Το Мелник (Μελένικο) σήμερα...

Σήμερα, ο πληθυσμός του Μελένικου είναι μόλις 390 άτομα, το οποίο σημαίνει ότι είναι η μικρότερη πόλη της Βουλγαρίας. Ανοίκει στο δημοτικό διαμέρισμα (община) της πόλης Сандански (Σαντάνσκι), από την οποία απέχει 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά, και στην διοικητική περιοχή του Благоевград (Μπλαγκόεβγκραντ). Βρίσκεται σε υψόμετρο 380 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα σε εντυπωσιακές αμμώδεις "πυραμίδες".



Τα σπίτια που σώζονται σήμερα είναι του 19ου αιώνα, όταν οι κάτοικοι του άρχισαν να πλουταίνουν από εμπόριο (κυρίως του κρασιού) και να χτίζουν μεγάλα πολυώροφα σπίτια [1]. Το Μέλνικ από το 1968 έχει κηρυχθεί "πόλη-μουσείο" και τα περίπου 100 σπίτια του "εθνική πολιτιστική κληρονομιά".

Το Μελένικο είναι γνωστό, επίσης, για το κρασί του... Χαρακτηριστική είναι η τοπική ποικιλία, η Широка мелнишка лоза (Σιρόκα Μελνίσκα Λόζα - πλατύφυλλο κλήμα του Μέλνικ), της οποίας λέγεται ότι ο Ουίνστων Τσώρτσιλ ήταν φανατικός λάτρης. Το κλήμα αυτό πρέπει να πέρασε από την Συρία γύρω στον 16ο αιώνα και σήμερα καλλιεργείται μόνο εδώ. Μέσα στα αμμώδη εδάφη των "πυραμίδων" του Μελένικου, οι ντόπιοι καλλιεργητές αποθήκευαν το κρασί, το οποίο εκεί εύρισκε ιδανικές συνθήκες για να ωριμάσει... Η λαϊκή παράδοση θέλει τα κρασιά να γίνονται, έτσι, τόσο πηχτά που μπορούσες να τα μεταφέρεις ακόμα και με την μαντίλα [2].

Ξεχωρίζει από την διαφορετική αρχιτεκτονική του το παλιό τουρκικό "κονάκι" (Διοικητήριο). Αργότερα έγινε κοιτώνας για το σχολείο "Νεόφυτος της Ρίλας" που βρίσκεται από πίσω του και για κάποιο διάστημα ήταν και το ίδιο σχολείο. Σήμερα είναι αφημένο στην τύχη του...

Κάθε επισκέπτης οφείλει να γευτεί τα παραδοσιακά φαγητά και το τοπικό κρασί στις γραφικές Механи (ενικός: Механа / Μεχάνα - ταβέρνα). Η φωτογραφία από την Механа Менчева Къща (η ταβέρνα του σπιτιού των Μέντσεβ).


Πηγές οι ιστοσελίδες της Βουλγαρικής Ραδιοφωνίας και του οινοποιείου Damianitza.

Η ιστορία του Μελένικου εδώ. Χάρτης εδώ.

[ENG] Today, the population is only 390 people which makes Melnik the smallest town in Bulgaria. It belongs to the municipality of Sandanski, from which is only 18km SE, and to the administrative district of Blagoevgrad. It is 380 meters above the sea, nested in the impressive Melnik "pyramids" (pyramid-like formations from sandstones). The buildings are of the 19th century, when the trade of the local wine brought prosperity to the city, and they are declared as "cultural monuments". The whole town is declared "town-museum". Melnik is still known for its wine, mainly the one produced by the unique local variety Shiroka Melnishka Loza, brought probably from Syria during the 16th century.

Different to the local architecture is the former Turkish "Konak" (administrative building).

One owes to visit a local traditional tavern to taste the traditional food and the local wine...

Το 'Βυζαντινό σπίτι' στο Мелник (Μελένικο)...

Το "Βυζαντινό σπίτι" χτίστηκε, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, γύρω στον 12ο με 13ο αιώνα... Απόδίδεται στον Δεσπότη Αλέξι Σλάβ, ο οποίος είχε ιδρύσει δικό του κράτος με πρωτεύουσα το Μελένικο. Καταστράφηκε μερικώς πολλές φορές στο παρελθόν και ανακατασκευάστηκε, με τελευταία φορά στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν και προστέθηκε πύργος με ρολόι (1701), ο οποίος υπήρχε ολόκληρος μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Σήμερα σώζονται μόνο ο δυτικός και ο νότιος εξωτερικός τοίχος του κτιρίου και η βάση του πύργου του ρολογιού. Γύρω του βρίσκονται τα ερείπια μεσαιωνικού κάστρου.

