Wednesday, February 10, 2010

Το κάστρο του Μπέτσκοβ | Beckovský hrad


Beckovský hrad
Ένα από τα καλά του να ταξιδεύεις με αυτοκίνητο... Είδαμε το Beckovský hrad (Κάστρο του Μπέτσκοβ) από το αυτοκίνητο τον Αύγουστο, καθώς ταξιδεύαμε από Πολωνία προς Βουλγαρία... Ήταν τρομερά εντυπωσιακό θέαμα, οπότε αποφάσισα να ψάξω να βρω τι είναι και να το επισκεφτούμε στο ταξίδι της επιστροφής... Έτσι και κάναμε...

Beckovský hrad
Το κάστρο κατέχει στρατηγική θέση στην περιοχή της λεγόμενης Μεγάλης Μοραβίας, του μεγάλου Σλαβικού κράτους που υπήρχε στην Κεντρική Ευρώπη μεταξύ 9ου και 10ου αιώνα. Το ίδιο το κάστρο πρέπει να κτίστηκε στα μέσα του 13ου αιώνα για να προστατεύει τα σύνορα με το Βασίλειο της Ουγγαρίας...

Beckovský hrad
Γύρω στα τέλη του 13ου με αρχές του 14ου αιώνα πέρασε στα χέρια του Csák (III) Máté, Ούγγρου ανεξάρτητου ηγεμόνα. Μετά τον θάνατο του, το 1321, το κάστρο το διαχειρίζονταν καστελάνοι. Ο βασιλέας της Ουγγαρίας, I. Lajos, έδωσε το 1379 το κάστρο στον Miklós Bánffy, για τις υπηρεσίες του σε μάχες στα Βαλκάνια και στην Ιταλία... Το 1388 το κάστρο δόθηκε από τον Ούγγρο αυτοκράτορα Zsigmond στον, Πολωνικής καταγωγής, Ούγγρο αριστοκράτη Ścibor ze Ściborzyc, ο οποίος ήταν σύμβουλος του και μάλιστα με μεγάλη επιρροή σε αυτόν.

Beckovský hrad
Ο Ścibor ξανάχτισε το κάστρο σε Γοτθικό ρυθμό. Μάλιστα, έκτισε ένα παρεκκλήσι με καταπληκτική διακόσμηση. Μετά τον θάνατο του, πέρασε στην κατοχή του γιού του Stibor II, ο οποίος, καθώς δεν είχε γιό, το κληρονόμησε στην κόρη του Katarína. Το βασιλικό συμβούλιο, όμως, αποφάσισε ότι, ως κόρη, είχε δικαίωμα μόνο στο ένα τέταρτο της περιουσίας του πατέρα της, το οποίο της δόθηκε σε χρήματα, ενώ το κάστρο δόθηκε από τον Zsigmond, το 1437, μία μέρα πριν τον θάνατο του, στον Pál Bánffy, με την προϋπόθεση να παντρευτεί την Katarína, όπως και έκανε.

Beckovský hrad
Το 1526, μετά την Μάχη του Μοχάτς, ανάμεσα στον ουγγρικό στρατό του II. Lajos (Λουδοβίκος Β') και τον οθωμανικό στρατό του Kanuni Sultan Süleyman (Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή), η οποία έληξε νικηφόρα για τους Οθωμανούς, η οικογένεια Bánffy ξαναέχτισε το κάστρο σε Αναγεννησιακό ρυθμό, αυτήν την φορά.

Catapelt
Το 1599, το κάστρο άντεξε σε πολιορκία των Τατάρων.

Beckovský hrad
Η οικογένεια Bánffy διατήρησε στην κατοχή της το κάστρο μέχρι το 1646, όταν πέθανε το τελευταίο μέλος της, ο Kristóf Bánffy. Το κάστρο μετατράπηκε αργότερα σε στρατώνα και μετά σε φυλακές. Το 1729 καταστράφηκε από πυρκαγιά και μετατράπηκε σε ερείπια. Το 1970 ανακηρύχθηκε σε Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο της τότε Τσεχοσλοβακίας.

Beckovský hrad
Η σημερινή του μορφή προέκυψε από εργασίες αποκατάστασης που έγιναν στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα.



