Η οπτική του πουλιού | From a bird's point of view...

"Χμμμ.... Ποιός είναι αυτός ο καινούργιος εδώ;"



"Εμείς πεινάμε και αυτή αγορεύει!"



"ωχ... ωχ... κίνδυνος!!"



"Hey yo!!"

Τα περιστέρια στον Άγνωστο Στρατιώτη...

[ENG] The pigeons in front of the Monument of the Unknown Soldier in Athens, Greece...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Εμπορειανοί... | People from Emporio...

Η φωτογραφία αυτή βρέθηκε σε ένα σπίτι στο Εμπορείο της Σαντόρινης... Ήταν οι παλαιότεροι ιδιοκτήτες του, αλλά δεν γνωρίζω ούτε τα ονόματα τους, ούτε την ημερομηνία που τραβήχτηκε η φωτογραφία...

Ενημέρωση 18.05.2011: Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί στην Ρωσία. Εύπορη οικογένεια της διασποράς με καταγωγή από Σαντορίνη αναγκάστηκε να επιστρέψει στο νησί με την Οκτωβριανή Επανάσταση. Το όνομα της νεαρής γυναίκας που φαίνεται δεξιά είναι Καλομοίρη και δίπλα της ο άντρας της ονομάζεται Γιαννάκης.


[ENG] This photo was found in an old house in Emporio of Santorini.... It is a photo of its previous owners...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Νομική προσέγγιση των Δημοσίων Έργων για τους Σιδηροδρόμους | Juridical Approach to Railroad Public Works

Αυτή την ώρα θα πρέπει να έχει αρχίσει η παρουσίαση της διπλωματικής μου εργασίας "Νομική προσέγγιση των Δημοσίων Έργων για του Σιδηροδρόμους", στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού προγράμματος "Διαχείριση Τεχνικών Έργων" του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Ελπίζω να πάνε όλα καλά. Μπορείτε να δείτε την παρουσίαση πατώντας το κουμπί του ποντικιού σας πάνω στην εικόνα.


[ENG] By the time this is posted, I am probably presenting my diploma paper "Juridical Approach to Railroad Public Works" for the MSc course "Construction Project Management" of the Greek Open University. I hope everything will go fine... You can also see the presentation by clicking on the image above...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Πριν πιάσουν την αξίνα να σκάψουν, τη φιλούσανε! | Kissing the hoe...

Κουμπάρος: Είχα βάλει κοπριά και έκαμε τριανταέξι τόνοι ντομάτα…
Μιχάλης: Τριανταέξι τόνοι ντομάτα, τρεις ζευγαριές!
Κουμπάρος: Τρεις ζευγαριές, έτσι;
Μιχάλης: Άνυδρα!, άνυδρα!
Κουμπάρος: Άνυδρα…
Μιχάλης: Δηλαδή τρεις ζευγαριές, εννιά στρέμματα!
Κουμπάρος: εννιά στρέμματα… τριανταέξι τόνοι…
Μιχάλης: τόνοι, λέμε, ε!
Κουμπάρος: τριανταέξι…
Μιχάλης: Εφτά εργοστάσια δουλεύανε απάνω στην Σαντορίνη! Εφτά εργοστάσια δουλεύανε και δεν προλαβαίνανε την ντομάτα… Αλλά ο κόσμος έπιανε την αξίνα να σκάψει και την φιλούσανε! Μου λέγε ο πατέρας μου, «τι να σου πάρω από τα Φηρά άμα θα πάω;», που πήγαινε μία φορά το μήνα… Του λέω «Μπαμπά, θέλω μια κρανιά», από αυτή που […] «ή φέρε μου», του λέω, «μια καλή αξίνη»
Κουμπάρος: Αξίνη, ναι!
Μιχάλης: Αν είχα παπούτσια ή αν είχα καπέλο δεν με ένοιαζε! Μια αξίνη να [κάνοντας τον σταυρό του]… το λέω…
Κουμπάρος: εργαλείο… εργαλείο…