Ο Δυτικός τείχος...
The western wall...





Η θέα αποδεικνύει την στρατηγική θέση του κάστρου...
The view proves the strategic position of the castle...

Εικόνα από το βιβλίο του L. de Beylié "L'habitation byzantine", Grenoble-Paris, 1902, p. 72. Ψηφιακή εικόνα από το διαδίκτυο.

Picture from 1902 book of L. de Beylié "L'habitation byzantine", Grenoble-Paris, 1902.

[ENG] The Byzantine House was built between 12th and 13th century, probably by Despot Alexius Slav, who created his own feudal state in the region with Melnik as a capital. It was partially destroyed many times in the past and reconstructed. At 18th century a clock tower was built next to the building and existed till the beginning of the 20th century. Today only the western and the southern outer walls of the house are preserved. Around the house there are the remains of a medieval castle.

Αυτό το βράδυ... | Тази вечер...

Αυτή την φορά, το τραγούδι του Σαββατοκύριακου είναι ένα κομμάτι που έκανε μεγάλη επιτυχία στο MTV το 2005 (έφτασε μέχρι το νούμερο 4 στα χορευτικά κομμάτια). Είναι το "Тази вечер" (Αυτό το βράδυ) με τραγουδίστρια την Светла Желева (Σβέτλα Ζέλεβα) από το CD "Deijan pres. Svetla: Tazi Vecer".

[ENG] The song for the weekend is a relatively old song that made a success at MTV in 2005. It is the song "Tazi Vecer" (This evening) from the singer Svetla. The CD was "Deijan pres. Svetla: Tazi Vecer".

Το εστιατόριο 'Μαρμίτα' στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης...

(ή πράγματα που μας λείπουν από την Σαντορίνη τώρα που είμαστε στα ξένα, εκτός από την θέα στο ηφαίστειο...)



Η Μαρμίτα είναι ένα από τα δύο πιο αγαπημένα μου εστιατόρια στο νησί (το άλλο είναι το 1800 στην Οία)... Βρίσκεται κρυμμένο στον παραδοσιακό οικισμό του Μεγαλοχωρίου, στην κεντρική πλατεία κοντά στο καμπαναριό με το ρολόι. Είναι ανοιχτό, συνήθως, την περίοδο μεταξύ τέλη Φεβρουαρίου και μέσα Νοεμβρίου...



Λατρεύω τις γαρίδες με σάλτσα από σαφράν και μαστίχα Χίου, ενώ ποτέ από το τραπέζι μου δεν λείπει η πρασόπιτα. Για επιδόρπιο μπορείτε να απολαύσετε το καλύτερο σουφλέ σοκολάτας που κυκλοφορεί στο νησί...



Πρόσωπα του μαγαζιού; Ο Χρύσανθος (ο σεφ), ο Ανδρέας και ο Ντίνος... Μοναδικό μειονέκτημα; Η έλλειψη θέας προς το ηφαίστειο...


Σημείωση: Με βάση την διοργάνωση των "χρυσών σκούφων", τα πέντε καλύτερα εστιατόρια της Σαντορίνης είναι τα "Κουκούμαβλος" (Φηρά), "Σελήνη" (Φηρά), "1800" (Οία), "Saltsa" (Φηροστεφάνι) και "Vendema" (Μεγαλοχώρι), από τα οποία ο Κουκούμβαλος πήρε φέτος - για έβδομη συνεχόμενη χρονιά - χρυσό σκούφο.

[ENG] Restaurant "Marmita" at Megalochori of Santorini, Greece. One of my favourite restaurants on the island...