Snail on a fence... Beckovský hrad Beckovský hrad Beckovský hrad

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 48° 47' 27''N, 17° 53' 53''E


[ENG] Beckov Castle is a castle located near the village of Beckov in Nové Mesto nad Váhom District, Trenčín Region, Western Slovakia. The Beckov Cliff at the Váh River was used as a strategic outpost in the Great Moravia, when a fortification was built on it. A stone castle was built there to protect the borders of the Kingdom of Hungary, probably in the middle of the 13th century. The castle became property of Matthew Csák at the turn of the 13th and 14th centuries and was fortified under his rule. After his death in 1321, the castle was administered by castellans. Louis I of Hungary gave the castle to Miklós Bánffy in 1379 as a reward for his service in battles in the Balkans and Italy. In 1388, the castle was given by Sigismund, Emperor of Hungary, to Stibor of Stiboricz, a knight of Polish origins. Stibor was one of the king's most influential advisors, and he rebuilt the castle into his family seat in the Gothic style. Stibor also built a chapel with splendid sculpture decorations and paintings. After his death in 1414, the castle was inherited by his son, Stibor II. Because Stibor II did not have a son, he bequeathed the property to his daughter Katarína. However, the royal council decided that she would receive only the customary one fourth of her father's property paid out in cash. The castle was given to Pál Bánffy by Sigismund in 1437, one day before Sigismund's death, probably under the condition that he would marry Katarína, which was fulfilled. After the Battle of Mohács in 1526, where the Kingdom of Hungary was defeated by the Ottoman Empire, the Bánffy family rebuilt the castle into a Renaissance fortress and noble seat. The castle was successfully defended against a Tatar siege in 1599. The Bánffy family owned the castle until 1646, when its last member, Kristóf Bánffy, died. The castle was gradually turned into a prison and barracks. In 1729, a fire destroyed the interior and roofs of the castle and turned it into ruins. The castle was proclaimed a national cultural monument in 1970. Its present appearance is the result of renovation in the last quarter of the 20th century. [Source: Wikipedia].
[SVK] Beckovský hrad, Beckov


Creative Commons License

Tuesday, February 09, 2010

Το Μαυσωλείο του Αντίμ Α΄ | Мавзолеят на екзарх Антим I


Mausoleum of Antim I
Ο Антим I (Αντίμ Α΄) ήταν ο πρώτος Έξαρχος του ανεξάρτητου Βουλγαρικού Εξαρχάτου. Είχε γεννηθεί στο χωριό Лозенград (Λόζενγκραντ) το 1816 και το κατά κόσμον όνομα του ήταν Атанас Михайлов Чалъков (Ατανάς Μιχαήλοβ Τσαλάκοβ). Το 1837 έγινε μοναχός στην Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους. Αργότερα σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή (1843 - 1844) στην Κωνσταντινούπολη, στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου αποφοίτησε πρώτος στην τάξη του, στην Οδησσό και στην Θεολογική Σχολή της Μόσχας, από όπου αποφοίτησε το 1856. Χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον Μητροπολίτη της Μόσχας, Филарет (Φιλάρετ). Διορίστηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως καθηγητής και αργότερα πρύτανης της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης... Το 1861 ονομάστηκε Αρχιεπίσκοπος Преслав (Πρεσλάβ) και το 1868 του Видин (Βίντιν). Στις 6 Δεκεμβρίου του 1868, ο Αντίμ αποκήρυξε την εξουσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και λειτούργησε σε Βουλγαρική γλώσσα. Στις 28/16 Φεβρουαρίου του 1870, με φιρμάνι του Σουλτάνου δημιουργήθηκε το Βουλγαρικό Εξαρχάτο. Το 1872 ο Αντίμ εκλέχθηκε πρώτος Έξαρχος. Το 1876, μετά τα γεγονότα που ακολούθησαν την Εξέγερση του Απριλίου, έγραψε ένα γράμμα στον Ρώσο τσάρο και του ζήτησε να βοηθήσει τον Βουλγαρικό λαό. Λέγεται ότι όταν ο τσάτος Αλέξανδρος Β΄ διάβασε το γράμμα, έγραψε πάνω σε αυτό "να ελευθερώσω την Βουλγαρία". Για την πράξη του αυτή, ο Αντίμ συνελλήφθηκε από τους Οθωμανούς και εξορίστηκε στην Άγκυρα. Ελευθερώθηκε μετά την λήξη του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου. Το 1879 ορίστηκε πρόεδρος της πρώτης Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης, η οποία στις 17 Απριλίου του ίδιου έτους εξέλεξε τον Πρίγκηπα Александър Батемберг (Αλεξάντερ Μπάντεμπεργκ). Παρά την φιλο-Ρωσική του αρχική θέση, γρήγορα κατάλαβε ότι ο Ρωσικός ιμπεριαλισμός θα δημιουργούσε προβλήματα στην Βουλγαρία και συντάχθηκε με την πολιτική των Стефан Стамболов (Στέφαν Σταμπολόβ) και Петко Каравелов (Πέτκο Καραμέλοβ). Εναντιώθηκε στο πραξικόπημα εναντίον του Αλεξάντερ Μπάντεμπεργκ. Πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου του 1888 και το Μαυσωλείο του βρίσκεται στον χώρο της Αρχιεπισκοπής του Βίντιν...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 59' 18''N, 22° 52' 52''E


