λίγο διαφορετικά και την διαμόρφωσα εγώ: «Όποιος ασχολείται με κάτι χωρίς να έχει στο μυαλό του να διακριθεί σε αυτό είτε χαζός είναι είτε τεμπέλης».

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Στον ύπνο μου…

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

«Καλωσήρθες!!»

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Νιρβάνα…

Λοιπόν, για την συνέχεια προτείνω:
Τον γείτονα An205, την συνεργάτιδα Αστάρτη, τον συμμαθητή Chrisgr, ο οποίος άνοιξε το blog του πολύ πρόσφατα, τον Δείμο του πολίτη, και την Pietà.

[ENG] My interview from Larry King, which in fact is a question meme: What is your idea of earthly happiness? Everything that I am living today. What makes you get up in the mornings? My two mobile phones that I put to ring. I have started to hate Dalida’s song “Jouez Bouzouki” that the one of the two plays as an alarm sound. When was the last time you laughed a lot? When I red philos' post for the Saint Between. What is your most marked characteristic? My modesty, which is one of my 5000 virtues. You haven’t red my profile? What is your principle defect? My perfectionism. To what faults do you feel most indulgent? To my own!! Who is your favourite personality from history? Nero!! I am thinking of burning my blog and make a new one!! Who are your favourites heroes today? The ones that were always my heroes: Goofy and Donald Duck… The first one has a very good friend and the second one has a very wealthy relative… What is your favourite travel destination? Paris. Don’t get surprised that philos answered the same.. We have been there together… Business… Who are your favorite writers? Umberto Eko, Milan Kundera. Which is the quality you most like in a man? Self-sarcasm… The quality you most like in a woman? Sense of humour and patience. She needs both to be with me… Who is your favorite composer? Mikis Theodorakis. He is “All Weather”, from every point of view… What are you singing while having a shower? I am completely out of tune... My friends know that and because I had brace on my teeth when I was a child I do not know to whistle too. Nevertheless I am whispering lately the Bulgarian song that will participate in Eurovision this year. Since it has the title “Вода”, which means water, suits very good to the situation… Which was the book that marked your life? Junkerman of Karagatsis. Maybe because I red this too young… Which was the movie that marked your life? “Jaws”, which I saw when I was 4 years old. Who is your favorite painter? Van Gogh... I inherited his ear for music!! What is your favorite color? Blue… Probably because I adore the sea… What was your biggest success? That today I feel totally happy and I hope I will be even happier in the future What is your favourite drink? White wine. Specifically: Epanomi of Gerovasiliou, Alpha Estate, Gewustraminer and Pouilly-Fumé. For what thing did you regret most? The only thing that makes me sad is when I have to hurt the feelings of others What is it you most dislike? The smell of watermelon and cockroaches…When you do not write, what do you do? My madness the last eight months is photography… What to your mind would be the greatest of misfortunes? Not to be able to control the future. The only difference is that I do not want to know the future and that is why I don’t care about astrologists and other magicians. When do you say lies? When being interviewed What is your motto? I have heard once a phrase that I made it a little bit different later and that is: «Who ever start something without having in his mind to be the best on it, is either stupid or lazy». How would you like to die? While sleeping… If you would met God what you would like Him to say to you? “Welcome!!” What is your present state of mind? Nirvana…

Πίσω από τις λέξεις...

Χρωστάω τις εξής λέξεις: "απόδραση, χωρισμός, διακοπές, τρελοκομείο, τύψεις" στον Monte Cristo, "συρτάρι, μύθος, θυροτηλέφωνο, σκηνή, κουράγιο" στην Xalara, και "θυμώνω, ζάλη, φαγητό, ξύλα, καρφιά" στην Katerina ante portas...

Ο ελεύθερος χρόνος είναι πολυτέλεια για μένα, αυτές τις μέρες, οπότε προσπάθησα να φτιάξω κάτι σουρεαλιστικό...


Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο Μηχανικό της Ατλαντίδος

Οι τύψεις θυμίζουν απόδραση, το φαγητό την λύση
Με καρφιά στην σκηνή, αδυνατεί να κατανοήσει την υπέρτατη φύση.
Θηροτηλέφωνο χτυπάει, «διακοπές» φωνάζω «έχει πάει!!»
Με περισσό κουράγιο ανοίγω συρτάρι, η ζάλη όμως με χαλάει…
«Μύθος είναι» λέω και θυμώνω, σε τρελοκομείο με μαντρώνω…
Ξύλα απλώνω, τον χωρισμό γεφυρώνω..