Μιχάλης: «η μια καλή κρανιά», λέω, «φέρε μου ή μια αξίνη καλή να την έχω». Έβλεπα τις άλλες αξίνες των αλλονών που ήταν πιο όμορφες και πιο καινούργιες… και μας… όλοι είμαστε φτωχοί… είμαστε δώδεκα αδέλφια! Μεγάλη οικογένεια… Όλα ήτανε λιγάκι down... Μην τα λέμε αυτά… Και τα ζήλευα!! Ήθελες να σκάψεις και δεν είχες το κατάλληλο εργαλείο! Είχες την όρεξη… Κατάλαβες κυρ. Γιάννη; Μην τα λέμε… Είχαν οι άλλοι τα καλά μουλάρια και εμείς είχαμε την [...]… Ήθελες να της βάλεις το άροτρο να οργώσεις το χωράφι όπως ήθελες και δεν μπορούσες… Και λέω τώρα στα παιδιά μου «βρε τώρα είναι η ζωή!»



Ο κυρ. Μιχάλης ο "Μπελάς" ("μπελάς", αλλά καλός μπελάς) είναι από τους πρώτους ανθρώπους που φωτογράφισα, όταν άρχισα να ασχολούμαι με την φωτογραφία... Τον είχα πετύχει εκεί, στο αμπέλι, δίπλα στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου να οργώνει το χωράφι ξυπόλητος... Όταν του το θύμισα αυτό, το Σάββατο στον Ταξιάρχη, μου είπε... "Από μικρός έτσι όργωνα... Εμείς τότε είχαμε ένα ζευγάρι παπούτσια και αυτά ήταν για την Κυριακή στην εκκλησιά... Πριν μπούμε στο χωράφι τα βγάζαμε για να μην τα χαλάσουμε..."

[ENG] Michalis "Mpelas" describes life in the old times on Santorini... He says that, in the old times, people, before starting to dig, they were kissing the hoe... He was a young guy and when his father was asking him if he wants something from Fira, where he was going once per month, he was answering "bring me a good hoe!". He did not care if he had shoes or hat, he just wanted a good hoe... They had the will to work but they did not have the appropriate tools... He was from a poor family, one out of twelve children, and they were poor... He was looking at other people hoes and he was becoming jealous... Mr. Michalis was one of the first persons that I photographed when I started to have this hobby... I saw him one day, at a vineyard next to the prehistoric site of Akrotiri, ploughing the land barefooted... When I reminded him that, in the Saturday at the fair of Taxiarchis church, he said to me: "It is like that from the time that I was a child... At that times, we had only one pair of shoes and it was for going to the church in Sundays... Before getting into the field, we were taking them out not to destroy them!"

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ακρωτήρι: Η πρώτη αξινιά... | Akrotiri: The first dig...

Ο Βαγγέλης Αλεφραγκής, ο πρώτος εργάτης που έσκαψε στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης για τον αρχαιολόγο Σπύρο Μαρινάτο, αφηγείται την ανακάλυψη του προϊστορικού οικισμού...