[ENG] Antim I was the first Exarch of the independent Bulgarian Exarchate. He was born in the village
Лозенград in 1816 and his real name was Atanas Michailov Chalakov. In 1837 he became a monk in the Hilandar Monastery on Mount Athos. Later he attended the High School of the Nation (1843 - 1844) in Constantinople, the Theological School of Halki, where he graduated first in his class, the Theological School of Odessa, and Moscow Theological Academy, where he graduated in 1856. He was ordained hieromonk by Moscow Metropolitan Filaret Drozdov. He was appointed professor, and later rector of the Theological School of Halki, by the Patriarch of Constantinople... In 1861 he was named Archbishop of Preslav and in 1868 Archibishop of Vidin. On December 6, 1868, Antim renounced the authority of the Patriarchate of Constantinople. On 28/16 February 1870, with a firman of the Sultan, the Bulgarian Exarchate was established. In 1872 he was elected the first Exarch. In 1876, after the events that followed the April's uprising, he wrote a letter to the Russian czar and asked him to help the Bulgarian people. It is said that when czar Alexander II read the letter, he wrote on it "to liberate Bulgaria". For this act, Antim was arrested by the Ottomans and was exiled in Ankara. He was freed after the end of the Russo-Turkish war. In 1879 he was appointed chairman of the First Constitutional Assembly, which on April 17 of that year elected Prince Alexander Bateberg. Despite his original pro-Russian position , he realized quickly that Russian imperialism would create problems in Bulgaria and endorsed the policy of Stefan Stambolov and Petko Karamelov. He opposed the coup against Alexander Bateberg. He died on December 1, 1888 and his Mausoleum is at the Archdiocese of Vidin...
[BUL] Мавзолеят на екзарх Антим I,
Видин


Creative Commons License

Monday, February 08, 2010

Το Μνημείο των Πεσόντων Ιατρών στην Σόφια | Докторският паметник, София


Докторският паметник
Το Докторският паметник (Ντοκτορσκιάτ παμέτνικ), το Μνημείο των Πεσόντων Ιατρών του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου 1877-78, βρίσκεται στον λεγόμενο "Докторска градина" (Ντοκτορσκα γκρατίνα - "Κήπος των Ιατρών").

Докторският паметник
Πάνω στο μνημείο είναι γραμμένα τα 531 ονόματα των Ρώσων γιατρών που έπεσαν νεκροί στην Βουλγαρία κατά την διάρκεια του πολέμου... Στις κορυφές των τεσσάρων πλευρών του μνημείο αναγράφονται τα μέρη Плевен (Πλέβεν), Пловдив (Πλόβντιβ), с.Мечка (χωριό Μέτσκα) και връх Шипка (Βραχ Σίπκα - Κορυφή Σίπκα), στα οποία σκοτώθηκαν οι περισσότεροι από αυτούς. Το μνημείο είναι έργο του Ρώσου αρχιτέκτονα Антоний Осипович Томишко (Αντόνι Οσιπόβιτς Τόμισκα).