Θήρα 19.03.2007

Blog-ο-παίχνιδα...

Μου έχουνε πετάξει διάφορα μπαλάκια τελευταία, αλλά έχει πέσει πολύ δουλειά και όλο το ανέβαλα να γράψω... Σήμερα, που είναι Κυριακή, κάτι θα προσπαθήσω να κάνω...

5+5+5+5=20 Πράγματα για μένα...

Έχω ήδη γράψει 15, αλλά μετά από παρότρυνση του Drizzt Do'Urden, πρέπει να γράψω άλλα 5 και, όπως έχω ήδη δηλώσει πολλές φορές, άλλο που δεν θέλω!! Η ματαιοδοξία είναι και αυτή μέσα στα πέντε χιλιάδες προτερήματα μου...

Έχουμε και γράφουμε (δεν κολλάει το "έχουμε και λέμε"):

1. Όταν ήμουνα μικρούλης, πριν το νηπιαγωγείο, οι γονείς μου - εργαζόμενοι και οι δύο - με στείλανε σε παιδικό σταθμό... Μετά από δύο - τρεις μήνες κάλεσαν τους γονείς μου στον σταθμό και τους ζήτησαν να με πάρουν από κει μιά για πάντα... Για να είναι σίγουροι ότι δεν θα ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί, επέστρεψαν στους γονείς μου όλα τα χρήματα - μέχρι τελευταίας δεκάρας - που είχαν πληρώσει για όσο καιρό ήμουνα στον σταθμό... Αν με ρωτήσετε δεν μπορώ να σας απαντήσω τι είχε γίνει... Εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου ότι ήμουν ένας άγγελος!! Την άποψη αυτή μάλλον δεν συμμερίζεται ο τότε ιερέας της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στο Ναύπλιο, που όσες φορές βρέθηκα εκεί, μετά την Θεία Λειτουργία με κυνήγαγε για εξορκισμό...

2. Ο νονός μου πέθανε, όταν ήμουνα πάρα πολύ μικρός, από καρκίνο... Όταν ρώτησα την μητέρα μου πως πέθανε ο νονός μου, η μητέρα - μάλλον μη ξέροντας τι έπρεπε να μου πει - μου είπε το εξής απίστευτο: "κατάπιε μια μύγα"... Αυτό ήταν!! Για μήνες αργότερα, κάθε φορά που έβλεπα καμιά μύγα ή ζουζούνι να πετάει μπροστά από το κεφάλι μου έφτυνα σαν ποδοσφαιριστής στο γήπεδο... Ηθικό δίδαγμα: Μην λέτε ηλίθια πράγματα στα παιδιά σας...

3. Ήμουνα από αυτούς που αύξαναν τις στατιστικές του Νίκου Φώσκολου στην τηλεόραση... Ναι, ναι... Ξέρω σας φαίνεται απίστευτο... Όταν, όμως, γύριζα από την δουλειά και καθόμουν λίγο στον υπολογιστή, είχα την τηλεόραση πλάτη και θέλοντας να ακούω κάτι στα ελληνικά το μόνο που έβρισκα λίγο ενδιαφέρον ήταν η "Λάμψη" του Φώσκολου... Βέβαια ο Φώσκολος έχει γράψει και την αγαπημένη μου ηρωική ατάκα σε ελληνική ταινία... Είναι εκείνο το λογύδριο του αρχηγού του επιτελείου στην ταινία "Κοντσέρτο για πολυβόλα"... Σήμερα έχω αντικαταστήσει την λάμψη με την Μεξικανική εκδοχή της Μαρίας της άσχημης... Εντάξει... Ντρέπομαι...

4. Έχω τρέλα με τα εκκεντρικά πουκάμισα με κεντητές διακοσμήσεις... Δεν έχω αγοράσει και δεν έχω φορέσει ποτέ, αλλά τρελαίνομαι να τα βλέπω στις βιτρίνες... Μεγάλη τρέλα, όμως, έχω και με τα πουκάμισα που θυμίζουν 18ο αιώνα... Επίσης δεν έχω φορέσει ποτέ και ούτε πρόκειται...