Мелник (Μέλνικ) ή Μελένικο... Ιστορικό χρονολόγιο

Το Μελένικο ιδρύθηκε στην αρχαιότητα από την Θρακική φυλή των Μαίδων, αν και δεν είναι γνωστή η αρχαία ονομασία του. Η σημερινή ονομασία του προέρχεται από την Σλαβική λέξη "мел" που σημαίνει "κιμωλία". Στην διάρκεια της ιστορίας του έχει περάσει στην κατοχή των Μακεδόνων (Φίλιππος o B'), των Ρωμαίων και των Βυζαντινών, των Βουλγάρων, των Σέρβων και των Οθωμανών. Σήμερα ανήκει στην Βουλγαρία. Βρίσκεται στην νότια Βουλγαρία, πολύ κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα.

Η περιοχή του Μελενίκου προσαρτάται στην Βουλγαρία κατά την διάρκεια της βασιλείας του Χαν Пресиян (Πρεσιάν - 836-852)

1014: Οι κάτοικοι του Μελένικου παραδίδονται στον Βασίλειο τον Β' τον Βουλγαροκτόνο.

1196: Το Μελένικο καταλαμβάνεται από τους Βούλγαρους (Иван Асен I - Ιβάν Άσεν ο Α').

1197-1207: Την περίοδο της βασιλείας του Иван I ή "Калоян" (Καλογιάν) εξορίζονται στο Μελένικο πολλοί έλληνες από την Φιλιππόπολη (σημερινό Πλόβντιβ).

1211: O Δεσπότης Αλέξι Σλαβ πολεμάει μαζί με το Δεσποτάτο της Ηπείρου τον Βούλγαρο τσάρο Βορίλο και καταλαμβάνει το κάστρο του Μελένικου. Εκεί μεταφέρει το 1215 την πρωτεύουσα του κράτους που έχει ιδρύσει και ονομάζεται "Αυτοκράτορας". [Σημείωση: Την περίοδο της βυζαντινής αυτοκρατορίας τον τίτλο "Δεσπότης" έφερε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας, συχνά τα παιδιά και τα αδέλφια του, καθώς και άλλοι ανεξάρτητοι ή αυτόνομοι Ηγεμόνες αναγνωρισμένοι όμως από το Βυζαντινό κράτος.]

1230: Μετά την μάχη στην Κλοκοτνίτσα, στις 9 Μαρτίου, το κράτος του Δεσπότη Αλέξι Σλαβ περνάει ξανά στα χέρια της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.

1246: Ο αυτοκράτορας της Νίκαιας, ενός από τα τρία αυτόνομα κρατίδια που δημιουργήθηκαν μετά από την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης εκστρατεύει κατά της Βουλγαρίας, την οποία κυβερνά ο ανήλικος ετεροθαλής αδελφός του Καλιμάν Μιχαήλ, και καταλαμβάνει φρούρια στην νότια Βουλγαρία μεταξύ των οποίων τις Σέρρες και το Μελένικο. Τοπάρχης της περιοχής διορίζεται ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, μετέπειτα αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

1255: Εξέγερση στο Μελένικο κατά της Βυζαντινής κυριαρχίας αποτυγχάνει.

Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής κυριαρχίας το Μελένικο γίνεται πολλές φορές ο τόπος εξορίας Βυζαντινών ευγενών, οι οποίοι χτίζουν εκεί αρχοντικά σπίτια και - κατά κανόνα - ένα παρεκκλήσι. Σήμερα υπάρχουν στην περιοχή τα ερείπια από περίπου 78 εκκλησίες και εκκλησάκια.

1342: Το Μελένικο καταλαμβάνεται από τον Σέρβο βασιλέα Στέφανο Ντουσάν, ο οποίος αργότερα θα αυτοανακηρυχθεί "Αυτοκράτορας των Σέρβων και των Ελλήνων". Η πόλη θα παραμείνει κάτω από την εξουσία του μέχρι τον θάνατο του το 1355. Μετά περνάει στον έλεγχο του Σέρβου δεσπότη των Σερρών, John Uğlieša (Ιωάννης Ούγκλεσης) μέχρι το 1371. Μετά τον θάνατο του, στην μάχη της Μαρίτσας (1371) εναντίων των Τούρκων, το Μέλνικ περνάει στην κατοχή λιγότερο σημαντικών Σέρβων ηγετών, όπως ο Dragaš (Ντραγκάς) και ο Constantine Dejanovič (Κωνσταντίνος Ντεγιάνοβιτς).

1365: Ο Σέρβος δεσπότης των Σερρών, Ιωάννης Ούγκλεσης (1365-1371) δωρίζει την "Μονή Σπηλαίου" στην Μονή του Βατοπεδίου του Αγίου Όρους.