Στο Μνημείο οργανώνονται εκδηλώσεις από τον Ερυθρό Σταυρό, κάθε χρόνο στις 3 Μαρτίου, ημερομηνία της υπογραφής της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου με την οποία έληξε ο Ρωσο-Τουρκικός πόλεμος, οι οποίες περιλαμβάνουν καταθέσεις στεφάνων και μνημόσυνο δέηση στην Ρωσική εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Σόφιας...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 41' 40''N, 23° 20' 18''E


[ENG] The Monument to the Medical Personnel who died in the Russian-Turkish war of 1877-1878 is located in the centre of the so-called "Doctor's Park" in Sofia, the capital city of Bulgaria. On the monument, one can see the 531 names of the Russian doctors who died in Bulgaria during the war. On the top of each side of the monument there are the names of the four places were most of them died. These places are Pleven, Plovdiv, village Mechka and Shipka peak. The monument is a work of the Russian architect Antony Osipovich (Iosifovich) Tonishka.
[BUL] Паметникът на загиналите медици известен като Докторският паметник, София


Creative Commons License

Sunday, February 07, 2010

Ο οργανοπαίκτης και ο μουσικόφιλος νάνος | Grajek i Meloman


Grajek i Meloman
Ο Grajek (Γράιεκ), ο οργανοπαίκτης νάνος, και ο Meloman (Μέλομαν), ο μουσικόφιλος νάνος, είναι δύο από τους νάνους - σύμβολα της Πολωνικής πόλης Wrocław (Βρότσουαβ). Βρίσκονται στην ulica Oławska (Ουλίτσα Οουάβσκα - Οδός της Ολάβα), πολύ κοντά στην Rynek (Ρίνεκ - η παλιά αγορά) της πόλης.

Ο θρύλος λέει ότι οι δύο τους τσακώνονταν συνέχεια, καθώς ο ένας κατηγορούσε τον άλλο ότι δεν έχει ιδέα από μουσική... Τελικά έγιναν φίλοι και μαζί τραγουδάνε μερικά από τα πιο γνωστά χίτ των νάνων...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 51° 6' 31''N, 17° 2' 06''E


[ENG] Grajek (the instrument player dwarf) and Meloman (the music lover dwarf) are two of the dwarfs - symbols of the Polish city Wroclaw. They are located on Oławska street. The legend says that at the beginning they were fighting all the time and the one was saying for the other that he does not know anything about music... Finally, they became friends and now they sing together some of the most well-known dwarf hits...
[POL] Grajek i Meloman, ulica Oławska, Wrocław...


Creative Commons License

Saturday, February 06, 2010

Το κελάρι της Σβιντνίτσκα | Piwnica Świdnicka


Piwnica Świdnicka
Η Piwnica Świdnicka (Πιβνίτσα Σβιντνίτσκα), το κελλάρι της Świdnica (Σβιντνίτσα), είναι ένα από τα παλαιότερα καπηλειά της Ευρώπης... Βρίσκεται στο υπόγειο του Ratusz (Ρατούς), του παλαιού δημαρχείου της Πολωνικής πόλης Wrocław (Βρότσουαβ).

Piwnica Świdnicka
Υπάρχουν γραπτά στοιχεία που ανάγουν την ύπαρξη του τουλάχιστον από το 1332. Το όνομα του προέρχεται από την Πολωνική πόλη Świdnica, η οποία τότε ήταν γνωστή για την παραγωγή μπύρας. Ένας νόμος, όμως, της πόλης του Βρότσουαβ απαγόρευε την πώληση μπύρας από άλλη πόλη εκτός από τον χώρο στο ισόγειο του δημαρχείου...

Piwnica Świdnicka
Το κελάρι επεκτάθηκε αρκετές φορές μέχρι τον 15ο αιώνα. Εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης έγιναν το 1904. Το 1936 δούλευαν εκεί 110 άτομα ανάμεσα στα οποία 8 σεφ και 45 σερβιτόροι. Το κελάρι γλύτωσε από τους βομβαρδισμούς του 1945, αλλά ο εξοπλισμός του λεηλατήθηκε... Για 15 χρόνια μετά παρέμεινε κλειστό. Το 1960 κάποιοι από τους χώρους του χρησιμοποιήθηκαν για να στεγάσουν μια λέσχη νέων. Στο τέλος του 20ου αιώνα έγιναν εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης για να επανέλθει στην αρχική του χρήση. Υπέστη πολλές ζημιές από την "πλημμύρα της χιλιετίας" που έγινε το 1997 αλλά επισκευάστηκαν.

Piwnica Świdnicka
Στον ίδιο χώρο έχουν φάει ο Σοπέν και ο Γκαίτε...

Piwnica Świdnicka

Συμβουλή: Δοκιμάστε την ψητή πάπια σερβιρισμένη με σάλτσα από βατόμουρα...