Βαγγέλης: Ο πρώτος εργάτης που πήγε στην ανασκαφή και έβαλε την πρώτη αξινιά ήμουν εγώ. Επί Μαρινάτου ήμουν εγώ…
Γιάννης: Φορούσε γκέτες ο Μαρινάτος;
Βαγγέλης: Ήμουν εγώ… Ο Μαρινάτος ήταν ένας λεβέντης άντρας ψηλός με ένα καπέλο έτσι μεγάλο…
Γιάννης: Σομπρέρο
Μιχάλης: Κάσκα! Κάσκα! Και όλο στρατιωτικά ρούχα
Βαγγέλης: Έτσι…
Γιάννης: Και ένα βίτσι… μια βέργα…
Βαγγέλης: Όταν πήγα δεν είχε βέργα… αλλά… μου λέει… είχα απολυθεί από φαντάρος εκείνη την εποχή και ήμουν στο χωριό… ξέρεις… δεν πήγαινα σε καν ’να χωράφι…
Γιάννης: Και ξεκινήσατε βόρεια, επάνω;
Βαγγέλης: Θα πω εγώ την ιστορία να την γράψει και το παλικάρι…
Κουμπάρος: Αν ζούσε ο Μαρινάτος, θα είχαμε λιμάνι από κάτω, τώρα... Δεν θα είχαμε τον Αθηνιό... Ήταν πολύ ενεργητικός άνθρωπος...
Βαγγέλης: Πήγε στον πρόεδρο που είχαμε στο Ακρωτήρι και λέει «θέλω να βρω κάτι αρχαία εδώ πέρα, έχω ακούσει από…» Εν πάσει περιπτώσει… μου λέει ο πρόεδρος… εμένα... «βρε, ήρθε ένας ξένος»… γιατί εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε τουρισμός και άμα βλέπαμε έναν άνθρωπο που δεν τον ξέραμε τον ελέγαμε ξένο… «ήρθε ένας ξένος», μου λέει, «και ψάχνει να βρει κάτι αρχαία»… εμείς δεν ξέραμε τι πάει να πει αρχαία… «και θέλει έναν άνθρωπο να πάει… να… του σκάψει» ξέρω ‘γω τι… «κάτω στους Φαβατάδες»… Φαβατάδες[1] λέγεται η περιοχή… που είναι τα πράγματα…
Κλέαρχος: Φαβατάδες
Βαγγέλης: Φαβατάδες… Εκάνανε πολύ φάβα…Τα χωράφια αυτά ήτανε… φάβα… «Πας;», μου λέει, «και πληρώνει μεροκάματο καλό, πας;». Του λέω «αμέ! πάω!». «Έλα αύριο το πρωί», μου λέει, «εδώ» να πάμε στα Φηρά… γιατί έμενε στα Φηρά…
Γιάννης: Ο Μαρινάτος
Βαγγέλης: Ο Μαρινάτος… «Πάρε μία αξίνη και ένα φτιάρι»
Γιάννης: Σκουπάκι, ξέρω ‘γω…
Βαγγέλης: Ναι… Λέω «εντάξει!». Πράγματι το πρωί πάω στον Άγιο […] ξέρεις που είναι ο Άγιος […]. Ήλθε εκείνος με το ταξί… Του λέει ο πρόεδρος «…το παιδί… να πάτε κάτω…». Κατεβαίνουμε…. Μονοπάτι ήτανε… δεν υπήρχαν δρόμοι και…
Γιάννης: Ναι… ναι… ναι…
Βαγγέλης: Πάμε εκεί πέρα… Μου λέει «για σκάψε εδώ πέρα!». Όταν μου είπε να σκάψω… ξέρεις που; Που είναι τώρα τα… που είναι η Κατίνα; Η Κατίνα[2]… το φυλάκιο από πάνω…
Γιάννης: Ναι… ναι… ναι..
Βαγγέλης: Λίγο από κάτω… Από κάτω εκεί, ακριβώς… Μου λέει «για σκάψε εδώ πέρα». Εγώ, αφού μου είχε πει ο πρόεδρος θα πάρω και καλό μεροκάματο, παιδί εγώ, νέος, ας πούμε…
Γιάννης: Βάραγες εκεί, ε;
Βαγγέλης: «Ωπ!!», μου κάνει αυτός, «Στοπ!!». «Δεν είναι…», μου λέει, «σιγά – σιγά!!». Λοιπόν, «αργά, πιο αργά!»… έκανα εγώ…
Γιάννης: Έφυγε η άσπα από πάνω και βρήκες ελαφρόπετρα;