1371: Με Πατριαρχική πράξη δίνεται στον Μητροπολίτη Μελενίκου ο τόπος του Μητροπολίτη Ρόδου, γεγονός που υποδηλώνει την ανάδειξη του Μελενίκου σε σημαντικό αστικό κέντρο και εστία ελληνικών ενεργειών.

1395: Το Μελένικο καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς.

1715: Ξεκινάει η ανακατασκευή του Μοναστηριού του Ρόζεν, η οποία ολοκληρώνεται το 1732.

1730: Γεννιέται στο Μελένικο ο Ηλίας Μανασσής, Έλληνας λόγιος και γιατρός.

1754: Χτίζεται το αρχοντικό της ελληνικής οικογένειας των Κορδόπουλων.

1800: Γεννιέται στο Μελένικο ο Αναστάσιος Παλλατίδης.

1802: Γεννιέται στο Μελένικο ο Αναστάσιος Πολυζωΐδης.

1822: Ο Νεόφυτος της Ρίλας μεταβαίνει στο Μελένικο και μένει εκεί για τέσσερα χρόνια εντρυφόντας στην Ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία.

1878: Στις 3 Μαρτίου υπογράφεται μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Το Μελένικο περνάει στα χέρια του νεοσύστατου Βουλγαρικού κράτους.

1873: Ίδρυση στο Μελένικο Βουλγάρικου σχολείου.

1878: Στις 13 Ιουλίου υπογράφεται η Συνθήκη του Βερολίνου με την οποία το Μελένικο επιστρέφει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στα τέλη του 1878 με τις αρχές του 1879 ντόπιος πληθυσμός περιοχών που επιστράφηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ανάμεσα σε αυτούς και κάτοικοι του Μελένικου, ξεσηκώνονται. Αργότερα, η εξέγερση τελειώνει άδοξα.

1895: Ο Βούλγαρος επαναστάτης Μπόρις Σαράφοβ απελευθερώνει από τους Οθωμανούς και διατηρεί κάτω από τον έλεγχο του για λίγες μέρες το Μελένικο πριν ξαναπεράσει στην κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

1895: Γεννιέται στο Μελένικο ο Βασίλειος Θεοφάνους.

1908: Γεννιέται στο Μελένικο ο Κώστας Ντίνος (Κωνσταντίνος Καλουπτσής).

1913: Στις 30 Μαΐου λήγει ο 1ος Βαλκανικός Πόλεμος με την υπογραφή της Συνθήκης του Λονδίνου. Το Μελένικο περνάει από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Βουλγαρία.

1913: Στις 10 Αυγούστου λήγει ο 2ος Βαλκανικός Πόλεμος με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου με την οποία το Μελένικο πέρασε οριστικά στη Βουλγάρικη επικράτεια. Οι Ελληνες κάτοικοι διασκορπίστηκαν σε Σιδηρόκαστρο, Σέρρες, Θεσσαλονίκη αφήνοντας πίσω τους 4 ελληνικά σχολία και 600 ελληνικά σπίτια...

1915: Στις 22 Απριλίου δολοφονείται κοντά στο Μελένικο ο Γιάνε Σαντάνσκι.

1940: Συντάσσεται στο Μελένικο η 6η Ορεινή Μεραρχία του XVIII Ορεινού Σώματος του Γερμανικού Στρατού, για να πάρει μέρος στην επιχείρηση εναντίον της Ελλάδας.


[ENG] A short chronology in Greek for the town of Melnik ("Meleniko" in Greek) which has a lot of history and now belongs to Bulgaria.

Κύριε Φριντ, να βάλω ένα ποτάκι;

[ENG] Mr Fried, do you want a drink?

Ο 'Λάζαρος' και άλλα Πασχαλινά έθιμα της Σαντορίνης... | Lazarus and other Easter traditions of Santorini

Το έθιμο του "Λαζάρου" είναι ένα από τα Πασχαλινά έθιμα της Σαντορίνης, ίσως το πιο εντυπωσιακό μετά την βραδιά της Μεγάλης Παρασκευής στον Πύργο και στο Ακρωτήρι. Ο "Λάζαρος" είναι ένας πολύ μεγάλος σταυρός, ο οποίος φτιάχνεται από ξύλο καραβιού το Σάββατο του Λαζάρου. Οι νέοι κάλυπταν τον σταυρό με αλισμάρια (το δενδρολίβανο στην τοπική διάλεκτο) και τα κορίτσια τον στόλιζαν με λουλούδια και βάγια. Ο σταυρός συμβόλιζε την ανάσταση του Λαζάρου και έμενε στολισμένος στην πλατεία του χωριού ή μπροστά στην εκκλησία μέχρι το Μεγάλο Σάββατο, οπότε και τον ξεστόλιζαν. Παρέμενε εκεί, δε, μέχρι και την Κυριακή της Αναλήψεως.