Piwnica Świdnicka
Το καλοκαιράκι, μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό σας στα τραπεζάκια πάνω στην πλατεία της Rynek (Ρίνεκ - η παλαιά αγορά)

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 51° 6' 34''N, 17° 1' 55''E


[ENG] "Piwnica Świdnicka" (The cellar of Świdnica) is one of the oldest taverns in Europe. It is located at the basement of the old town hall of the Polish city Wrocław. Its name derives from the name of the Polish city Swidnica, which, in the old times, was known for the production of beer. In accordance with the law in force at that time, beer brewed outside Wrocław was allowed to be administered only under the control of the city council town hall basement. Reference of its existence goes back to 1332. The cellar was expanded several times until the 15th century, when it reached approximately its final shape. Cellar underwent major repairs in 1904. It was spared by the bombings of 1945, but its equipment were looted. For 15 years it remained closed. From 1960, a youth club was using part of the cellar. At the end of the 20th century it was restored to its original function. It suffered extensive damages during the "Flood of the Milenium" that took place in 1997 but it was restored again. In this restaurant you can eat your roasted duck with sauce from raspberry in the same place where Frederic Chopin and Johann Goethe had done the same.
[POL] Restauracja "Piwnica Świdnicka", Ratusz we Wrocławiu, Wrocław.


Creative Commons License

Όλο ή τίποτα! | Всичко Или Нищо!


Το τραγούδι για αυτό το Σαββατοκύριακο είναι το "Всичко Или Нищо" (Βσίτσκο ίλι νίστο - "Όλο ή τίποτα") από τις Βουλγάρες τραγουδίστριες Дебора (Ντέμπορα) και Кристиана (Κριστιάνα).



Χιουμοριστικό: Η Ντέμπορα, η μελαχρινή από τις δύο, διαφημίζεται ως μοντέλο με "τεράστιο"(!!) βιογραφικό, το οποίο περιλαμβάνει τον τίτλο της Μις Видин (Βίντιν, πόλη της Βουλγαρίας με περίπου 69000 κατοίκους) και τον τίτλο της Μις Βορειοδυτική Βουλγαρία (στην ουσία η περιοχή γύρω από το Βίντιν)!!
Μπορείτε να δείτε το βιντεοκλίπ εδώ.


[ENG] The song for this weekend is the "All or nothing" from the Bulgarian singers Deborah and Kristiana. Funny stuff: Deborah is being said to have an "enormous" (!!) CV as a model, which includes the title of Miss Vidin (a city of Bulgarian with around 69000 citizens) and Miss Northwestern Bulgaria (the area around Vidin)... One can see the video clip of the song here.
[BUL] Дебора И Кристиана - "Всичко Или Нищо"


Friday, February 05, 2010

Parking ποδηλάτων... | Cykelparkeringar, Malmö


Cykelparkeringar, Malmö
Parking ποδηλάτων μέσα σε κανάλι της Σουηδικής πόλης Malmö (Μάλμοε)...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 36' 30''N, 13° 0' 09''E


[ENG] Bicycle parking inside a channel of the Swedish city Malmö.
[SWE] Cykelparkeringar, Malmö.


Creative Commons License

Thursday, February 04, 2010

Στα κανάλια της Κοπεγχάγης | Christianshavns Kanal


Christianshavn Kanal
Christianshavn Kanal
Στο Christianshavns Kanal (Κρίστιανσχαβν Κανάλ) της Κοπεγχάγης μία χειμωνιάτικη μέρα...

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 55° 40' 29''N, 12° 35' 39''E


[ENG] Christianshavn Canal is a canal in the Christianshavn neighbourhood of Copenhagen, Denmark.
[DAN] Christianshavns Kanal


Creative Commons License

Wednesday, February 03, 2010

Η Γέννησις του Κυρίου στο Αρμπανάσι | Църквата Рождество Христово, Арбанаси


Църквата Рождество Христово
Η Църква Рождество Христово (Τσέρκβα Ροζντέστβο Χρήστοβο - Εκκλησία της Γεννήσεως του Κυρίου) είναι η παλαιότερη και μεγαλύτερη εκκλησία στο Βουλγαρικό χωριό Арбанаси (Αρμπανάσι). Το πιθανότερο είναι ότι κτίστηκε τον 15ο αιώνα, αρχικά ως ένα μικρό δωμάτιο. Τον 17ο αιώνα επεκτάθηκε στο σημερινό της μέγεθος...