Βαγγέλης: Κυρ. Γιάννη μου, κατά σύμπτωση, όπως έσκαβα εγώ εκεί… γιατί ήταν έτσι… κατηφορικός… κι όπως έσκαβα κι έβγαλα τα χώματα… βγαίνουνε δυο πιθαράκια δίδυμα… το ένα δίπλα στο άλλο… Μου λέει «κράτει!», «κράτει!», μου λέει… Δεν είχαμε τότες ούτε σκουπάκια, ούτε… αυτά… μου λέει «με το χέρι σου κάνε»… «Εδώ είμαστε», λέει αυτός, «τώρα. Εδώ είναι τα αρχαία»… «Εδώ», μου λέει, «παιδί μου, πριν εκατό χρόνια[3] και, είχε έρθει ένας Γερμανός αρχαιολόγος και με αυτό το χαρτί ήρθα εγώ εδώ», και μου είπε το νότιο μέρος της Σαντορίνης… Ένα λεπτό, συγνώμη [μιλάει στο τηλέφωνο] Ακούς; Εν πάσει περιπτώσει, τα καθαρίσαμε αυτά από το… τα φωτογράφισε εκείνος… Μου λέει «εδώ είναι τα αρχαία, γιατί πριν εκατό χρόνια έχω ένα χαρτί εγώ από έναν Γερμανό αρχαιολόγο [4] ότι στο νότιο μέρος της Σαντορίνης υπάρχουν αρχαία και πολύ χρυσό![5]». Έτσι μου ‘πε… Αυτήν την λέξη μου είχε πει… «Τα αρχαία», μου λέει, «είναι εδώ», «το χρυσό θα δούμε που θα τον βρούμε». Μου λέει «εγώ θα φύγω τώρα να πάω στην Αθήνα…». Αυτός μόλις τα είδε…
Γιάννης: Εσύ ακούγοντας, όμως, για χρυσό, σαν παιδί τότε, δεν σκέφτηκες «να πάω να σκάψω και μόνος μου»;
Βαγγέλης: Όχι!
Γιάννης: Όχι…
Βαγγέλης: Όχι, καθόλου… Δεν ήξερα τι πα να πει… Και το χρυσό, ακόμα, δεν ήξερα, να πούμε…
Γιάννης: ναι, τι χρώμα έχει…
Βαγγέλης: …τι χρώμα έχει… Μου λέει: «τώρα θα φύγω να πάω στην Αθήνα, να δείξω ότι πράγματι τα βρήκαμε τα αρχαία. Εσύ βρες κα ‘να δυο εργάτες ακόμα και… σιγά - σιγά», μου λέει… «να βρείτε και κάτι άλλο μέχρι να γυρίσω» και αυτά… και… «όλα καλά», μου λέει… «Εσείς είσαστε τυχεροί από την καλή… Θα πουλάτε», μου λέει, «κομπολόγια και θα κονομάτε τον χρυσό». Αυτό που λέμε ότι υπάρχει και χρυσό… «Θα βγά’τε πολλά λεφτά». Αυτήν την λέξη την θυμάμαι…
Γιάννης: Έφυγε αυτός, εν τω μεταξύ, και εσείς…
Βαγγέλης: …και με άφησε εμένα…
Γιάννης: …εξακολουθούσατε να…
Βαγγέλης: …να βρω και κα’νά δυο εργάτες… να σκάψουμε να βρούμε και κάτι άλλο ακόμα, ό,τι βρούμε… Με άφησε εμένανε υπεύθυνο να βρω και κα’να δυο τρεις εργάτες μέχρι να γυρίσει… τρεις – τέσσερις μέρες…
Γιάννης: [μιλάει στο τηλέφωνο]
Βαγγέλης: Μάζεψα, όμως, εγώ δύο τρεις φίλους… έτσι κι έτσι… ελάτε, να πούμε, γιατί βρήκανε κάτι αρχαία… δύο τρεις φίλοι… πάμε εκεί… σκάβαμε… όπως σκάβαμε εκεί πέρα ρε παιδιά… βγάζουμε ένα πιθάρι μεγάλο… τόσο! Λέω «σιγά σιγά, όπως μου είπε», λέω, «ο αρχαιολόγος, ο άνθρωπος αυτός», λέω, «σιγά σιγά να το βγάλουμε». Μόλις το βγάζουμε, παίρνει ένας από όλους… από αυτούς… ένα… όπως ήταν ο κασμάς… το φτυάρι που σκάβαμε… εκεί… τραβάει μια και το κάνει κομμάτια… «Ρε συ, τι έκανες, ρε;» «εεε.. βρρρεεε..», λέει… Ανθρώποι, δηλαδή, που δεν ξέραν τι αξία έχει και τι άξιζε… Βρήκαμε και κάτι άλλα σπασμένα… κάτι έτσι… Έρχεται ο Μαρινάτος…