Η φωτογραφία είναι από το Σάββατο του Λαζάρου το 2007, μπροστά από τον ναό του Αγίου Γερασίμου στο Φηροστεφάνι της Σαντορίνης.

Το "κάψιμο του Οβραίου" στην Περίσσα...

Την Κυριακή του Πάσχα στην Περίσσα κρεμάνε το ομοίωμα του Ιούδα και τον πυρπολούν με πυροβολισμούς... Την ίδια μέρα στην πλατεία του χωριού Πύργος γίνεται η "δίκη του Ιούδα", η καταδίκη και τελικά η καύση του...
Η φωτογραφία είναι από την Κυριακή του Πάσχα του 2007 στην Περίσσα.



Η νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής στο Καστέλι του Πύργου. Φωτογραφία του 2007.


[ENG] Three of the most impressive local traditions in Santorini for the Orthodox Eastern are the night of the Epitaph at village Pyrgos, the tradition of 'Lazarus' and the "burning of Judas" at village Perissa. 'Lazarus' is a big wooden cross covered with rosemary and flowers made in the morning of Lazarus Saturday (the day before Palm Sunday) and kept ornated till the day before Easter Sunday. At this day it is uncovered and it stays at its position (usually the main square of the village or outside the church) till Ascention Day. During Easter Sunday, at Perissa the locals hang an effigy of "Judas" and they shoot at him till it burns. The same day at the main square of village Pyrgos the trial of Judas take place and after the trial Judas is burnt...

BG CH CR CZ EN FR DE IT JA PL RO RU

Ταιριάζουν;

Ταιριάζουν; Το είπε τελικά ο Μπους ή όχι;

Στα Βουλγαρικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κυκλοφορεί η φήμη ότι, κατά την διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε στον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Сергей Станишев (Σεργκέι Στάνισεβ) ότι θα ήταν καλός γαμπρός για την Barbara Pierce Bush (Μπάρμπαρα Πιρς Μπους), την μεγαλύτερη από τις δύο δίδυμες κόρες του...

Ο Λευκός Οίκος, δια στόματος της εκπροσώπου Sally McDonough διέψευσε τις φήμες, αλλά υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά;


[ENG] In Bulgaria everybody is interesting to know whether president Bush, during NATO summit in Bucharest, said to Bulgarian Prime Minister Sergey Stanisev that he could be a good son-in-law, as a big daily Bulgarian newspaper reported. Yesterday, though, White House denied the rumours...

Ποιός απορεί με τις δηλώσεις Φριντ;

Κάποτε ο Αμερικανός γερουσιαστής και πρέσβης των ΗΠΑ στον Ο.Η.Ε. Warren Robinson Austin (Γουόρεν Ρόμπινσον Ώστιν) είχε κάνει την εξής δήλωση:

"Arabs and Jews should settle their differences like good Christians" (Εβραίοι και Άραβες πρέπει να λύσουν τις διαφορές τους σαν καλοί Χριστιανοί). Ως γνωστόν ούτε οι Εβραίοι, ούτε οι Άραβες είναι Χριστιανοί...



O Daniel Fried (Ντάνιελ Φρίντ), το νούμερο 3 του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, στην ενημέρωση τύπου που έδωσε για τα αποτελέσματα της συνεδρίασης του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, μίλησε για διάφορα... Μίλησε για Μακεδονικό Έθνος και Μακεδονική Γλώσσα... Στην συνέχεια προσπάθησε να τα μπαλώσει με το θέμα της γλώσσας, αλλά όταν του άρχισαν οι ερωτήσεις για το αν οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν Μακεδονικό έθνος, συνειδητοποίησε τι είχε κάνει, άρχισε να λέει "Δεν ξέρω... Δεν είμαι ανθρωπολόγος... Δεν είμαι εθνολόγος" και σταμάτησε την συνέντευξη...

*Ο εβραϊκής καταγωγής Ντάνιελ Φριντ γεννήθηκε το 1954, είναι παντρεμένος με την Όλγα Κάρπιου και έχει δύο παιδιά, την Χάννα και την Σοφία. Έχει διατελέσει σε διάφορες διπλωματικές θέσεις, κυρίως σε χώρες της πρωην Ανατολικής Ευρώπης, όπως στο Λένιγκραντ της Ρωσίας, στην Πολωνία, στο Βελιγράδι της Γιουγκοσλαβίας και αργότερα σε διάφορες θέσεις του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. Σήμερα είναι από τους βασικούς "μάγειρες" των βαλκανικών θεμάτων...

[ENG] Now that Bush administration is going to end, American diplomacy is going to the dogs...

Κατεβαίνοντας από την κορυφή Γιάστρεμπετς...

Κατεβαίνοντας με την "γόνδολα" (τηλεκαμπίνα) από την κορυφή Ястребец (Γιάστρεμπετς), στα 2369 μέτρα ύψος, στο Боровец (Μπόροβετς)... Η διαδρομή τόσο στην άνοδο όσο και στην κάθοδο ήταν εντυπωσιακή με τα πανύψηλα δέντρα που ξεπέρναγαν και τα τριάντα μέτρα ύψος...

Οι "γόνδολες" στο σταθμό του Γιάστρεμπετς... Πρώτη φορά, πάντως, έβλεπα τελεφερίκ ασθενοφόρο...

Από το τζάμι της γόνδολας...

[ENG] Going down with the lift ("gondola" type) from Yastrevetz (2369 meters altitude) to Borovetz.

Όταν ήμουν μικρός νόμιζα ότι οι Κυριακές είναι μόνο για το ποδόσφαιρο...

...και για τις Κυριακάτικες εφημερίδες... Τώρα, όμως, που μεγάλωσα και δεν βρίσκω Ελληνικές εφημερίδες ούτε μπορώ να πιάσω Ελληνικά κανάλια άλλαξα γνώμη για τις Κυριακές μου...

10:20 - Πρωινό ξύπνημα με χιόνι... Θέα από το παράθυρο του Ξενοδοχείου "Lion" στο χιονοδρομικό κέντρο του Боровец (Μπόροβετζ)...

12:25 - Καφές και... κοτόσουπα στο εστιατόριο "The Blue" στο κέντρο του Μπόροβετζ.

13:43 - Ястребец (Γιάστρεμπετς), στο τέρμα του τελεφερίκ σε υψόμετρο 2369 μέτρων... Το χιονοδρομικό κέντρο του Γιάστρεβετζ βρίσκεται πολύ κοντά στην Мусала (Μουσάλα), την υψηλότερη κορυφή των Βαλκανίων με υψόμετρο 2925 μέτρα, μόλις 7 μέτρα ψηλότερη από τον Μύτικα του Ολύμπου... Έτοιμοι; Φύγαμε!! (Όχι, εμείς δεν κάναμε σκι αυτήν την φορά...)

17:06 - Μακριά από το Μπόροβετζ, στον δρόμο για τις седемте Рилски езера (Εφτά λίμνες της Ρίλα)... Δεν φτάσαμε ποτέ, βέβαια, αλλά ευχαριστηθήκαμε την προσπάθεια... Κάποιες από τις λίμνες είναι προσβάσιμες μετά τον Ιούνιο...

20:24 - Μετά από μια καλή ανάβαση πρέπει να ακολουθεί και το σχετικό γλέντι με την ανάλογη κρεατοφαγία... Εδώ επιλέξαμε Ελληνικά... Παραδοσιακό εστιατόριο στο ξενοδοχείο "Οικοπεριηγητής" στην λίμνη Κερκίνη... Στην διαδρομή έμαθα ότι η ΑΕΚάρα κέρδιζε εύκολα τον Εργοτέλη (Μπήκαμε Ελλάδα, μην ξεχνιόμαστε κιόλας)...

23:10 - Επιστροφή στο Μπλαγκόεβγκραντ...


[ENG] "When I was young, I thought that Sundays were made for football", an old Greek advertisement of the Greek Organisation of Football Prognostics was saying... Also for the Sunday papers, I would add... Fortunately, now that I am in Bulgaria and I cannot find Greek newspapers or watch Greek channels I have to find other things to do in my Sundays...

10:20 - A snowy day starts at Hotel "Lion" at Borovetz, Bulgaria. 12:25 - Coffee and hot chicken soup at cafe/restaurant "The Blue" of Borovetz. 13:43 - At Yastrebetz ski center at 2369 meters altitude. 17:06 - Far away from Borovetz, trying to reach the Seven Lakes of Rila. We did not succeed but we enjoy the adventure... 20:24 - After a good adventure one has to eat good... Traditional restaurant near Kerkini lake in Greece... 23:10 - Back to Blagoevgrad...

Η σπηλιά 'Μαγκούρα' - Μέρος 2ο...

Η "Αίθουσα του πεσμένου Πεύκου" έχει εντυπωσιακή κόκκινη οροφή εξαιτίας των οξειδίων του σιδήρου που περιέχουν τα πετρώματα εκεί. Το όνομα της αίθουσας προέρχεται από τον πεσμένο σταλακτίτη ο οποίος έχει 11,4 μέτρα μήκος και διάμετρο βάσης 6 μέτρα. Στη αίθουσα αυτήν υπάρχουν οι βράχοι "Δράκος", "χιονισμένα Πευκάκια", "Οι φιγούρες του Σκακιού" και οι "Αλπινιστές".

Στην "Αίθουσα της Λεύκας" υπάρχει η "Πόλη της Ανατολής", το "Κεφάλι του Βούδα", η "Λεύκα", ο "Κάκτος", το "Όργανο", το "Τείχος των Στεναγμών", η "Νεκρή πόλη" και ο "Βωμός"...

Η "πόλη της Ανατολής"... Παλιότερα την ονόμαζαν "Η Βαγδάτη", αλλά για ευνόητους λόγους το άλλαξαν...

The "Oriental City"...





Η "Λεύκα"...
The "Poplar"...

Στην "Αίθουσα του θρόνου" βρίσκονται ο "Θρόνος", τα "Μανιτάρια", "Ο Καθεδρικός της Κολωνίας", ο "πετρωμένος ποταμός", οι "Μικρές Λίμνες", και ο "Πετρωμένος Καταράκτης".



Ο "Πετρωμένος Καταράκτης"
The "Petrified Waterfall"...





Καταράκτης...
Waterfall...





Εικόνα από της "Αίθουσα του Θρόνου"...

Μέσα στην σπηλιά υπάρχει κελάρι όπου κάτω από τις πιο ιδανικές συνθήκες παλαιώνει ο γνωστός - στην περιοχή - αφρώδης οίνος της Μαγκούρα.

Μπροστά και κάτω από την έξοδο από την σπηλιά, απλώνεται η Рабишко езеро (η λίμνη της Ραμπίσα), μια από τις μεγαλύτερες λίμνες της Βουλγαρίας, με 35-40 μέτρα βάθος... Όταν την πρωτοείδα βγαίνοντας από το σπήλαιο, σκέφτηκα "έχει και τέρας;"... Αργότερα έμαθα ότι όντως υπάρχουν παμπάλαιοι θρύλοι για τέρατα στην λίμνη...



Δέντρο στην έξοδο από την σπηλιά...
Tree outside of the exit of the cave...





Η ζώνη με τα σπήλαια γύρω από την πόλη Μπελογκράτσικ...
Cave zone around Belogradchik town...


[ENG] The "Hall of the Fallen Pine" has an impressive red roof. The name of the hall comes from the big fallen stalagmite,the "Fallen pine". Inside this hall is the stalagmite called the "Dragon", the "snowy little pines", the "Chess Figures" and the "Alpinists". In the "Poplar Hall" there are the "Poplar", the "Oriental City" (the older times was called "Baghdad"), the "Head of Buddha", the "Organ", the "Wailing Wall", the "Dead city" and the "Altar". In the "Throne Hall" there are the formations of the "Throne", the "Petrified Waterfall", the "Small Lakes", the "Petrified River", the "Cologne's Cathedral" and the "Mushrooms".

One can find a virtual tour here.

Η σπηλιά 'Μαγκούρα' - Μέρος 1ο...

Η σπηλιά "Магура" (Μαγκούρα) βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από την πόλη Белоградчик (Μπελογκράντσικ) της βορειοδυτικής Βουλγαρίας και δύο χιλιόμετρα από το χωριό Рабиша (Ράμπισα). Γενικά, στην περιοχή αυτή βρίσκονται γύρω στις 30 σπηλιές, πολλές με διάφορα σημαντικά ευρήματα. Η σπηλιά της Μαγκούρα βρίσκεται μέσα σε ασβεστολιθικά πετρώματα και το συνολικό μήκος της είναι πάνω από 2600 μέτρα. Η γενική μορφολογία της σπηλιάς είναι μία κεντρική γαλαρία με έξι αίθουσες διάφορων μεγεθών και τρεις μικρότερες γαλαρίες. Η μέση ετήσια θερμοκρασία της σπηλιάς είναι 12οC, ενώ η υγρασία φτάνει το 80%.

Παλιότερα στην σπηλιά κατοικούσαν σαρκοφάγα θηλαστικά, όπως αρκούδες και ύαινες των σπηλαίων, αλλά σήμερα η πανίδα της σπηλιάς αποτελείται από δύο είδη τρωγλοδυτών και τέσσερα νυχτερίδων.

Η παρουσία ανθρώπου χρονολογείται από το 8000π.Χ.. Εκείνη την περίοδο η σπηλιά χρησιμοποιείτο ως προσωρινό κατάλυμα. Σε επόμενες περιόδους η σπηλιά έγινε μόνιμο κατάλυμα και τελικά εγκαταλείφθηκε στην Ρωμαϊκή περίοδο. Γύρω από την είσοδο της σπηλιάς έχουν βρεθεί ευρήματα κατοικιών.



Η Αίθουσα του Θριάμβου...
The Triumph Hall...



Από την είσοδο περνάμε στην "Αίθουσα του Θριάμβου", η οποία έχει διαστάσεις 128 μέτρα μήκος, 58 μέτρα πλάτος και 28 μέτρα ύψος. Σε αυτήν την αίθουσα έχουν βρεθεί ενδείξεις καταυλισμού της εποχής του χαλκού. Αμέσως μετά την αίθουσα του Θριάμβου υπάρχει η "Κατακρήμνιση" που οδηγεί στην κεντρική αίθουσα ή "Αίθουσα Συναυλιών" με τον βράχο που έχει ονομαστεί "Κώνος Καλαμποκιού", την "Μικρή Στήλη", "τα Δύο Αδέλφια" και την "Μεγάλη Στήλη".



"Η Μεγάλη Στήλη"... Περίπου 20 μέτρα ύψος και 4 μέτρα πλάτος στο κάτω μέρος της, το οποίο βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο της σπηλιάς, περίπου 321 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας...
"The Greater Column"





Ο "Κώνος Καλαμποκιού"
The Corn cob





"Τα Δύο Αδέλφια"
"The Two Brothers"


Η "Αίθουσα με τις ζωγραφιές" βρίσκεται σε απόσταση 375 μέτρων από την είσοδο της σπηλιάς και μπορεί κανείς να φτάσει εκεί από το βόρειο άκρο της "κατακρήμνισης". Το πλήθος των ζωγραφιών που έχουν βρεθεί είναι γύρω στις 750. Έχουν χαραχθεί με απολιθωμένη κόπρο πουλιών (fossilizing sticking guano) και εντάσσονται σε μια μεγάλη περίοδο περίπου από το 8000 έως το 600π.Χ.. Στο "'Αδυτο" έχει βρεθεί το μοναδικό ολοκληρωτικά σωσμένο ηλιακό ημερολόγιο αυτής της περιόδου στην Ευρώπη.



Η Σκηνή με την αρκούδα...
The Scene with the Bear...





Η Σκηνή με το κυνήγι...
The Hunt Scene...

Η Αίθουσα με τις ζωγραφιές...

[ENG] The Magura cave is 25 km from the town of Belogradchik and 2 km from the village of Rabisha. It was formed in limestone and and the total length of the galleries that have been discovered up to now is over 2600 m. There is a main gallery with six halls and three smaller galleries. Traces of humans presence in the cave are from 8000 b.C. and it was abandoned in the Roman age. A total number of 750 drawings has been found in Magura cave. They were drawn by the use of fossilizing sticking guano and relate to a period from 8000 to 600 b.C..
[BUL] Пещтера Магура.

[Συνεχίζεται/It continues...]