Църквата Рождество Христово
Στο εσωτερικό της υπάρχουν εκπληκτικές αγιογραφίες από άγνωστους Βούλγαρους αγιογράφους... Έχουν εντοπιστεί τρία διαφορετικά στρώματα στις αγιογραφίες από τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους. Οι παλαιότερες, η "Αποκάλυψη" και η "Γέννησις "είναι του 15ου - 16ου αιώνα.


Църквата Рождество Христово
Οι αγιογραφίες στον γυναικονίτη είναι του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα... Εντυπωσιακό είναι ότι ανάμεσα στους αγίους μπορεί κανείς να δει τις μορφές του Ομήρου, του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα...

Църквата Рождество Христово Църквата Рождество Христово

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 43° 5' 51''N, 25° 39' 50''E


[ENG] The Church of the Nativity of the Lord is the oldest and largest church in the Bulgarian village Arbanasi. Most likely it was built in the 15th century and initially it was a small one room and outdoor apse. In the 17th century it was expanded to its current size... Inside the church there are amazing paintings by unknown Bulgarian masters... There have been identified three layers of murals from three different time periods. The oldest ones, the "Apocalypse" and the "Nativity", exist from the 15th-16th century. The murals from the women's section are from the second half of the 17th century... An impressive fact is that one can see among the saints, in the murals, the figures of Homer, Aristotle and Plato...
[BUL] Църквата Рождество Христово, Арбанаси


Creative Commons License

Tuesday, February 02, 2010

Γκεόργκι Μπενκόβσκι | Георги Бенковски


Паметник на Георги Бенковски
Ο Георги Бенковски (Γκεόργκι Μπενκόβσκι) ήταν Βούλγαρος επαναστάτης, ο οποίος πήρε μέρος στα γεγονότα του Απριλίου του 1876 ή αλλίως "Априлско въстание" (Απρίλσκο βαστάνιε - "Εξέγερση του Απριλίου"). Τα γεγονότα που ακολούθησαν την εξέγερση οδήγησαν στην απελευθέρωση της Βουλγαρίας από τον Οθωμανικό ζυγό...

Паметник на Георги Бенковски

Το πραγματικό του όνομα ήταν Гаврил Груев Хлътев (Γκαβρίλ Γκρούεβ Χλάτεβ) και είχε γεννηθεί το 1843 στην Βουλγαρική πόλη Копривщица (Κοπρίβστιτσα). Κατά την διάρκεια της ζωής του έζησε σε διάφορες πόλεις της ανατολής, όπως στην Κωνσταντινούπολη, την Σμύρνη και την Αλεξάνδρια. Απέκτησε το παρατσούκλι του όταν το 1875 ήρθε στην κατοχή του το Γαλλικό διαβατήριο του Πολωνού εμιγκρέ Anton Benkowski. Η επαναστατική του ομάδα είχει το παρατσούκλι "Хвърковата чета" (Χβαρκοβάτα τσέτα - "Ιπτάμενη ομάδα"), γιατί είχαν την δυνατότητα να ταξιδεύουν γρήγορα και ακούραστα. Δολοφονήθηκε στις 24 Μαΐου του 1876, μετά την καταστολή της εξέγερσης του Απριλίου από τους Οθωμανούς, όταν το κρησφύγετο αυτού και των συντρόφων του προδόθηκε από έναν βοσκό.

Σημείωση: Το άγαλμα των φωτογραφιών βρίσκεται στην Κοπρίβστιτσα.

Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 38' 23''N, 24° 21' 43''E


[ENG] Georgi Benkovski was the pseudonym of the Bulgarian revolutionist Gavril Gruev Hlatev. He was born around 1843 in Koprivshtitsa (today in Bulgaria) to the family of the small-time merchant and craftsman Gruyo Hlatev. During his life, Benkovski lived in various cities of the Orient, including Istanbul, İzmir and Alexandria, engaging in various professions. In the summer of 1875, he joined a group of revolutionaries intending to set Constantinople on fire and assassinate sultan Abdülaziz. He was given the French passport of a Polish émigré, Anton Benkowski, whose family name he adopted as a pseudonym; he later changed his first name to Georgi. His detachment was known as "The Flying Band" because it toured the entire region tirelessly, mobilizing many insurgents and playing an important part in the fighting. He was murdered on 24/12 May of 1876, when the band's location was betrayed by a local shepherd and the revolutionaries were ambushed by an Ottoman search party. Note The statue of the photos is located in Benkovski's hometown, Koprivshtitsa.
[BUL] Георги Бенковски, Копривщица.


Creative Commons License