Γιάννης: Μέσα είχε τίποτα το πιθάρι αυτό;
Βαγγέλης: Όχι… δεν είχε τίποτα! Έρχεται ο Μαρινάτος, το βλέπει το πιθάρι, που ήτανε γερό και το βρήκε σπασμένο… γιατί φαίνεται…
Γιάννης: Ναι… ναι…
Βαγγέλης: Ξέρετε αυτό… Αφού ήταν ολόγερο… Μου λέει «Βαγγελάκη Αλεφραγκή, γιατί το σπάσατε;» Εγώ κυρ. Γιάννη τώρα, τι να πω; Να πω ότι το ‘σπασε ο Γιάννης;
Γιάννης: Από λάθος, ξέρω ‘γω…
Βαγγέλης: «Δεν ξέρω», λέω, τι… «Έξω», μου λέει «από την ανασκαφή». «Έξω», μου λέει «από την ανασκαφή. Σε άφησα», μου λέει, «υπεύθυνο και… Με κατάστρεψες!», μου λέει… «Κύριε Μαρινάτο...»… ήτανε πολύ βλάσφημος…
Γιάννης: Πολύ βλάσφημος ήταν, ε; Έβριζε, ε;
Βαγγέλης: Του κάνω και ‘γω, με συγχωρείς, «Άντε γαμήσου και εσύ και τα αρχαία σου!»… Εγώ του λέω «δεν ξέρω ποιος το ‘σπασε»… δεν ήθελα να… εγώ τον άνθρωπο τον ήξερα… εγώ τον είδα… αλλά δεν ήθελα να του πω, τώρα… «έσπασε, δεν ξέρω…»… Έφυγα, αλλά μετά ξεκίνησε αυτός… έφυγα εγώ… τέρμα! Εγώ έφυγα από την ανασκαφή… […] μετά τι γινότανε… ανασκαφή… κόσμο… αυτά… ήθελε να κάνει και […] με πήρε ο εργολάβος εμένα μαζί του και του κουβαλούσα […] με τα γαϊδούρια αμμοχάλικα… δεν υπήρχανε τότε νταμάρια και τέτοια… και έκανε τα δωμάτια… όλα αυτά… πάνω από […] …και από αυτόν έφυγα εγώ, γιατί… εντάξει… εγώ δεν ήθελα να γίνω ρουφιάνος για τον φίλο μου…
Γιάννης: Τελικά πως παραπάτησε αυτός και… έπεσε και σκοτώθηκε;
Βαγγέλης: Μετά εγώ δεν ήμουν εκεί…
Γιάννης: Α, δεν ήσουν εκεί… Δεν ξέρεις, δηλαδή…
Βαγγέλης: …αλλά πήγε να φωτογραφίσει κάτι που βρήκε και όπως έκανε πίσω…
Γιάννης: Τον σπρώξανε;
Βαγγέλης: Όχι, όχι! Δεν τον εσκότωσε κανένας, γιατί να τον σκοτώσουν; Δεν το πιστεύω…
Κλέαρχος: Έχουμε ακούσει… λέει ότι… ότι είχε αρχίσει να λέει «θα σκάψουμε και σε αυτό το κτήμα, θα σκάψουμε και σε αυτό το κτήμα, θα σκάψουμε και στο άλλο κτήμα και… κάποιοι αγχωθήκανε για τα κτήματα…»
Ακρωτηριανός: Όταν δούλευε ο Μαρινάτος, εγώ τον έζησα ένα διάστημα… Δεν πα να πήγαινε ο πρωθυπουργός της Αμερικής […] «φύγε γιατί τώρα δουλεύω!». Τον δρόμο από πάνω… αυτό… του Ακρωτηριού… τον εκάμαμε εμείς… τον επατήσαμε… ρίξαμε τα ασφαλτικά τα πάντα… […] κάναμε τον εργολάβο…
Βαγγέλης: Ο Μαρινάτος ήτανε πολύ παλικάρι… κανέναν… Άλλο που μάλωσα μαζί του… και τον έβρισα… και του είπα… του είπα και την κουβέντα αυτή...


