Friday, January 22, 2010

Τα παιδιά παίζει... | Lekande barn


Lekande barn
Δεν ξέρω αν κολλάει η Αττική σύνταξη του τίτλου, αλλά εμένα μου άρεσε... "Lekande barn" ("Παιδιά που παίζουν") είναι ο τίτλος συντριβανιού που υπάρχει στην Gustav Adolfs torg (Πλατεία του Γουστάβου Αδόλφου) στο κέντρο της Σουηδικής πόλης Malmö. Το άγαλμα των παιδιών που παίζουν, στο κέντρο του συντριβανιού, φιλοτεχνήθηκε το 1913 από τον Anders Jönsson (1883-1963).

Το άγαλμα είχε εκτεθεί αρχικά στην Βαλτική Έκθεση που διοργανώθηκε το 1914 από τις Σουηδία, Δανία, Γερμανία, Ρωσία στο Μάλμοε. Η έκθεση ξεκίνησε στις 15 Μαΐου του 1914 αλλά διακόπηκε από το Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο συμμετείχαν τόσο η Γερμανία όσο και η Ρωσία... Το άγαλμα αγοράστηκε από τον έμπορο έργων τέχνης, Eugén Wingård, για 11.000 κορώνες... Αυτός, με την σειρά του, για να γιορτάσει τα 25 χρόνια της εμπορικής του δραστηριότητας στην πόλη, δώρισε το άγαλμα, μαζί με τα λεφτά για την κατασκευή του συντριβανιού. Το συντριβάνι εγκαινιάστηκε το 1915. Το άγαλμα απομακρύνθηκε από την θέση του κατά την τοποθέτηση των γραμμών του τραμ στην πλατεία, αλλά ξανατοποθετήθηκε, σε διαφορετική από την αρχική θέση, κατά την δεκαετία του 1990, όταν η πλατεία αναμορφώθηκε...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 36' 10''N, 13° 0' 02''E


[ENG] "Lekande barn" ("Children playing") is the name of a fountain at Gustav Adolfs torg (Gustavus Adolphus Square) at the center of the Swedish town Malmö. The sculptor of the statue, which currently is in the center of a fountain, is Anders Jönsson (1883-1963). It was sculpted in 1913 and it was first exhibited in the Baltic Exhibition organized in 1914 by Sweden, Denmark, Germany, and Russia in Malmo. The exhibition was launched on May 15, 1914 but it was interrupted by World War I, at which both Germany and Russia took part... The statue was purchased by art dealer, Eugén Wingård, for 11,000 crowns... He later, for the celebration of the 25 years of his business in town, donated the statue to the city, along with the money to build a fountain. The fountain was inaugurated in 1915. Originally, it was in a different position on the square but it was taken away when the tram's railways were placed there. The tram service was discontinued in 1973. The fountain was placed again, at a different position, in the '90s, when the square was reformed.
[SWE] "Lekande barn", Gustav Adolfs torg, Malmö.


Creative Commons License

Thursday, January 21, 2010

Οι Πεσόντες μας | Vore Faldne


Vore Faldne
"Vore Faldne" ("Οι πεσόντες μας") είναι ένα άγαλμα - μνημείο αφιερωμένο στους πεσόντες Δανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στις Δανικές ή στις συμμαχικές δυνάμεις κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Βρίσκεται στην είσοδο του Kastellet (φρούριο) της Κοπεγχάγης, όπου τοποθετήθηκε το 1957. Γλύπτης είναι ο Δανός Svend Lindhart (1898-1989).

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 41' 22''N, 12° 35' 43''E


[ENG] "Vore Faldne" ("Our Fallen") is a statue - monument which is dedicated to the memory of those Danish soldiers who died in Danish or Allied military service during the World War II. It is located at the entrance of Kastellet (Citadel) of Copenhagen, where it was placed in 1957. Sculptor was Svend Lindhart (1898-1989).
[DEN] "Vore Faldne", "Vore Faldne i Dansk og i Allieret Krigstjeneste. Rejst af det Danske folk", København.