5. Χρόνια τώρα φοράω την ίδια κολόνια... Είναι η Kouros του Υves Saint Laurent. (Yves, τα 10000 ευρώ για την διαφήμιση μπορείς να τα καταθέσεις στον λογαριασμό μου)

Με την σειρά μου, δίνω την σκυτάλη, να πουν πέντε πράγματα για τους εαυτούς τους οι: Vanesssa, Moschos, CybberEddie, Monte Christo, και Myriam.

Τα επτά θαύματα του κινηματογράφου...

Το μικρόφωνο μου το έδωσε ο Αλητόβιος, ο Tsopanis και η Ανατολή και εγώ πρέπει να πω τις εφτά πιο αγαπημένες μου ταινίες...

Λοιπόν, αφού ευχαριστήσω, τους γονείς μου, το μωρό μου και την Ακαδημία, οι ταινίες είναι οι εξής:

1. Η πρώτη ταινία είναι δύο ταινίες... Ξέρω ακούγεται τρελό... Είναι το "Love Affair" του 1939, το οποίο μου αρέσει εξίσου πολύ με το remake του 1957, "An Affair to Remember"... Η υπόθεση είναι η εξής: Ένας διάσημος playboy και μια Αμερικανίδα γνωρίζονται πάνω σε ένα πλοίο που ταξιδεύει προς Νέα Υόρκη. Ερωτεύονται και παρότι και οι δύο είναι αρραβωνιασμένοι και έτοιμοι να παντρευτούν, αποφασίζουν να δώσουν ραντεβού πάνω στο Empire State Building σε έξι μήνες, αν έχουν καταφέρει να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στις ζωές τους...

Στην πρώτη ταινία πρωταγωνιστές ήταν ο Charles Boyer και η Irene Dunne, ενώ στην διασκευή ο Cary Grant με την Deborah Kerr... Υπάρχει και διασκευή του 1994 με τον Warren Beatty και την Annette Bening, αλλά απέχει πολύ από τις δύο πρώτες ταινίες...

2. Η δεύτερη ταινία είναι ένα αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου... "Breakfast at Tiffany's" (1961), με τον George Peppard και την Audrey Hepburn στον ρόλο της απίστευτης Holly Golightly... Στην τελευταία σκηνή με τον γάτο έχω ρίξει απίστευτο κλάμα... (Εντάξει, έχω και εγώ τις αδυναμίες μου). Η υπόθεση είναι βασισμένη σε νουβέλα του Truman Capote και μας μεταφέρει στην Νέα Υόρκη του εξήντα...

3. Από τις ρομαντικές κομεντί, περνάμε στις κωμωδίες... Σειρά, λοιπόν, έχει η ταινία "Come September" (1961) με τον εκπληκτικό - σε αυτήν την ταινία - Rock Hudson και την Gina Lollobrigida... Το τραγούδι "multiplication" του Bobby Darin, ο οποίος είναι και από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, είναι από τα αγαπημένα μου rock 'n'roll κομμάτια...

4. Η γαλλική - πρώτη - εκδοχή του "ο πατέρας μου ο ήρωας" ή "Mon père, ce héros" (1991) με τον Gérard Depardieu, είναι από τις ταινίες που με έχουν κάνει να γελάσω πάρα πολύ. Έχω την αίσθηση ότι τόσο η γαλλική, όσο και η μετέπειτα αμερικάνικη - με τον ίδιο πρωταγωνιστή - δεν έκαναν και καμία ιδιαίτερη επιτυχία... Εγώ, πάντως, τοποθετώ την γαλλική εκδοχή μέσα στην αγαπημένη μου επτάδα...

Ο Gérard Depardieu πηγαίνει την κόρη του, η οποία ζει με την πρώην γυναίκα του, πασχαλινές διακοπές στον Μαυρίκιο... Η κοπέλα, για να εντυπωσιάσει ένα νεαρό όμορφο αγόρι, του λέει ότι ο πατέρας της δεν είναι στην πραγματικότητα ο πατέρας της, αλλά ο εραστής της και ότι είναι μυστικός πράκτορας, ο οποίος την έσωσε από τον κόσμο των ναρκωτικών... Οι παρεξηγήσεις που δημιουργούνται βγάζουν πολύ γέλιο...