Σημειώσεις:

[1] Οι "Φαβατάδες" ήταν περιοχή με χωράφια που ήταν σπαρμένα με φάβα. Βρίσκονταν στην περιοχή του Συγκροτήματος Δ του προϊστορικού οικισμού.

[2] Η Αικατερίνη Αρβανίτη, η σύζυγος του Μηνά Αρβανίτη, του παλαιού αρχιφύλακα των ανασκαφών είναι σήμερα αυτή η αρχιφύλακας των ανασκαφών.
[3] Ακριβώς 100 χρόνια πριν το 1967, όταν ο Μαρινάτος εμφανίστηκε στο Ακρωτήρι, το 1867, υπήρξε ανασκαφική δραστηριότητα στην περιοχή από τον Γάλλο γεωλόγο και πετρολόγο Ferdinand André Fouqué (Φερδινάνδο Φουκέ).
[4] Αν πράγματι ο Μαρινάτος αναφέρθηκε σε κάποιον Γερμανο, το πιο πιθανό είναι ότι πρόκειται για τον βαρόνο Hiller von Gaertringen, ο οποίος είναι αυτός ο οποίος ανέσκαψε την Αρχαία Θήρα στο Μέσα Βουνό και οργάνωσε και μικρότερες ανασκαφές σε διάφορα σημεία του νησιού. Άλλη εκδοχή είναι να πρόκειται για έναν από τους συνεργάτες του Hiller, τον Robert Zahn, ο οποίος έκανε ανασκαφές στην περιοχή του "Ποταμός". Πάντως μεγάλη ανασκαφική έρευνα έκανε στην περιοχή του Φαβατά η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, η οποία πιθανότατα είχε ανακαλύψει την Ξεστή ΙΙ.
[5] Η αναφορά σε "χρυσό" φέρνει ξανά στον νου τις ανασκαφές του Φουκέ το 1867 στην περιοχή "Ποταμός", κοντά στις ανασκαφές του Ακρωτηρίου, ο οποίος είχε βρει δύο χρυσούς κρίκους.

Περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία των ανασκαφών στην Θήρα μπορεί να βρει κανείς στο βιβλίο της Ίριδας Τζαχίλη "Οι αρχές της Αιγαιακής Προϊστορίας - Οι ανασκαφές στη Θήρα και τη Θηρασιά τον 19ο αιώνα", εκδόσεις Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Αθήνα 2006, ISBN: 960-7945-97-2.

[ENG] Vaggelis Alefragis, the first worker that dug for archaeologist Spiridon Marinatos at Akrotiri of Santorini describes the story of the discovery of the prehistoric site...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Στον Ταξιάρχη... | At Taxiarchis church...

Το εκκλησάκι "Ταξιάρχης" του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης είναι υπόσκαφη εκκλησία, η οποία βρίσκεται στον ομώνυμο λόφο και έχει πανοραμική θέα προς όλη την γύρω περιοχή...

Το Σάββατο, ο Μιχάλης ο "Μπελάς" και η γυναίκα του, Άννα, οργάνωσαν μια πανήγυρη στο εκκλησάκι, η οποία κατέληξε σε φαγοπότι στην αυλή της εκκλησίας...

Από ψητά, άλλο τίποτα!! Είχε τσικνίσει όλη η περιοχή!!

Στο βάθος, με το μπλε πουκάμισο ο κυρ. Μιχάλης ο "Μπελάς" ("μπελάς, αλλά καλός μπελάς!!", όπως του έλεγε και η κουμπάρα του, η Μαρίζα Κωχ)

Η γυναίκα του κυρ. Μιχάλη, η Άννα.



Γέροντας από το Ακρωτήρι...



Στην αυλή της εκκλησίας με θέα προς την παραλία "Πέντε πηγάδια"



Ο παπά-Βαγγέλης μιλάει με παιδιά του Ακρωτηρίου για το κατηχητικό...