Creative Commons License

Wednesday, January 20, 2010

Ο Γρύπας του Μάλμοε | Malmo's Griffin


Malmö's Griffin
Ο Γρύπας είναι το σύμβολο της Σουηδικής πόλης Malmö από το 1437... Το γλυπτό της φωτογραφίας βρίσκεται στην Gustav Adolfs torg (πλατεία του Γουστάβου Αδόλφου) της πόλης...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 36' 10''N, 13° 0' 05''E


[ENG] Griffin is the heraldic animal of the Swedish city Malmo since 1437... The sculpture of the photo is located at Gustav Adolfs square of the city...
[SWE] Grips kulpturen på Gustav Adolfs torg, Malmö.


Creative Commons License

Η λεύκα του Μετσκούλ | Бяла топола в село Мечкул


The Poplar tree of Mechkul
Ένα από τα αξιοθέατα του ορεινού Βουλγάρικου χωριού Мечкул (Μετσκούλ) είναι μία τεράστια λεύκα...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 41° 49' 30''N, 23° 11' 41''E


[ENG] One of the things one must see at the Bulgarian village Mechkul is a gigantic white poplar...
[BUL] Бяла топола в село Мечкул...


Creative Commons License

Tuesday, January 19, 2010

Η Μέρα της Κρίσεως... | Денят на страшния съд...


Църквата Св. Св. Петър и Павел, Мечкул
Η Църква Св. Св. Петър и Павел (Τσέρκβα σβέτι σβέτι Πέταρ ι Πάβελ - "Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου") στο Βουλγαρικό χωριό Мечкул (Μετσκούλ), στα βουνά του Пирин (Πιρίν), υποτίθεται ότι αποτελεί επίσημα μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Βουλγαρίας... Παρόλα αυτά, έχει αφεθεί στην μοίρα του... Είναι τρίκλιτη ψευδοβασιλική με γυναικονίτη. Κτίστηκε το 1892, ενώ το εικονοστάσι και οι αγιογραφίες της φιλοτεχνήθηκαν την περίοδο 1898-99 και αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της αγιογραφικής σχολής του Банско (Μπάνσκο). Στο χωριό υπήρχε και άλλη εκκλησία, ο Προφήτης Ηλίας, η οποία είχε κτιστεί το 1805 και καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1827. Ένας αριθμός από πολύτιμα παλιά εκκλησιαστικά βιβλία, τα οποία υπήρχαν μέσα στην εκκλησία, διασώθηκαν και βρίσκονται σήμερα στην εκκλησία των Αγιών Πέτρου και Παύλου.


Денят на страшния съд
Στην εξωτερική δυτική πρόσοψη υπάρχουν τοιχογραφίες που σχετίζονται με την μέρα της κρίσεως... Δυστυχώς, σήμερα δύσκολα κανείς τις διακρίνει...


Денят на страшния съд
Υποθέτω ότι είναι αυτοί που μετρήθηκαν και βρέθηκαν άξιοι...


Денят на страшния съд
Το πλήρωμα της εκκλησίας;


Денят на страшния съд
Η κόλαση ή νεκροί που περιμένουν την Κρίση; Τα πρόσωπα έχουν ξυθεί... Αυτό το έχω συναντήσει σε πολλές εκκλησίες, ειδικά στην Βουλγαρία...


Script
Επιγραφή... Αναφέρει την χρονιά που κτίστηκε η εκκλησία και τους δωρητές της...



Ένα από τα εκκλησιαστικά βιβλία που διεσώθηκαν από την πυρκαγιά...
[Φωτογραφία από την συλλογή της φίλης Rossitza Ohridska-Olson © All rights reserved]



Ο "κτήτωρ" της εκκλησίας... Είναι η εικόνα του ανθρώπου που έδωσε τα χρήματα για την κατασκευή του ναού...
[Φωτογραφία από την συλλογή της φίλης Rossitza Ohridska-Olson © All rights reserved]


Οι Έλληνες και ο Ασπαρούχ...

Είχα δει φωτογραφίες της από την συλλογή της Rossitza Ohridska-Olson στο flickr και είχα βάλει στο μυαλό μου να πάω να δω αυτήν την εκκλησία και να την φωτογραφήσω... Δυστυχώς, όταν πήγαμε, εγώ με έναν φίλο και συνάδελφο, στο Μετσκούλ, η εκκλησία ήταν κλειδωμένη και δεν μπορούσαμε να μπούμε στο εσωτερικό της... Δεν προλάβαμε καλά - καλά να φωτογραφίσουμε τις αγιογραφίες της εξωτερικής δυτικής πρόσοψης και εμφανίζεται ένας γέροντας να δει τι κάνουμε... Προσπαθήσαμε να μιλησουμε μαζί του, με τα σπαστά Βουλγαρικά μας, μπας και μάθουμε ποιος μπορεί να μας ανοίξει την πόρτα... Δυστυχώς, μας είπε, η κυριά που είχε τα κλειδιά έλειπε εκείνη την ημέρα... Μετά μας ρωτάει ο γέροντας από που είμαστε. "Από την Ελλάδα" του λέμε στα Βουλγαρικά. "Άι!!" κάνει με αμφιβολία... Εμείς τον ρωτάμε τότε ποιο είναι το όνομα του και αυτός μας αποκρίνεται γεμάτος καμάρι "Ασπαρούχ!!" (Ο χάνος - ιδρυτής της Βουλγαρίας).

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 41° 49' 30''N, 23° 11' 40''E


[ENG] The St. St. Peter and Paul church in the Bulgarian village Mechkul is a monument of culture of regional significance but, unfortunately, it is left to become ruins... It is a three-nave pseudo basilica with an open loft. It was built in 1892 and its valuable iconostasis and murals were painted in 1898-99 and they belong to the icon-painting school of Bansko. Near the village there was also another church, Prophet Elias, which was built in 1805 and was burned in 1827. Luckily, a number of very old ecclesiastic books survived the fire and they are now inside the St. St. Peter and Paul church... Scenes from the "Day of Judgment" are painted on the western façade of the church. Photos: [1.] The church, [2.] Scene from the "Day of the Judgement" on the western façade, [3.] Saints: they were measured and they were found worthy, [4.] the people of the church, [5.] Either hell or dead waiting for the Judgement, [6.] Script, [7.] Booked survived the fire of 1827 [Rossitza Ohridska-Olson © All rights reserved], [8.] The donor of the church [Rossitza Ohridska-Olson © All rights reserved]... The Greeks and Asparuh: I saw this church for first time at the flickr collection of my friend Rossitza Ohridska-Olson and I wanted very much to visit this village. Unfortunately, when we went, me and a friend, at Mechkul, the church was locked. We just had time to take one - two photos from the frescos of the west facade, when an old man came to us... We tried to speak with him with broken Bulgarian in an effort to find out if there was somebody who can open the church for us... Unfortunately, he told us that there is a woman who has the keys but she was not there that day... Then he asked us where we come from... When we said "from Greece", he replied with ambiguity "Ai!!". Then, it was our turn to ask him his name and he, with a lot of pride, replied to us: "Asparuh!!" (The khan who founded Bulgaria).
[BUL] Църквата “Св. Св. Петър и Павел” е част от културното и историческо наследство на Пиринското село Мечкул, което се намира на 19 км югозападно от град Симитли. На западната фасада на църквата са изографисани сцени от Страшния съд.


Creative Commons License

Monday, January 18, 2010

Η γέφυρα της νύφης | Кадин мост


Кадин мост
Η Кадин мост, η γέφυρα της νύφης βρίσκεται πάνω στον ποταμό Στρυμώνα, στο χωριό Невестино (Νεβεστίνο), στην δυτική Βουλγαρία. Αναφορά στην ύπαρξη του χωριού αυτού γίνεται το 1576. Τότε ονομαζόταν "Госпожино поле" (Γκοσποζίνο πόλε - η περιοχή της Κυρίας). Το παράλληλο Οθωμανικό του όνομα ήταν Köprü, το οποίο σημαίνει "γέφυρα" και αναφερόταν στην Кадин мост.


Кадин мост
Η γέφυρα, όπως αναφέρεται σε πλάκα η οποία βρίσκεται τοποθετημένη σε αυτή, είχε κτιστεί το 874 από την Εγίρα (1470 μ.Χ.), την περίοδο του σουλτάνου II. Mehmed (Μωάμεθ Β΄ ο πορθητής), κατ' εντολή του Inegöllü Ishak Pasha.


Кадин мост
Είνια χτισμένη από γρανίτη, έχει πέντε αψίδες, 100 μέτρα μήκος και 5 μέτρα πλάτος...


The bride of Nevestino
Υπάρχουν τρείς θρύλου σχετικοί με το όνομα της γέφυρας... Ο ένας θρύλος θυμίζει πολύ τον αντίστοιχο για το γιοφύρι της Άρτας. Σύμφωνα με αυτόν, ό,τι έχτιζαν οι μάστορες την μέρα κατεδαφιζόταν την νύχτα από τα νερά του ποταμού. Οι μάστορες, λοιπόν, πήραν έναν χρησμό ότι για να σταθεί η γέφυρα πρέπει να χτίσουν σε αυτή μία γυναίκα... Αποφασίζουν, λοιπόν, να κτίσουν την πρώτη που θα φέρει φαγητό εκείνη την μέρα... Πρώτη έρχεται η Струма (Στρυμών), η γυναίκα του μάστορα Манол (Μανόλ - Εμμανουήλ). Έτσι η γέφυρα και αργότερα το χωριό ονομάστηκε Невестино, το οποίο σημαίνει ακριβώς "της νύφης". Στα τουρκικά είναι Kadan (νύφη), το οποίο αργότερα παραφράστηκε σε Kadı (δικαστής).

Σημείωση: Στο γνωστό δημοτικό τραγούδι για το γιοφύρι της Άρτας, αναφέρεται ότι η γυναίκα του πρωτομάστορα ήταν μία από τρεις αδελφές, οι οποίες όλες κτιστήκανε σε γεφύρια: "Τρεις αδελφάδες ήμαστε, κι οι τρεις κακογραμμένες, // η μια 'χτισε το Δούναβη, κι η άλλη τον Αφράτη // κι εγώ η πλιό στερνότερη της Άρτας το γιοφύρι.". Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο ποιητής αναπολεί, στον στίχο αυτόν, την αλλοτινή δόξα της φυλής που επί Μ. Αλεξάνδου έφθασαν από Δούναβη μέχρι Ευφράτη. Εμένα, πάντως, μου λέει κιόλας ότι οι θρύλοι για ανθρωποθυσία γυναίκας στα θεμέλια πρέπει να ήταν αρκετά διαδεδομένοι στα Βαλκάνια... Παρεμφερείς ιστορίες υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Βουλγαρίας, όπως στην Γέφυρα του Διαβόλου στο Αρδινό.


Кадин мост
Ο δεύτερος θρύλος λέει ότι η γέφυρα ήταν γαμήλιο δώρο του πασά προς μία Βουλγάρα θαραλλέα νύφη, στο γάμο της οποίας βρέθηκε ο πασάς καθώς πήγαινε εκστρατεία με το ασκέρι του.


Кадин мост
Ο τρίτος θρύλος λέει ότι η γέφυρα ήταν απαίτηση του Τούρκου Kadı (δικαστής) της περιοχής... Παρότι, το "Кадин мост" έχει επικρατήσει, δεν δικαιολογεί την ονομασία του χωριού αρχικά ως "Госпожино поле" ("η περιοχή της Κυρίας") και αργότερα ως "Невестино" ("της νύφης").

Η γέφυρα αυτή αποτελεί από το 1968 εθνικό πολιτιστικό μνημείο για την Βουλγαρία...

Σημείωση: Πρόσφατα διάβασα κάπου ότι ο θρύλος της γυναίκας που την κτίζουν στα θεμέλια για να στεριώσει το γεφύρι συμβόλιζε για τοὺς Βαλκάνιους την μεγάλη θυσία των γυναικων, που δέχθηκαν να εγκαταλείψουν την ελευθερία τους στους μικρούς οικισμούς της ορεινής υπαίθρου και να κλειστούν, να εντοιχιστούν, στους πέτρινους τοίχους της κατοικίας της πόλης, να γίνουν οι γέφυρες για την μετάβαση από την κοινωνία των υπηρετών της γης, των σκλάβων, δουλοπάροικων γεωργών, στην κοινωνία της βιοτεχνικής πόλης [Πηγή].

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 15' 22''N, 22° 51' 13''E


[ENG] "Kadin Most", is a bridge over river Struma at the village Nevestino, in western Bulgaria. The first reference of the existence of this village comes from 1576. At that time it was called "Госпожино поле" (Lady's field). The parallel Ottoman name was "Köprü", which means "bridge" and it was referring to Kadin Most. The bridge, as it is indicated in a plate which is on the bridge, was built in the year 874 from Hegira (1470 AD), during the reigh of Sultan II. Mehmed "the conqueror", and it was built under the orders of Inegöllü Ishak Pasha. It was built of granite rocks, it has five arches, and it is 100 meters long and 5 feet wide. There are three legends related to the name of the bridge. According to the first legend, what the builders were building in the daytime it was demolished during the night becaise of the strong flow of the river waters. The builders therefore took an oracle according to which they had to build one woman in the foundations of the bridge. They decided, therefore, to build the first woman who will come bringing food at that day. First comes Струма (Strymon), the wife of craftsman Манол (Emmanuel). So the bridge and later the village was named Невестино (Nevestino), which just means "of the bride". The Turkish word is "Kadan" (bride), which later was paraphrased to "Kadı" (judge). The second legend says that the bridge was a wedding gift to a brave Bulgarian bride in the marriage of which the pasha and his army found themselves while going to a military expedition. The third legend says that the bridge was a requirement of the Turkish Kadı (judge) of the region... Although the name "Кадин мост" has prevailed, it does not justifies the name of the village which initially was "Госпожино поле" ("Lady's field") and later "Невестино" ("of the bride"). From 1968, the bridge is a national cultural monument of Bulgaria...
[BUL] Кадин мост, Невестино


Creative Commons License

Sunday, January 17, 2010

Άρτεμις, η προστάτιδα της φύσης | Diana (Naturens väktare)


Diana (Nature's Guardian)
Η "Diana (Naturens väktare)" είναι έργο του Σουηδού καλλιτέχνη, Ernst Billgren και βρίσκεται στο Slottsparken ("το πάρκο του κάστρου") της Σουηδικής πόλης Malmö (Μάλμοε).


Diana (Nature's Guardian)
Η μορφή της Αρτέμιδος διαγράφεται από φιγούρες ζώων, κάτι που παραπέμπει στο άγαλμα της Εφέσιας Αρτέμιδος. Επίσης, περιστοχίζεται από 15 ελάφια, τα οποία περνάνε από δίπλα της σαν κύμα...


Diana (Nature's Guardian)
Το μοντέρνο γλυπτό βρίσκεται στην θέση στην οποία ήταν παλαιότερο κλασσικό άγαλμα της Άρτεμις, το οποίο εξαφανίστηκε το 1974.



Η Εφέσια Άρτεμις: Χαρακτικό του 18ου αιώνα ενός Ρωμαϊκού γλυπτού, αντιγράφου από Ελληνικό πρωτότυπο [Φωτογραφία από την Wikipedia]


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 36' 17''N, 12° 59' 33''E

Η επίσημη ιστοσελίδα του Καλλιτέχνη εδώ.


[ENG] "Diana (Naturens väktare)" ("Diana, Nature's Guardian") is an artwork of the Swedish artist, Ernst Billgren, and it is located in the Slottsparken ("Castle's Park") of the Swedish city Malmö. The figure of Diana is made by animal forms, something that brings in mind the statue of Artemis of Ephesus, and she is surrounded by 15 deer that pass by her like a wave... This modern sculpture is in the position where the old times was a classical statue of Diana which disappeared in 1974. The official website of the artist here.
[SWE] "Diana (Naturens väktare)", Slottsparken, Malmö


Creative Commons License

Saturday, January 16, 2010

Η Αισιόδοξη Ορχήστρα | Optimistorkestern


Optimistorkestern
Optimistorkestern, η "Αισιόδοξη Ορχήστρα", είναι ένα γλυπτό του Σουηδού γλύπτη Yngve Lundell και βρίσκεται στην Σουηδική πόλη Malmö. Το γλυπτό ολοκληρώθηκε το 1985 και έγινε αρχικά αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ του ακαδημαϊκού κύκλου της πόλης. Ο κόσμος, όμως, το αγάπησε αμέσως, σε σημείο να δημιουργηθεί μεγάλη αναταραχή όταν, λίγα χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησε η πληροφορία ότι οι αρχές της πόλης σκόπευαν να το μετακινήσουν από την αρχική του θέση. Βρίσκεται στην Södergatan (Νότια οδός).

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 36' 20''N, 13° 0' 04''E

Η ιστοσελίδα του καλλιτέχνη, ο οποίος έχει γεννηθεί στο Μάλμοε το 1931, εδώ.


[ENG] Optimistorkestern, the "Optimist Orchestra" of the Swedish city Malmo, is a sculpture by the Swedish sculptor Yngve Lundell. The sculpture was inaugurated in 1985 and was originally the subject of intense debate between the academic circle of the city. The world, however, loved it immediately, so much as to create quite a stir when, a few years later, there was a rumour that the authorities of the city were planning to move the sculpture from its original position. It is located on Södergatan (South street). One can find the website of the artist, who was born in Malmo in 1931, here.
[SWE] Optimistorkestern på Södergatan i Malmö


Creative Commons License

Friday, January 15, 2010

Η σπηλιά - εκκλησία στο Μίχαλιτς | Скална църква при село Михалич


Скална църква при село Михалич
Κοντά στο χωριό Михалич (Μίχαλιτς), στην νοτιοανατολική Βουλγαρία, υπάρχει ένα σπήλαιο - εκκλησία μοναδικό στο είδος του... Η εκκλησία εκτιμάται ότι έχει σκαλιστεί μέσα στους βράχους τον 10ο αιώνα μ.Χ. από μοναχούς ή ερημήτες... Το μοναδικό στην σπηλιά αυτή είναι ότι έχει σκαλιστεί με σταυροειδή διάταξη, όπως οι κανονικές εκκλησίες εκείνης της περιόδου... Πάνω από το κεντρικό τμήμα της υπάρχει, επίσης, σε ύψος 6 μέτρων σκαλισμένος θώλος διαμέτρου 5,5 μέτρων...


Скална църква при село Михалич
Скална църква при село Михалич
Σήμερα το ιερό δεν έχει την αίγλη που πιθανώς να είχε παλαιότερα...


Скална църква при село Михалич
Ακόμα, όμως, είναι εμφανή τα σημάδια ότι εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σαν παρεκκλήσι...


Скална църква при село Михалич
Σταυρός χαραγμένος πάνω στα τοιχώματα της σπηλιάς - εκκλησίας...


Скална църква при село Михалич
Από την σπηλιά εκκλησία δεν λείπουν και τα αφιερώματα... Αν προσέξει κανείς, κοντά στον χαραγμένο σταυρό, υπάρχουν τοποθετημένα νομίσματα...


Скална църква при село Михалич
Από τα τοιχώματα της σπηλιάς τρέχει νερό που πιστεύεται ότι γιατρεύει διάφορες ασθένειες...





[ENG] The cave church of Mihalich: Near the Bulgarian village Mihalich, there is a unique cave-church curved in limestone rock. It is believed that it was curved during the 10th century A.D. by monks or hermits. The unique of this cave-church is that it is curved like a classical cruciform church. The central dome has diameter of 5.5 meters. From the wall runs water which is believed that it has the power to cure various deceases.
[BUL] Скална църква при село Михалич


Creative Commons License

Thursday, January 14, 2010

Μίκης Θεοδωράκης προς Θάλεια Δραγώνα | Mikis Theodorakis to Thalia Dragonas


300
Ανάμεσα στα άλλα που έγραψε ο μεγάλος μας Μίκης Θεοδωράκης ως απάντηση στην - άγνωστη για μένα - Θάλεια Δραγώνα, ήταν και ακόλουθη παράγραφος, η οποία εμένα με συγκίνησε πολύ:

"Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σ’ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ’ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ’ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα»."


Παρά τα αντίθετα, τα οποία πολλοί κατά καιρούς ισχυρίζονται, δεν είμαστε διαφορετικός λαός από αυτόν των αρχαιών χρόνων... Το έχουμε αποδείξει διαχρονικά... Στις κρίσιμες στιγμές του έθνους πάντα εμφανίζονταν 300 άτομα να θυσιαστούν στις Θερμοπύλες...



[ENG] Between other things that the great Greek composer, Mikis Theodorakis, wrote as an answer to - the unknown to me - Mrs. Thalia Dragona, was the following phrase that touched me: "And why you do not ask us (the ones we survived), who passed through the furnace of the foreign occupation, to tell you from where we were getting the power and the courage to confront, as equal to equal, with the monstrous Hitler's death machine? Only from the thought that at the bottom line we were superior to them! (That is where always the perception that our enemies were a concrete mass of bloodthirsty barbarians was helping)" Why? Because we belonged to a nation far superior to them in the intellectual and cultural area, from Aeschylus and Plato till Solomos, Palamas and Kavafis. And the ones that we were educated, our moral status was wittingly absorbing power from them. As for the uncultivated but brave, they were absorbing power, like the fighters of '21, from the "marbles""


Creative Commons License