5. Άλλη μια γαλλική κωμωδία... Ειλικρινά πιστεύω ότι στις κωμωδίες οι Γάλλοι είναι απίστευτοι... Μην ξεχνάμε ότι πάρα πολλές Αμερικάνικες κωμωδίες που έκαναν επιτυχία βασίστηκαν σε γαλλικές ταινίες... Λοιπόν, η ταινία, η οποία συνδυάζει κωμωδία και δράση, λέγεται "Wasabi" (2001) και πρωταγωνιστής, ένας από τους αγαπημένους μου, ο Jean Reno...

Ο σκληροτράχηλος γάλλος αστυνομικός Hubert Fiorentini (Jean Reno) ανακαλύπτει ότι έχει γιαπωνέζα κόρη...

6. Η αγαπημένη μου ταινία δράσης είναι το "Payback" (Ανοικτοί λογαριασμοί) με τον Mel Gibson...

O Poter (Mel Gibson) μαζί με την γυναίκα του και τον φίλο του κλέβουν την κινέζικη μαφία... Η γυναίκα του και ο φίλος του, όμως, τον πυροβολούν και τον αφήνουν να πεθάνει... Επιβιώνει, όμως και καταστρώνει την εκδίκηση του... Η ταινία σε κρατάει συνέχεια σε ένταση, χωρίς όμως να της λείπει καθόλου το χιούμορ...

7. Για το τέλος άφησα μια ονειρική ταινία ή το "Dreams" του Akira Kurosawa...

Το κομμάτι της ταινίας στο οποίο ζωντανεύουν τα έργα του Van Gogh είναι πραγματικά ένα όνειρο...

Με την σειρά μου, δίνω το μικρόφωνο για το παιχνίδι με τις ταινίες στους: Didymous skulls, Xalara, Convinced, Estarian, Θαλασσομπερδεμένη, An-Lu, Jojo.

Το παιχνίδι με τις λέξεις...

Έκλεισε τα βλέφαρα του... Έπρεπε να είναι για λίγο... Λιγότερο και από μια στιγμή... Είχε, όμως, ανάγκη να πάρει την σκέψη του από αυτήν την παραφροσύνη... Έπρεπε να βάλει μπροστά στα μάτια του κάτι όμορφο... Το είχε τόσο ανάγκη...

Δίπλα του το μόνο που μπορούσε να ακούσει ήταν κραυγές πόνου... Ήταν το μόνο που ξεχώριζε... Ο ήχος της μάχης ήταν τόσο συχνά μέσα στα αυτιά του που τον είχε συνηθίσει... Μόνο της κραυγές του πόνου δεν άντεχε... Και τις άκουγε τόσο συχνά!!

Μέσα του ήξερε ότι όλα ήταν ένα λάθος... Είχε πάψει να έχει πίστη σε όλους και σε όλα... Το μόνο που τον ενδιέφερε πλέον ήταν να επιβιώσει και να γυρίσει σε εκείνη...

Άνοιξε τα βλέφαρα του και σηκώθηκε.... Η μάχη δεν είχε τελειώσει ακόμα...


Την σκυτάλη την πήρα από την Μενεξεδιά και την δίνω στους: Marialena, Ανατολή, Civil, Σοφία, Καλό Λύκο, και οι πέντε λέξεις είναι: αδελφός, αίμα, απρόσωπος, καιρός, τέρμα. Το παιχνίδι είναι απλό: με τις πέντε λέξεις πρέπει να δημιουργήσεις κάτι, όπως μία ιστορία ή ένα ποίημα.

Υ.Γ.1: Με τόσα πυραμιδοπαίχνιδα που μαζεύτηκαν δεν θα κάνουμε τίποτα άλλο όλη μέρα...

Υ.Γ.2: Έσπασα τον γνωστό Κανόνα Προστασίας Οικογενειακής Ειρήνης, που έλεγε να δίνω την σκυτάλη μόνο σε αγοράκια... Ελπίζω να ζήσω μετά από αυτό... (Εντάξει υπερβάλω)
Υ.Γ.3: Αν πρέπει να στείλεις το μπαλάκι σε 7 άτομα, τότε από τον τρίτο γύρο, κιόλας, δεν θα βρίσκεις άνθρωπο που να μην έχει παίξει... Ποιός το σκέφτηκε; 7 άτομα;
Υ.Γ.4: Προσπάθησα να κάνω όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διασπορά στα ονόματα... Δεν ξέρω αν μου βγήκε!
Υ.Γ.5: Οι 300 δεν είναι μέσα στις αγαπημένες μου ταινίες... Εκπλήσσεται κανείς;

Πρόσθετη ενημέρωση 15.03.2007: Για την blogger Paraxeno, θα προσθέσω τις "επιλαχούσες" ταινίες με τυχαία σειρά... Αυτές είναι: Tais-toi! (2003), A Fish called Wanda (1988), The Chase (1966), όπου πάντα προσπαθώ να αντιγράψω το βλέμμα του Robert Redford σε μία από τις σκηνές του έργου, The Last time I saw Paris (1954), Guess Who's Coming to Dinner (1967), Citizen Kane (1941), The Player (1992).

Πρόσθετη Ενημέρωση 16.03.2007: Επειδή στο παιχνίδι των ταινιών με έβαλε και η blogger Benjamin η δωδέκατη και επειδή ήδη έχω πει 7+7 ταινίες, θα προσθέσω τα ονόματα των εφτά αγαπημένων μου ηθοποιών... Έχουμε και λέμε: Al Pacino (με διαφορά από τους υπόλοιπους), Jean Reno, Robert Redford, Cary Grant, Tommy Lee Jones, Gerard Depardieu, Michael Caine...

Πέντε - πέντε δέκα, δέκα δεκαπέντε λέω τα μυστικά μου

Έφτασε για τρίτη φορά σε μένα το παιχνίδι... Αυτή την φορά από την Lili... Άλλο που δεν θέλω και εγώ, βρήκα ευκαιρία να γράψω άλλα πέντε πράγματα για μένα...

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:

1. Ένα φεγγάρι, όταν ήμουνα φοιτητής στην Πάτρα, έλεγα τα χαρτιά... Ναι... Είναι αλήθεια... Είχαμε μια - δυό κοπέλες στην παρέα μας που έκαναν το ίδιο... Έβλεπα, άκουγα, οπότε κάποια στιγμή λέω θα το κάνω για πλάκα... Άρχισα, λοιπόν, να λέω διάφορα, όπως μου κατέβαιναν από το μυαλό μου... Το αποτέλεσμα; Τεράστια επιτυχία!! Όπως μου έλεγαν οι "πελάτες" μου έπεφτα μέσα σε όλα... Αυτός ήταν και ο λόγος που σταμάτησα να τα λέω... Αυτή η απρόσμενη επιτυχία με έκανε να ανησυχήσω - μια που δεν πιστεύω σε αυτά τα πράγματα - και το σταμάτησα σε μεγάλη λύπη των κοριτσιών της παρέας που θεωρούσαν ότι ήμουνα καλύτερος και από κουφέτο κάτω από το μαξιλάρι...

2. Μέχρι να καταλήξω να γίνω μηχανικός, πέρασα από διάφορα στάδια... Όπως όλα τα παιδάκια, κάποτε ήθελα και εγώ να γίνω αστυνομικός, πυροσβέστης, αστροναύτης... Μεγαλώνοντας ήθελα να γίνω δικηγόρος... Αυτό είναι κάτι που ακόμα έχω στο μυαλό μου... Κάθε καλοκαίρι ξεσκονίζω τα βιβλία της νομικής που έχω αγοράσει, με σκοπό να δώσω τον Νοέμβριο κατατακτήριες... Λίγες μέρες μετά, βεβαια, αρχίζουν να σκονίζονται πάλι... Δεν υπάρχει περίπτωση όμως να μαντέψετε ποιό ήταν το πρώτο επάγγελμα που ήθελα να κάνω στην ζωή μου: Σκουπιδιάρης... Αλήθεια!! Όταν ήμουνα γύρω τριών - τεσσάρων, στο Ναύπλιο, οι γονείς μου μου είχαν αγοράσει ένα δερμάτινο σακάκι, το οποίο έμοιαζε πολύ με αυτό που φορούσαν οι σκουπιδιάριδες που περνάγανε κάτω από το σπίτι... Έτσι μου κόλλησε...

3. Η σχέση μου κάποτε με μια οδοντίατρο είχε ως αποτέλεσμα να χάσω ένα δόντι...

4. Μέχρι τα 18 μου κοιμόμουνα πάντα κουκουλωμένος... Στα 18 μου έκανα μία αυτοψυχανάλυση και συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν ένα κατάλοιπο από την εποχή που με πηγαινανε σε παιδικό σταθμό... Το μεσημέρι έπρεπε να κοιμόμαστε... Παίρναγε λοιπόν μια κυρία με ένα βούρδουλα να δει άμα είχαμε κοιμηθεί... Εγώ, λοιπόν. επειδή από τότε δεν μπορούσα να κοιμηθώ μεσημέρι, έμπαινα μέσα από τα σκεπάσματα και έπαιζα με τα αυτοκινητάκια μου...

5. Έχω κερδίσει τον τίτλο του Ανθρώπου της Χρονιάς για το 2006 από το περιοδικό TIME, αλλά το μοιράστηκα με μερικά εκατομμύρια κόσμο...

Είναι δύσκολο να βρεις σήμερα 5 άλλους έλληνες bloggers που να μην έχουν πει 5 πράγματα για τους εαυτούς τους... Για την συνέχεια, την σκυτάλη την δίνω στους: Ιστίκογλου, Μην ξεχάσω να ξυπνήσω, Sandossu, Ronald de Hommel, Peter Myers. Είπα να στείλω το παιχνίδι και σε άλλες χώρες... Θα τους το πει κανένας;

Για περισσότερες πληροφορίες για το παιχνίδι δείτε εδώ και εδώ.

[ENG] The rules of the game are very simple.... You are asked to say 5 things about yourself and to put a link to 5 other bloggers asking them to do the same... For more information about the blog-tag game read also this post.

Το ξεκίνημα της "πυραμίδας" - Unraveling Ariadne's thread

Συνεπαρμένος και εγώ από το παιχνίδι της πυραμίδας που παίζεται τις τελευταίες μέρες στα ελληνικά blogs, έψαξα να βρω πως ξεκίνησε η ιστορία αυτή, θέλοντας να ξετυλίξω αυτόν τον περίεργο "μίτο της Αριάδνης". Ανακάλυψα, λοιπόν, ότι η συγκεκριμένη πυραμίδα που έφτασε σε μένα ξεκίνησε από μια προσπάθεια μιας Αγγλίδας συγγραφέα, της Sharon Jacobsen, να μαζέψει στοιχεία από bloggers και από την παρακίνηση μιας από τις αναγνώστριες της, της Caroline.

Amazed by this blog-tag game we read these days in all the Greek blogs, I tried to unravel Ariadne's thread, to find out how it started... I discovered that the specific series that came up to me it was the effort of Sharon Jacobsen, an English female writer, who wanted to collect useful information that she may use one day to write a novel... She had the original idea, but the comment of her blog reader Carolyn was the catalyst...

Η Sharon έγραψε στις 18 Οκτωβρίου του 2006:
Sharon, on October 18, 2006 wrote in her blog:

"Because I write for my living, I have a file on my computer that’s very valuable to me and that I add to whenever somebody useful pops up. It isn’t only useful to me on a professional level though, it’s also useful as a would-be novelist. Because of that, I thought I’d share the idea behind the file with those of you who also write.

My file is a collection of people. I list everybody I know who has done or still does something

that could be useful for research purposes."

[Επειδή γράφω για να ζήσω, έχω ένα αρχείο στον υπολογιστή μου, το οποίο είναι πολύτιμο για μένα, και στο οποίο προσθέτω όταν κάτι χρήσιμο κάνει την εμφάνιση του. Δεν είναι μόνο χρήσιμο για μένα σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά και επειδή σκοπεύω να γίνω μυθιστοριογράφος. Γι' αυτό σκοπεύω να μοιραστώ την ιδέα του αρχείου αυτού με αυτούς που επίσης γράφουν. Το αρχείο μου είναι μια συλλογή ανθρώπων. Βάζω στην λίστα οποιονδήποτε έχει κάνει ή ακόμα κάνει κάτι που θα είναι χρήσιμο για τους σκοπούς μιας έρευνας]

Μπορείτε να δείτε ολόκληρο το ποστ εδώ.
You can see here the whole post.

Η φίλη της Sharon, Caroline της έγραψε το εξής σχόλιο:
"It’s a fantastic idea. I like lists! Really useful tip. I will start straight away. It does make you wonder about our neighbourhood of bloggers. If every person told each other something suitable for the list, then there would be a huge list of contacts! Go on … you can start the tag!".

Έτσι ξεκίνησαν όλα!!
This is how everything started...

Η πυραμίδα πέρασε από Αγγλία, Αμερική, Νέα Ζηλανδία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ινδία και έφτασε και στα μέρη μας...
This series - here in greece we call it pyramide - passed through UK, USA, New Zealand, Ireland, Spain, India and finaly it came also to Greece...

Η σειρά μέχρι εμένα ήταν η εξής:
The order of the participants till myself was this:

Sharon Jacobsen [19.10.2006] Freelance Writer. UK
Sue aka MsCreativity [21.10.2006] Aspiring Novelist. UK
Karen Erickson [22.10.2006] Author. California, USA
Tara M. Leigh [23.10.2006] Author. Northeast, USA
Amanda Brice [23.10.2006] Attorney, Author. Washington, USA
Alyssa Goodnight [24.10.2006] Author. Texas, USA
Sara Hantz [25.10.2006] Writer. New Zealand
Erica Orloff [26.10.2006] Novelist. New York, USA
Heather Brewer [27.10.2006] Writer. Missouri, USA
Jackie Kessler [29.10.2006] Author. Kensington
Cathy Clamp [12.11.2006] Freelance Writer. Texas, USA
Victoria Strauss [13.11.2006] Novelist. Massachusetts, USA
Dawno [17.11.2006] Silicon Valey, USA
D.T. Kelly [18.11.2006] Writer. New York, USA
Simran [23.11.2006] Copy Editor, Writer. USA
Kelly Curtis [24.11.2006] Columnist, Writer. USA
Holly Schwendiman [24.11.2006] USA
Wendy Piersall [29.11.2006] USA
Pam [30.11.2006] Business Coach. USA
Phil Gerbyshak [01.12.2006] Help Desk Manager. USA
Kammie Kobyleski [06.12.2006] Life & Business Coach. USA
Tony D. Clark [06.12.2006] Artist, Writer, Business Owner. USA
*Rosa Say [07.12.2006] Hawaii, USA
Dan Oestreich [09.12.2006] Author. Redmond, USA
Joe McCarthy [22.12.2006] Chief Technology Officer. Woodinville, USA
Gene [24.01.2007] Computing Technologies. USA
Dwight Shih [28.01.2007]
Kevin Barnes [29.01.2007] Programmer. Bangalore, India
Arto Bendiken [31.01.2007] Coder. Spain
Jose Antonio Ortega Ruiz [02.02.2007] Computer Engineer. Spain
Olivier Ansaldi [06.02.2007] System Architect. Dublin, Ireland
Steve Dekorte [06.02.2007] San Francisco USA
Μάρκος Παπαδάκης [07.02.2007] Programmer. Heraklio, Greece
Stelabouras [09.02.2007] Greece
Πάρις Αποστολόπουλος [11.02.2007] Java Developer. Greece
Flareman [11.02.2007] Student of Medicine. Greece
Klearchos Kapoutsis (me) [12.02.2007] Mech.Engineer. Greece

*Η Rosa Say δήλωσε ότι της ζήτησαν να γράψει 5 πράγματα δύο bloggers, o Tony D. Clark και η Carolyn Manning Pennsylvania, USA. Η σειρά της Carolyn είναι ένα μικρό παρακλάδι που προήλθε από τον Phil Gerbyshak, ο οποίος έκανε link στην Liz Strauss USA, αυτή με την σειρά της στον Drew McLellan Iowa, USA, αυτός στην Sandra Renshaw Iowa, USA και αυτή στην Carolyn.

*Rosa Say said that she was tagged by two bloggers in the same time. She was tagged by Tony D. Clark and Carolyn Manning... Both branches started from Phil Gerbyshak.

Η συνέχεια της πυραμίδας μέχρι τώρα, μετά από μένα, είναι σε πρώτο επίπεδο: Philos, Helix Nebulae, 32μπιτος, Δήμος, Σάκης, Στάθης, και N.Ago.
Σε δεύτερο επίπεδο, μέχρι τώρα έχουν συνεχίσει:
Katerina ante portas, Debby, Eleni63, Chris the Healer, Jojo, Άμμος, Τίποτα, Μάγια, Digitalbox, Τσαλίμι, Πολυχρόνης, Λύκος στο μαντρί, Θαλασσομπερδεμένη, Μαύρος Γάτος, Kristo Hyka και ο Μανουσάκης.

According to mathematics, if there were enough people on this planet and no one was blog-tagged multiple times I would have been one out of:

18.189.894.035.458.600.000.000.000 people!!

Ενημέρωση 20.02.2007: Παρατηρήσεις και σχόλια πάνω στο θέμα δείτε και στο post του philos εδώ.