[ENG] The church "Taxiarchis" at Akrotiri of Santorini is located on Taxiarchis hill and has panoramic view to the whole area of Akrotiri. On Saturday, Michalis "Mpelas" and his wife, Anna, organized a fair at the church. The fair ended with a barbecue at the yard of the church... Photos: [1] The church "Taxiarchis", [2] Panoramic view from the church, [3] People eating outside the church, [4] The meat was more than enough!, [5] Lamb chops, [6] Traditional cheese of Akrotiri, [7] With the blue shirt is Michalis "Mpelas" ("Mpelas" in Greek meanrs "trouble", he is "trouble but good trouble" as his maid of honor was saying for him, [8] Anna, Michalis' wife, [9] Old man from Akrotiri, [10] People of Akrotiri in the yard of the church, [11] Father Vangelis is talking with the youngsters for the Sunday school...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ο κυρ. Μέντιος | Mr. Mentios

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό


Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό
και μ' αφήναν νηστικό


Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά


Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς


Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ
για τ' αφέντη το φαί


Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς


Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη


Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

"Η μπαλάντα του κυρ. Μέντιου"
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης, Τραγουδιστής: Νίκος Ξυλούρης.
Φωτογραφία από το Εμπορειό της Σαντορίνης...

[ENG] It's name could be "Mentios", the most common name in Greece for a donkey... Photo from Emporio of Santorini. The song is "The ballad of Mr. Mentios" (Lyrics: Kostas Varnalis, Singer: Nikos Xilouris).

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Πρωτομαγιά | First of May

Καλή (εργατική) Πρωτομαγιά!! (Λέμε τώρα...)

Φωτογραφία από το Ακρωτήρι της Σαντορίνης

[ENG] Happy First of May to all! Of course, in Greece we are not that optimist... Photo from Akrotiri of Santorini.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Τρέχουν οι εργασίες στο Στέγαστρο του Ακρωτηρίου | Accelerated progress at Akrotiri

Η κοινοπραξία η οποία κατασκευάζει το Βιοκλιματικό Στέγαστρο του Προϊστορικού Οικισμού του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης παρουσίασε πολύ μεγάλη πρόοδο κατά την διάρκεια του Απριλίου αποδεικνύοντας ότι ο στόχος να είναι το στέγαστρο ανοικτό στο κοινό του χρόνου το καλοκαίρι είναι εφικτός!

Σημείωση: Εμπνευστής του βιοκλιματικού στεγάστρου είναι ο γνωστός αρχιτέκτονας Νίκος Φιντικάκης.

[ENG] The Consortium that constructs the shelter above the Prehistoric Settlement of Akrotiri, Santorini, showed significant work progress during April 2010 proving that the archaeological site can indeed be opened during Summer 2011. The architect of the bioclimatic shelter is dr. Nikos Fintikakis.

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ο Λευκός Πύργος καμουφλαρισμένος | The White Tower camouflaged

Σήμερα είχα την τύχη να πέσει στα χέρια μου μία φωτογραφία από την περίοδο της Γερμανικής κατοχής (1941-1944), όπου φαίνεται ο Λευκός Πύργος καμουφλαρισμένος από τους Γερμανούς για να αποφευχθεί ο βομβαρδισμός του από την συμμαχική αεροπορία...

Στην φωτογραφία είναι η Πολυξένη Υαλοπούλου (αριστερά), με την φίλη της Κατίνα... Πίσω τους ο Λευκός Πύργος...


[ENG] I was lucky today to get in my hands one photo from the time of the German occupation of Greece (1941 - 1944). It shows two girls, Polyxene Ialopoulou and her friend Katina, in front of the White Tower of Thessaloniki, which was camouflaged by the Germans in order to be protected from being bombed by the allied airplanes...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Φραπεδοπότηρο | Glass for frappé

Το πιο τρέντι πλαστικό φραπεδοπότηρο το πέτυχα στην καφετέρια "Μύλος", στο Φηροστεφάνι της Σαντορίνης...

[ENG] I found the most trendy glass for frappé at café "Mylos" (windmill), at Firostefani of Santorini...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Εφηβική αγάπη | Teenage love

Η μικρή 18χρονη Τάνια, γράφει πάνω στο τραπεζομάντηλο του τραπεζιού "Γιώργος + Τάνια"

[ENG] Teenage love: the 18 years old Tania writes on the table-paper "Giorgos + Tania"

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU